Berichten

Hoe houd je het afvallen vol? Neem zélf plaats achter het stuur.

Laatst dacht ik weer dat ik Superwoman was, die nog tientallen kleine to-do’s én een online training met personal trainer Hanne de Wachter voor mijn vertrek om uiterlijk 9:20 uur kan proppen. De training was van 08:00-09:00, prima te doen, toch? Oeps, ik vertrok bijna een half uur te laat naar mijn afspraak.

Onderweg in mijn vertrouwde zwarte Peugeot 107 met grote oranje klavers 4 reed ik op de A28 vanuit Nijkerk richting Amersfoort naar mijn afspraak. Een toffe brainstormsessie voor een inspiratie- en netwerkevent voor ondernemende types in het theater op 10 september 2020 met mijn mede Podiumtijgers Tamara en Jacob en onze ‘juf’ Marleen Bekker.  (Klik hier voor meer info over het event).

Gelukkig maakte ik me niet al te druk. Ik voel me thuis in de fijne podiumtijgergroep en ik wist zeker dat het geen probleem was dat ik later zou aanschuiven.

Mijn aandacht was niet bij de weg

Podcasts luisteren vind ik heerlijk tijdens het reizen. De tijd vliegt voorbij en meestal vind ik het jammer dat ik op plaats van bestemming ben. Zo ook deze ochtend. Ik voedde mijn brein met fijne informatie van een andere coach die ook niet in diëten gelooft, maar in een goede relatie met eten. Geweldig om bevestiging te krijgen van wat ik zelf al doe. Doordat deze coach een net iets andere benadering heeft dan ik, inspireert ze mij enorm. Intussen reed ik keurig 100, passeerde ik vrachtwagens en zag ik in de verte de afslag naar de A1. Deze afslag heb ik al tientallen keren eerder genomen op weg naar Barneveld voor al mijn opleidingsdagen tot personal trainer en lifecoach, en ook naar Ede, waar de vader van mijn kinderen woont. Bekend terrein!

Verkeerde afslag

Hup daar ging ik al, op het moment van het nemen van de afslag dacht ik “SHIT! Ik had rechtdoor gemoeten!” Hoe krijg ik het voor elkaar om een verkeerde afslag te nemen, terwijl ik al te laat was! Google Maps had toch keurig de weg voor me uitgestippeld? (geluid is altijd uit).

Op mijn telefoon zag ik dat dit geintje me 20 minuten extra kostte! De eerstvolgende afslag was ruim 10 kilometer verderop. Ik baalde ervan. Een half uur te laat is al niet iets om trots op te zijn, maar een uur te laat is echt heel vervelend. Al verder rijdend maakte ik mezelf uit voor van alles en nog wat. Vroeger had ik me hier enorm druk over gemaakt en me diep voor geschaamd met een intens zwaar gevoel in mijn maag. Door mijn opleidingen en mijn eigen trajecten op gebied van zelfontwikkeling kan ik hier gelukkig een luchtiger mee omgaan. Het helpt om naar de feiten te kijken en gedachten te kiezen die hierbij horen. “Oké, dit gemopper heeft geen zin. Ik kan het niet meer veranderen of mooier maken dan het is. Ja, het is onhandig en verdient geen schoonheidsprijs. Aan de andere kant, Tamara, Jacob en Marleen redden het prima zonder mij. En hoe fijn is het om straks binnen te stappen en er al een bijna kant en klaar plan uitgedacht is.”

Reptielenbrein

Eigenlijk was het hele voorval wel grappig en vooral het keiharde bewijs dat mijn reptielenbrein achter het stuur zat en niet ik zelf. Autorijden doe ik al een tijdje en waar het in het begin van mijn rijlessen echt hard werken was (op de weg letten, schakelen, sturen, verkeersborden interpreteren, acties van andere weggebruikers inschatten etc.) denk ik daar nu geen seconde meer bewust over na.

De route die ik reed had ik al tientallen keren gereden en ook daar hoefde mijn brein nu niet hard voor te werken. Terwijl ik met de intentie “richting Amersfoort” in de auto was gestapt (ik had het zelfs in Google Maps gezet!) had mijn reptielenbrein het automatische programma “Richting Barneveld” aangezet toen ik mijn denkende brein inzette om naar de podcast te luisteren.

Dit moet ik met jou delen!

Het is zo tekenend voor waarom je terugvalt in oude patronen als je wilt afvallen en waarom het zo lastig is om afvallen vol te houden. Als je iets anders wilt doen dan ‘normaal’ (en dat kan ook prima iets anders zijn dan afvallen) dan heb je daarbij je denkende breindeel, de neocortex, hard nodig. Dit breindeel weet precies wat je wilt doen en hoe je dit voor elkaar krijgt.

Dit breindeel gebruiken kost je lichaam veel energie. Daarom heeft je brein heel handig een tool voor energiebesparing ontwikkeld; je brein maakt automatische programma’s van alles wat je een paar keer hebt gedaan. Ideaal! Dan hoef je niet continu hard te denken en te werken (denk aan de eerste paar autorijlessen) en voer je veel handelingen totaal onbewust uit. Jouw hele dag zit hiermee volgepakt. Denk bijvoorbeeld aan je ochtendritueel. De wekker gaat, met een slaperig hoofd ga je naar je badkamer, poets je je tanden, kleed je je aan. Je kent het wel. Dit gaat allemaal op de automatische piloot, hoe fijn is het om niet over elke stap na te moeten denken.

Ook bij jou zit jouw reptielenbrein vaak achter het stuur

Intussen heb jij een heel leven achter de rug en heeft je brein duizenden automatische programma’s gevormd om jou staande te houden op een manier waarbij er ook nog wat energie overblijft om te kunnen vluchten of vechten als je in gevaar bent. Deze automatische programma’s worden ingezet bij het uitvoeren van handelingen, maar als mens zitten we ook vast in dezelfde gedachtenpatronen en ideeën over hoe de wereld eruit ziet en hoe iets hoort.

Aan eten en je gewoonten daaromheen zijn ontzettend sterke, vaak onbewuste programma’s gekoppeld. Welk eten je in de supermarkt koopt, hoe je iets klaarmaakt, hoe laat je eet, hoeveel je eet, wanneer je eet en wat je bij welk gevoel, emotie of gebeurtenis eet. Bij al deze zaken zit je reptielenbrein achter stuur en heeft jouw denkende breindeel niets in te brengen. Dat hoeft ook niet, want alles is goed geregeld. Tenminste…

Als je wilt afvallen moet JIJ het stuur overnemen

Is het wel goed geregeld? Ben jij tevreden met de keuzes die je maakt en met het leven, het lichaam en het energieniveau dat je hebt? Zo ja, niets meer aan doen. Zo nee, dan geef ik je hier een belangrijke tool die onmisbaar is als jij wilt afvallen en verandering in jouw leven wilt.

Jijzelf moet achter dat stuur zitten als je verandering en nieuwe gezonde patronen wilt creëren. Om dit voor elkaar te krijgen zal je eerst moeten ontdekken wanneer je reptielenbrein achter het stuur zit. Wanneer zit jij vast in je routine? Onder welke omstandigheden gaan bepaalde automatische programma’s van start? Welke gedachten bevinden zich onder een dun ijslaagje in je brein?

Om dit allemaal op te merken draait het om één ding: AANDACHT. Aandacht voor jezelf, voor je handelingen en voor je gedachten. Bewustwording is één van de essentiële stappen naar een slanker lichaam en het grip krijgen en houden op je gewicht. Zodat je doorkrijgt wat er nou precies gebeurt als jij voor die koek kiest in plaats van die appel of wanneer je ’s avonds op de bank ploft en daar iets te snacken bij moet hebben. Jij weet best wat gezond is en wat je zou moeten doen. Wil je afvallen en het gewicht er ook afhouden, dan moet jij achter het stuur plaatsnemen. De eerste stap hierin is aandacht.

Wil je jouw automatische programma’s snel ontdekken en doorbreken?

Aandacht hebben voor jezelf en je patronen is een mooi proces, maar kost ook veel tijd. Hoe dit werkt en hoe je dit efficiënt en praktisch aanpakt kan nog best een uitdaging zijn. Deze stap en nog flink wat andere stappen heb ik heel gestructureerd vormgegeven in mijn online programma 8 weken met Ann.

Dit online programma is geen dieet waarin je de stappen en eetregels van een ander volgt. In het online programma draait het om jou. Wat belemmert jou in het uitvoeren en volhouden van een beter eet-of leefpatroon? Je weet wat je wilt, maar het lukt niet. Daar gaan we mee aan de slag. Je krijgt niet alleen kennis maar juist ook inzichten hoe het bij jou in je brein en in jouw leven werkt. Je zet de eerste stappen om oplossingen te vinden die voor jou werken in jouw leven met jouw voorkeuren. Kortom, in 8 weken neem ik je mee in wat jij nodig hebt om af te vallen zonder dieet, zodat je grip krijgt en houdt op je gewicht. De rest van je leven.

Klik hier als je meer wilt weten over het online programma 8 weken met Ann, omdat jij het afvallen dit keer anders wilt aanpakken!

 

Neem het heft in eigen hand, neem plaats achter het stuur en heb AANDACHT voor jezelf.

Lieve groet,

Annoesjka

5 redenen om NU al met coronakilo’s af te rekenen

Af en toe ontstaan er spontaan nieuwe woorden en ik vermoed dat de Dikke Van Dale binnenkort wordt uitgebreid met een nieuw woord. Mijn tijdlijnen op social media staan vol met berichten over coronakilo’s.

‘Coronakilo’ (het/de; o en m; meervoud onveranderlijk of coronakilo’s; verkleinwoord coronakilootje) 1. Het extra lichaamsgewicht dat men in het jaar 2020 zwaarder is geworden in de periode dat het coronavirus, ook wel COVID-19, zich over de wereld verspreidde. “Mijn weegschaal confronteert mij met vijf coronakilo’s.”

Tot oktober 2019 was nog niemand zich bewust van het coronavirus. Misschien bestond het virus zelfs nog niet eens (voor mensen) en leefden we ons vertrouwde leven. Nu ik dit schrijf is het april 2020 en de wereld staat er bizar anders voor. De wereld zal voorlopig niet (en misschien wel nooit) meer hetzelfde zijn.

De aankoop van tondeuses en friteuses bereikt een hoogtepunt

Corona en het verplicht moeten thuis zitten doet iets met ons. Tijdens het hamsteren in de beginfase van corona vielen mij niet alleen de lege schappen van de toiletrollen op, maar ook de lege vakken van de kratten bier en de chips. Gisteren stond er op een nieuwsapp dat de online aankoop van tondeuses én friteuses nog nooit zo hoog geweest is. Serieus! Het stond er echt. Friteuses! Alsof we allemaal massaal kroketten en frites gaan bakken.

De reacties onder de berichten over coronakilo’s op Facebook- en Instagram geven mij lichte buikpijn en een beklemmend gevoel rond mijn borst. En niet omdat het zoveel leuker en gaver is bij anderen, maar om de naïviteit van de schrijvers. De berichten gaan over coronakilo’s die erbij komen in deze periode waarin we aanzienlijk meer binnen zitten en minder bewegen en uit verveling of angst en stress meer en misschien nog wel lekkerder eten dan voorheen.

Wachten tot je een ons … eh… 90 kilo weegt

“Ja, ik heb er ook last van. Als het voorbij is, ga ik er weer flink tegenaan.” “Bij mij ook coronakilo’s. Ik heb er voor nu maar even vrede mee en als de sportschool weer opengaat zal het wel weer goed komen.” Mijn vingers jeuken bij dit soort reacties onder de berichten over coronakilo’s. Ik krijg het benauwd en voel zelfs boosheid opborrelen. Zoveel herkenning en bevestiging, maar zo weinig actie.

Niemand die eens over zijn kin wrijft en zich afvraagt hoe verstandig deze gelaten houding is. Wachten met actie tot het voorbij is? Wie weet hoe lang we nog vast zitten in deze bizarre werkelijkheid? Wie weet hoeveel kilo’s vet er langzaam bijkomen tot het coronavirus overgewaaid is? Je doet jezelf en je zeker je lichaam ernstig tekort als je in dit verhaal blijft geloven. Het gezegde ‘wachten tot je een ons weegt’ gaat in dit geval niet op. Integendeel!

Vijf gevolgen van coronakilo’s

Een paar kilo in korte tijd aankomen lijkt onschuldig, maar is het niet. Ik neem je mee in vijf belangrijke zaken die gebeuren in jouw brein en lichaam als je geen actie onderneemt.

1. Je traint jouw brein om beter te worden in snacken en snaaien

Je wordt beter in alles wat je vaker doet. Hoe vaker jij onder stressvolle, verveelde of emotionele omstandigheden iets lekkers en ongezonds eet, hoe beter je hierin wordt. Je slijt dit gedrag steeds weer een beetje dieper in en het automatische programma wordt steeds sterker. Hoe langer jij wacht met hier een stokje voor steken, hoe sterker het programma wordt. Hoe sterker het programma hoe moeilijker het is om het ongezonde gedrag te vervangen door gewenst nieuw gezond gedrag!

2. Je gelooft je eigen smoesjes en mindfucks steeds meer

Hoe vaker jij verhalen tegen jezelf ophangt dat het nu niet mogelijk is om te sporten, dat het oké is dat je jezelf nu verwent, dat je als alles normaal is weer aan de slag gaat, hoe meer je dat gelooft. Het zijn overduidelijke mindfucks als je oprecht en eerlijk naar jezelf, je gedachten en je gedrag kijkt. Het komt je brein stiekem allemaal wel goed uit. Heerlijk dat binnen de comfortzone blijven en dingen op de automatische piloot doen. Alles om maar energie te besparen!

3. Je krijgt meer vet en minder spieren

Door het minder bewegen zal je lichaam spierweefsel afbreken. Spieren gebruiken best veel energie en waarom zou je in spierweefsel investeren als het niet gebruikt wordt? Hoppa, weg ermee.

Minder spierweefsel betekent dat er minder energie verbruikt wordt. Je stopt energie in je lichaam middels voeding en dranken. Van deze binnenkomende energie is minder nodig dan voorheen. Alles wat teveel is wordt opgeslagen in de vorm van vet. En reken er maar op dat, als jij hetzelfde blijft eten als voorheen of nu dus zelfs meer omdat het allemaal zo anders is en je jezelf en je kinderen best een beetje mag verwennen, er méér energie binnenkomt dan anders. Een ophoping van vet is het gevolg. Dat raak je niet zomaar even kwijt, want vet is een kostbaar goedje voor je lijf.

4. Je immuunsysteem raakt overbelast

Meer vet betekent een verschuiving in jouw hormoonproductie. Er worden meer hormonen geproduceerd die voor een constante aanmaak zorgen van ontstekingsstofjes. Dat is een enorme belasting voor het immuunsysteem, waardoor het minder effectief en efficiënt reageert als er een virus of bacterie langskomt. Dus stel dat je bij dit virus er nog goed vanaf komt, hoe zit het dan bij een volgend virus? Daarnaast wordt de kans op het krijgen van overgewichtgerelateerde ziekten verhoogd. Denk aan hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten, diabetestype 2 en kanker.

5. De kiloberg wordt hoger, je vertrouwen in je volgende afvalpoging kleiner

Als ik iets van mijn klanten weet dat is het wel dat ze enorm opzien tegen de berg overtollige kilo’s die voor hen ligt. Mocht je nu nog geen overgewicht hebben en drie coronakilo’s erbij krijgen, dan zul je deze er relatief eenvoudig weer af krijgen. Ik begrijp dat je je niet druk maakt om die paar coronakilo’s.

Het ligt anders als je al overgewicht had vóór de coronaperiode. Misschien waren die kilo’s al een doorn in je oog en heb je al tig pogingen ondernomen om af te rekenen met die irritante vetkwabben die boven je spijkerbroek uitpuilen. Helaas bleven de kilo’s terugkomen, soms zelfs met rente en nu komen daar nog coronakilo’s bij! De berg aan kilo’s die opdoemt is niet grappig meer. Uit zelfbescherming gooit je brein er een paar mindfucks tegenaan: “Komt wel als het leven weer normaal is.” Maar de vraag is of je dan nog durft. Of je dan de moed nog kunt opbrengen. De angst fluistert zacht in je oor en de twijfel schiet fel door je heen. Hoe ga je dat in hemelsnaam voor elkaar krijgen?

Welke gevolgen hebben coronakilo’s nog meer voor jou?

Uiteraard kan ik deze lijst nog veel langer maken, maar dat laat ik aan jou over. Jij kunt voor jezelf nog veel beter bepalen wat de gevolgen zijn als je wacht met ingrijpen. Als je je kop in het zand blijft steken. Denk maar aan je energie, je humeur, je conditie, je zin om dingen te ondernemen, je zelfvertrouwen, het voorbeeld dat je aan je kinderen geeft, de relatie met jezelf, je partner en je kinderen, je werk, je kledingkast, je gezondheid, je toekomst etc.

Neem hier even de tijd voor en kijk heel eerlijk en met een open mind naar de gevolgen van extra coronakilo’s. Laat het maar eens goed doordringen. Hoeveel simpeler en fijner kan je leven zijn als je NU actie onderneemt?

Wel of niet aan de slag, het is allemaal prima, mits…

Weet dat het oké is om niets aan de coronakilo’s te doen. Maar alleen als jij er écht 100% oké mee bent en dat het uitblijven van actie niet beslist wordt door jouw oerbrein in plaats van jouw denkende brein. Ik weet dat jouw oerbrein, puur uit zelfbescherming en gemak, jou heel ongemerkt en overtuigend een rad voor ogen kan draaien en jou wijsmaakt dat dit nu niet het juiste moment is. Het is aan jou om te onderzoeken welk breindeel aan het roer staat en de beslissingen neemt.

Heb je geen idee welk breindeel beslist of lukt het afvallen niet in je eentje in deze bizarre en hectische tijd? (Wat ik me zomaar kan voorstellen met je kinderen over de vloer, thuiswerk, zorgen om en voor mensen om je heen en de angst voor de toekomst.) Laten we dan samen, gratis en geheel vrijblijvend, in een half uurtje onderzoeken waar jij tegenaan loopt en wat jij nodig hebt om kleine en eenvoudige acties te doen om coronakilo’s te voorkomen en er misschien zelfs een paar te laten verdwijnen. Vraag even die gratis Waarom val ik niet af – analyse aan.

Ik wens je veel geluk en gezondheid toe voor de komende tijd.

Annoesjka

 

PS: Heb je vragen? Let me know via een mail naar info@annscoaching.nl. Enneh, #blijfthuis.

Zo zagen de eetbuien die mij naar 107,7 kilo brachten eruit

Al een paar weken roept er weer van alles uit de kast. Ken je dat gevoel? Dat je weet dat er iets in huis is, waar je nú zin in hebt? Of straks, als je thuis komt?

Wat vervelender voelt is dat ik er te vaak aan toegeef dan gezond voor mij is. Ik zie zelfs de weegschaalcijfers licht oplopen. En dat alles bij elkaar vind ik rete irritant. Sorry voor mijn woordkeuze, maar het is gewoon exact wat het is. Als jij eet- of gewichtsproblematiek kent, dan weet je over welk gevoel ik het heb. Mijn oude patronen dringen zich naar boven en dat terwijl ik ze maanden, nee jaren, onder controle had.

Hoe ik die 107,7 kilo op de weegschaal zelf creëerde

Ja, dat deed ik zelf en dat gebeurt natuurlijk niet van de één op de andere dag. Dat gebeurt in fases. Sluipend en langzaam lijkt het alsof die kilo’s er vanzelf aankomen. Mijn grens verschoof steeds meer. “Zolang het maar onder de 90 kilo blijft.” Ik moest wel, want het alternatief was dat ik echt mezelf doodongelukkig zou voelen.

Voedingsdeskundige als kindNatuurlijk komen die kilo’s er niet vanzelf aan. Ik heb ze er zelf aangegeten. Allemaal. Alle extra, zeg 45 kilo, voor mijn volwassen ik. In mijn kindertijd begon het echter al. Ik at stiekem. In het begin waarschijnlijk nog relatief onschuldige hoeveelheden, dat kan ik me niet meer zo goed herinneren. Met mijn vinger een flinke lik uit de pindakaaspot. Een koekje of twee uit de koekjespot. Wat extra snoepjes of plakjes vleeswaren. Natuurlijk stiekem, als niemand keek. Want ik wist, hoe jong ik was, dat het niet normaal was. En dat ik ervoor op mijn kop zou krijgen.

Ik kreeg dat stiekem eten steeds beter onder de knie

Het grappige van gedrag is dat hoe vaker je iets doet, hoe beter je erin wordt. Dat geldt niet alleen voor leren lopen, schrijven, koken, gezonde recepten zoeken, maar blijkbaar ook voor gedrag dat schadelijk voor je lichaam en zelfvertrouwen is. Ik werd steeds beter in stiekem eten en begreep mezelf steeds minder. Ik neem je mee naar mijn kind- en tienertijd, dan begrijp je wat ik bedoel.

Ik leerde bijvoorbeeld beter kansen zien om stiekem te eten en werd meteen ook steeds sneller in het uitvoeren dat die activiteit. Over twee vliegen in één klap gesproken hè?

Mijn moeder was even boven? Ik sprintte naar de kast met zoet broodbeleg en zat met het pak hagelslag aan mijn mond. Mijn zus moest naar de wc? Een flinke graai in de koekjespot was een feit. De tijd was eigenlijk te kort om echt te genieten van het lekkers, want ik moest wel weer terug zijn op mijn oorspronkelijk plek én een volle kauwende mond zou natuurlijk opvallen. Dus supersnel kauwen en grote brokken doorslikken kreeg ik ook al snel onder de knie.

Vaardigheden die ook in de rest van mijn leven goed van pas komen

Dan is er het probleem dat het verdwijnen van voedsel niet ontdekt mag worden. Daarvoor moet je kunnen maat houden, heb je een goed ontwikkeld ruimtelijk inzicht nodig en een berg aan mensenkennis. Het was natuurlijk niet de bedoeling dat mijn gesnaai zou opvallen, maar ja, de koek-, snoep-, chocoladepasta-, pindakaas-, Bebogeenpotten (ken je dat nog??) werden steeds leger, evenals de pakken vlokken en chips- en notenzakken.

De kunst is om te kunnen inschatten hoeveel er gemist kan worden. Daarvoor moet je de mensen van de plaats delict goed kennen. In dit geval mijn moeder. Hoe scherp kijkt ze? Hoe goed is haar geheugen? Zou ze nog weten welke chips- en notenzakken ze de afgelopen weken had gekocht? Zou ze er eentje missen? Had ze goed opgelet toen ze deze geopende zak weer terug stopte en zou ze dat volgende week zaterdag, (ons bakje chips moment tijdens Baywatch of de Honeymoonquiz) nog weten? Ik gaf haar niet veel credits, want ik heb volgens mij best risico’s genomen door hele zakken te laten verdwijnen. Ik heb er nooit iets over gehoord. Helaas kan ik niet navragen of ze het wist, aangezien ze in januari 2013 overleden is.

De skills sluipen, muisstil een tas vol chips- en notenzakken pakken uit de kelder onder de trap en deze zodanig plaatsen op de grond dat je bij voorkeur zonder geluid de zakken uit de tas haalt, opent en er iets uithaalt en dan nog zonder gekraak snel opeten tot de juiste hoeveelheid dat gemist kan worden en uiteraard dan ook weer het zodanig terugplaatsen alsof er niets gebeurt is, zijn onmisbaar als je stiekem wilt kunnen eten, terwijl er mensen in hetzelfde huis, maar in andere kamers, zijn. Nou, ik kan je zeggen dat er heel wat zweetdruppels langs mijn gezicht dropen, maar niet van het sporten.

Culinaire hoogstandjes

Als ik meer tijd had dan ging ik helemaal los en ontwikkelde ik mijn smaakpapillen door steeds beter te kunnen combineren. Hartig met zoet, zoet met zoet, zoet met hartig. Denk aan een ‘speculaasjesburger’ met een laag pindakaas ertussen. Al een genot op zich. Maar daarbovenop ook nog een laag jam en / of chocoladepasta mét hagelslag? Mjam mjam. Ook heerlijk in combinatie met een aantal plakken kaas of salami. En dan maakt het niet eens uit hoe belegen de kaas is.

Ik koos niet alleen maar ongezond hoor. Je mag niet helemaal een verkeerd beeld van mij krijgen. Een appel nam ik ook wel eens. Elke partje smeerde ik dan in met vruchtenjam. Echt, moet je ook eens proberen!

Niemand mocht weten hoe ongelukkig ik eigenlijk was

Doen alsof er niets aan de hand is, alsof alles normaal en helemaal prima is (intussen hopend dat niemand mijn adem zou oppikken want hé, die tijgerborrelnoten, hebben toch een bepaalde kruidenmix van knoflook- en uipoeder) was een andere vaardigheid die toen en in mijn latere leven goed van pas kwam. Ik viel met mijn overgewicht in elke fase van mijn leven natuurlijk op tussen mijn leeftijdsgenoten. Niemand mocht weten welk probleem ik had. Ik schaamde me namelijk kapot. Voor mijn megalijf met vetrollen, voor de opmerkingen die ik naar mijn hoofd kreeg, maar ook voor mijn bizarre eetgedrag. Niemand mocht weten hoe onzeker ik me voelde of hoe rot en verdrietig ik vaak was.

Ik nam me elke keer weer voor dat het stiekeme gesnaai de laatste keer was, dat ik ermee moest stoppen. Ik schreef mijn eigen dieetplannen uit. De ene keer geen tussendoortjes meer, de andere keer zou ik het laten bij alleen één droog biscuitje. Maar al die plannen maakten geen reet uit, want hoppa, zodra de kust veilig was, schoot mijn brein in het patroon ‘Yes! Het huis is voor mij alleen. Wat ga ik nu eten?’ stand.

Oude patronen verdwijnen nooit helemaal

Om op het begin weer terug te komen, er roept nu weer van alles uit de kast. Mijn oude ‘stiekem snaaien’ patroon is naar boven gekropen en door er een paar keer aan toe te geven heb ik het versterkt. Zakken chips heb ik niet in huis, maar wel gezonde ongebrande noten, kokossnippers, rozijnen, pindakaas en noten- en pittenpasta’s. Maar veel van gezond is ongezond.

In het huis van mijn vriend heb ik het nog moeilijker, want daar staan wel drie soorten hagelslag en twee soorten chocoladepasta, naast de pot pindakaas en jam. (Kleine correctie, zie foto bovenaan. Sinds vandaag zie ik vijf (!) soorten hagelslag, hoeveel keuze heeft een mens nodig?? 😱 Maar hé, gelukkig is er nog maar één soort chocoladepasta omdat ik vorige week het laatste restje eruit gelepeld had.)

Het ging toch zo goed?

Hoe kom ik in mijn oude valkuil terecht vraag jij je misschien af? Dat hangt samen met allerlei fysieke, mentale en breinfactoren als stress, slechte slaapkwaliteit, onwelkome emoties, onbewuste overtuigingen en angsten (of eigenlijk ben ik me van die laatste deels wel bewust, maar veranderen is nog een uitdaging), onhandige mindset, mijn doel uit het oog verliezen, doordenderen, weinig naar buiten, weinig beweging en minder gezonde voedingskeuzes etc. Ja, ook bij mij. Ik ben net zoveel mens als jij.

Voorkom dat je blijft hangen in de waarom vraag, schuif door naar de oplossing

Maar eigenlijk is het waarom niet zo belangrijk. Het is belangrijker dat ik actie onderneem om het tij te keren. Vroeger kraakte ik mijn hoofd over het ‘waarom’ en vond ik mezelf afwisselend zielig, stom en zwak.

Tegenwoordig weet ik dat dit totaal niet helpend is. Integendeel. Het versterkt juist jouw valkuilgedrag en je gelooft steeds meer dat jij een slachtoffer van jouw eigen omstandigheden bent. Dat je er niets aan kunt doen en dat het niet te fixen valt. Je hebt tenslotte vele mislukte afval- en dieetpogingen als bewijs.

En dat is de grootste bullshit die er bestaat!

Het kan anders (dat weet ik uit ervaring) dus moet je door naar wat wél kan en wat wél mogelijk is. Door naar de oplossing en stoppen met jezelf zielig of zwak vinden. Voor mij geldt dat evengoed. Ik ben al begonnen om een aantal verleidingen uit mijn huis te halen. Zo heb ik de zonnebloemenpittenpasta gewoon in de groene kliko gegooid. Zonde, I know. Maar ik vond het ook zonde als het klakkeloos zou verdwijnen in mijn lijf.

Ik kom er niet onderuit om samen met mijn vriend (die ik nog niet eens twee jaar ken) een slimme oplossing te vinden voor de verleidingen in zijn huis. Ja, dat vind ik eng. Kan hij mijn eetprobleemgedrag begrijpen? Snapt hij hoe serieus en kwetsbaar dit voor mij is? Wat zal hij wel niet van mij denken? Vindt hij me dan nog wel leuk of vindt hij me zwak (zoals ik eigenlijk zelf vind)? Wil hij wel meewerken aan een aanpassing voor mij, het is tenslotte zijn huis? etc. En toch moet ik dit voor mezelf doen, want ik wil nóóit meer naar die 107,7 kilo.

Pak het anders aan en doe het niet alleen

Als jij de juiste actie onderneemt en bezig gaat met die dingen die ervoor zorgen dat jouw lichaam en brein krijgen wat ze nodig hebben, dan maak jij andere keuzes en voel jij je een ander mens. Vergis je niet. Jouw gedrag veranderen heeft niet alleen invloed op jou. Als jij een ander mens bent heeft dit gevolgen voor alle mensen om je heen. Denk maar eens aan de relatie met je partner, je kinderen en vriendinnen. En wat zou iets meer energie en zelfvertrouwen betekenen voor je werk en de dingen die je steeds maar niet doet, omdat je ze (onbewust) niet durft of fysiek gezien niet kunt?

Heb je geen idee wat de juiste actie is, waar je moet beginnen, wat precies jouw probleem is of hoe je het anders kan doen dan voorheen? Maak gebruik van mijn kennis en ervaring en vraag gratis en geheel vrijblijvend een Waarom val ik niet af – analyse ter waarde van € 45 aan. Tijdens dit online gesprek van ca. 45 minuten kijk met je mee waar jij tegenaan loopt en geef ik minimaal twee tips en/of inzichten in wat jij nodig hebt om te stoppen met diëten, wél af te vallen en grip te krijgen op je gewicht en gedrag.

Go for it!

Hartelijke groet,

Annoesjka

 

PS: Doen hoor, die gratis analyse aanvragen. Want ook jij bent, net als ik, geen slachtoffer van jouw eigen lichaam, brein of omstandigheden!

4 gouden breintips om de kans op succesvol afvallen te vergroten

Laatst was ik bij een workshop van Mario Bierkens, een realisatiecoach. Wat een eyeopener. Veel mensen willen wel veranderen, maar alleen de intentie hebben om te veranderen, bijvoorbeeld afvallen, is niet genoeg om daadwerkelijk te veranderen. Slechts 4% slaagt erin om de verandering te realiseren. 4%! Dat is weinig bemoedigend. Toch?

In de 45 minuten van de workshop deelde Mario gelukkig een aantal zeer bruikbare (mindset)tips met ons om de kans op succes aanzienlijk te vergroten. Ik deel ze graag met jou, zodat jij in actie komt en jouw kans op verandering richting 100% gaat!

Tip 1 – Reset je brein; Doe elke dag iets dat automatisch gaat op een andere manier

Je brein doet aan energiebesparing, zodat het altijd energie achter de hand heeft om de juiste actie te kunnen ondernemen bij levensgevaar. Hij maakt van alles wat je een aantal keer doet een automatisch programma. Dat scheelt een heleboel denk- en plan-energie. Het maakt helaas ook dat wij als mens als het ware gevangen zitten in die programma’s. Outside the box denken, je buiten de comfortzone begeven en iets anders dan normaal doen is geen hobby van je brein, omdat het megaveel energie kost.

Train je brein in 4 minuten per dag!

Kies één ding uit dat je elke dag doet zonder daar één seconde bij na te denken en doe dat op een andere manier totdat dit nieuwe gedrag zo goed als automatisch gaat. Bijvoorbeeld: poets vanaf nu je tanden met je andere hand. Aanvankelijk voelt dit onwennig, ingewikkeld, misschien zelfs onprettig. Maar als je dit elke dag 4 minuten oefent en toepast, verandert dit. Het wordt steeds meer een nieuwe ‘normaal’. Op het moment dat het zo goed als automatisch gaat, kies je weer iets nieuws dat je op dezelfde manier traint.

Door patronen te doorbreken en iets op een andere manier te doen leert je brein om flexibel te zijn en wordt het beter in het bedenken van oplossingen en mogelijkheden. Zeer waardevol en noodzakelijk in het complexe proces van verandering!

Er zijn wel duizenden acties die je automatisch doet, dus voorlopig kun je los. Doe in die 4 minuten training per dag bijvoorbeeld dingen met je andere hand: schrijven, bestekgebruik, je muis bedienen, spullen (uit de kast) pakken, kopje / glas vasthouden, gooien, tanden poetsen, je mascara opdoen, billen afvegen etc.

Tip 2 – Zorg voor een snelle succeservaring

5% van wat je doet gebeurt op bewust niveau en 95% gebeurt op onbewust niveau. Een training, scholing en het opdoen van kennis gebeurt bewust. Dus dat heeft met die 5% te maken. Wil je veranderen dan gebeurt dat niet door alleen die 5% van ons brein te beïnvloeden met nieuwe kennis. Je moet dus iets doen om ook die 95% van het onderbewuste deel van het brein te beïnvloeden.

Met je voornemen om te veranderen (bv. Ik wil afvallen en schep vanaf nu iets minder op mijn bord) wordt jouw brein nauwelijks geactiveerd. Sterker nog, door het plan denkt je brein zelfs al dat je het daadwerkelijk doet! Terwijl dit juist pas het begin is van nieuw gedrag creëren, denkt je brein dat hij er al is. Check. Klaar is Kees. Niets meer aan doen.

Om hier doorheen te breken en om in actie te komen is het nodig om snel succeservaringen op te doen. Het moet iets zijn dat jouw brein het gevoel geeft dat dit makkelijk te doen is.

Gebruik de slimme vraag: Hoe ga ik als eerste met dit voornemen aan de slag. Wat ga ik zo als eerste anders doen? Hoe zorg ik ervoor dat ik bij mijn volgende maaltijd daadwerkelijk minder op mijn bord schep?

Het moet over NU gaan en niet over LATER, want je brein heeft niets met later. Je brein is meester ‘Uitsteller’. Het bespaart tenslotte het allerliefste energie. De houding van “Dat komt wel een keer.”, “Dat komt morgen.” zorgt ervoor dat je niet verandert. Je moet NU al iets doen, dat ook nog eens makkelijk haalbaar is. Dat geeft een goed gevoel, waardoor je brein het graag nog een keer doet.

Tip 3 – Houd je niet bezig met het verklaren waarom het niet lukte, maar met de vraag hoe je het vanaf nu anders gaat doen

Jouw brein is een meester in verklaringen geven. Hoe komt het dat je deze avond geen gezonde maaltijd kon koken? Het was een drukke dag, je stond in de file, het was al laat, je was moe en de kinderen moesten toch op tijd naar bed.

Dit helpt je totaal niet richting een oplossing. Nog erger, je geeft jezelf juist toestemming om in dit soort situaties af te wijken van je doel om af te vallen. Je instrueert je brein dat het onder deze omstandigheden moet(!) kiezen voor die diepvriespizza of de snackbar, ook al past dat helemaal niet binnen je plan en wens om gezond te eten en het goede voorbeeld voor je kinderen te zijn.

Vraag vanaf nu niet meer hoe het nou komt, maar houd je bezig met de vraag hoe je het morgen anders doet! Maak het concreet. Wat doe je anders? Wat is er nodig? Hoe ga je dat doen? Wie kan daarbij helpen?

Tip 4 – Richt je niet op het eindresultaat, maar focus op de beweging, de weg naar je doel toe

Je bent geneigd om je vooral bezig te houden met het resultaat. Je brein is geprogrammeerd om alles wat niet goed gaat, wat niet volgens plan loopt en wat afwijkt aandacht te geven. Dit heeft ervoor gezorgd dat jij nu op deze aarde rondloopt, dus op zich is het een fijne eigenschap in het kader van overleven. In het kader van veranderen bezorgt het je echter een slecht gevoel en denk je misschien zelfs dat dit gezonde leven en afvallen niet voor jou is weggelegd.

Geef jezelf een X-aantal keer per dag of per week op en houd je bezig met hoe je die X-aantal keer kunt bereiken. Stel, je wilt elke dag een gezonde avondmaaltijd maken. In de praktijk merk je dat het je slechts 2x gelukt is de afgelopen week. Je hebt jezelf al afgeschreven. ‘Dit gaat me nóóit lukken.’ Als je je richt op het gewenste resultaat van 7x per week, dan voelt dit zeer ontmoedigend.

Laat dit eindresultaat los en focus je op waar je nu zit, wat al goed gaat. Houd je bezig met de beweging richting je eindresultaat. Focus je op die 2x en bedenk voor jezelf ‘Hoe kan ik van die 2x volgende week 3x of 4x maken?’

Ga altijd van het positieve uit. Oké, het ging dus al 2x goed. Wat ging goed om die 2x voor elkaar te krijgen? Wat heeft daarbij geholpen? Waar kan ik meer van doen? En wat kan ik nu / vandaag doen? Wat heb ik ervoor nodig? Wat moet ik doen om het effect volgende week te verdubbelen?

Met welke tip begin jij?

Mario had nog meer tips, wellicht deel ik die in een volgend blog. Voor nu kun je hiermee aan de slag. Kies een tip uit en wat kun je als eerste (vandaag nog!) doen om hiermee aan de slag te gaan? Vermijd de valkuil dat je pas aan de slag kunt als er een volledig uitgewerkt plan op tafel ligt, want dat is vette bullshit. Kom NU in actie, je kunt altijd IETS doen. Kom in beweging én blijf in beweging. Probeer gewoon iets. Succes of geen succes, dat maakt niet uit. Geen oordeel aan vuil maken en geen verklaring voor verzinnen, altijd verder met hoe kom ik er dan wél? Vanaf dit punt kun je weer verder met exact dezelfde vragen. Wat kan ik nu als eerste doen om weer een stapje dichter naar mijn doel te komen?

Go for it!

Vind je het lastig?

Veranderen is geen simpele alledaagse klus, want dat brein van jou is me d’r eentje. Ik kan me voorstellen dat je door de bomen het bos niet ziet. Je hebt tenslotte al zo vaak pogingen ondernomen om te veranderen. En bijna net zo vaak heb je jezelf zien mislukken.

Ik weet door mijn eigen strijd met de kilo’s hoe frustrerend en pijnlijk het is om elke keer weer te moeten constateren dat het wéér niet gelukt is. Samen weten we meer dan alleen, vraag dus gerust een gesprek aan. Ik kijk graag gratis en vrijblijvend een keer met je mee, zodat we er samen voor zorgen dat jij het afvallen dit keer anders aanpakt. Ik geef je in 30 minuten minimaal twee praktische tips, waardoor de kans op succesvolle verandering niet meer die magere 4% is, maar aanzienlijk meer!

>>> Ja, ik wil een gesprek, die kans van 4% op succes moet hoger! <<<

Welk verhaal vertel jij jezelf elke dag weer?

Laatst kreeg ik een mail van een lieve volger. Haar mail raakte me, want ik las in haar woorden dat ze verstrikt zit in haar eigen verhaal. Net als zoveel van mijn klanten en mensen die ik spreek. En ook ik zelf ben niet immuun voor mijn eigen verhalen.

Het zijn vaak verhalen die we onszelf dag in en dag uit vertellen. Ook nog eens met onze eigen stem, wat de verhalen super betrouwbaar en geloofwaardig maakt.

Ik wilde de schrijfster van de mail het liefst door elkaar schudden. Haar vertellen dat ze haar eigen werkelijkheid heeft gecreëerd en dat als ze tot dit in staat is, zij ook slim en krachtig genoeg is om dit te veranderen.

Leuk detail, bovenstaande kaart heb ik als eerste kaart voor mezelf getrokken uit mijn nieuwe kaartendeck. Geen toeval, hier moest een blog over geschreven worden 😊

Wat denk en zeg jij tegen jezelf en tegen anderen?

Je brein is een ingenieus systeem. Het zoekt altijd bewijs voor wat jij denkt en zegt. Vind je het een rotdag? Klaag je hier ook nog meerdere keren over bij je collega’s? Dan zal het bewijs, om te bevestigen dat dit toch echt een superslechte dag is, zich opstapelen. Jij denkt steeds: “Zie je wel.” of “Ja hoor, toe maar, dit kan er ook nog wel bij. Mag ik onder mijn dekbed wachten tot het morgen is?”

Als jij echter op deze zelfde dag op zoek gaat naar wat die dag mooi en fijn maakt, dan vind je daar ook zat bewijs voor! Het is dus maar net waar jij je focus legt.

Welke mindfucks en gevoelens zitten aan jouw verhaal gekoppeld?

Ik deel een aantal stukken uit de mail met je.

“Het is een gewoonte waar we niet zomaar vanaf kunnen komen (1), want gezelligheid daar hoort voor ons een lekker drankje en hapje bij. (2)”

“We organiseren vaak een etentje met vrienden, dat hoort bij onze gezellige Bourgondische levensstijl.(3) Maar als we dat blijven doen, dan zal dat afvallen nooit lukken (4).”

“Wellicht willen we niet echt. Onze levensstijl opofferen (6), dat zien we in ieder geval niet zitten. (5) Weerstand alom. (7)”

Voel je wat hier gebeurt? Welk verhaal ze zichzelf vertelt? Lees even met me mee tussen de regels door.

1. Mindfuck: Een gewoonte loslaten is moeilijk en ingewikkeld.

2. Mindfuck: Gezelligheid staat gelijk aan eten en (alcohol) drinken.

3. Mindfuck: Vrienden uitnodigen hoort bij ons.

4. Mindfuck: Bij etentjes met vrienden hoort meer, vetter en zoeter eten dan gezond is, waardoor afvallen niet mogelijk is.

5. Mindfuck: Gezonder eten staat gelijk aan het helemaal loslaten van een bepaalde leefstijl.

6. Gevoel: De woordkeuze ‘opofferen’ geeft het onderliggende gevoel aan. Er wordt iets afgenomen.

7. Gevoel: ‘Weerstand alom’ zegt ook dat er veel op het spel staat.

Zolang jij je eigen verhaal gelooft verander je niet

Zo’n klein stukje tekst en zoveel mindfucks, ook wel onbewuste overtuigingen. Allemaal gecreëerd door haar eigen brein, omdat ze iets niet wil loslaten.

Haar onbewuste overtuigingen zijn dat een gewoonte loslaten moeilijk en ingewikkeld is, dat het niet gezellig is zonder eten, dat afvallen betekent dat ze niet lekker kan eten en dat ze bepaalde fijne dingen moet opofferen. Dat gezonder leven en afvallen gaat één grote hel zijn! Alleen maar ingewikkeld, moeilijk en onprettig.

Als jij ook maar iets hiervan herkent is het geen wonder dat jouw brein daar een stokje voor steekt en ervoor zorgt dat jij geen enkele poging volhoudt. Je brein wil zich fijn voelen en wel NU en daar past dat gezonder leven duidelijk NIET bij.

Verander je verhaal, dan veranderen je keuzes

De oplossing is dat jij een ander verhaal aan jezelf gaat vertellen. Als jij de positieve kanten van het loslaten van een gewoonte belicht in jouw gedachten en dat je je bezig houdt met wat dat je allemaal gaat opleveren, dan is daar een heel ander gevoel aan gekoppeld. Veel lichter, veel fijner. En daar wordt jouw brein blij van. Zolang jij jouw brein tevreden houdt, dan zullen je keuzes in lijn staan met het bereiken van je doel.

Onderzoek je gedachten en je gevoelens omtrent de verandering die je wilt maken. Welke mindfucks zijn hieraan gekoppeld? En zijn ze waar? Als je heel eerlijk bent? Dikke kans van niet.

Verander je gedachten, dan veranderen je keuzes en daardoor houd jij het vol.

Go for it!

Heb jij ook last van mindfucks?

  • Zijn afvallen en volhouden bij jou een ding?
  • Val jij steeds terug naar oude gewoontes?
  • Voelt afvallen als één grote strijd, waar je je steeds opnieuw voor moet opladen?
  • Heb je steeds minder vertrouwen in je volgende afvalpoging?
  • Vermoed je dat jij misschien ook onbewust last hebt van mindfucks en sabotagepogingen van jouw brein?

Dan is het tijd om het afvallen deze keer anders aan te pakken. Weg met het nieuwste dieetboek, weg met de shakes- en pillen, weg met de snelle quickfix.

Eerst jouw brein op orde! Zodat je begrijpt waarom je het niet volhoudt, hoe het komt dat je naar eten grijpt of op de bank blijft zitten terwijl je je nog zo had voorgenomen om te gaan sporten. En nog belangrijker dan begrijpen is dat je weet hoe je je brein vóór je kunt laten werken in plaats van dat ‘ie je saboteert!

Meld je aan voor ‘8 weken met Ann’

Dit onlineprogramma zit boordevol informatie, opdrachten, testen en Q&A’s. Alles wat je nodig hebt om het diëten los te laten, af te vallen en grip te krijgen op je gewicht. Ik ben hier ontzettend blij mee en kan niet wachten om het met je te delen. 😍

Op deze vragen krijg je in ieder geval antwoord

* Is het voor mij zinvol om koolhydraatarm(er) te gaan eten?
* Waarom houd ik een dieet of een ‘gezonder leven plan’ niet vol?
* Hoe ziet een gezonde maaltijd er nou eigenlijk uit?
* Moet ik bewegen? En zo ja, hoe dan?
* Heeft stress invloed op het afvallen en op gewicht blijven?
* Eet ik altijd omdat ik trek hebt?
* en nog veel meer

Is het tijd om het afvallen anders aan te pakken?

Heb jij last van het ‘Op vakantie mag ik helemaal los gaan’ gevoel?

Een klant van mij vertelde laatst dat ze nogal tegen de zomervakantie op zag. Ze was gewend om tijdens de vakantie helemaal los te gaan, het is tenslotte vakantie en je leeft maar één keer! Elke dag een ijsje moet kunnen, ’s avonds nog een pizza of uitgebreid bbq-en voor de tent en later nog een paar wijntjes met de gezellige tentburen. In het buitenland zijn er van die lekkere dingen die allemaal getest moeten worden. Dan hield ze zichzelf voor dat ze na de vakantie weer beter zou opletten en een paar flinke balansdagen zou houden.

Het gaf een naar gevoel

Eigenlijk wilde ze dit niet meer, want ondanks dat het heel leuk, lekker en genieten léék, voelde ze zich er tijdens haar vakanties helemaal niet goed onder. Het opgeblazen gevoel, de extreme vermoeidheid na twee chocolade croissants, het ‘dik’ voelen in haar badpak, het enorme schudgevoel dat er toch ook altijd was, de extra kilo’s die ze er thuis weer af moest zien te krijgen… Dat alles bij elkaar was nou niet echt het ideale vakantiegevoel wat ze hoopte te ervaren. Het was eerder behoorlijk stressvol.

Het ‘alles of niets’ principe

Als ze heel eerlijk was, gebeurde dit niet alleen tijdens de vakantie. Tijdens het weekend, een verjaardag, een dagje uit, een mooie zomerdag, een cursusdag op haar werk met verzorgde maaltijden, er was altijd wel een reden om helemaal los te gaan.

Tot nu toe was ze gewend dat ze óf lijnde en alles afsloeg wat haar werd aangeboden, met FOMO (fear of missing out) en een ‘ik voel me tekort gedaan’ gevoel als resultaat of ze at alles wat los en vast zat, want eenmaal een gebakje etend maakt de rest toch ook niet meer uit. Morgen zien we wel weer.

Beiden extremen voelen niet goed, want of er is een gevoel van ‘tekort’ in het geval van lijnen of er is een fysiek en mentaal slecht voelen bij het helemaal losgaan.

Genieten én je goed voelen (over je keuzes) is wel degelijk mogelijk

Genieten van lekkers zonder overeten en je fit en vrij van schuldgevoel voelen kan echt. Hieronder deel ik drie strategieën.

Strategie 1: Hoe wil ik me VANDAAG voelen?

Laat de algemene eet- en leefregels los en vervang dit door elke dag weer te bepalen hoe jij je deze dag wilt voelen. Als jij je je fit en energiek wilt voelen vol zelfvertrouwen en iemand wilt zijn die van iets kan genieten zonder overeten, dan bedenk je wat je deze dag kunt dóen om dit gevoel te bereiken. Welke dingen zou de ideale versie van jou juist wel of juist niet doen op deze specifieke dag?

Je legt je niet vast voor de rest van je leven (pfjew!), want geen dag is tenslotte hetzelfde en ook jijzelf verandert elke dag weer. Iedere dag heeft zijn eigen uitdagingen, dus de praktijk ziet er steeds weer anders uit in wat je kunt en wilt doen die dag om jezelf geweldig te voelen.

Pas het filter ‘hoe wil ik me voelen’ op alles toe

Als jij weet dat je van suiker je moe gaat voelen en je wilt je die dag fit en energiek voelen, gebruik dan dat gevoel als filter en laat alle keuzes die je kunt maken door dit filter gaan. Dan is de keuze vrij simpel om vandaag niets te eten wat je moe gaat maken. En de keuzes om wel te gaan bewegen en op tijd naar bed te gaan zijn heel logisch. Als het doel is ‘zelfvertrouwen voelen’, dan gaat alles wat je doet door dat filter. Weigeren om jezelf onzeker te voelen in je badpak bij het zwembad is dan een perfecte oefening.

Start elke dag bewust met positieve intenties

Het is zeer waardevol om de vragen ‘Hoe wil ik me vandaag voelen?’ en ‘Wat kan ik vandaag doen om dat te bereiken’ elke ochtend voor jezelf te beantwoorden door dit in een mooi notitieboekje op te schrijven. Schrijven geeft een extra dimensie aan je intentie en is een duidelijke boodschap aan je brein. Je staat bewust bij de dag stil en denkt vooruit in de keuzes die je wilt en kunt maken. Door het alleen voor die dag te doen en niet voor altijd, is de druk weg van FOMO. Want op een andere dag kun je altijd kijken of je het die dag wel of niet neemt / doet.

Strategie 2: Is dit het écht waard?

Hoe vaak eet je iets waarvan je aanvankelijk dacht: “Wauw, dat is vast heel lekker” en eigenlijk viel het tegen? En hoe vaak komt het voor dat je iets eet omdat het er nou eenmaal is? Omdat iemand het voor je neus zet? Omdat iedereen het eet? Omdat het goed klinkt?

Oefen om een pauze in te lassen en denk en voel eerlijk: “Vind ik dit het waard? Houd ik er echt van? Evenaart het écht de standaard die ik dacht dat het zou hebben?”

Een praktisch voorbeeld

Stel je ziet echt iets heel lekkers in de etalage van de bakker liggen en je denkt “Oh, die frambozen macaron, die móet ik proeven, die ziet er echt spectaculair uit!” Dan blijkt bij de eerste hap dat het tegenvalt. Dat je hoofd er een geweldig knapperige toch toffee-achtige buitenkant van gemaakt had met een hemelszoete vulling. Het is wel lekker, maar de macaron maakt helaas je hoge verwachtingen niet waar.

Nu is het het moment voor de pauze en de vraag ‘Is dit het echt waard?’. Leg daar ook nog het filter ‘ik wil me fit en energiek voelen’ over. Dan kun je tot de ontdekking komen dat de suikerdip die je straks geheid gaat krijgen na het eten van de mierzoete macaron, niet past bij je gevoelsdoel van die dag. Dat heeft tot gevolg dat je besluit om het zojuist gekochte lekkers niet op te eten.

Ja, hallo zeg. Dat is geld- en voedselverspilling!

Ja, dat soort gedacht ploppen dan gelijk op. ‘Ik heb ervoor betaald’, ‘Het is zonde en verspilling om weg te gooien’. Dit soort gedachten kun je ook thuis, tijdens een vakantie en bij familiebezoek tegenkomen. Weet dan dat het eten of drinken zelf neutraal is. Het is niet het eten dat tegen je zegt: “Je moet mij opeten, anders is het verspilling.” Deze gedachten en dit gevoel zit vooral in het verhaal dat je jezelf vertelt. Dat je geleerd hebt in je opvoeding. Alleen dat is niet de complete waarheid. Er is nóg een verhaal dat méér waar is. Het is namelijk nog veel meer verspilling als je het wel eet, zonder dat je er 100% zonder schuldgevoel van geniet en dat je je lichaam met dit ongezonde voedsel opzadelt.

Alle momenten dat je de keuze ‘wel of niet opeten’ tegenkomt kun je zien als gelegenheden om te oefenen dat je hier beter in wordt. Dat je jezelf dit waard vindt. Dat je goed voor jezelf en je lichaam wilt zorgen. Dan valt het niet onder FOMO.

Maar weinig dingen zijn het écht waard

Als je deze strategie gaat toepassen en steeds meer oefent door herhaling, zul je geschokt zijn hoe weinig dingen écht voldoen het jouw standaard van ‘Is dit het waard?’. En dat wetende maakt het weer makkelijk om ‘nee’ te zeggen. Door op deze manier te eten, kun je ook in volle hevigheid genieten van iets dat het wél waard is, zonder drama, zonder schuldgevoel. Want je mag alles eten tenslotte. Alleen je kiest ervoor om alleen het exclusieve lekkers te nemen.

Strategie 3: Check je gedachten over vakantie vieren

Zolang je tegen jezelf zegt…

-dat je helemaal los moet gaan om te kunnen genieten van je vakantie

-dat het nou eenmaal vakantie is

-dat het leven wel een beetje leuk moet blijven

-dat je super tekort komt als je ‘nee’ zegt tegen dingen

-dat gezond eten moeilijk en ingewikkeld is, zeker tijdens de vakantie

… dan zul je de middenweg nooit vinden en altijd met meer kilo’s en een schuldgevoel thuis komen.

Dit betekent dat je het verhaal van ‘tekort komen’ zult moeten loslaten. Evenals het verhaal dat je jezelf vertelt dat gezond eten en het laten staan van verleidingen moeilijk is. Dat soort verhalen zijn een keuze!

Je moet er alleen wel in geloven dat het mogelijk is om dit soort moment door te komen zonder de inwendige strijd van ‘wel / niet’. Zoals het mooie gezegde “Those who not believe in magic will never find it.” Als je niet gelooft dat jij op vakantie volop kunt genieten van het eten en jezelf fantastisch kunt voelen over je keuzes, dan zul je deze realiteit nooit in je leven vinden. Je moet erin geloven om het te ervaren.

 

Hoe zien jouw vakanties er meestal uit?

Lukt het om maat te houden of is jouw brein net als bij mijn klant voortdurend bezig om redenen te verzinnen waarom je het toch echt wel kunt eten, maar wat achteraf helemaal niet zo goed voelt? Laat het hieronder weten of schrijf me een mail op info@annscoaching.nl

 

Wil je deze keer met minder kilo’s en meer energie op vakantie gaan en je ook nog eens goed voelen over je keuzes tijdens je vakantie? Vraag dan een gratis brainstormsessie aan. Dan kijk ik samen met jou waar jouw vakantievalkuilen liggen en hoe jij deze kunt omzeilen, zodat je bij thuiskomst met een ontspannen en zelfverzekerd gevoel op de weegschaal kunt staan!

Waarom afscheid nemen van gewoontes zo moeilijk is!

Afscheid nemen doet pijn. Van mensen, van dingen, maar ook van gewoontes. Daarover verderop in dit blog meer. Eerst over afscheid nemen van dingen. Dat dit moeilijk is bewijzen de TV programma’s die sommige mensen nodig hebben om hun huis weer begaanbaar te maken. Bij mij is het nog niet zo erg, maar vorige week heb ik wel met pijn in mijn hart afscheid genomen van mijn fijne sneakers met subtiele glitters. Ik had er bijna twee zomers heerlijk op gelopen. Maar op gegeven moment begonnen ze te ‘op te vallen’, voelde ik de stenen en onregelmatigheden van de straat steeds duidelijker. In het begin viel dat nog te negeren, ik wilde er niet aan. Ik wilde niet weten dat mijn schoenen aan het slijten waren, dat ze niet meer goed voor mijn voeten waren. Dat zou betekenen dat ik nieuwe sneakers moest gaan zoeken. Nieuwe schoenen vinden die er leuk uit zien én ook nog eens zo lekker zitten dat ze voelen als ‘thuiskomen’, dat is niet zo simpel.

Uitstellen doet óók pijn

Dus stelde ik nog even uit. Het gaat nog wel hield ik mezelf voor. Ze zijn zo leuk. Die dunne zolen, ach… dat loopt wel los. Gewoon beetje uitkijken waar ik loop, stenen vermijden en misschien een beetje langzamer. Het bleef echter (onbewust) aandacht vragen. In mijn achterhoofd bleef het door mijn hoofd spoken en popte de gedachte dat ik er iets aan moest doen regelmatig op. Het voelde ongemakkelijk. Het voelde groot. Mijn hoofd wist dat het beter zou zijn om op zoek te gaan naar nieuwe schoenen. Dat zo door gaan eigenlijk ook geen optie was. Want op versleten schoenen lopen, die m’n voeten pijn bezorgden, is gewoon niet gezond en goed voor mijn lijf.

Onbewust gekoppelde gevoelens

Ik wilde niet zonder. Ze gaven me zoveel plezier. Ik voelde me goed en prettig door die sneakers. Een beetje stoer. Ik ben 41 en die schoenen geven me het gevoel dat ik er toch nog bij hoor. Dat ik er mag zijn. Klinkt misschien een beetje gek hè? Dat een paar schoenen voor zelfvertrouwen zorgen. Dat is waarschijnlijk wel de belangrijkste reden geweest waarom afscheid nemen zo moeilijk was. Het gevoel van zelfvertrouwen in combinatie met echt lekker lopende schoenen, dat is niet zomaar even te vervangen.

Elke nadelige gewoonte heeft voordelen

Dit geldt ook voor gewoontes. Vaak ben je er niet van bewust, maar veel gewoontes blijf je doen omdat ze bepaalde voordelen hebben en daarnaast veilig en bekend voelen. Je weet best met je hoofd dat het niet gezond en goed is voor je lijf en gewicht om een hele reep Tony Chocolonely of pak koekjes leeg te eten. Dat het beter is om een gezonde maaltijd op tafel te zetten. Dat je best een gebakje op een verjaardag mag weigeren, omdat je wilt afvallen. En toch… En toch zie je jezelf die reep naar binnen werken, is dat pak koekjes leeg voor je het weet, durfde je dat gebakje niet te weigeren en had je wéér geen tijd om gezond te koken.

WETEN en DOEN zijn twee verschillende dingen

Ik hoor het zo vaak: “Ik WEET het allemaal best, maar ik DOE het niet.” Nee, dat klopt. Want afscheid nemen van bepaalde gewoontes heeft gewoonweg vet nadelige gevolgen! Vaak ben je je daar niet van bewust. Je snapt er niets van waarom je het niet gewoon bij één stukje chocola of één koekje kan houden. Waarom een gezonde maaltijd koken of een gebakje weigeren zo lastig is, terwijl je het jezelf nog zo had voorgenomen!

Niet veranderen doet óók pijn!

Ondertussen sta je erbij en kijk je moedeloos naar jezelf in de spiegel. Áls je nog in de spiegel durft te kijken tenminste. Je ziet iemand die je niet wilt zijn. Iemand die je niet bent. Het doet pijn om jezelf te zien in dat vormeloze kleurloze oversized shirt en die spijkerbroek waarbij de schuurplekken aan de binnenzijde van je bovenbenen bijna doorgesleten zijn. Zo had je je leven niet voorgesteld… “Wat ben ik toch een slappeling. Een totaal gebrek aan wilskracht! Hoe simpel kan het zijn om ‘NEE’ te zeggen of om het bij één koekje te laten? Ik ben een hopeloos geval. Het wordt toch nooit wat.”

Als je zo doorgaat blijf je in de spiraal van negativiteit

De kilo’s sluipen er langzaam bij en je wordt zwaarder en zwaarder met alle nadelige gevolgen van dien. Die trap wordt echt een onneembare vesting en je stelt je kinderen nog vaker teleur omdat je te moe bent om actief met ze te spelen. Je kunt alleen nog online je kleding bestellen in die dure shop voor grote maten en je settelt voor die shirts die over je kont vallen en er nog een beetje oké uitzien. Intussen blijft het door je hoofd spoken dat het niet goed met je gaat, dat je niet happy bent en dat je er iets aan moet doen.

Gewoontes kun je wel degelijk veranderen

Dit vraagt een open blik en heel eerlijk naar jezelf zijn. Onderzoek de gewoonte waar je eigenlijk vanaf wilt. Dit kan overmatig eten zijn, teveel drinken, maar ook bv. voortdurend op social media zitten. Wat zijn de nadelen en wat zijn de voordelen? De nadelen weten we vaak zo op te noemen, de voordelen van een niet welkome gewoonte zijn vaak iets lastiger. Ze zijn er echter wel degelijk! Om je een idee te geven zonder dat ik je een bepaalde richting op wil duwen, zitten de onbewuste voordelen vaak in de hoek van ‘even niet voelen’ (eenzaamheid, verdriet, ontevredenheid, onzekerheid, schaamte, boosheid, sociale druk etc.), ‘even niet denken’ (je eindeloze to do lijstje, sociale druk etc.), ‘straffen’ (weer mislukt, weer niet gedaan wat moest, wat deed ik toen suf), ‘ontspannen’ (dit heb ik wel verdiend, even ‘uitstaan’) en tijdswinst.

Als je de gewoonte begrijpt kun je op zoek naar een oplossing

Als je weet wat het voordeel van de nadelige gewoonte is, kun je op zoek naar de oplossing. Hoe kun je de voordelen ook krijgen, zonder dat je je nadelige gewoonte in stand houdt? Ligt er eenzaamheid achter je eetbuien? Dan zal eten dit nooit kunnen oplossen. In tegendeel, je wordt alleen maar dikker en je voelt je er nog rottiger door en gaat steeds meer mensen vermijden. Je zult aan de slag moeten om je eenzaamheid op te lossen. Zolang je daar niets oplost, zal je je gevoel altijd willen weg eten. Elk dieet, elke poging om af te vallen en gezonder te eten zal tot mislukken gedoemd zijn. Dus wees eerlijk en onderzoek wat de onbewuste voordelen van jouw nadelige gewoonte zijn, zodat je uit die cirkel van negativiteit kunt stappen.

Dat verdien je, dus go for it!

 

Vind je het moeilijk om erachter te komen wat het voordeel van jouw nadelige gewoonte is? Of weet je wel wat erachter een bepaalde gewoonte schuilt, maar heb je geen idee hoe je dit oplost? Misschien loop je vast op het ontwikkelen van een nieuwe gezondere gewoonte?

Blijf dan niet langer aanklooien in je eentje en van dieet naar dieet hoppen. Vraag gerust (en geheel vrijblijvend) een gratis online brainstormsessie aan. Dan kijken we samen waar jouw oplossing ligt, om de achterliggende voordelen van jouw nadelige gewoonte op een gezonde manier te bereiken. Ik geef je minimaal twee praktische tips of inzichten zodat je aanzienlijk sneller en makkelijker op weg gaat naar een leven zonder dieet met grip op je gewicht!