Berichten

Zo zagen de eetbuien die mij naar 107,7 kilo brachten eruit

Al een paar weken roept er weer van alles uit de kast. Ken je dat gevoel? Dat je weet dat er iets in huis is, waar je nú zin in hebt? Of straks, als je thuis komt?

Wat vervelender voelt is dat ik er te vaak aan toegeef dan gezond voor mij is. Ik zie zelfs de weegschaalcijfers licht oplopen. En dat alles bij elkaar vind ik rete irritant. Sorry voor mijn woordkeuze, maar het is gewoon exact wat het is. Als jij eet- of gewichtsproblematiek kent, dan weet je over welk gevoel ik het heb. Mijn oude patronen dringen zich naar boven en dat terwijl ik ze maanden, nee jaren, onder controle had.

Hoe ik die 107,7 kilo op de weegschaal zelf creëerde

Ja, dat deed ik zelf en dat gebeurt natuurlijk niet van de één op de andere dag. Dat gebeurt in fases. Sluipend en langzaam lijkt het alsof die kilo’s er vanzelf aankomen. Mijn grens verschoof steeds meer. “Zolang het maar onder de 90 kilo blijft.” Ik moest wel, want het alternatief was dat ik echt mezelf doodongelukkig zou voelen.

Voedingsdeskundige als kindNatuurlijk komen die kilo’s er niet vanzelf aan. Ik heb ze er zelf aangegeten. Allemaal. Alle extra, zeg 45 kilo, voor mijn volwassen ik. In mijn kindertijd begon het echter al. Ik at stiekem. In het begin waarschijnlijk nog relatief onschuldige hoeveelheden, dat kan ik me niet meer zo goed herinneren. Met mijn vinger een flinke lik uit de pindakaaspot. Een koekje of twee uit de koekjespot. Wat extra snoepjes of plakjes vleeswaren. Natuurlijk stiekem, als niemand keek. Want ik wist, hoe jong ik was, dat het niet normaal was. En dat ik ervoor op mijn kop zou krijgen.

Ik kreeg dat stiekem eten steeds beter onder de knie

Het grappige van gedrag is dat hoe vaker je iets doet, hoe beter je erin wordt. Dat geldt niet alleen voor leren lopen, schrijven, koken, gezonde recepten zoeken, maar blijkbaar ook voor gedrag dat schadelijk voor je lichaam en zelfvertrouwen is. Ik werd steeds beter in stiekem eten en begreep mezelf steeds minder. Ik neem je mee naar mijn kind- en tienertijd, dan begrijp je wat ik bedoel.

Ik leerde bijvoorbeeld beter kansen zien om stiekem te eten en werd meteen ook steeds sneller in het uitvoeren dat die activiteit. Over twee vliegen in één klap gesproken hè?

Mijn moeder was even boven? Ik sprintte naar de kast met zoet broodbeleg en zat met het pak hagelslag aan mijn mond. Mijn zus moest naar de wc? Een flinke graai in de koekjespot was een feit. De tijd was eigenlijk te kort om echt te genieten van het lekkers, want ik moest wel weer terug zijn op mijn oorspronkelijk plek én een volle kauwende mond zou natuurlijk opvallen. Dus supersnel kauwen en grote brokken doorslikken kreeg ik ook al snel onder de knie.

Vaardigheden die ook in de rest van mijn leven goed van pas komen

Dan is er het probleem dat het verdwijnen van voedsel niet ontdekt mag worden. Daarvoor moet je kunnen maat houden, heb je een goed ontwikkeld ruimtelijk inzicht nodig en een berg aan mensenkennis. Het was natuurlijk niet de bedoeling dat mijn gesnaai zou opvallen, maar ja, de koek-, snoep-, chocoladepasta-, pindakaas-, Bebogeenpotten (ken je dat nog??) werden steeds leger, evenals de pakken vlokken en chips- en notenzakken.

De kunst is om te kunnen inschatten hoeveel er gemist kan worden. Daarvoor moet je de mensen van de plaats delict goed kennen. In dit geval mijn moeder. Hoe scherp kijkt ze? Hoe goed is haar geheugen? Zou ze nog weten welke chips- en notenzakken ze de afgelopen weken had gekocht? Zou ze er eentje missen? Had ze goed opgelet toen ze deze geopende zak weer terug stopte en zou ze dat volgende week zaterdag, (ons bakje chips moment tijdens Baywatch of de Honeymoonquiz) nog weten? Ik gaf haar niet veel credits, want ik heb volgens mij best risico’s genomen door hele zakken te laten verdwijnen. Ik heb er nooit iets over gehoord. Helaas kan ik niet navragen of ze het wist, aangezien ze in januari 2013 overleden is.

De skills sluipen, muisstil een tas vol chips- en notenzakken pakken uit de kelder onder de trap en deze zodanig plaatsen op de grond dat je bij voorkeur zonder geluid de zakken uit de tas haalt, opent en er iets uithaalt en dan nog zonder gekraak snel opeten tot de juiste hoeveelheid dat gemist kan worden en uiteraard dan ook weer het zodanig terugplaatsen alsof er niets gebeurt is, zijn onmisbaar als je stiekem wilt kunnen eten, terwijl er mensen in hetzelfde huis, maar in andere kamers, zijn. Nou, ik kan je zeggen dat er heel wat zweetdruppels langs mijn gezicht dropen, maar niet van het sporten.

Culinaire hoogstandjes

Als ik meer tijd had dan ging ik helemaal los en ontwikkelde ik mijn smaakpapillen door steeds beter te kunnen combineren. Hartig met zoet, zoet met zoet, zoet met hartig. Denk aan een ‘speculaasjesburger’ met een laag pindakaas ertussen. Al een genot op zich. Maar daarbovenop ook nog een laag jam en / of chocoladepasta mét hagelslag? Mjam mjam. Ook heerlijk in combinatie met een aantal plakken kaas of salami. En dan maakt het niet eens uit hoe belegen de kaas is.

Ik koos niet alleen maar ongezond hoor. Je mag niet helemaal een verkeerd beeld van mij krijgen. Een appel nam ik ook wel eens. Elke partje smeerde ik dan in met vruchtenjam. Echt, moet je ook eens proberen!

Niemand mocht weten hoe ongelukkig ik eigenlijk was

Doen alsof er niets aan de hand is, alsof alles normaal en helemaal prima is (intussen hopend dat niemand mijn adem zou oppikken want hé, die tijgerborrelnoten, hebben toch een bepaalde kruidenmix van knoflook- en uipoeder) was een andere vaardigheid die toen en in mijn latere leven goed van pas kwam. Ik viel met mijn overgewicht in elke fase van mijn leven natuurlijk op tussen mijn leeftijdsgenoten. Niemand mocht weten welk probleem ik had. Ik schaamde me namelijk kapot. Voor mijn megalijf met vetrollen, voor de opmerkingen die ik naar mijn hoofd kreeg, maar ook voor mijn bizarre eetgedrag. Niemand mocht weten hoe onzeker ik me voelde of hoe rot en verdrietig ik vaak was.

Ik nam me elke keer weer voor dat het stiekeme gesnaai de laatste keer was, dat ik ermee moest stoppen. Ik schreef mijn eigen dieetplannen uit. De ene keer geen tussendoortjes meer, de andere keer zou ik het laten bij alleen één droog biscuitje. Maar al die plannen maakten geen reet uit, want hoppa, zodra de kust veilig was, schoot mijn brein in het patroon ‘Yes! Het huis is voor mij alleen. Wat ga ik nu eten?’ stand.

Oude patronen verdwijnen nooit helemaal

Om op het begin weer terug te komen, er roept nu weer van alles uit de kast. Mijn oude ‘stiekem snaaien’ patroon is naar boven gekropen en door er een paar keer aan toe te geven heb ik het versterkt. Zakken chips heb ik niet in huis, maar wel gezonde ongebrande noten, kokossnippers, rozijnen, pindakaas en noten- en pittenpasta’s. Maar veel van gezond is ongezond.

In het huis van mijn vriend heb ik het nog moeilijker, want daar staan wel drie soorten hagelslag en twee soorten chocoladepasta, naast de pot pindakaas en jam. (Kleine correctie, zie foto bovenaan. Sinds vandaag zie ik vijf (!) soorten hagelslag, hoeveel keuze heeft een mens nodig?? 😱 Maar hé, gelukkig is er nog maar één soort chocoladepasta omdat ik vorige week het laatste restje eruit gelepeld had.)

Het ging toch zo goed?

Hoe kom ik in mijn oude valkuil terecht vraag jij je misschien af? Dat hangt samen met allerlei fysieke, mentale en breinfactoren als stress, slechte slaapkwaliteit, onwelkome emoties, onbewuste overtuigingen en angsten (of eigenlijk ben ik me van die laatste deels wel bewust, maar veranderen is nog een uitdaging), onhandige mindset, mijn doel uit het oog verliezen, doordenderen, weinig naar buiten, weinig beweging en minder gezonde voedingskeuzes etc. Ja, ook bij mij. Ik ben net zoveel mens als jij.

Voorkom dat je blijft hangen in de waarom vraag, schuif door naar de oplossing

Maar eigenlijk is het waarom niet zo belangrijk. Het is belangrijker dat ik actie onderneem om het tij te keren. Vroeger kraakte ik mijn hoofd over het ‘waarom’ en vond ik mezelf afwisselend zielig, stom en zwak.

Tegenwoordig weet ik dat dit totaal niet helpend is. Integendeel. Het versterkt juist jouw valkuilgedrag en je gelooft steeds meer dat jij een slachtoffer van jouw eigen omstandigheden bent. Dat je er niets aan kunt doen en dat het niet te fixen valt. Je hebt tenslotte vele mislukte afval- en dieetpogingen als bewijs.

En dat is de grootste bullshit die er bestaat!

Het kan anders (dat weet ik uit ervaring) dus moet je door naar wat wél kan en wat wél mogelijk is. Door naar de oplossing en stoppen met jezelf zielig of zwak vinden. Voor mij geldt dat evengoed. Ik ben al begonnen om een aantal verleidingen uit mijn huis te halen. Zo heb ik de zonnebloemenpittenpasta gewoon in de groene kliko gegooid. Zonde, I know. Maar ik vond het ook zonde als het klakkeloos zou verdwijnen in mijn lijf.

Ik kom er niet onderuit om samen met mijn vriend (die ik nog niet eens twee jaar ken) een slimme oplossing te vinden voor de verleidingen in zijn huis. Ja, dat vind ik eng. Kan hij mijn eetprobleemgedrag begrijpen? Snapt hij hoe serieus en kwetsbaar dit voor mij is? Wat zal hij wel niet van mij denken? Vindt hij me dan nog wel leuk of vindt hij me zwak (zoals ik eigenlijk zelf vind)? Wil hij wel meewerken aan een aanpassing voor mij, het is tenslotte zijn huis? etc. En toch moet ik dit voor mezelf doen, want ik wil nóóit meer naar die 107,7 kilo.

Pak het anders aan en doe het niet alleen

Als jij de juiste actie onderneemt en bezig gaat met die dingen die ervoor zorgen dat jouw lichaam en brein krijgen wat ze nodig hebben, dan maak jij andere keuzes en voel jij je een ander mens. Vergis je niet. Jouw gedrag veranderen heeft niet alleen invloed op jou. Als jij een ander mens bent heeft dit gevolgen voor alle mensen om je heen. Denk maar eens aan de relatie met je partner, je kinderen en vriendinnen. En wat zou iets meer energie en zelfvertrouwen betekenen voor je werk en de dingen die je steeds maar niet doet, omdat je ze (onbewust) niet durft of fysiek gezien niet kunt?

Heb je geen idee wat de juiste actie is, waar je moet beginnen, wat precies jouw probleem is of hoe je het anders kan doen dan voorheen? Maak gebruik van mijn kennis en ervaring en vraag gratis en geheel vrijblijvend een Waarom val ik niet af – analyse ter waarde van € 45 aan. Tijdens dit online gesprek van ca. 45 minuten kijk met je mee waar jij tegenaan loopt en geef ik minimaal twee tips en/of inzichten in wat jij nodig hebt om te stoppen met diëten, wél af te vallen en grip te krijgen op je gewicht en gedrag.

Go for it!

Hartelijke groet,

Annoesjka

 

PS: Doen hoor, die gratis analyse aanvragen. Want ook jij bent, net als ik, geen slachtoffer van jouw eigen lichaam, brein of omstandigheden!

Kun je het je permitteren om níet te aan de slag te gaan met je gewicht?

Januari is bij uitstek dé maand om te starten met afvallen en met gezonder leven. Ik weet nog heel helder dat ik talloze keren met goede voornemens rondliep eind december. “Op 1 januari gaat het roer om. Dan wordt alles anders, want het kan zo niet langer. Ik ga gezonder eten en niet meer snoepen. Dat gevreet is nu klaar. Geen tussendoortjes meer, geen pakken koek en zakken chips achterover duwen, geen pindakaas- of chocoladepastapot leeglepelen. Alleen de gewone maaltijden. Super simpel, zo leek het eigenlijk elke 1 januari weer. De enige keer dat ik succesvol was, bleek toen ik dit soort rigoureuze plannen eindelijk losliet.

Angst

Ik weet dat veel mensen overwegen om in te stappen in één van mijn trajecten. Bijvoorbeeld in mijn online programma 8 weken met Ann, maar als ik diep in hun hart kijk, is hun wens instappen in mijn VIP jaartraject. Misschien herken jij dat ook?

Je leest mijn blogs, je volgt mijn social media avonturen, je ziet dat het mij gelukt is om in mijn eentje zonder externe hulp(middelen) 45 kilo af te vallen. Je weet dus dat het theoretisch mogelijk is en je knikt hardgrondig JA als je jezelf weer herkent in wat ik vertel in mijn video’s en verhalen.

En toch stap je niet in. Je durft de drempel niet over.

Angst staat in de weg. Angst dat je opnieuw faalt. Angst dat je het niet redt. Angst voor teleurstelling. Angst dat je een hopeloos geval blijkt te zijn en dat het dit keer onherroepelijk bewezen wordt.

Zoveel gedaan, zo vaak mislukt

Talloze pogingen, diëten, afvalplannen zijn de revue gepasseerd. Tig dieet- en kookboeken verstoffen ongebruikt in de kast. Het bewijs dat het onmogelijk is om definitief af te rekenen met overtollige kilo’s en hardnekkige oude gewoontes stapelt zich op.

En dat doet pijn! In je hart. In je ziel.

Als er iets is wat je brein koste wat het kost wil vermijden, is het pijn. Pijn betekent gevaar en pijn betekent een zeer onaangenaam gevoel. Wég! Vermijden! Niet opnieuw! En dus gebeurt er niets.

Je bedankt me voor mijn tijd na je ‘Waarom val ik niet af’ analyse waarin ik gratis met je mee keek naar waar het misgaat, wat je nodig hebt en waarin ik een haalbare komst schets hoe het ook kan zijn.

Hoe sterk je ook naar deze toekomst verlangt, hoe je hart ook opspringt van een sprankje hoop, er gebeurt niets.

Niets doen doet óók pijn!

Maar niets doen is niet gratis. Niets doen kost je een hoop zonder dat je dit beseft.

Niets doen kost je bakken met energie. Loslaten is er namelijk niet bij. De kilo’s blijven een doorn in je oog. Je doet er alles aan om spiegels en fotosessies met je familie te mijden. Je slaat je zogenaamd vrolijk door verschillende feestjes heen, krampachtig “Nee, dank je” zeggend tegen al die verleidelijke hapjes. Waarna je thuis los gaat op alles wat zich in je buurt bevindt.

Niets doen kost je je gezondheid. Er komt een tijd dat de huisarts je bloedwaarden niet meer goed vindt, je bloeddruk te hoog is, je knieën je bij de dagelijkse beweging pijn bezorgen, je inwendige in vet opgeslagen organen het dreigen op te geven.

Niets doen kost je je plezier. De simpele dingen als actief spelen met je kinderen blijken een opgave. Ravotten in het zwembad in je badpak is een no go. Shoppen met vriendinnen is een regelrechte hel met die krappe pashokjes en niets dat écht leuk staat. Je bent te moe om lekker naar buiten te gaan. Fietsen, wandelen in de natuur, dingen die je eigenlijk heel fijn vindt.

“Fear is a liar because I am in control. I create my results.”

 

Luister naar je verlangen

Angst is een slechte raadgever. Pijn vermijden is wat je wilt. Maar door hiervoor te kiezen creëer je dus ook pijn. Wat kost het jou om stil te staan? Om niets te doen? Om in je veilige comfortzone te blijven?

In je hart weet je dat je het anders wilt. En misschien weet je diep je in hart zelfs dat het mogelijk is als je het anders aanpakt. Niet met een shake dieet, Sonja Bakker boek of de nieuwste afvalrage, maar wel met een leefstijlverandering stap voor stap.

Het verlangen kriebelt. Je hoofd vertelt je dat je het geld nodig hebt voor de vakantie, de school van je kinderen, alle huisreparaties. Maar eigenlijk ben je bang om te falen.

Spring het diepe in

Zet je voet op de eerste trede zonder dat je de hele trap naar de duikplank ziet. Het enige dat van belang is, is de beweging naar de volgende trede. Niets meer en niets minder. Sta op de rand van de plank en spring, ogen stijf dichtgeknepen. Met een diepe plons en hoog opspattend water boven je beland je in het zwembad. Proestend kom je boven en zuig je diep en opgelucht verse zuurstof naar binnen. Meter voor meter zwem richting je doel, al dan niet met gebruikmaking van de aanwijzingen en tips van de badmeester.

Je verleden is geweest. Daar valt niets meer aan te doen. Je toekomst ligt ver voor je, ook dat kun je niet beïnvloeden. Waar je wél mee bezig kunt en moet zijn is het nú. Slag voor slag kom je steeds dichter bij de zwembadrand.

Houd je oog, je gedachten en je verlangen gericht op je doel, pak het anders aan en houd je acties in het NU. Dáár ligt de kracht van verandering.

20 gouden afvaltips om het afvallen anders aan te pakken

Hoe blijf je in het nu? Hoe is het mij gelukt om die omslag van eeuwig diëten naar grip op mijn gewicht te komen?

Dat vertel ik in mijn gratis mini online audio training. In een kwartier neem ik je mee in mijn strijd, mijn pijn en mijn omslag. Voor mij bleek het mogelijk en ik was en ben toch echt geen Wonderwoman.

Ik heb je pijn gevoeld, ik was daar ook. Laat me je inspireren om stappen te zetten. Want als je dan voor pijn kiest, kies dan voor de weg die in ieder geval hoop geeft op een gezonder leven en een vitalere toekomst.

Alles is nu – Dé plek waar jij verandering kunt creëren.

Muziek, ik kan niet zonder. Ik ben de uitvinder van de Spotify intens dankbaar. Eindeloze afspeellijsten en zoveel onontdekte liedjes en artiesten. Ik kan genieten van stilte en rust, maar muziek geeft mij veel; ontspanning of juist energie, beter mijn emoties voelen of juist dempen, concentratie en focus, humeurboost, lekker sporten of dansen, gezelligheid en huishoudelijke klussen worden een stukje leuker. Nou ja, min of meer dan 😉

Kijk en luister je liever? Check de video. Lees je liever? Lees dan vooral verder 🙂

Video Alles is NU, de plek om verandering te creëren.

 

Teksten bezorgen een warm gevoel, kippenvel of tranen.

Vroeger luisterde ik naar muziek als geheel en hoorde ik zelden de tekst. Een refrein kon ik half meezingen, maar dat was het dan ook wel. De laatste jaren merk ik dat ik de tekst steeds meer aandacht geef en soms word ik enorm geraakt door de waarheid van een tekst. Dit overkwam mij vorige week ook met een liedje van Diggy Dex. Hij kwam toevallig voorbij en elke keer als ik hem luister lopen de tranen weer over mijn wangen.

Alles is nu – Diggy Dex

[…]
Verderop daar liggen plannen
Honderd mijlen verderop
Aan de horizon te wachten
Schijnend vanaf de top
‘k Ben nog lang niet daar waar ik wil zijn
Zeg ik mezelf nog steeds
De grootste valkuil ooit
Met leugens eroverheen
Hoe vaak zie ik de zon echt
Hoe echt voel ik de regen
Terwijl ik van alles zeg
Ben ik ergens anders onderweg
Maar alles
Ja, alles
Is nu

Wacht niet om te vieren
Wacht niet om te vechten
Voor alles wat je waard is
Voor je ’t weet is het voorbij
Wacht niet om te lachen
Wacht niet om te zeggen
Aan diegenen die je lief zijn
Blijf jij hier bij mij

Wacht niet om te dansen
Wacht niet om te vallen
Wacht niet tot secondes
Overgaan in een minuut
Want alles
Ja, alles
Is nu
[…]

Uitstellen of opzij schuiven

In mijn ogen gaat deze tekst over zoveel uitdagingen in het leven. Over al die dingen die je eigenlijk wilt doen of kunnen. Waarvan je weet dat het beter, leuker of gezonder is, maar die je uitstelt of opzij schuift omdat het je het niet durft, niet weet wat de toekomst brengt of denkt dat het niet voor jou is weggelegd. Een nieuwe baan, een eigen bedrijf, een boek schrijven, de wereld over reizen, een relatie beginnen of beëindigen en, zoals ik vaak zie bij ‘potentiële klanten’, het weer opnieuw starten met gezonder eten en leven.

Bezig met het verleden

Ik wilde zo graag slanker zijn en ik wist dat ik niet gezond bezig was door hele chipszakken, pakken koekjes en hagelslag leeg te eten. Ik was al vele maandagen begonnen en elke 1 januari had ik goede voornemens. Maar na een paar dagen of soms zelfs al na een paar uur was ik weer terug bij af. Elke keer kreeg ik weer het bewijs dat ik er niets van bakte, dat ik een hopeloos  geval was. Gedachtes als “Misschien moet ik maar accepteren dat ik mijn hele leven dik blijf. Er is voor mij geen slankere ‘ik’  weggelegd.” passeerden. Dat is beter dan altijd maar moeten vechten en het onvermijdelijke uitstellen.

Ergens in mijn achterhoofd lukte dat accepteren toch niet zo goed. Ik was echt niet blij met mezelf, mijn gebrek aan conditie en energie. Jaloers keek ik naar mijn klasgenoten en collega’s die leuke strakke broeken en korte rokjes droegen. Ondertussen was ik (uiteraard) mijn vrolijke en enthousiaste zelf naar mijn omgeving. Ik denk niet dat veel mensen wisten hoe mijn (over)gewicht mij in de weg zat.

Als mijn gedachten alweer richting een nieuwe poging kropen, doken direct de ‘mislukkingen’ op. “Toen lukte het ook niet. Ik heb gewoon geen wilskracht. Ik mis discipline.” Ik heb veel verdriet en ‘pijn’ gehad van al die keren dat ik mijn neus gestoten heb of op m’n bek gegaan was.

Bezig met de toekomst

Niet echt een aantrekkelijk vooruitzicht, die ‘pijn’ weer opzoeken. Een nieuwe poging wagen, waar ik eigenlijk op voorhand geen vertrouwen in had. Een poging waarvan ik wist dat het me dikke kans veel energie en tijd zou gaan kosten, waarbij ik veel lekkere dingen moest laten staan, die ik dus moest loslaten. Een poging die, zoals bleek uit het verleden, toch tot mislukken gedoemd was.  40 Kilo moest eraf. OMG, een onmogelijke opgave! Die berg is te hoog, de top is niet eens in zicht. Waarom zou ik eraan beginnen?

“‘k Ben nog lang niet daar waar ik wil zijn
Zeg ik mezelf nog steeds
De grootste valkuil ooit”

De oplossing ligt niet in het verleden en niet in de toekomst

Kortom ik was bezig met het verleden, ik bleef me focussen op de vele mislukte dieetpogingen en overtuigde mezelf ervan dat mijn lijf niet mee wilde werken, dat ik niet gedisciplineerd genoeg was. Ik zocht voortdurend bewijs dat die gedachtes ondersteunden. Daarnaast was ik bezig met de toekomst. De 40 kilo die ik eigenlijk kwijt wilde. Een niet te overzien zo groot aantal. Een eindeloze weg van hard werken, volhouden, zweten, nooit meer iets lekkers eten en wie zegt dat ik het dan wel kan volhouden als ik er al zou komen?

“Met leugens eroverheen”

Geen deadline, geen streefgewicht.

Ik weet nu dat het anders kan. In voor mijn gevoel mijn laatste poging, op 1 januari 2002, haalde ik de druk van mezelf af. Ik legde mezelf geen deadline en streefgewicht meer op. Ik zou het wel zien hoe het zou gaan. Ik zou dankbaar zijn voor elke gram die eraf zou gaan. Ik was bezig met het NU, zoals Diggy Dex in zijn tekst aangeeft.

“Wacht niet om te dansen
Wacht niet om te vallen
Wacht niet tot secondes
Overgaan in een minuut
Want alles
Ja, alles
Is nu”

Vallen hoort erbij. Dat is niet erg. Het is niet fijn, maar het is elke keer weer nieuwe kans om te oefenen. Om nieuw gedrag te leren. Dat gaat niet van de één op de andere dag, dat kost tijd. En dat mag! Snel ging het niet, maar gestaag wel. Nog nooit was het zo rustig in mijn hoofd. Af en toe iets lekkers op een verjaardag en een dessert bij een etentje en dat was goed.

In het NU, daar ligt je kracht!

Herken je het wat ik hierboven beschrijf? Zit je vast in je verhalen over het verleden, want toen lukte het tenslotte ook niet? Ben je bezig met de toekomst en zie je huizenhoog op tegen weer een nieuwe poging, met een aantal kilo’s dat als een onneembare vesting voelt?

Weet dan dat je kracht in het HIER EN NU ligt. Zelfs verzekeringen en beleggingsfondsen weten dat het verleden geen garantie biedt voor de toekomst. En dit geldt natuurlijk niet alleen voor positieve financiële resultaten. Het geldt net zo hard voor de negatieve persoonlijke resultaten. Niets wijst erop dat het wéér mis zal gaan.

Je bent NU een ander mens dan TOEN. Je weet andere dingen en als je mijn blogs al een tijdje leest dan heb je NIEUWE kennis die je gaat helpen om het in het NU anders te gaan aanpakken.
Nee, geen idee wat de toekomst brengt, maar het mooie is dat je dat nu ook nog niet hoeft te weten. Je hoeft alleen maar bezig te zijn met het NU, met dit moment en met de keuze die je NU mag maken.

Je wordt beter in het gedrag waar je voor kiest.

Je hebt de keuze tussen gedrag dat je naar je doel toe helpt of dat je van je doel afbrengt. Alleen maar die keuze in die ene minuut. En die keuze betekent niet dat je de rest van je leven ook diezelfde keuze moet maken. Dat zie je dán wel weer. Welke persoon wil je zijn? Hoe wil je je voelen, NU, in deze minuut en na, pak hem beet, 10 minuten? Dáár gaat het om. Je beslist nu niet voor de rest van je leven, dat is niet te overzien. Elke dag, elk uur, elke minuut krijg je de kans opnieuw een keuze te maken.

Kies je voor het gemak van je oude gedrag met 10 minuten een fijn gevoel, maar dat je verder van je doel afbrengt gecombineerd met schuldgevoel, verdriet of boosheid? Of oefen je het nieuwe gedrag? Zodat je daar stap voor stap beter in wordt en wat je een fijn en krachtig gevoel van controle en zelfvertrouwen geeft ook al voelt het NU zwaar en oncomfortabel?

Elke keuze is goed, als je hem maar bewust maakt en weet dat jij de sleutel bent!

“Hoe vaak zie ik de zon echt
Hoe echt voel ik de regen
Terwijl ik van alles zeg
Ben ik ergens anders onderweg”

Laat jij je nog gijzelen door je verleden en toekomst?

Wat de tekst van een liedje allemaal kan oproepen hè? Het raakt me echt. Mijn eigen verleden, de verhalen van de mensen die ik spreek. Herken jij iets van mijn strijd in jezelf en wil je je niet meer laten gijzelen door de verhalen van je verleden en je angst voor de toekomst? Ben je het zat om te wachten tot het ‘juiste moment’?

“Wacht niet om te vieren
Wacht niet om te vechten
Voor alles wat je waard is
Voor je ’t weet is het voorbij”

Ik help je graag! Ik weet hoe het is en vind niets raar, vreemd of zwak.
Schrijf me gerust een mail, bel me, of kies voor een gratis en geheel vrijblijvende online brainstormsessie. Ik kijk 20 minuten met je mee naar waar jouw kansen liggen om in het HIER EN NU aan de slag te gaan met jezelf, zodat jij kiest voor een blijvend gezonde leefstijl waarbij jij meer controle hebt over je gedrag.