Berichten

Gefrustreerd omdat het niet lukt om nieuwe gewoontes te creëren?

Mijn online programma 8 weken met Ann loopt nu vier weken en ik hoor mooie positieve reacties. Helaas zijn er ook reacties van teleurstelling. Niet over het programma zelf gelukkig, maar een aantal deelnemers zijn teleurgesteld in zichzelf. Dat het in het begin zo goed lukte om gezonde keuzes te maken, maar dat het na twee weken toch wéér niet lukt om het vol te houden. Ze zijn teleurgesteld dat ze toch weer terugvallen in oud gedrag.

Weer mislukt

Herken jij dat ook? Dat je teleurgesteld bent als je voor de zoveelste keer de afvalpoging niet volhoudt? Dat je vol enthousiasme ergens aan begint, maar dat steeds moeilijker wordt om je nieuwe voornemens toe te passen? Je wilde bijvoorbeeld gezonde avondmaaltijden koken en dat ging drie dagen supergoed. Maar op dag vier liep die vergadering uit, waren je kinderen hangerig en was je zelf ook gevloerd, dus toch maar die pizza in de oven. Op dag zes waren de juiste boodschappen niet in huis en op dag negen kreeg je visite, dan hoort het eten toch lekker te zijn?

Wat heeft het allemaal voor zin? Het lukt gewoon niet! Je krijgt het niet voor elkaar om elke dag gezond te koken. Je baalt als een stekker! Je voelt je een grote mislukking. Je twijfelt aan jezelf en ziet voor de zoveelste keer het bewijs dat het afvallen niet voor jou is weggelegd. Blijkbaar heb je een beroerde wilskracht en wil je niet graag genoeg afvallen.

Het is een utopie om te verwachten dat je iets nieuws binnen een week onder de knie hebt.

Ik herken mezelf en mijn klanten zo duidelijk in bovenstaand verhaal. Je neemt je voor om het anders aan te pakken. Je gaat vol goede moed aan de slag en een tijdje gaat het goed. Lukt het je om eraan te denken en lukt het om het voor te bereiden. Tot de eerste barsten verschijnen, wat het begin van het einde is. Je krijgt het niet meer goed.

Dit is heel normaal en hoort erbij. Ik weet het, het is geen leuk nieuws of eigenlijk ook weer wel. Want het betekent dat jij niet mislukt bent en dat afvallen en veranderen ook echt voor jou zijn weggelegd. Hoe mooi de utopie ook is om je iets voor te nemen en het daarna voor de rest van je leven simpel en eenvoudig toe te passen, zo zitten wij mensen gewoonweg niet in elkaar.

Je brein doet aan energiebesparing

Gedrag en gewoontes veranderen is voor ons mensen echt heel complex. Daarom is het niet zo gek dat je na een week nog geen nieuw gedrag onder de knie hebt. Je moet weten dat jouw brein gek is op energie besparen. Je weet namelijk nooit wanneer je energie nodig hebt om jezelf te redden.

Energie moet ten alle tijden beschikbaar zijn en zeker niet opgaan aan zaken die geautomatiseerd kunnen worden. Je brein bespaart energie door van acties die je vaker doet een automatisch programma te maken. Zo’n programma wordt sneller gemaakt als er een positieve beloning tegenover staat; een fijn gevoel, een lekkere smaak, afleiding van je zorgen etc.

Makkelijk begaanbare paden

Je kunt dit automatiseren vergelijken met het op een natuurlijke manier ontstaan van nieuwe paden. Je kent het wel. Zo’n pad in het gras, omdat het nou eenmaal de kortste weg is. Eerst was er gras, maar ooit heeft iemand bedacht om een short cut over het gras te nemen. Andere mensen volgen dit voorbeeld. Het gras wordt platter en makkelijker begaanbaar. Meer mensen merken het onofficiële pad op en kiezen deze short cut ook. Dat scheelt tenslotte weer tijd.

Langzaam, door het vele gebruik, dat in een ras tempo toeneemt, verschijnt er een heus pad. Aanvankelijk nog begroeit met geplet gras, maar het pad valt meer en meer op, het wordt nog intensiever gebruikt. Het lopen gaat aanzienlijk makkelijker en sneller. Fijn zo’n short cut! Uiteindelijk is het pad zo vaak gebruikt, dat het gras het opgeeft om op die plek te groeien. En voilà, een nieuw pad is ontstaan.

De weg van de minste weerstand

Het is bijna onmogelijk om NIET deze short cut te nemen. Het is duidelijk de kortste, snelste en eenvoudigste weg. Het kost het minste energie. Omlopen over het langere oorspronkelijke pad is totaal geen aantrekkelijke keuze. En zo werkt het ook in je brein. Het automatische programma is een ingesleten pad in je brein, de short cut. Het pad dat het minste energie kost.

Nieuw gedrag toepassen is als het lopen over een grasveld vol met hoog gras en stekelig onkruid

 

Kiezen tussen bekend en onbekend terrein

Als jij besluit dat het tijd is om vanaf nu altijd een gezonde avondmaaltijd te maken, is het handig om te beseffen dat jouw brein voor de uitdaging staat om een moeilijk begaanbare onbekende vlakte te belopen. Deze onaantrekkelijke ruige en gevaarlijke vlakte ligt direct naast het volledig uitgesleten veilige en bekende pad van je oude gewoonte.

Zie je het voor je? Een duidelijk zichtbaar, bekend en makkelijk te belopen pad, een short cut. En een onbekend terrein met hoog gras en gemeen onkruid, vol met mogelijke gevaren. Misschien zit het vol met gaten en steekbeesten! Je weet dat het tijd en heel veel energie kost om hier veilig doorheen te komen.

Wat kies jij liever? Welk pad voelt aantrekkelijker?

Nieuwe gewoontes creëren vraagt aandacht, training en tijd

Het pad in het gras ontstaat door steeds weer dezelfde plek te belopen. Niet één keer, niet 10 keer en ook niet 100 keer. Er zijn vele duizenden keren nodig, voordat er een ingesleten pad ontstaat waar geen gras meer groeit. Een nieuwe gewoonte ontstaat dus ook niet na 10 keer herhalen, en ook niet na 100 keer. Het is al wel een beetje makkelijker geworden na 100 keer, maar er groeit nog steeds gras en onkruid. En op het moment dat je stopt om over dit pad te lopen is binnen no time het platte gras en onkruid weer omhoog gegroeid, alsof er nooit een pad was.

Om de concurrentie met de oude gewoonte te winnen, is het noodzakelijk dat je elke keer weer bewust kiest voor het nog steeds minder aantrekkelijke pad. Terwijl het ingesleten eenvoudige pad van de oude gewoonte altijd weer aantrekkelijk lonkend naast het pad van de nieuwe gewoonte ligt.

Om een pad te creëren dat net zo bekend, aantrekkelijk en gras- en onkruidvrij is, moet je eindeloos vaak het nieuwe pad kiezen. Dit vraagt training. Dit vraagt herhaling. Dit vraagt doorzettingsvermogen.

Bij gevaar kies je de bekende weg

Nog iets om bij stil te staan is dat het leven niet zonder gevaren is. Op het moment dat jij voelt dat je gevolgd wordt door een duister figuur, schakelt je brein over naar standje ‘overleven’. Om je overlevingskans te vergroten kies je bij gevaar voor de bekende en kortste weg. In een flits kiest je brein het pad van de oude gewoonte zodat jij veilig kunt vluchten. Je kent het terrein als je broekzak en het kost de minste energie.

Het gevaar van het duistere figuur staat gelijk aan stress en vermoeidheid in het leven waarin jij probeert om elke avond een gezonde maaltijd op tafel te toveren. Bij stress en vermoeidheid schakelt je brein over naar energiebesparing en soms zelfs standje ‘overleven’. Dan is echt heel simpel om iets te bestellen of die diepvriespizza in de oven te mikken.

Terugval is normaal. Doorgaan is het geheim!

Dat je af en toe het pad neemt van de minste weerstand en het bekende terrein is normaal, zeker als het naastliggende terrein nog een nauwelijks zichtbaar pad heeft. De sleutel zit toch echt in doorzetten en doorgaan. Steeds weer bewust kiezen voor het nieuwe terrein, zodat je hier zo vaak loopt dat er vanzelf een pad ontstaat. Een pad dat steeds duidelijker zichtbaar en makkelijker begaanbaar wordt omdat het gras en het onkruid geplet is.

En dan nog moet je doorgaan en bewust kiezen voor dit pad, zodat het gras en het onkruid uiteindelijk besluiten dat het klaar is en dat ze het opgeven om daar te groeien. Pas dán is er een nieuw pad ontstaan. Hoewel het oude pad er ook nog steeds is. Wat de verklaring is dat je af en toe nog wel eens van het nieuwe pad afdwaalt. Geen probleem als je weer bewust en met aandacht je weg zoekt naar het nieuwste pad.

Moeite met het steeds weer kiezen voor het onbegaanbare terrein?

Voelt het oude pad voor jou niet meer als het juiste en gezonde pad? Moet er toch echt iets gebeuren, omdat het anders de spuigaten uitloopt en je steeds zwaarder en ongelukkiger wordt?

Verwacht dan niet meer van jezelf dat je het ruige terrein alleen moet belopen. Sta jezelf toe dat iemand een keer met je meeloopt. Laat mij eens met je meekijken, zodat je ontdekt hoe het komt dat je het niet voor elkaar krijgt om op het onaantrekkelijke terrein te blijven lopen. Waarom lukt het je niet om door te zetten? Hoezo blijft je brein steeds maar kiezen voor het oude vertrouwde, terwijl je best weet dat dit pad niet naar je doel toe leidt?

Vraag vandaag nog de Waarom val ik niet af analyse ter waarde van € 47 aan. Ik kijk met je mee en geef je minimaal twee waardevolle en praktische tips waardoor jij diezelfde dag nog een nieuw pad kan creëren. Klik NU op deze link en ploeter niet verder.

 

Denk meer als een robotstofzuiger!

Afvallen is niet altijd even makkelijk. Ik durf te beweren dat 90% van alle afvalpogingen wereldwijd op een mislukking uitlopen. Na drie tot zes mislukte pogingen gooit meer dan de helft van die 90% de handdoek in de ring. “Afvallen is niet voor mij weggelegd.”

Laatst was ik een tijdje de robotstofzuiger van mijn vriend aan het observeren. Hij botste continu tegen tafel- en stoelpoten, de muren stonden in de weg en de deurmat vormde ook een serieuze uitdaging.

(Nog nooit een robotstofzuiger aan het werk gezien? In deze video van 45 seconden zoekt de robotstofzuiger van mijn vriend zijn basisstation.)

Wij mensen kunnen wel wat leren van die robotstofzuiger!

Langzaam vormde deze gedachte zich in mijn hoofd. Hij gaat maar door en zoekt zijn weg. Probeert iets uit, knalt tegen een tafelpoot. Oké, dat werkt niet. Hij past zijn richting aan en doet nog een poging. Bam. Nee, dat was het ook niet. Hij draait iets verder en ja, nu kan hij een stuk rechtdoor, ondertussen flink draaiend met zijn blauwe borstels. Anderhalf uur lang sjeest hij van de ene kant van de kamer, via de keuken en de gang naar de andere kant. Nooit geeft ‘ie op. En het mooie is, volgende week om 12 uur doet ‘ie het gewoon wéér!

Na 1,5 uur stofzuigen, botsen, van richting veranderen en opnieuw proberen volgt een nieuwe uitdaging: zijn ‘huis’ vinden. Je zou denken dat er ergens een sensor zit, zodat ‘ie weet welke kant hij op moet, maar blijkbaar is die sensor alleen sterk genoeg als hij in de buurt van het basisstation is. Na tig pogingen en vele keren de totaal verkeerde kant op rijden, mag ‘ie een week uitrusten.

Geen gezeur, teleurstelling, gemopper of frustratie.

Hij probeert, past aan en probeert nogmaals. Gewoon een nieuwe poging! Vindt hij zichzelf een slappeling omdat hij voor de zoveelste keer de verkeerde kant op reed? Dat ‘ie wéér tegen die stoelpoot aan knalde en dus de zoveelste mislukte poging had? Nee! Geen enkele gedachte over “Misschien moet ik het maar opgeven, dit stofzuigen is niets voor mij.”

Ik hoor je brein nu kraken…

“Ja, HAL-LO! Wacht eens even! Dat is wel een robot hoor. Een RO-BOT! Die voelt de beurse plekken van al die botsingen niet. Die kan niet voelen hoe verrot pijnlijk het is, als het weer mislukt en de kilo’s er weer keihard bijkomen!

Nee, dat klopt. En toch denk ik, nee, wéét ik dat je iets meer in de trant van die robotstofzuiger mag denken als je je doel wilt bereiken. Als je niet voor de zoveelste keer het bijltje erbij neer wilt gooien.

Is het makkelijk? Nope, dat zeg ik niet. Maar ik denk wel dat je te snel opgeeft. Dat je een mislukte poging te zwaar opneemt. Dat er veel te veel gevoelens bij komen kijken, dat je het te persoonlijk neemt. Daardoor word je bang en wordt afvallen gekoppeld aan ‘pijn’, ‘moeilijk’, ‘vervelend’ en ‘onmogelijk’. En je brein pikt dit haarfijn op!

Je brein wil zich goed voelen in het HIER en NU

Zeker als je moe bent en veel dingen aan je hoofd hebt. (En wie heeft dat niet tegenwoordig?) Je brein wil weg van pijn, vervelend en ingewikkeld. Hij zal je goedbedoelde afvalpogingen keihard saboteren. Hij zal je bestoken met allerlei mindfucks, waardoor jij gelooft dat afvallen vandaag even niet hoeft, dat je morgen weer met frisse moed start, dat je het verdiend hebt om die Tony Chocolonely te eten. Of nog veel erger, je gelooft dat afvallen niet voor jou is weggelegd en bedenkt dat je maar moet accepteren dat je altijd dik zult blijven.

Het verleden bepaalt niet je toekomst!

Een mislukte poging is niet meer dan het uittesten of iets voor je werkt. Haal het gevoel weg, oftewel ‘strip the drama’ zou een Amerikaanse coach die ik volg, zeggen. Zie en voel het niet als een persoonlijk falen. Het is gewoon iets dat op dit moment niet voor jou werkt. Is dat erg? Nee! Zegt dat iets over je wilskracht? Nee! Zegt dat iets over de volgende poging? Nee! Echt niet!

Bedenk voor jezelf waarom het mis ging. Was het plan goed, maar de uitvoering niet optimaal? Verander dat en test het nogmaals. Was het plan goed, maar had het iets meer voorbereiding nodig? Plan het de volgende keer anders.

Soms is er slechts een kleine aanpassing nodig waardoor het wél werkt

Of soms moet je dit plan overboord gooien en iets anders testen. Gewoon net zo lang tot je iets vindt dat wél voor je werkt.

En zelfs dat hoeft niet voor de rest van je leven altijd te werken. Jij verandert, je omstandigheden veranderen en je lichaam aan de binnenkant verandert (hormonen of afnemend spierweefesel bv.). Dus werkte iets vroeger wel en nu niet meer? No problem! Observeer, evalueer en pas aan en werkt dat niet, zoek weer iets anders. Zonder drama, zonder frustratie, zonder paniek of gevoelens van falen.

Blijf niet in het denken hangen, kom altijd in actie! Go for it!

Zit je vast? Heb je geen vertrouwen meer in jezelf?

Dan daag ik je uit om je te laten inspireren en motiveren door mijn persoonlijke verhaal in mijn gratis audiotraining van 15 minuten.

Ik herken je angst als geen ander met mijn tig lijnpogingen en mijn 107,7 kilo op de weegschaal. Ik geloofde ook niet meer dat ik kon afvallen.

Laat je inspireren en krijg het inzicht dat je het anders moet gaan doen zodat je laatste afvalpoging een succes wordt!

Heb jij last van het ‘Op vakantie mag ik helemaal los gaan’ gevoel?

Een klant van mij vertelde laatst dat ze nogal tegen de zomervakantie op zag. Ze was gewend om tijdens de vakantie helemaal los te gaan, het is tenslotte vakantie en je leeft maar één keer! Elke dag een ijsje moet kunnen, ’s avonds nog een pizza of uitgebreid bbq-en voor de tent en later nog een paar wijntjes met de gezellige tentburen. In het buitenland zijn er van die lekkere dingen die allemaal getest moeten worden. Dan hield ze zichzelf voor dat ze na de vakantie weer beter zou opletten en een paar flinke balansdagen zou houden.

Het gaf een naar gevoel

Eigenlijk wilde ze dit niet meer, want ondanks dat het heel leuk, lekker en genieten léék, voelde ze zich er tijdens haar vakanties helemaal niet goed onder. Het opgeblazen gevoel, de extreme vermoeidheid na twee chocolade croissants, het ‘dik’ voelen in haar badpak, het enorme schudgevoel dat er toch ook altijd was, de extra kilo’s die ze er thuis weer af moest zien te krijgen… Dat alles bij elkaar was nou niet echt het ideale vakantiegevoel wat ze hoopte te ervaren. Het was eerder behoorlijk stressvol.

Het ‘alles of niets’ principe

Als ze heel eerlijk was, gebeurde dit niet alleen tijdens de vakantie. Tijdens het weekend, een verjaardag, een dagje uit, een mooie zomerdag, een cursusdag op haar werk met verzorgde maaltijden, er was altijd wel een reden om helemaal los te gaan.

Tot nu toe was ze gewend dat ze óf lijnde en alles afsloeg wat haar werd aangeboden, met FOMO (fear of missing out) en een ‘ik voel me tekort gedaan’ gevoel als resultaat of ze at alles wat los en vast zat, want eenmaal een gebakje etend maakt de rest toch ook niet meer uit. Morgen zien we wel weer.

Beiden extremen voelen niet goed, want of er is een gevoel van ‘tekort’ in het geval van lijnen of er is een fysiek en mentaal slecht voelen bij het helemaal losgaan.

Genieten én je goed voelen (over je keuzes) is wel degelijk mogelijk

Genieten van lekkers zonder overeten en je fit en vrij van schuldgevoel voelen kan echt. Hieronder deel ik drie strategieën.

Strategie 1: Hoe wil ik me VANDAAG voelen?

Laat de algemene eet- en leefregels los en vervang dit door elke dag weer te bepalen hoe jij je deze dag wilt voelen. Als jij je je fit en energiek wilt voelen vol zelfvertrouwen en iemand wilt zijn die van iets kan genieten zonder overeten, dan bedenk je wat je deze dag kunt dóen om dit gevoel te bereiken. Welke dingen zou de ideale versie van jou juist wel of juist niet doen op deze specifieke dag?

Je legt je niet vast voor de rest van je leven (pfjew!), want geen dag is tenslotte hetzelfde en ook jijzelf verandert elke dag weer. Iedere dag heeft zijn eigen uitdagingen, dus de praktijk ziet er steeds weer anders uit in wat je kunt en wilt doen die dag om jezelf geweldig te voelen.

Pas het filter ‘hoe wil ik me voelen’ op alles toe

Als jij weet dat je van suiker je moe gaat voelen en je wilt je die dag fit en energiek voelen, gebruik dan dat gevoel als filter en laat alle keuzes die je kunt maken door dit filter gaan. Dan is de keuze vrij simpel om vandaag niets te eten wat je moe gaat maken. En de keuzes om wel te gaan bewegen en op tijd naar bed te gaan zijn heel logisch. Als het doel is ‘zelfvertrouwen voelen’, dan gaat alles wat je doet door dat filter. Weigeren om jezelf onzeker te voelen in je badpak bij het zwembad is dan een perfecte oefening.

Start elke dag bewust met positieve intenties

Het is zeer waardevol om de vragen ‘Hoe wil ik me vandaag voelen?’ en ‘Wat kan ik vandaag doen om dat te bereiken’ elke ochtend voor jezelf te beantwoorden door dit in een mooi notitieboekje op te schrijven. Schrijven geeft een extra dimensie aan je intentie en is een duidelijke boodschap aan je brein. Je staat bewust bij de dag stil en denkt vooruit in de keuzes die je wilt en kunt maken. Door het alleen voor die dag te doen en niet voor altijd, is de druk weg van FOMO. Want op een andere dag kun je altijd kijken of je het die dag wel of niet neemt / doet.

Strategie 2: Is dit het écht waard?

Hoe vaak eet je iets waarvan je aanvankelijk dacht: “Wauw, dat is vast heel lekker” en eigenlijk viel het tegen? En hoe vaak komt het voor dat je iets eet omdat het er nou eenmaal is? Omdat iemand het voor je neus zet? Omdat iedereen het eet? Omdat het goed klinkt?

Oefen om een pauze in te lassen en denk en voel eerlijk: “Vind ik dit het waard? Houd ik er echt van? Evenaart het écht de standaard die ik dacht dat het zou hebben?”

Een praktisch voorbeeld

Stel je ziet echt iets heel lekkers in de etalage van de bakker liggen en je denkt “Oh, die frambozen macaron, die móet ik proeven, die ziet er echt spectaculair uit!” Dan blijkt bij de eerste hap dat het tegenvalt. Dat je hoofd er een geweldig knapperige toch toffee-achtige buitenkant van gemaakt had met een hemelszoete vulling. Het is wel lekker, maar de macaron maakt helaas je hoge verwachtingen niet waar.

Nu is het het moment voor de pauze en de vraag ‘Is dit het echt waard?’. Leg daar ook nog het filter ‘ik wil me fit en energiek voelen’ over. Dan kun je tot de ontdekking komen dat de suikerdip die je straks geheid gaat krijgen na het eten van de mierzoete macaron, niet past bij je gevoelsdoel van die dag. Dat heeft tot gevolg dat je besluit om het zojuist gekochte lekkers niet op te eten.

Ja, hallo zeg. Dat is geld- en voedselverspilling!

Ja, dat soort gedacht ploppen dan gelijk op. ‘Ik heb ervoor betaald’, ‘Het is zonde en verspilling om weg te gooien’. Dit soort gedachten kun je ook thuis, tijdens een vakantie en bij familiebezoek tegenkomen. Weet dan dat het eten of drinken zelf neutraal is. Het is niet het eten dat tegen je zegt: “Je moet mij opeten, anders is het verspilling.” Deze gedachten en dit gevoel zit vooral in het verhaal dat je jezelf vertelt. Dat je geleerd hebt in je opvoeding. Alleen dat is niet de complete waarheid. Er is nóg een verhaal dat méér waar is. Het is namelijk nog veel meer verspilling als je het wel eet, zonder dat je er 100% zonder schuldgevoel van geniet en dat je je lichaam met dit ongezonde voedsel opzadelt.

Alle momenten dat je de keuze ‘wel of niet opeten’ tegenkomt kun je zien als gelegenheden om te oefenen dat je hier beter in wordt. Dat je jezelf dit waard vindt. Dat je goed voor jezelf en je lichaam wilt zorgen. Dan valt het niet onder FOMO.

Maar weinig dingen zijn het écht waard

Als je deze strategie gaat toepassen en steeds meer oefent door herhaling, zul je geschokt zijn hoe weinig dingen écht voldoen het jouw standaard van ‘Is dit het waard?’. En dat wetende maakt het weer makkelijk om ‘nee’ te zeggen. Door op deze manier te eten, kun je ook in volle hevigheid genieten van iets dat het wél waard is, zonder drama, zonder schuldgevoel. Want je mag alles eten tenslotte. Alleen je kiest ervoor om alleen het exclusieve lekkers te nemen.

Strategie 3: Check je gedachten over vakantie vieren

Zolang je tegen jezelf zegt…

-dat je helemaal los moet gaan om te kunnen genieten van je vakantie

-dat het nou eenmaal vakantie is

-dat het leven wel een beetje leuk moet blijven

-dat je super tekort komt als je ‘nee’ zegt tegen dingen

-dat gezond eten moeilijk en ingewikkeld is, zeker tijdens de vakantie

… dan zul je de middenweg nooit vinden en altijd met meer kilo’s en een schuldgevoel thuis komen.

Dit betekent dat je het verhaal van ‘tekort komen’ zult moeten loslaten. Evenals het verhaal dat je jezelf vertelt dat gezond eten en het laten staan van verleidingen moeilijk is. Dat soort verhalen zijn een keuze!

Je moet er alleen wel in geloven dat het mogelijk is om dit soort moment door te komen zonder de inwendige strijd van ‘wel / niet’. Zoals het mooie gezegde “Those who not believe in magic will never find it.” Als je niet gelooft dat jij op vakantie volop kunt genieten van het eten en jezelf fantastisch kunt voelen over je keuzes, dan zul je deze realiteit nooit in je leven vinden. Je moet erin geloven om het te ervaren.

 

Hoe zien jouw vakanties er meestal uit?

Lukt het om maat te houden of is jouw brein net als bij mijn klant voortdurend bezig om redenen te verzinnen waarom je het toch echt wel kunt eten, maar wat achteraf helemaal niet zo goed voelt? Laat het hieronder weten of schrijf me een mail op info@annscoaching.nl

 

Wil je deze keer met minder kilo’s en meer energie op vakantie gaan en je ook nog eens goed voelen over je keuzes tijdens je vakantie? Vraag dan een gratis brainstormsessie aan. Dan kijk ik samen met jou waar jouw vakantievalkuilen liggen en hoe jij deze kunt omzeilen, zodat je bij thuiskomst met een ontspannen en zelfverzekerd gevoel op de weegschaal kunt staan!

Vallen en weer opstaan, maar met aanpassing!

Supertrots ben ik op mijn zoon Collin (13 jaar) Op 8 maart had hij tijdens trampolineles bij het ongelukkig neerkomen beide botten gebroken in zijn linker onderarm. Zijn juf handelde snel en zeer efficiënt en gelukkig was zijn vader aan het kijken tijdens de les, waardoor ze snel naar het ziekenhuis konden. Collin, bleek als een vaatdoek, schijnt geen traan te hebben gelaten. Hoewel het enorm pijnlijk geweest moet zijn en het feit dat je onderarm ineens overdwars staat móet toch iets met je brein doen. Na lang wachten, het recht zetten en weer foto’s maken in het ziekenhuis, bleek er gelukkig geen operatie nodig. De arts vond het ‘goed genoeg’ gezet, maar de schrik zat er bij Collin wel in. Bij ons ook trouwens. Voorlopig geen linkerarm kunnen gebruiken, geen gym, geen trampoline- en tennisles en geen huishoudelijke klussen. Oké, dát was dan wel weer een voordeel.


Weer op de trampoline

Ondanks dat hij het spannend vond is Collin vorige week weer gestart met trampolineles. Ik vroeg hem van te voren of hij het eng vond. Hij is een jongen van weinig woorden en zal zijn gevoel niet snel laten merken, maar “Ja, wel een beetje.” kwam er wel uit. Ik heb hem nooit horen zeggen dat hij niet meer wilde springen. Dat hij er klaar mee was, dat hij dacht dat hij een slechte trampolinespringer was. Ja, die ene sprong met die draai naar buik, die gaat hij voorlopig nog niet doen. Het zal even duren voordat hij weer volledig het vertrouwen heeft in zijn lichaam en vaardigheden. Veel positieve ervaringen gaan daarbij helpen.

Angst voor herhaling

Onbewust besluipt je de angst voor herhaling als je een keer valt of faalt voor je gevoel. Herken je dat? Je brein wil eigenlijk weg van moeilijk, vervelend, kans op falen, kans op pijn. Om die reden vind ik het heel knap dat Collin toch is gegaan. Toch weer op die trampoline, de angst in de ogen kijkend. Blijkbaar kon hij de ‘ongelukkig-neerkomen-actie’ loskoppelen van zichzelf en zijn eigen vaardigheden. Dit ene incident in het verleden zegt niets over het NU en niets over de toekomst.

Afvalpoging op afvalpoging
Ik herken deze angst voor herhaling in mezelf. Nu niet meer op het gebied van afvalpogingen, maar wel in mijn pogingen om goed voor mezelf te zorgen. Denk aan op tijd naar bed gaan, voldoende bewegen en regelmatig écht ontspannen. Ik herken het zeker ook in mijn klanten en de mensen die ik spreek. Ze hebben al zó vaak een afvalpoging gedaan, dat ze er geen vertrouwen meer in hebben. Jij zit mogelijk ook in zo’n cirkel. Vol goede moed en motivatie begin je steeds aan een nieuwe poging en bijna net zo vaak mislukt het weer. Opletten op wat je eet, een shakedieet, de weightwatchers, Sonja misschien wel etc.

Ik weet dat de oorzaak van het mislukken in je brein ligt en niet zozeer in je wilskracht en gebrek aan discipline, zoals jij wellicht denkt. Je brein heeft zo zijn eigen prioriteiten en agenda’s en zal altijd vanuit die agenda’s beslissen welke keuzes je (onbewust) maakt. We identificeren ons met al die mislukte pogingen met allerlei mindfucks: “Ik kan dit gewoon niet.” “Ik ben een Bourgondiër, ik houd gewoon van lekker eten.” “Ik moet dit dan maar accepteren, het leven moet wel leuk blijven hè?!”

Je bent niet meer dezelfde persoon

Net zoals Collin heeft geleerd met andere ogen naar bepaalde sprongen tijdens trampolineles te kijken, ben jij ook niet meer dezelfde persoon die je was voor, tijdens en na alle afvalpogingen. Je bent echt niet meer dezelfde als wie je was. Elke dag leer je bij en elke mislukte poging geeft je informatie over wat wél en niet werkt voor jou.

Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg

Deze zin ken je vast, daar ben je vast wel vaker mee bekogeld. Het is intussen een cliché zin, maar helaas kom je niet onder deze waarheid uit. Als je elke weer terug gaat naar de snelle quickfix als oplossing, bv. een shakedieet, onder het mom “Dan zijn de eerste kilo’s er vast af, dat geeft weer motivatie om verder te gaan.” (een enorme mindfuck van je brein!), dan weet je (onbewust) op basis van je eerdere ervaringen dat dit níet de blijvende oplossing is. Dat geeft belangrijke informatie! Door deze informatie te analyseren en te evalueren kun je een hoop tijd, geld, energie en emotionele pijn besparen.

Eerlijk naar jezelf en je acties kijken is de oplossing

Ik ben de eerste die tegen mijn klanten zegt dat het verleden niets zegt over het NU en de toekomst, maar enig realisme is wel op zijn plaats. Jij weet heus dat een shakedieet niet de blijvende oplossing is. Het komt tegemoet aan je behoefte om snel resultaat te zien, maar net als iedereen die daaraan begint, weet je dat het niet gezond is voor je lijf en dat de oplossing zit in een gezonde leefstijl aanleren. Een leefstijl die je de rest van je leven kunt toepassen, zonder dat woorden als ‘diëten’, ‘volhouden’, ‘doorzetten’ en ‘hard werken’ in je gedachten en gesprekken voorkomen.

Leer van je mislukte pogingen

Wees niet bang voor je verleden vol mislukte pogingen. Het zegt niets over je volgende actie op weg naar een gezonde leefstijl. Leer van de mislukte pogingen en pas aan. Zoek naar een manier die bij jou past. Deze vragen kunnen je daarbij helpen:

  1. Was je afvalpoging een manier die je de rest van je leven had gaan toepassen?
  2. Had je de afvalmanier uitgekozen op basis van ‘snel resultaat zien’ of op basis van ‘resultaat op de lange termijn’ en ‘gezond’?
  3. Was het jouw eigen plan of eigenlijk het plan van iemand anders?
  4. Heb je de veranderingen één voor één doorgevoerd of wilde je op diverse gebieden tegelijk verandering?
  5. Heb je van jezelf de tijd gekregen om nieuw gedrag te oefenen? Of zag je elke uitglijder als ‘bewijs’ dat het moeilijk, onmogelijk was en dat je een slappeling was?
  6. Heb je consequent en consistent die acties gedaan die nodig waren? Ook op de momenten dat het moeilijk was?
  7. Wat was het moment dat je hebt opgegeven? Op een moeilijk moment of op het moment dat het lekker ging?
  8. Hoe was je leven tijdens de afvalpoging? Rustig of vol drukte en stress?

Een kleine toelichting op de vragen

Is het ondenkbaar dat je de afvalmanier je leven lang gaat toepassen, dan is de kans op mislukken zéér groot.

  1. Snelle kilo’s eraf, is vaak dubbel zo snel en extra kilo’s eraan.
  2. Ieder lichaam en ieder leven is anders, wat voor de één werkt hoeft echt niet voor de ander ook te werken.
  3. Teveel tegelijk veranderen zorgt voor een stuiterend brein en zorgt ervoor dat je niet alle ballen van het afvallen en dagelijks leven omhoog kunt houden. De ballen voor het afvallen laat je dan meestal als eerste los.
  4. Nieuw gedrag heeft heel veel herhaling nodig voordat het automatisch gaat en dan nóg zal je brein in tijden van stress of vermoeidheid kiezen voor het langst geoefende gedrag, je valkuilgedrag. Gedachten als ‘moeilijk’, ‘onmogelijk’, ‘slappeling’ geven (onbewuste) negatieve associaties aan het afvallen, en je brein wil weg van alles wat niet fijn is, je brein zal je afvalinspanningen gaan saboteren.
  5. Juist de moeilijke momenten zijn de momenten dat we niet doorzetten, maar bij uitstek zijn dit juist dé momenten waarop je het nieuwe gedrag moet oefenen.
  6. Op moeilijke momenten is het makkelijk om op te geven, maar je wordt gestuurd vanuit emotie, dat is juist níet het moment om te stoppen! Als je stopt, stop dan op het moment dat je goed in je vel zit en een wel overwogen besluit neemt.
  7. In tijden van drukte, stress en vermoeidheid is veranderingen doorvoeren aanzienlijk moeilijker. Je brein zal, vanwege broodnodige energiebesparing, snel terugvallen op oude diep ingesleten patronen. Als je wilt afvallen en veranderingen wilt doorvoeren in tijden van stress en vermoeidheid, zullen je verwachtingen en je aanpak anders moeten zijn

Stop met kijken naar je buurvrouw, collega of vriendin

Ik ben ervan overtuigd dat afvallen en goed zorgen voor jezelf en je lichaam voor iedereen mogelijk is. Kijk naar wat past bij jóu.

Heb je al van alles geprobeerd en bleek niets te werken op de lange termijn en kom je er ook niet uit met bovenstaande vragen? Vraag gerust een gratis online brainstormsessie aan. Ik kijk 20 minuten graag met je mee, zodat we samen kunnen ontdekken waar het bij jou steeds mis gaat. Je krijgt minimaal twee praktische tips of waardevolle inzichten, zodat je volgende poging niet op de stapel ‘mislukt’ terecht komt, maar het stempel ‘blijvend succesvol’ krijgt!

Ja, ik wil ontdekken hoe ik blijvend kan afvallen.
Kom maar op met die gratis online brainstormsessie!

Een kleine en simpele actie maakt wel degelijk verschil!

Vanochtend nam ik een Facebook live op dat ging over de valkuil wel WETEN hoe het moet, maar het niet DOEN. Het ging over het feit dat ik me had voorgenomen om vroeg in de ochtend naar buiten te gaan, omdat het kan helpen om beter te slapen. Maar het was nu al eind van de ochtend en ik merkte dat ik in mijn hoofd met allerlei argumenten kwam om niet naar buiten te gaan. “Het is alweer veel te laat om nuttig te zijn.” “Ik moet mijn blog nog schrijven en heb dus eigenlijk geen tijd.” etc. Ken je dat? Je wéét dat het beter voor je zou zijn als … (vul maar in), maar het daadwerkelijk elke keer consistent en consequent DOEN is een tweede. Vaak heb je al eens een poging ondernomen en ging het een paar dagen of slechts een paar uur goed, maar dan versloft het doen toch weer.

Je wacht tot het perfecte moment

Een oorzaak van dit versloffen is dat je wacht tot het perfecte moment aangebroken is. Je hebt waarschijnlijk allerlei randvoorwaarden aan het DOEN gekoppeld. Je moet voldoende tijd en/of energie hebben, het moet droog zijn, je hebt er een bepaald ingrediënt voor nodig en dat was nou net op in de supermarkt, vandaag doen je kinderen moeilijk en dat kun je er nou net niet bij gebruiken etc. Allerlei mindfucks (redenen om iets niet te doen of juist wel te doen) borrelen naar boven en zorgen ervoor dat je in het WETEN blijft hangen en niet naar DOEN komt.

Ach, dit is zo klein, dat heeft toch geen zin?

Een andere oorzaak van in het WETEN blijven hangen en het uitstellen van ACTIE is de mindfuck dat een bepaalde actie te klein is om verschil te maken. Dat het niet genoeg is, om zinvol te kunnen zijn. Je drukt bijvoorbeeld op SNOOZE, omdat je denkt dat 10 minuten eerder opstaan het verschil niet maakt voor je dag. Je beweegt vandaag maar niet, omdat de 20 minuten die je nu nog hebt, niet genoeg is voor een goede workout. Je gooit dat stukje plastic of die batterij bij het gewone huisvuil, want de wereld wordt niet ineens schoner door die ene keer. Als je dit perspectief kiest, maak je verandering onnodig moeilijk en zwaar. Je creëert een scenario waarin geen winnaars zijn. Je schuift simpele en waardevolle acties in één klap opzij!

Paradox van de groeiende hoop

In een podcast hoorde ik laatst een prachtige paradox dat hier volledig bij aansluit. Stel, je schudt een pak rijst leeg op de tafel en je pakt één rijstkorrel van die hoop en legt hem aan de andere kant van de tafel. Heb je dan één of twee hopen rijst?

Eén rijstkorrel noem je nog geen hoop, mee eens? Wat als je er een tweede korrel bij legt? En een derde? Op welk moment wordt de kleine verzameling een daadwerkelijke ‘hoop’? Er is op voorhand niet duidelijk welke rijstkorrel het verschil gaat maken tussen een verzameling en een ‘hoop’. Maar er is een rijstkorrel die tóch dat verschil gaat maken! Er is een omslagpunt en dat wordt bereikt met maar één rijstkorrel.

Eén actie of ding is het omslagpunt en maakt het verschil

Het voorbeeld met de rijstkorrels gaat ook op voor geld; Als je 10 euromunten hebt, noem je dit nog niet ‘rijk’. Voeg één euro toe, dan ben je nog steeds niet rijk. Voeg elke keer er weer één euro aan toe, en merk op dat er wel degelijk een punt komt waarop het verschil gemaakt gaat worden door het toevoegen van de volgende munt en het woord ‘rijk’ in je gedachten oppopt!

Eén training maakt je nog niet fit, maar wat gebeurt er als je dit één, twee of tien keer herhaalt? Er komt een punt dat je na een workout merkt dat je fit bent. Eén keer de bocht uitvliegen en overeten, zorgt er nog niet voor dat je overgewicht hebt. Maar als één nou twee keer wordt? En twee wordt vier keer en zo door? Onvermijdelijk komt het punt dat ‘één’ het verschil gaat maken en dat je jezelf te zwaar vindt.

Kleine acties zijn te klein, maar grote acties zijn te groot

Kleine simpele acties vind je niet de moeite, maar tegelijkertijd kijk je huizenhoog op tegen grote acties. Met als resultaat: er gebeurt helemaal niets. Je blijft zitten waar je zit, je bent nog steeds ontevreden en klaagt wat af. Als je alle kleine acties, die je opzij geschoven hebt in de afgelopen jaren, optelt dan had je nu waarschijnlijk al 10 keer kunnen transformeren.

De kleine simpele dingen die we aan de kant schuiven, zijn juist de acties die verandering creëren! Ze zijn juist de verschilmakers! Als je je dit realiseert en het daadwerkelijk gaat toepassen, dan zorgt dit voor een megaverschuiving van in je mindset!

Er is geen minimale eis in tijdsinvestering, moeite of impact voordat een actie daadwerkelijk waarde heeft. Waardeer zowel de kleine als de grote goede en gezonde acties! Alles doet er toe. En wat mooi is om te beseffen: de kleine goede en gezonde acties zijn makkelijker om te maken of te doen en er zijn aanzienlijk meer mogelijkheden voor in je dag. Zie en maak gebruik van alle momenten dat je een goede keuze / actie kunt maken. Groot of klein, dat maakt niet uit. Je bent aan het trainen en zal steeds beter worden in gezonde en goede acties ondernemen.

Hoe kom je van WETEN naar DOEN?

Eén tip die mij ontzettend helpt om daadwerkelijk in actie te komen is de zin: “Wat kan ik vandaag doen, om mij richting mijn doel te helpen?” Hoe wil ik zijn? Wat is daarvoor nodig? En wat kan ik nú doen? Welke keuze kan ik nú maken om mij goed te voelen en/of om gezonder te worden? En als ‘vandaag’ te groot is, denk dan kleiner in de term van ‘het komende uur’ of ‘mijn volgende keuze’.

Morgen bestaat nog niet, dus daar hoef je niet mee bezig te zijn

Je hoeft niet over morgen na te denken. De acties die je vandaag doet, maken niet dat je jezelf verplicht om het de rest van je leven zo te doen. Met ‘morgen’ hoef je nog niet bezig te zijn, dat is een geheel op zichzelf staande dag. Dat zie je morgen wel weer, want ook die dag kun jij de keuze maken om te oefenen met ‘actie ondernemen’. Ook op die dag kun je weer bedenken welke kleine actie jou gaat helpen om dichter bij je doel te komen. Door klein en kort vooruit te denken, verlam je jezelf niet. In tegendeel, het helpt je om in ACTIE te komen. De keuze maken om dat gebakje vandaag te laten staan is een stuk makkelijker haalbaar dan dat je de keuze maakt om voor de rest van je leven gebakjes te laten staan. Daar gaat je brein van stuiteren en absoluut niet mee akkoord. Hij zal je aan alle kanten gaan saboteren en pleiten voor de ‘een gebakje moet toch een keer kunnen?’ aanpak.

Maak gebruik van elke kans om te oefenen

Het geheim van nieuw gedrag creëren zit in DOEN. Het geheim van DOEN zit in de acties klein, simpel en makkelijk uitvoerbaar houden. Én elke grote of kleine kans die zich voor doet daadwerkelijk benutten. Je zult zien dat veranderen niet moeilijk is. Zie de kansen en GO FOR IT!

 

Hoe zit het met jou? WEET jij het wel, maar lukt het niet om te DOEN? Of begin je wel, maar verzand je toch alweer snel in je oude patronen? Ik ben benieuwd waar jij tegenaan loopt. Wil je het met me delen? Dat kan hieronder of via mijn mail info@annscoaching.nl.

Nooit meer tips en inspiratie missen?

Volg je me eigenlijk al via één van mijn social media kanalen? Daar deel ik regelmatig een tip of receptidee en je leest of hoort waar ik zelf tegenaan loop. Want… ‘spoileralert’… ik ben niet perfect 😉

Volg één of meer links en druk op de “Like” knop.

Facebook

Instagram

Linkedin

De juiste mindset. De sleutel tot succes.

Ik heb een lieve klant die ongelofelijk haar best doet. Ze zet wel 10.000 stappen per dag ondanks haar vele fysieke belemmeringen, koopt gezonde voeding wat een flink beroep doet op haar krappe budget en ze maakt prachtige vorderingen. En toch, als ze me vertelt over haar ervaringen van de voorgaande periode tijdens de sessies en in diverse Whatsapp berichten is bijna alles een worsteling, kost het enorm veel moeite en energie, voelt het zwaar en moeilijk. Het voelt alsof ze bergen moet verzetten, enorme inspanningen moet leveren en ze er veel voor moet laten. Ze maakt zich zorgen over wat anderen over haar denken en op het moment dat ze iets zeggen over wat ze eet, terwijl ze zo haar best doet, voelt het als negatieve kritiek. Als dan het resultaat op de weegschaal ook nog teleurstellend is, dan overheerst het gevoel “Waar doe ik in hemelsnaam al die moeite voor?!”

Mindset, wat is het?

De mindset van mijn lieve klant zit vast. Haar gedachten gaan in cirkels, waarbij het negatieve overheerst. Het woord ‘mindset’ is best een vaag begrip. “Je moet de juiste mindset hebben, dan kom je er wel.” We worden door het gebruik van het woord overspoeld, maar toch is het lastig om er een goede vertaling naar het Nederlands voor te vinden. Zou het ‘de knop’ zijn waar iedereen naar zoekt als hij of zij wil afvallen? “Ik moet gewoon die knop even omzetten.” Het klinkt zo eenvoudig, dat ‘even omzetten’. Hoe vaak ík dat mezelf, potentiële klanten en klanten heb horen zeggen… En jij? Heb jij dat ook wel eens gezegd? Maar ja, waar zit die knop? En hoe zet je hem dan om?

Wat jij denkt en gelooft

Mindset laat zich het beste beschrijven als alles wat jij denkt en gelooft over iets. Over een situatie of over een persoon. En dat wat jij gelooft bepaalt je gedrag, je vooruitzicht en je mentale houding. Kortom het gaat over alles wat jij gelooft over wat je wilt in je leven en wat er is in je leven. Wat geloof jij over je gezondheid, over je relatie met eten, over bewegen of alle ‘to do’s’ in je leven, over je relatie met je collega’s en vriendinnen etc.

Afvallen is een strijd

Op het moment dat jij gelooft dat je van alles moet laten als je wilt afvallen en gezond wilt leven, dan heb je de mindset ‘afvallen is bikkelen, volhouden, jezelf tekort doen’. Dit is wat je gelooft en wat je denkt. Je volgt dieetprogramma’s of een crashdieet en mag dus voor een bepaalde periode een aantal dingen niet eten. Voor je gevoel offer je enorm veel op, ben je keihard en goed bezig en het resultaat is er dan ook wel, maar ja… Op het moment dat je de touwtjes een beetje laat vieren, jezelf weer een glaasje wijn of een gebakje toestaat, dan vliegt het gewicht er weer aan. Je kijkt naar slankere mensen om je heen en ziet dat zij wél die dingen eten die bij jou voor extra kilo’s lijken te zorgen, als je er alleen al aan denkt. De wereld is oneerlijk!

Het is logisch dat elk dieet en elke lijnpoging mislukt

Een deel van je brein kan alleen maar voelen en niet denken. Dit deel van je brein wil zich fijn voelen, in het HIER EN NU. Het wil weg van nare gevoelens, weg van boosheid, verdriet, pijn, schaamte en gedoe. Als jij gelooft dat afvallen een enorme struggle is, dat gezond leven alleen maar bestaat uit opofferingen, dan zal je jezelf vanuit je onderbewuste voortdurend saboteren en is het helemaal niet zo gek dat je geen enkel dieet volhoudt.

Fixed en Growth mindset

Er zijn twee bekende overkoepelende mindsetvormen waar je misschien wel eens van gehoord hebt: Fixed mindset en Growth mindset. Als je iemand bent met een Fixed mindset geloof je dat talent aangeboren is en wil je graag als perfect en talentvol gezien worden. Je zult er alles aan doen om goed over te komen naar de buitenwereld en je bent altijd bezig met wat anderen van je vinden of denken. Je creëert hiermee een star en ‘moeilijk’ persoon, waarbij je jezelf in je persoonlijke ontwikkeling tegenhoudt. Als je iemand bent met een Growth mindset geloof je dat vaardigheden ontwikkeld kunnen worden en wil je graag leren en jezelf verbeteren. Je bent een rustig en open-minded persoon die coachbaar is, zodat je jezelf kunt ontwikkelen.

Welke mindset heb jij?

Als je eerlijk naar het rijtje van eigenschappen kijkt, waar herken jij jezelf dan in? Gewoon eerlijk en zonder oordeel kijken. Er is geen goed of fout. Ik zie mezelf aan beide kanten terug. Waarbij ik vroeger veel meer aan de Fixed mindset kant zat. Wat kon ik het leven gemeen vinden. Ik ‘mocht’ eigenlijk geen frites en frikandel eten, want bij mij zaten die meteen aan mijn billen vastgeplakt. Al die superdunne klasgenoten, studiegenoten en later collega’s aten niet anders en kwamen die een gram aan? Nope! Van pure frustratie at ik dan maar weer een hele zak chips of pak rijstwafels leeg (met veel boter en dikke plakken kaas uiteraard).

Hoe verander je je mindset?

Oké, dit alles nu wetend, hoe krijg je hier nou verandering in? Je woorden en gedachten zijn hier de krachtigste tool die je kunt hebben. De woorden die je gebruikt, zorgen voor je gedachten. De gedachten die je hebt, zorgen voor een bepaalde stemming en een gevoel, wat weer zorgt voor een bepaald resultaat. Op het moment dat jij woorden als ‘worsteling, moeilijk, zwaar, ingewikkeld, onmogelijk, mislukken, proberen’ etc. denkt en zegt, dan creëert dit een bepaalde negatieve stemming, en dikke kans dat de resultaten dan óók negatief zijn. Je focust op het probleem, dat wat je niet wilt. De kracht zit hem dus in het omkeren van je gedachten en het zorgvuldig kiezen van je woorden. Focus op wat je wél wilt. Wat je wilt bereiken, wat je wilt voelen, wat je wilt eten zodat je goed voor je lichaam zorgt.

Keer deze belemmerende woorden direct om!

De woorden ‘kan niet’ / ‘wil niet’ / ‘niet’ / ‘nee’ / ‘geen’ belemmeren alle vooruitgang en positieve vibes. Hiermee leg je de focus op wat niet kan en wat je niet wilt. Je brein, of het universum, het is maar net waar je in gelooft, pikt het woordje ‘niet’ totaal niet op. “Gooi je jas niet op de grond”, “Ik wil geen snaaibuien meer hebben”. Hét teken voor het brein van je kind om wél die jas op de grond te gooien en voor je eigen brein om juist wel snaaibuien te creëren. “Denk niet aan een roze olifant” en we zien direct een groot roze gevaarte in gedachten. Voel je hem? Luister dus goed naar jezelf en betrap jezelf op het gebruik van woorden met een negatieve lading. Zodra je er eentje hoort, zeg dan “Ho, stop eens even. Dat zijn 1.0 gedachten en dat is verleden tijd. Ik ga voor 2.0 gedachten en denk wat ik wél wil doen en bereiken! Of wat ik wél verwacht van mijn kinderen “Hang je jas aan de kapstok.” “Zit eens rustig en rechtop op je stoel.”, “Ik wil keuzes maken die me een goed gevoel geven.”, “Ik wil een fit lichaam.”, “Ik eet vanavond een zoete sinaasappel als tussendoortje.” “Ik neem tijdens het etentje één glas wijn, want dan voel ik me morgenochtend een stuk helderder en fitter’. Positieve gedachten creëren positieve vibes en die zorgen weer voor positieve resultaten.

Tot slot nog een oefening om positieve gedachten, keuzes en vibes te creëren.

Start je dag met schrijven en focus alleen op vandaag en niet op de rest van je leven. Hierbij een aantal voorbeeld vragen.

  • Hoe wil ik me vandaag voelen? En welke keuzes zijn daar vandaag voor nodig?
  • Wat is ervoor nodig om me vandaag geweldig te voelen?
  • Wat kan ik vandaag doen om mezelf trots te voelen?
  • Hoe wil ik me voelen als ik vanavond naar bed ga en welke keuzes horen daarbij?
  • Welke uitdaging kom ik vandaag tegen en hoe wil ik me na die uitdaging voelen? Wat moet ik doen om dit gevoel te creëren?

Doe dit elke dag en je zult merken dat je gewend raakt om te bedenken wat je wél wilt, hoe je je wél wilt voelen en hoe je dit kunt bereiken. Dit is de sleutel, dit is de ‘knop’. Jij bezit de kracht om hem om te zetten!

Herken je de negatieve gedachten en lijkt alles en iedereen tegen je te zijn? Zou je het graag anders zien? Dat het afvallen ‘lichter’ voelt en je relaxter met eten om kunt gaan? Vraag gerust eens een gratis online brainstormsessie met mij aan. Ik begrijp je als geen ander, want ik was daar eerst ook. Ik geef je in 20 minuten minimaal twee waardevolle tips en/of inzichten, waardoor jij direct verder kunt op weg naar een slanker, fitter en gezonder lichaam. Vraag hem hier aan.

Jarenlang hield ik de schijn op. Ook voor mezelf!

Afgelopen zaterdag werd ik door mijn vriend Bert als verrassing meegenomen naar de Efteling. We zijn nu precies een half jaar samen en hij weet heel goed waar hij mij blij mee kan maken. De Efteling is voor mij een super dagje uit! Heel blij word ik van mooie, maar vooral coole en snelle attracties! Baron 1898 met zijn spectaculaire bloedstollende afdaling naar de mijnschat. De Vogelrock waarbij de warme wind van deze achtbaan in het donker je gezicht streelt terwijl je akelig dicht langs gieren schiet en je in een mega slangenbek verdwijnt. En niet te vergeten, mijn favoriet, Joris en de Draak! De houten achtbaan waarbij je moet kiezen tussen het rode en de blauwe team en de twee achtbanen onderweg een heuse strijd met elkaar aan gaan. Supersnel met de achtbaankarretjes over heuvels en door scherpe bochten scheuren, waarbij je net voor of net achter de tegenstander zit. Bij het checken van de foto achteraf zie ik mezelf altijd met mijn brede ‘achtbaanlach’ opgeplakt. In één woord GEWELDIG.

De Eftelingmedewerker duwde met zijn volledige gewicht tegen de beugels.

Tijdens één van onze ritjes in Joris duurde het even voordat de karretjes konden vertrekken. Een paar karretjes voor ons zagen we een medewerker die half op één van de bezoekers gekropen was. Hij duwde en perste de veiligheidsbeugels met al zijn kracht naar beneden. Maar helaas, hij klikte blijkbaar niet dicht. Hij zei iets tegen degene die hij aan het helpen was, waarop de jonge knul opstond en zijn winterjas uitdeed, waarna een nieuwe aanduwpoging volgde. Vette pech, het mocht niet baten. Hij kon niet mee, want hij paste nog steeds niet! Hij was te dik, waardoor de beugels niet gesloten konden worden. Hij leek onaangedaan. Hij lachte wat tegen zijn vrienden die nog in de karretjes zaten. Een slanke jongen stapte ook uit, voegde zich bij zijn vriend die niet mee mocht. De andere twee gingen bij elkaar zitten, waarna nogmaals de beugels open en dicht moesten en wij eindelijk konden vertrekken.

In een flits zag ik mezelf vele jaren terug in Walibi in een soortgelijke vernederende situatie.

Of misschien was het in die tijd Six Flags. In ieder geval het attractiepark met coole achtbanen in Biddinghuizen. In 2002 werd achtbaan de Goliath geopend. Met zijn hoogte van 46,8 meter de hoogste achtbaan van de Benelux. Ik woog toen nog boven de 100 kilo en had een aanzienlijk grotere omvang dan nu. Bij de ingang stond een testkarretje. Door plaats te nemen in dat karretje kon je testen of je in de beugels van de achtbaan paste.

Met een angstig voorgevoel en een ‘op hoop van zegen’ stond ik in de rij.

Uiteraard ben ik NIET in dat testkarretje gaan zitten. Wat nou als ik niet pas? Wat nou als iedereen kijkt? Ik schaamde me dood dat ik überhaupt moest overwegen of ik wel of niet in de Goliath zou passen. Op hoop van zege ben ik voor de buitenwereld nonchalant doorgelopen en aangesloten in de rij. Van binnen was ik gespannen en had ik allerlei visioenen waarbij de beugels niet zouden kunnen sluiten. Duimend dat ik niet door de grond zou gaan van schaamte heb ik zeker een uur in de rij gewacht.

Opluchting stroomde door me heen. Ik paste!

Pfffjewww. Daar was ik toch aan een nare en confronterende situatie ontsnapt. Alleen dat geluk had de knul van Joris en de Draak niet. Hij moest uitstappen omdat híj niet paste. Hij had het van te voren kunnen testen, want ook bij Joris staat bij de ingang een testkarretje. Zijn nonchalante houding herkende ik als geen ander. Maar ik weet zeker dat hij van binnen niet zo nonchalant en luchtig was. Zoiets doet gewoon verrekte veel pijn! Het verscheurt je hart en is weer een bevestiging van hoe diep je bent gezonken. Pijn van de schaamte. Mensen zijn aan het wachten, door jou. En niet zomaar door jou, maar omdat je potverdorie niet in het karretje past. Je voelt de blikken van iedereen op je gericht en je hoort ze bijna de beledigende of medelijdende opmerkingen denken. Pijn door de zoveelste keiharde confrontatie met dat mega grote lijf waar je al heel lang eigenlijk ongelukkig mee bent, maar dit niet kunt veranderen op één of andere manier. Ondanks alle pogingen en diëten die je hebt ondernomen.

Ik was zo goed in de schijn ophouden. Ook voor mezelf!

Ik was daar ook. Ik deed net alsof het me niet raakte. Alsof ik prima tevreden was met mijn lichaam. Ook al paste ik soms maar net tussen de leuningen van een terrasstoel. Luchtig, nonchalant, grapje hier, grapje daar. Een opmerking van een collega of iemand op straat incasseerde ik met wat platte humor. Allemaal schijn. Naar de buitenwereld was ik niet eerlijk, maar mezelf hield ik ook half voor de gek. Dan viel mijn blik op iemand die nog dikker was en bedacht ik dat het dus ook weer niet zo heel erg met me gesteld was. Ik voelde me over het algemeen gezond, ik had fysiek nergens last van. Dus het viel toch wel mee? Ik ben nou eenmaal breed gebouwd, het zit in mijn familie en moest mezelf vooral accepteren.

Houd jij jezelf ook voor de gek?

Ik spreek regelmatig mensen over hun gewicht en zie wat ze doen. Ze zijn daar waar ik eens was. Daar waar die knul van Joris is. Ze praten hun (over)gewicht goed en zoeken redenen om niet écht naar zichzelf te kijken. Ja, aan één kant willen ze best afvallen, maar aan de andere kant kan het best zo nog even. “Er zijn tenslotte (veel) dikkere mensen.” “Mijn omgeving vindt dat het wel meevalt.” “De bloedwaarden en bloeddruk bij de huisarts zijn nog helemaal normaal.” Ondertussen willen ze niet op de foto en lopen ze spiegels en etalageruiten snel voorbij.
Herken je dat? Behoor jij ook tot de mensen die, en dat kan echt nog onbewust zijn, ontkennen dat ze eigenlijk een probleem hebben en niet happy zijn op de plek waar ze zich nu bevinden?

Wacht je tot je keihard met jezelf geconfronteerd wordt?

Op het moment dat jij de terrasstoel aan je achterwerk hebt hangen? Of dat jouw beugels van de attractie niet dicht kunnen? Of nog erger, dat de dokter bezorgd en meewarig over zijn bril kijkt en je meedeelt dat je aan de cholesterol- en diabetespillen moet?
Uiteraard is wachten je goed recht. Ik vertel je echt niet wat je zou moeten doen. Ik weet wel dat het geen fijne plek is en dat het anders kan. Eerlijk zijn naar jezelf is één van de moeilijkste en pijnlijkste dingen die je kunt doen. Ja, je gaat niet blij zijn met wie je in de spiegel ziet, met alle patronen en mindfucks die naar de oppervlakte zullen borrelen. Het is echter ook het grootste cadeau dat je aan jezelf kunt geven. Want je trekt de regie over je eigen (eet)gedrag naar je toe als jij door hebt wat je doet! Het is super waardevol als je inzicht hebt in hoe je in elkaar zit en hoe het komt dat je elke keer weer in je valkuilen trapt, dat je wéér voor de bijl gegaan bent. Je begrijpt waarom geen enkel dieet blijvend resultaat geeft en behoedt jezelf voor de volgende mislukking. Een cadeau waar je de rest van je leven van kunt profiteren!

Wil jij begrijpen waarom je geen enkel dieet kunt volhouden?

Waarom je elke keer weer toegeeft aan die foute, maar o zo lekkere verleidingen? Vraag mijn gratis online brainstormsessie aan. We plannen snel een datum en dan kijk ik 20 minuten geheel vrijblijvend met je mee naar de dingen waar jij tegenaan loopt. Je krijgt van mij minimaal twee praktische tips die je direct kunt inzetten en/of je doet inzichten op waardoor je jezelf en je gedrag beter begrijpt. Zodat jij op weg kunt gaan naar een gezonde, fitte en slanke toekomst zonder te diëten!

Herken je het? Dat je jezelf allerlei redenen op de mouw spelt om nog niet aan de slag te gaan met jezelf. Het valt wel mee. Toch? Ik ben benieuwd hoe jij erin staat. Wil je het met me laten weten? Mail me op info@annscoaching.nl of schrijf het hieronder.

Motivatie komt niet elke dag zomaar even aanwaaien.

Zondag ben ik nog even ‘los’ gegaan, toen kon het nog! Maandag ga ik starten. Starten met het integreren van een aantal leefstijlaanpassingen die als het goed is ervoor gaan zorgen dat mijn lichaam makkelijker in de vetverbrandingsmodus gaat komen en daar ook langer in blijft.

Kijk en luister je liever naar mij, klik dan op de video. Lees je liever? Sla de video lekker over! 😉

Die zondag, de dag na mijn trainingsdag ‘The Fatloss Program’ van Carel Schott en Coriene Lodder van Schott en Co, had ik het gevoel dat ik nu nog even goed moest genieten van alles wat straks niet meer zou ‘mogen’. Dit gevoel herken ik heel erg van vroeger. Als tiener en volwassene ben ik zo vaak op maandag en op 1 januari begonnen aan een dieetpoging. De dag ervoor genoot ik dan nog even extra van alles wat later ‘verboden’ was. Deze zondag ben ik losgegaan op de restjes van de verjaardag van mijn vriend. Wit stokbrood, een flink stuk appelkruimelvlaai, flinke aantallen chocolade pepernoten (die blijven zóóó lekker) en vele kleurige M&M’s met én zonder pinda’s, een flink bord gevulde pasta en ’s avonds bij de thee nog wat geplette TUC koekjes en nóg meer M&M’s.

Mijn eigen leefstijl aanpassen

Tijdens de trainingsdag heb ik een berg aan informatie en een stapel interventies gekregen over het stimuleren van de vetverbranding. Ik wil nu aan de slag met de tips en adviezen om zelf te ervaren of het werkt. Daarnaast is het gewoon ook heel welkom om mijn vetpercentage naar beneden te brengen, die is voor mijn leeftijd duidelijk te hoog (ook al begrijpen veel mensen dat niet als ze naar me kijken). Ik vind het ook weer een eyeopener om te ervaren wat vele van mijn klanten dagelijks ervaren. Het aanleren van nieuw gedrag is namelijk niet makkelijk. Oude patronen, gewoontes, overtuigingen kunnen enorm sterk zijn. Om het nieuwe gedrag in te passen in mijn leven, is wel een goede motivatie nodig.

Motivatie komt niet vanzelf

Veel mensen die ik spreek zeggen dat ze eigenlijk wel aan de slag moeten, maar dat de motivatie ontbreekt. Ook de motivatie van mijn klanten neemt soms af gedurende het traject, vaak omdat het resultaat minder is dan ze hopen. Dit is heel normaal. Het is een feit dat positieve resultaten en complimenten uit de omgeving een geweldige boost geven om door te gaan en dat het afnemen of zelfs uitblijven van resultaat demotiverend werkt. Maar juist op dat moment is het cruciaal om door te gaan en door te zetten. Ten eerste omdat je anders alle moeite voor niks hebt gedaan, ten tweede omdat je door een zogenaamd plateau heen moet. Je lijf wil koste wat het kost geen gewicht verliezen, dat is een teken van levensgevaar en het zal er alles aan doen om dit tegen te gaan. Stug doorgaan waar je mee bezig bent is key, dus die motivatie is hard nodig. Alleen motivatie komt niet gewoon even aanwaaien. Die moet je zelf aanvuren!

Maak de verandering aantrekkelijk voor je brein

We willen alles gemakkelijk en snel, maar je zult zelf in actie moeten komen als je iets wilt bereiken. Blijvende gedragsverandering is voor ons als mens één van de meest ingewikkelde dingen om te bewerkstelligen. Het gaat in tegen onze natuur, tegen ons brein. Je brein wil niet veranderen, want dat kost energie die hij absoluut niet kwijt wil. Je zult dus iets sterks daar tegenover moeten zetten. Je moet de verandering aantrekkelijk maken voor je brein. Houd hem een heerlijk geurende smeuïge worst voor, dat hij niet anders kan dan kiezen voor het nieuwe gedrag.

Start de dag met een motivatieboost

Je zult je eigen motivatie moeten creëren, die komt dus niet vanzelf langs. Wat goed helpt is om elke ochtend als je opstaat te bedenken wat ook alweer je doel is op de langere termijn en wat je die dag kunt doen om dat doel te bereiken. Nog belangrijker: leef je even kort in hoe je je gaat voelen als je dat doel bereikt hebt. Wat gaat beter of makkelijker? Hoe zit het met je energie en je focus? Welke kleding heb je aan en wat doet dat voor je zelfvertrouwen? Hoe klink je en hoe sta je als je met dat nieuwe zelfvertrouwen de wereld instapt? Beleef het alsof je in je eigen lichaam zit en je vanuit je eigen ogen kijkt. Wat voel je op dat moment in je lichaam? Een warme gloed? Een positieve kriebel misschien bij je buik of borst? Hoe fijn voelt dat? Verdubbel en verdrievoudig dat gevoel, want dat gevoel  gaat ervoor zorgen dat je brein denkt: “Wauw, als ik dit en dat doe, dan ga ik me zó voelen?! Kom maar op met dat nieuwe gedrag. Het kost wat energie, maar kijk eens hoe ik me dan ga voelen. Ja, graag!”

Hoe wil jij de dag doorkomen?

Aan doelen op de lange termijn heeft je brein niets, dat is te ver weg en niet concreet. Houd het dus dichtbij. Kijk zeker niet verder dan 1 dag als je wakker wordt. Wat ga je die dag doen dat eraan bijdraagt om je lange termijndoel te bereiken. Hoe wil je je voelen? Welke acties en keuzes gaan ervoor zorgen dat je dat gevoel creëert? Wat staat er allemaal op de planning? Komen er uitdagende momenten? Bijvoorbeeld een traktatie omdat je collega jarig is of er een etentje gepland is? Bedenk dan hoe je hiermee wilt omgaan. Zie jezelf vanuit je eigen ogen de juiste / gezonde keuzes maken. Alles wat je al eens gevisualiseerd hebt, is gemakkelijker om ‘in het echt’ te doen. Bedenk alternatieven, neem bv. eigen eten mee als je ziet dat het krap wordt in de tijd en de kans anders groot is dat je zwicht voor een broodje frikandel met mayo. Door in gedachten je dag en uitdagingen met bijbehorende oplossingen door te nemen en al te voelen hoe het gaat zijn als je die keuzes maakt, is de kans zoveel groter dat je brein kiest voor dat nieuwe gedrag en dat je zonder kleerscheuren die dag door komt.

Nieuwsgierig naar tips die je vetverbranding aanzetten?

Of wil je leren hoe je gemotiveerd blijft, zodat je niet steeds terugvalt in je oude patronen met bijbehorend gewicht? Boek dan gratis en geheel vrijblijvend een gratis brainstormsessie. Ik kijk 20 minuten met je mee naar jouw situatie, naar jouw valkuilen en geef minimaal twee tips hoe jij jezelf, je motivatie en/of je vetverbranding een positieve boost geeft. Boek je gratis sessie vandaag nog!

 

Herken je dat je motivatie soms ver te zoeken is en dat je wilskracht enorm getest wordt? Geef je dan weer toe of heb je hier iets op gevonden? Ik lees het graag! Mail me of schrijf je reactie hieronder.