4 gouden breintips om de kans op succesvol afvallen te vergroten

Laatst was ik bij een workshop van Mario Bierkens, een realisatiecoach. Wat een eyeopener. Veel mensen willen wel veranderen, maar alleen de intentie hebben om te veranderen, bijvoorbeeld afvallen, is niet genoeg om daadwerkelijk te veranderen. Slechts 4% slaagt erin om de verandering te realiseren. 4%! Dat is weinig bemoedigend. Toch?

In de 45 minuten van de workshop deelde Mario gelukkig een aantal zeer bruikbare (mindset)tips met ons om de kans op succes aanzienlijk te vergroten. Ik deel ze graag met jou, zodat jij in actie komt en jouw kans op verandering richting 100% gaat!

Tip 1 – Reset je brein; Doe elke dag iets dat automatisch gaat op een andere manier

Je brein doet aan energiebesparing, zodat het altijd energie achter de hand heeft om de juiste actie te kunnen ondernemen bij levensgevaar. Hij maakt van alles wat je een aantal keer doet een automatisch programma. Dat scheelt een heleboel denk- en plan-energie. Het maakt helaas ook dat wij als mens als het ware gevangen zitten in die programma’s. Outside the box denken, je buiten de comfortzone begeven en iets anders dan normaal doen is geen hobby van je brein, omdat het megaveel energie kost.

Train je brein in 4 minuten per dag!

Kies één ding uit dat je elke dag doet zonder daar één seconde bij na te denken en doe dat op een andere manier totdat dit nieuwe gedrag zo goed als automatisch gaat. Bijvoorbeeld: poets vanaf nu je tanden met je andere hand. Aanvankelijk voelt dit onwennig, ingewikkeld, misschien zelfs onprettig. Maar als je dit elke dag 4 minuten oefent en toepast, verandert dit. Het wordt steeds meer een nieuwe ‘normaal’. Op het moment dat het zo goed als automatisch gaat, kies je weer iets nieuws dat je op dezelfde manier traint.

Door patronen te doorbreken en iets op een andere manier te doen leert je brein om flexibel te zijn en wordt het beter in het bedenken van oplossingen en mogelijkheden. Zeer waardevol en noodzakelijk in het complexe proces van verandering!

Er zijn wel duizenden acties die je automatisch doet, dus voorlopig kun je los. Doe in die 4 minuten training per dag bijvoorbeeld dingen met je andere hand: schrijven, bestekgebruik, je muis bedienen, spullen (uit de kast) pakken, kopje / glas vasthouden, gooien, tanden poetsen, je mascara opdoen, billen afvegen etc.

Tip 2 – Zorg voor een snelle succeservaring

5% van wat je doet gebeurt op bewust niveau en 95% gebeurt op onbewust niveau. Een training, scholing en het opdoen van kennis gebeurt bewust. Dus dat heeft met die 5% te maken. Wil je veranderen dan gebeurt dat niet door alleen die 5% van ons brein te beïnvloeden met nieuwe kennis. Je moet dus iets doen om ook die 95% van het onderbewuste deel van het brein te beïnvloeden.

Met je voornemen om te veranderen (bv. Ik wil afvallen en schep vanaf nu iets minder op mijn bord) wordt jouw brein nauwelijks geactiveerd. Sterker nog, door het plan denkt je brein zelfs al dat je het daadwerkelijk doet! Terwijl dit juist pas het begin is van nieuw gedrag creëren, denkt je brein dat hij er al is. Check. Klaar is Kees. Niets meer aan doen.

Om hier doorheen te breken en om in actie te komen is het nodig om snel succeservaringen op te doen. Het moet iets zijn dat jouw brein het gevoel geeft dat dit makkelijk te doen is.

Gebruik de slimme vraag: Hoe ga ik als eerste met dit voornemen aan de slag. Wat ga ik zo als eerste anders doen? Hoe zorg ik ervoor dat ik bij mijn volgende maaltijd daadwerkelijk minder op mijn bord schep?

Het moet over NU gaan en niet over LATER, want je brein heeft niets met later. Je brein is meester ‘Uitsteller’. Het bespaart tenslotte het allerliefste energie. De houding van “Dat komt wel een keer.”, “Dat komt morgen.” zorgt ervoor dat je niet verandert. Je moet NU al iets doen, dat ook nog eens makkelijk haalbaar is. Dat geeft een goed gevoel, waardoor je brein het graag nog een keer doet.

Tip 3 – Houd je niet bezig met het verklaren waarom het niet lukte, maar met de vraag hoe je het vanaf nu anders gaat doen

Jouw brein is een meester in verklaringen geven. Hoe komt het dat je deze avond geen gezonde maaltijd kon koken? Het was een drukke dag, je stond in de file, het was al laat, je was moe en de kinderen moesten toch op tijd naar bed.

Dit helpt je totaal niet richting een oplossing. Nog erger, je geeft jezelf juist toestemming om in dit soort situaties af te wijken van je doel om af te vallen. Je instrueert je brein dat het onder deze omstandigheden moet(!) kiezen voor die diepvriespizza of de snackbar, ook al past dat helemaal niet binnen je plan en wens om gezond te eten en het goede voorbeeld voor je kinderen te zijn.

Vraag vanaf nu niet meer hoe het nou komt, maar houd je bezig met de vraag hoe je het morgen anders doet! Maak het concreet. Wat doe je anders? Wat is er nodig? Hoe ga je dat doen? Wie kan daarbij helpen?

Tip 4 – Richt je niet op het eindresultaat, maar focus op de beweging, de weg naar je doel toe

Je bent geneigd om je vooral bezig te houden met het resultaat. Je brein is geprogrammeerd om alles wat niet goed gaat, wat niet volgens plan loopt en wat afwijkt aandacht te geven. Dit heeft ervoor gezorgd dat jij nu op deze aarde rondloopt, dus op zich is het een fijne eigenschap in het kader van overleven. In het kader van veranderen bezorgt het je echter een slecht gevoel en denk je misschien zelfs dat dit gezonde leven en afvallen niet voor jou is weggelegd.

Geef jezelf een X-aantal keer per dag of per week op en houd je bezig met hoe je die X-aantal keer kunt bereiken. Stel, je wilt elke dag een gezonde avondmaaltijd maken. In de praktijk merk je dat het je slechts 2x gelukt is de afgelopen week. Je hebt jezelf al afgeschreven. ‘Dit gaat me nóóit lukken.’ Als je je richt op het gewenste resultaat van 7x per week, dan voelt dit zeer ontmoedigend.

Laat dit eindresultaat los en focus je op waar je nu zit, wat al goed gaat. Houd je bezig met de beweging richting je eindresultaat. Focus je op die 2x en bedenk voor jezelf ‘Hoe kan ik van die 2x volgende week 3x of 4x maken?’

Ga altijd van het positieve uit. Oké, het ging dus al 2x goed. Wat ging goed om die 2x voor elkaar te krijgen? Wat heeft daarbij geholpen? Waar kan ik meer van doen? En wat kan ik nu / vandaag doen? Wat heb ik ervoor nodig? Wat moet ik doen om het effect volgende week te verdubbelen?

Met welke tip begin jij?

Mario had nog meer tips, wellicht deel ik die in een volgend blog. Voor nu kun je hiermee aan de slag. Kies een tip uit en wat kun je als eerste (vandaag nog!) doen om hiermee aan de slag te gaan? Vermijd de valkuil dat je pas aan de slag kunt als er een volledig uitgewerkt plan op tafel ligt, want dat is vette bullshit. Kom NU in actie, je kunt altijd IETS doen. Kom in beweging én blijf in beweging. Probeer gewoon iets. Succes of geen succes, dat maakt niet uit. Geen oordeel aan vuil maken en geen verklaring voor verzinnen, altijd verder met hoe kom ik er dan wél? Vanaf dit punt kun je weer verder met exact dezelfde vragen. Wat kan ik nu als eerste doen om weer een stapje dichter naar mijn doel te komen?

Go for it!

Vind je het lastig?

Veranderen is geen simpele alledaagse klus, want dat brein van jou is me d’r eentje. Ik kan me voorstellen dat je door de bomen het bos niet ziet. Je hebt tenslotte al zo vaak pogingen ondernomen om te veranderen. En bijna net zo vaak heb je jezelf zien mislukken.

Ik weet door mijn eigen strijd met de kilo’s hoe frustrerend en pijnlijk het is om elke keer weer te moeten constateren dat het wéér niet gelukt is. Samen weten we meer dan alleen, vraag dus gerust een gesprek aan. Ik kijk graag gratis en vrijblijvend een keer met je mee, zodat we er samen voor zorgen dat jij het afvallen dit keer anders aanpakt. Ik geef je in 30 minuten minimaal twee praktische tips, waardoor de kans op succesvolle verandering niet meer die magere 4% is, maar aanzienlijk meer!

>>> Ja, ik wil een gesprek, die kans van 4% op succes moet hoger! <<<

“De schaamte zit in mijn hoofd!”

Afgelopen week had ik een mooi gesprek met een jaarklant die pas begonnen is. Op de livedag waar we het jaartraject mee begonnen zijn, gaf ze aan dat ze nog wel lid was van de sportschool, maar er al tijden niet geweest was. “Ik blijf lid, want dan komt de tijd misschien ooit dat ik er weer naar binnen durf.” Op mijn vraag wat haar nu tegenhoudt was haar reactie: “Ik heb daar vroeger gesport, maar toen was ik veel dunner. Ze kennen me niet van nu ik meer dan 100 kilo weeg. Ze zullen wel denken!”

In een flits zat ik in het verleden

Het gesprek bracht me terug naar mijn eigen tijd, toen ik rond de 107 kilo woog. Aan beweging deed ik echt niet. Ik werd al moe bij de gedachte aan sport alleen al. Maar er zat natuurlijk meer achter. Ik voelde me ongemakkelijk in mijn eigen megagrote lijf en ik schaamde me rot voor alle vetkwabben die aan alle kanten uitpuilden. Ik schaamde me zo dat ik mezelf het verhaal vertelde dat ik niet het lichaam had om te sporten, om te bewegen.

Pas na 20 kilo afvallen durfde ik de sportschool serieus te overwegen

Toen het me lukte om stap voor stap af te vallen, popte het idee van ‘de sportschool’ af en toe in mijn hoofd op. Ik duwde het direct weer opzij. Maar na 20 kilo kriebelde het toch. Zou het niet beter voor me zijn als ik meer zou gaan bewegen? Maar ja, zo’n sportschool… Met allemaal enorm sportieve slanke mensen, op en top fit? Durf ik daar naar binnen? Ik struinde het internet af om de verschillende sportscholen in de buurt te onderzoeken. Er bleek wel degelijk verschil in te zitten. De sportschool waar het verplicht was om shirtjes te dragen mét mouwen sprak me wel aan. Na een paar weken dralen trok ik de stoute schoenen aan en belde om een rondleiding af te spreken.

Oké, het leek mee te vallen

De dame van de rondleiding keek me opgewekt aan en vertelde enthousiast over de school, het beleid en de mogelijkheden, terwijl we elke zaal van binnen bekeken. De groepslessenruimte, de apparaten met de te verstellen gewichten, de cardiohoek en er was ook een spinningruimte. Een handvol mensen was bezig op de verschillende toestellen. Het was rustig. Niemand wierp me een meewarige blik toe “Goh, geen beginnen aan bij jou. Weet je het zeker?” Misschien ga ik dit maar doen.

De wil om te veranderen was sterker dan de angst

Straks verder met mij, maar nu weer terug naar mijn jaarklant. Twee weken later sprak ik haar weer. Nonchalant liet ze vallen dat ze toch in de sportschool was geweest. Ze had het abonnement opgezegd, maar toen vroeg een vriendin of ze mee ging. Afwegend wat belangrijker was ‘meningen en oordelen van andere mensen’ of ‘Ik wil verandering creëren, er móet nu iets gebeuren’, heeft zij, uiteraard met lichte buikpijn, de stoute schoenen aangetrokken. In haar wijdste sportkleren, een slobbershirt en zeer rekbare joggingbroek, is ze de sportschool ingestapt. Niemand keek haar raar aan. Iedereen zei vriendelijk gedag. Er waren geen groepen die een meewarige blik op haar wierpen toen de eerste zweetdruppels op haar hoofd verschenen terwijl ze op de loopband liep.

“De schaamte zit in mijn hoofd”

Zei ze met een verbaasde klank in haar stem. “Natuurlijk kijken mensen, zoals je blik langs iemand glijdt als diegene binnen komt. Maar ik zag niemand lang, met medelijdende of schampere blik naar me kijken. Erg toch? Dat ik zoveel jaar mezelf helemaal gek gemaakt heb met mijn eigen gedachten? De schaamte zit gewoon in mijn hoofd!”

Ik overleefde mijn eerste weken in de sportschool

De conclusie van mijn klant klopte volledig met mijn persoonlijke ervaring. Ik ben aan het sporten geslagen. Niemand keurde me meer dan één blik waardig. Ieder was bezig met zijn of haar eigen proces. Alleen of samen met een vriend(in). Het enige wat confronterend was, was mijn zeer belabberde conditie!

Nu zo achteraf denk ik “Waarom? Waarom moest ik 20 kilo afvallen om dit te durven?” Natuurlijk weet ik wel waarom, het is een zelfbeschermingsmechanisme. Bang voor mogelijke pijn. Ik had vaak genoeg opmerkingen naar mijn hoofd gehad. Regelmatig voelde ik me buiten de groep vallen, omdat ik de enige dikkerd was. En dan vertelt je brein verhalen. Verhalen waarom je vooral niet in actie moet komen. Wat mijn klant zegt “De schaamte zit in mijn hoofd.”

Je creëert je gevoel met je eigen gedachten!

Het zijn maar hersenspinsels om je te beschermen. En ja, er kan een keer een opmerking komen, je kunt een keer een meewarige blik opvangen. Maar dat zegt zó niets over jou. Jij staat daar, bereid om goed voor jezelf en je lichaam te zorgen. Je onderneemt actie, ondanks dat je brein je wil verleiden naar bankhangen met Netflix en een zak chips. Zorg ervoor dat dáár je gedachten mee bezig zijn. Dat je daar je energie aan besteed. Zoek naar alle redenen om het wel te doen en bedank je brein voor de bescherming van de afgelopen jaren, maar nu is het toch echt tijd voor actie!

Mijn klant en ik hebben nog smakelijk gelachen om het feit dat we onszelf blijkbaar zó belangrijk vonden in gedachten dat íedereen om ons heen met óns bezig zou zijn in die sportschool en dat we het onderwerp zouden zijn van alle gesprekken. Haha, wauw, over onrealistische gedachten gesproken!

Laat jij je tegenhouden door de verhalen van je brein?

Merk je dat jij ook activiteiten of situaties vermijdt door je overgewicht? Terwijl je in je hart weet dat het zo goed voor je zou zijn of dat je het ontzettend leuk zou vinden? Klinkt de zin ‘De schaamte zit in mijn hoofd’ herkenbaar, maar weet je niet hoe je het kunt veranderen? Neem dan gerust contact met me op, dan denk ik graag even met je mee. Je vervolgt je dag in ieder geval met minimaal twee tips die je direct kunt toepassen!

Welk verhaal vertel jij jezelf elke dag weer?

Laatst kreeg ik een mail van een lieve volger. Haar mail raakte me, want ik las in haar woorden dat ze verstrikt zit in haar eigen verhaal. Net als zoveel van mijn klanten en mensen die ik spreek. En ook ik zelf ben niet immuun voor mijn eigen verhalen.

Het zijn vaak verhalen die we onszelf dag in en dag uit vertellen. Ook nog eens met onze eigen stem, wat de verhalen super betrouwbaar en geloofwaardig maakt.

Ik wilde de schrijfster van de mail het liefst door elkaar schudden. Haar vertellen dat ze haar eigen werkelijkheid heeft gecreëerd en dat als ze tot dit in staat is, zij ook slim en krachtig genoeg is om dit te veranderen.

Leuk detail, bovenstaande kaart heb ik als eerste kaart voor mezelf getrokken uit mijn nieuwe kaartendeck. Geen toeval, hier moest een blog over geschreven worden 😊

Wat denk en zeg jij tegen jezelf en tegen anderen?

Je brein is een ingenieus systeem. Het zoekt altijd bewijs voor wat jij denkt en zegt. Vind je het een rotdag? Klaag je hier ook nog meerdere keren over bij je collega’s? Dan zal het bewijs, om te bevestigen dat dit toch echt een superslechte dag is, zich opstapelen. Jij denkt steeds: “Zie je wel.” of “Ja hoor, toe maar, dit kan er ook nog wel bij. Mag ik onder mijn dekbed wachten tot het morgen is?”

Als jij echter op deze zelfde dag op zoek gaat naar wat die dag mooi en fijn maakt, dan vind je daar ook zat bewijs voor! Het is dus maar net waar jij je focus legt.

Welke mindfucks en gevoelens zitten aan jouw verhaal gekoppeld?

Ik deel een aantal stukken uit de mail met je.

“Het is een gewoonte waar we niet zomaar vanaf kunnen komen (1), want gezelligheid daar hoort voor ons een lekker drankje en hapje bij. (2)”

“We organiseren vaak een etentje met vrienden, dat hoort bij onze gezellige Bourgondische levensstijl.(3) Maar als we dat blijven doen, dan zal dat afvallen nooit lukken (4).”

“Wellicht willen we niet echt. Onze levensstijl opofferen (6), dat zien we in ieder geval niet zitten. (5) Weerstand alom. (7)”

Voel je wat hier gebeurt? Welk verhaal ze zichzelf vertelt? Lees even met me mee tussen de regels door.

1. Mindfuck: Een gewoonte loslaten is moeilijk en ingewikkeld.

2. Mindfuck: Gezelligheid staat gelijk aan eten en (alcohol) drinken.

3. Mindfuck: Vrienden uitnodigen hoort bij ons.

4. Mindfuck: Bij etentjes met vrienden hoort meer, vetter en zoeter eten dan gezond is, waardoor afvallen niet mogelijk is.

5. Mindfuck: Gezonder eten staat gelijk aan het helemaal loslaten van een bepaalde leefstijl.

6. Gevoel: De woordkeuze ‘opofferen’ geeft het onderliggende gevoel aan. Er wordt iets afgenomen.

7. Gevoel: ‘Weerstand alom’ zegt ook dat er veel op het spel staat.

Zolang jij je eigen verhaal gelooft verander je niet

Zo’n klein stukje tekst en zoveel mindfucks, ook wel onbewuste overtuigingen. Allemaal gecreëerd door haar eigen brein, omdat ze iets niet wil loslaten.

Haar onbewuste overtuigingen zijn dat een gewoonte loslaten moeilijk en ingewikkeld is, dat het niet gezellig is zonder eten, dat afvallen betekent dat ze niet lekker kan eten en dat ze bepaalde fijne dingen moet opofferen. Dat gezonder leven en afvallen gaat één grote hel zijn! Alleen maar ingewikkeld, moeilijk en onprettig.

Als jij ook maar iets hiervan herkent is het geen wonder dat jouw brein daar een stokje voor steekt en ervoor zorgt dat jij geen enkele poging volhoudt. Je brein wil zich fijn voelen en wel NU en daar past dat gezonder leven duidelijk NIET bij.

Verander je verhaal, dan veranderen je keuzes

De oplossing is dat jij een ander verhaal aan jezelf gaat vertellen. Als jij de positieve kanten van het loslaten van een gewoonte belicht in jouw gedachten en dat je je bezig houdt met wat dat je allemaal gaat opleveren, dan is daar een heel ander gevoel aan gekoppeld. Veel lichter, veel fijner. En daar wordt jouw brein blij van. Zolang jij jouw brein tevreden houdt, dan zullen je keuzes in lijn staan met het bereiken van je doel.

Onderzoek je gedachten en je gevoelens omtrent de verandering die je wilt maken. Welke mindfucks zijn hieraan gekoppeld? En zijn ze waar? Als je heel eerlijk bent? Dikke kans van niet.

Verander je gedachten, dan veranderen je keuzes en daardoor houd jij het vol.

Go for it!

Heb jij ook last van mindfucks?

  • Zijn afvallen en volhouden bij jou een ding?
  • Val jij steeds terug naar oude gewoontes?
  • Voelt afvallen als één grote strijd, waar je je steeds opnieuw voor moet opladen?
  • Heb je steeds minder vertrouwen in je volgende afvalpoging?
  • Vermoed je dat jij misschien ook onbewust last hebt van mindfucks en sabotagepogingen van jouw brein?

Dan is het tijd om het afvallen deze keer anders aan te pakken. Weg met het nieuwste dieetboek, weg met de shakes- en pillen, weg met de snelle quickfix.

Eerst jouw brein op orde! Zodat je begrijpt waarom je het niet volhoudt, hoe het komt dat je naar eten grijpt of op de bank blijft zitten terwijl je je nog zo had voorgenomen om te gaan sporten. En nog belangrijker dan begrijpen is dat je weet hoe je je brein vóór je kunt laten werken in plaats van dat ‘ie je saboteert!

Meld je aan voor ‘8 weken met Ann’

Dit onlineprogramma zit boordevol informatie, opdrachten, testen en Q&A’s. Alles wat je nodig hebt om het diëten los te laten, af te vallen en grip te krijgen op je gewicht. Ik ben hier ontzettend blij mee en kan niet wachten om het met je te delen. 😍

Op deze vragen krijg je in ieder geval antwoord

* Is het voor mij zinvol om koolhydraatarm(er) te gaan eten?
* Waarom houd ik een dieet of een ‘gezonder leven plan’ niet vol?
* Hoe ziet een gezonde maaltijd er nou eigenlijk uit?
* Moet ik bewegen? En zo ja, hoe dan?
* Heeft stress invloed op het afvallen en op gewicht blijven?
* Eet ik altijd omdat ik trek hebt?
* en nog veel meer

Is het tijd om het afvallen anders aan te pakken?

Denk meer als een robotstofzuiger!

Afvallen is niet altijd even makkelijk. Ik durf te beweren dat 90% van alle afvalpogingen wereldwijd op een mislukking uitlopen. Na drie tot zes mislukte pogingen gooit meer dan de helft van die 90% de handdoek in de ring. “Afvallen is niet voor mij weggelegd.”

Laatst was ik een tijdje de robotstofzuiger van mijn vriend aan het observeren. Hij botste continu tegen tafel- en stoelpoten, de muren stonden in de weg en de deurmat vormde ook een serieuze uitdaging.

(Nog nooit een robotstofzuiger aan het werk gezien? In deze video van 45 seconden zoekt de robotstofzuiger van mijn vriend zijn basisstation.)

Wij mensen kunnen wel wat leren van die robotstofzuiger!

Langzaam vormde deze gedachte zich in mijn hoofd. Hij gaat maar door en zoekt zijn weg. Probeert iets uit, knalt tegen een tafelpoot. Oké, dat werkt niet. Hij past zijn richting aan en doet nog een poging. Bam. Nee, dat was het ook niet. Hij draait iets verder en ja, nu kan hij een stuk rechtdoor, ondertussen flink draaiend met zijn blauwe borstels. Anderhalf uur lang sjeest hij van de ene kant van de kamer, via de keuken en de gang naar de andere kant. Nooit geeft ‘ie op. En het mooie is, volgende week om 12 uur doet ‘ie het gewoon wéér!

Na 1,5 uur stofzuigen, botsen, van richting veranderen en opnieuw proberen volgt een nieuwe uitdaging: zijn ‘huis’ vinden. Je zou denken dat er ergens een sensor zit, zodat ‘ie weet welke kant hij op moet, maar blijkbaar is die sensor alleen sterk genoeg als hij in de buurt van het basisstation is. Na tig pogingen en vele keren de totaal verkeerde kant op rijden, mag ‘ie een week uitrusten.

Geen gezeur, teleurstelling, gemopper of frustratie.

Hij probeert, past aan en probeert nogmaals. Gewoon een nieuwe poging! Vindt hij zichzelf een slappeling omdat hij voor de zoveelste keer de verkeerde kant op reed? Dat ‘ie wéér tegen die stoelpoot aan knalde en dus de zoveelste mislukte poging had? Nee! Geen enkele gedachte over “Misschien moet ik het maar opgeven, dit stofzuigen is niets voor mij.”

Ik hoor je brein nu kraken…

“Ja, HAL-LO! Wacht eens even! Dat is wel een robot hoor. Een RO-BOT! Die voelt de beurse plekken van al die botsingen niet. Die kan niet voelen hoe verrot pijnlijk het is, als het weer mislukt en de kilo’s er weer keihard bijkomen!

Nee, dat klopt. En toch denk ik, nee, wéét ik dat je iets meer in de trant van die robotstofzuiger mag denken als je je doel wilt bereiken. Als je niet voor de zoveelste keer het bijltje erbij neer wilt gooien.

Is het makkelijk? Nope, dat zeg ik niet. Maar ik denk wel dat je te snel opgeeft. Dat je een mislukte poging te zwaar opneemt. Dat er veel te veel gevoelens bij komen kijken, dat je het te persoonlijk neemt. Daardoor word je bang en wordt afvallen gekoppeld aan ‘pijn’, ‘moeilijk’, ‘vervelend’ en ‘onmogelijk’. En je brein pikt dit haarfijn op!

Je brein wil zich goed voelen in het HIER en NU

Zeker als je moe bent en veel dingen aan je hoofd hebt. (En wie heeft dat niet tegenwoordig?) Je brein wil weg van pijn, vervelend en ingewikkeld. Hij zal je goedbedoelde afvalpogingen keihard saboteren. Hij zal je bestoken met allerlei mindfucks, waardoor jij gelooft dat afvallen vandaag even niet hoeft, dat je morgen weer met frisse moed start, dat je het verdiend hebt om die Tony Chocolonely te eten. Of nog veel erger, je gelooft dat afvallen niet voor jou is weggelegd en bedenkt dat je maar moet accepteren dat je altijd dik zult blijven.

Het verleden bepaalt niet je toekomst!

Een mislukte poging is niet meer dan het uittesten of iets voor je werkt. Haal het gevoel weg, oftewel ‘strip the drama’ zou een Amerikaanse coach die ik volg, zeggen. Zie en voel het niet als een persoonlijk falen. Het is gewoon iets dat op dit moment niet voor jou werkt. Is dat erg? Nee! Zegt dat iets over je wilskracht? Nee! Zegt dat iets over de volgende poging? Nee! Echt niet!

Bedenk voor jezelf waarom het mis ging. Was het plan goed, maar de uitvoering niet optimaal? Verander dat en test het nogmaals. Was het plan goed, maar had het iets meer voorbereiding nodig? Plan het de volgende keer anders.

Soms is er slechts een kleine aanpassing nodig waardoor het wél werkt

Of soms moet je dit plan overboord gooien en iets anders testen. Gewoon net zo lang tot je iets vindt dat wél voor je werkt.

En zelfs dat hoeft niet voor de rest van je leven altijd te werken. Jij verandert, je omstandigheden veranderen en je lichaam aan de binnenkant verandert (hormonen of afnemend spierweefesel bv.). Dus werkte iets vroeger wel en nu niet meer? No problem! Observeer, evalueer en pas aan en werkt dat niet, zoek weer iets anders. Zonder drama, zonder frustratie, zonder paniek of gevoelens van falen.

Blijf niet in het denken hangen, kom altijd in actie! Go for it!

Zit je vast? Heb je geen vertrouwen meer in jezelf?

Dan daag ik je uit om je te laten inspireren en motiveren door mijn persoonlijke verhaal in mijn gratis audiotraining van 15 minuten.

Ik herken je angst als geen ander met mijn tig lijnpogingen en mijn 107,7 kilo op de weegschaal. Ik geloofde ook niet meer dat ik kon afvallen.

Laat je inspireren en krijg het inzicht dat je het anders moet gaan doen zodat je laatste afvalpoging een succes wordt!

Heb jij last van het ‘Op vakantie mag ik helemaal los gaan’ gevoel?

Een klant van mij vertelde laatst dat ze nogal tegen de zomervakantie op zag. Ze was gewend om tijdens de vakantie helemaal los te gaan, het is tenslotte vakantie en je leeft maar één keer! Elke dag een ijsje moet kunnen, ’s avonds nog een pizza of uitgebreid bbq-en voor de tent en later nog een paar wijntjes met de gezellige tentburen. In het buitenland zijn er van die lekkere dingen die allemaal getest moeten worden. Dan hield ze zichzelf voor dat ze na de vakantie weer beter zou opletten en een paar flinke balansdagen zou houden.

Het gaf een naar gevoel

Eigenlijk wilde ze dit niet meer, want ondanks dat het heel leuk, lekker en genieten léék, voelde ze zich er tijdens haar vakanties helemaal niet goed onder. Het opgeblazen gevoel, de extreme vermoeidheid na twee chocolade croissants, het ‘dik’ voelen in haar badpak, het enorme schudgevoel dat er toch ook altijd was, de extra kilo’s die ze er thuis weer af moest zien te krijgen… Dat alles bij elkaar was nou niet echt het ideale vakantiegevoel wat ze hoopte te ervaren. Het was eerder behoorlijk stressvol.

Het ‘alles of niets’ principe

Als ze heel eerlijk was, gebeurde dit niet alleen tijdens de vakantie. Tijdens het weekend, een verjaardag, een dagje uit, een mooie zomerdag, een cursusdag op haar werk met verzorgde maaltijden, er was altijd wel een reden om helemaal los te gaan.

Tot nu toe was ze gewend dat ze óf lijnde en alles afsloeg wat haar werd aangeboden, met FOMO (fear of missing out) en een ‘ik voel me tekort gedaan’ gevoel als resultaat of ze at alles wat los en vast zat, want eenmaal een gebakje etend maakt de rest toch ook niet meer uit. Morgen zien we wel weer.

Beiden extremen voelen niet goed, want of er is een gevoel van ‘tekort’ in het geval van lijnen of er is een fysiek en mentaal slecht voelen bij het helemaal losgaan.

Genieten én je goed voelen (over je keuzes) is wel degelijk mogelijk

Genieten van lekkers zonder overeten en je fit en vrij van schuldgevoel voelen kan echt. Hieronder deel ik drie strategieën.

Strategie 1: Hoe wil ik me VANDAAG voelen?

Laat de algemene eet- en leefregels los en vervang dit door elke dag weer te bepalen hoe jij je deze dag wilt voelen. Als jij je je fit en energiek wilt voelen vol zelfvertrouwen en iemand wilt zijn die van iets kan genieten zonder overeten, dan bedenk je wat je deze dag kunt dóen om dit gevoel te bereiken. Welke dingen zou de ideale versie van jou juist wel of juist niet doen op deze specifieke dag?

Je legt je niet vast voor de rest van je leven (pfjew!), want geen dag is tenslotte hetzelfde en ook jijzelf verandert elke dag weer. Iedere dag heeft zijn eigen uitdagingen, dus de praktijk ziet er steeds weer anders uit in wat je kunt en wilt doen die dag om jezelf geweldig te voelen.

Pas het filter ‘hoe wil ik me voelen’ op alles toe

Als jij weet dat je van suiker je moe gaat voelen en je wilt je die dag fit en energiek voelen, gebruik dan dat gevoel als filter en laat alle keuzes die je kunt maken door dit filter gaan. Dan is de keuze vrij simpel om vandaag niets te eten wat je moe gaat maken. En de keuzes om wel te gaan bewegen en op tijd naar bed te gaan zijn heel logisch. Als het doel is ‘zelfvertrouwen voelen’, dan gaat alles wat je doet door dat filter. Weigeren om jezelf onzeker te voelen in je badpak bij het zwembad is dan een perfecte oefening.

Start elke dag bewust met positieve intenties

Het is zeer waardevol om de vragen ‘Hoe wil ik me vandaag voelen?’ en ‘Wat kan ik vandaag doen om dat te bereiken’ elke ochtend voor jezelf te beantwoorden door dit in een mooi notitieboekje op te schrijven. Schrijven geeft een extra dimensie aan je intentie en is een duidelijke boodschap aan je brein. Je staat bewust bij de dag stil en denkt vooruit in de keuzes die je wilt en kunt maken. Door het alleen voor die dag te doen en niet voor altijd, is de druk weg van FOMO. Want op een andere dag kun je altijd kijken of je het die dag wel of niet neemt / doet.

Strategie 2: Is dit het écht waard?

Hoe vaak eet je iets waarvan je aanvankelijk dacht: “Wauw, dat is vast heel lekker” en eigenlijk viel het tegen? En hoe vaak komt het voor dat je iets eet omdat het er nou eenmaal is? Omdat iemand het voor je neus zet? Omdat iedereen het eet? Omdat het goed klinkt?

Oefen om een pauze in te lassen en denk en voel eerlijk: “Vind ik dit het waard? Houd ik er echt van? Evenaart het écht de standaard die ik dacht dat het zou hebben?”

Een praktisch voorbeeld

Stel je ziet echt iets heel lekkers in de etalage van de bakker liggen en je denkt “Oh, die frambozen macaron, die móet ik proeven, die ziet er echt spectaculair uit!” Dan blijkt bij de eerste hap dat het tegenvalt. Dat je hoofd er een geweldig knapperige toch toffee-achtige buitenkant van gemaakt had met een hemelszoete vulling. Het is wel lekker, maar de macaron maakt helaas je hoge verwachtingen niet waar.

Nu is het het moment voor de pauze en de vraag ‘Is dit het echt waard?’. Leg daar ook nog het filter ‘ik wil me fit en energiek voelen’ over. Dan kun je tot de ontdekking komen dat de suikerdip die je straks geheid gaat krijgen na het eten van de mierzoete macaron, niet past bij je gevoelsdoel van die dag. Dat heeft tot gevolg dat je besluit om het zojuist gekochte lekkers niet op te eten.

Ja, hallo zeg. Dat is geld- en voedselverspilling!

Ja, dat soort gedacht ploppen dan gelijk op. ‘Ik heb ervoor betaald’, ‘Het is zonde en verspilling om weg te gooien’. Dit soort gedachten kun je ook thuis, tijdens een vakantie en bij familiebezoek tegenkomen. Weet dan dat het eten of drinken zelf neutraal is. Het is niet het eten dat tegen je zegt: “Je moet mij opeten, anders is het verspilling.” Deze gedachten en dit gevoel zit vooral in het verhaal dat je jezelf vertelt. Dat je geleerd hebt in je opvoeding. Alleen dat is niet de complete waarheid. Er is nóg een verhaal dat méér waar is. Het is namelijk nog veel meer verspilling als je het wel eet, zonder dat je er 100% zonder schuldgevoel van geniet en dat je je lichaam met dit ongezonde voedsel opzadelt.

Alle momenten dat je de keuze ‘wel of niet opeten’ tegenkomt kun je zien als gelegenheden om te oefenen dat je hier beter in wordt. Dat je jezelf dit waard vindt. Dat je goed voor jezelf en je lichaam wilt zorgen. Dan valt het niet onder FOMO.

Maar weinig dingen zijn het écht waard

Als je deze strategie gaat toepassen en steeds meer oefent door herhaling, zul je geschokt zijn hoe weinig dingen écht voldoen het jouw standaard van ‘Is dit het waard?’. En dat wetende maakt het weer makkelijk om ‘nee’ te zeggen. Door op deze manier te eten, kun je ook in volle hevigheid genieten van iets dat het wél waard is, zonder drama, zonder schuldgevoel. Want je mag alles eten tenslotte. Alleen je kiest ervoor om alleen het exclusieve lekkers te nemen.

Strategie 3: Check je gedachten over vakantie vieren

Zolang je tegen jezelf zegt…

-dat je helemaal los moet gaan om te kunnen genieten van je vakantie

-dat het nou eenmaal vakantie is

-dat het leven wel een beetje leuk moet blijven

-dat je super tekort komt als je ‘nee’ zegt tegen dingen

-dat gezond eten moeilijk en ingewikkeld is, zeker tijdens de vakantie

… dan zul je de middenweg nooit vinden en altijd met meer kilo’s en een schuldgevoel thuis komen.

Dit betekent dat je het verhaal van ‘tekort komen’ zult moeten loslaten. Evenals het verhaal dat je jezelf vertelt dat gezond eten en het laten staan van verleidingen moeilijk is. Dat soort verhalen zijn een keuze!

Je moet er alleen wel in geloven dat het mogelijk is om dit soort moment door te komen zonder de inwendige strijd van ‘wel / niet’. Zoals het mooie gezegde “Those who not believe in magic will never find it.” Als je niet gelooft dat jij op vakantie volop kunt genieten van het eten en jezelf fantastisch kunt voelen over je keuzes, dan zul je deze realiteit nooit in je leven vinden. Je moet erin geloven om het te ervaren.

 

Hoe zien jouw vakanties er meestal uit?

Lukt het om maat te houden of is jouw brein net als bij mijn klant voortdurend bezig om redenen te verzinnen waarom je het toch echt wel kunt eten, maar wat achteraf helemaal niet zo goed voelt? Laat het hieronder weten of schrijf me een mail op info@annscoaching.nl

 

Wil je deze keer met minder kilo’s en meer energie op vakantie gaan en je ook nog eens goed voelen over je keuzes tijdens je vakantie? Vraag dan een gratis brainstormsessie aan. Dan kijk ik samen met jou waar jouw vakantievalkuilen liggen en hoe jij deze kunt omzeilen, zodat je bij thuiskomst met een ontspannen en zelfverzekerd gevoel op de weegschaal kunt staan!

Waarom afscheid nemen van gewoontes zo moeilijk is!

Afscheid nemen doet pijn. Van mensen, van dingen, maar ook van gewoontes. Daarover verderop in dit blog meer. Eerst over afscheid nemen van dingen. Dat dit moeilijk is bewijzen de TV programma’s die sommige mensen nodig hebben om hun huis weer begaanbaar te maken. Bij mij is het nog niet zo erg, maar vorige week heb ik wel met pijn in mijn hart afscheid genomen van mijn fijne sneakers met subtiele glitters. Ik had er bijna twee zomers heerlijk op gelopen. Maar op gegeven moment begonnen ze te ‘op te vallen’, voelde ik de stenen en onregelmatigheden van de straat steeds duidelijker. In het begin viel dat nog te negeren, ik wilde er niet aan. Ik wilde niet weten dat mijn schoenen aan het slijten waren, dat ze niet meer goed voor mijn voeten waren. Dat zou betekenen dat ik nieuwe sneakers moest gaan zoeken. Nieuwe schoenen vinden die er leuk uit zien én ook nog eens zo lekker zitten dat ze voelen als ‘thuiskomen’, dat is niet zo simpel.

Uitstellen doet óók pijn

Dus stelde ik nog even uit. Het gaat nog wel hield ik mezelf voor. Ze zijn zo leuk. Die dunne zolen, ach… dat loopt wel los. Gewoon beetje uitkijken waar ik loop, stenen vermijden en misschien een beetje langzamer. Het bleef echter (onbewust) aandacht vragen. In mijn achterhoofd bleef het door mijn hoofd spoken en popte de gedachte dat ik er iets aan moest doen regelmatig op. Het voelde ongemakkelijk. Het voelde groot. Mijn hoofd wist dat het beter zou zijn om op zoek te gaan naar nieuwe schoenen. Dat zo door gaan eigenlijk ook geen optie was. Want op versleten schoenen lopen, die m’n voeten pijn bezorgden, is gewoon niet gezond en goed voor mijn lijf.

Onbewust gekoppelde gevoelens

Ik wilde niet zonder. Ze gaven me zoveel plezier. Ik voelde me goed en prettig door die sneakers. Een beetje stoer. Ik ben 41 en die schoenen geven me het gevoel dat ik er toch nog bij hoor. Dat ik er mag zijn. Klinkt misschien een beetje gek hè? Dat een paar schoenen voor zelfvertrouwen zorgen. Dat is waarschijnlijk wel de belangrijkste reden geweest waarom afscheid nemen zo moeilijk was. Het gevoel van zelfvertrouwen in combinatie met echt lekker lopende schoenen, dat is niet zomaar even te vervangen.

Elke nadelige gewoonte heeft voordelen

Dit geldt ook voor gewoontes. Vaak ben je er niet van bewust, maar veel gewoontes blijf je doen omdat ze bepaalde voordelen hebben en daarnaast veilig en bekend voelen. Je weet best met je hoofd dat het niet gezond en goed is voor je lijf en gewicht om een hele reep Tony Chocolonely of pak koekjes leeg te eten. Dat het beter is om een gezonde maaltijd op tafel te zetten. Dat je best een gebakje op een verjaardag mag weigeren, omdat je wilt afvallen. En toch… En toch zie je jezelf die reep naar binnen werken, is dat pak koekjes leeg voor je het weet, durfde je dat gebakje niet te weigeren en had je wéér geen tijd om gezond te koken.

WETEN en DOEN zijn twee verschillende dingen

Ik hoor het zo vaak: “Ik WEET het allemaal best, maar ik DOE het niet.” Nee, dat klopt. Want afscheid nemen van bepaalde gewoontes heeft gewoonweg vet nadelige gevolgen! Vaak ben je je daar niet van bewust. Je snapt er niets van waarom je het niet gewoon bij één stukje chocola of één koekje kan houden. Waarom een gezonde maaltijd koken of een gebakje weigeren zo lastig is, terwijl je het jezelf nog zo had voorgenomen!

Niet veranderen doet óók pijn!

Ondertussen sta je erbij en kijk je moedeloos naar jezelf in de spiegel. Áls je nog in de spiegel durft te kijken tenminste. Je ziet iemand die je niet wilt zijn. Iemand die je niet bent. Het doet pijn om jezelf te zien in dat vormeloze kleurloze oversized shirt en die spijkerbroek waarbij de schuurplekken aan de binnenzijde van je bovenbenen bijna doorgesleten zijn. Zo had je je leven niet voorgesteld… “Wat ben ik toch een slappeling. Een totaal gebrek aan wilskracht! Hoe simpel kan het zijn om ‘NEE’ te zeggen of om het bij één koekje te laten? Ik ben een hopeloos geval. Het wordt toch nooit wat.”

Als je zo doorgaat blijf je in de spiraal van negativiteit

De kilo’s sluipen er langzaam bij en je wordt zwaarder en zwaarder met alle nadelige gevolgen van dien. Die trap wordt echt een onneembare vesting en je stelt je kinderen nog vaker teleur omdat je te moe bent om actief met ze te spelen. Je kunt alleen nog online je kleding bestellen in die dure shop voor grote maten en je settelt voor die shirts die over je kont vallen en er nog een beetje oké uitzien. Intussen blijft het door je hoofd spoken dat het niet goed met je gaat, dat je niet happy bent en dat je er iets aan moet doen.

Gewoontes kun je wel degelijk veranderen

Dit vraagt een open blik en heel eerlijk naar jezelf zijn. Onderzoek de gewoonte waar je eigenlijk vanaf wilt. Dit kan overmatig eten zijn, teveel drinken, maar ook bv. voortdurend op social media zitten. Wat zijn de nadelen en wat zijn de voordelen? De nadelen weten we vaak zo op te noemen, de voordelen van een niet welkome gewoonte zijn vaak iets lastiger. Ze zijn er echter wel degelijk! Om je een idee te geven zonder dat ik je een bepaalde richting op wil duwen, zitten de onbewuste voordelen vaak in de hoek van ‘even niet voelen’ (eenzaamheid, verdriet, ontevredenheid, onzekerheid, schaamte, boosheid, sociale druk etc.), ‘even niet denken’ (je eindeloze to do lijstje, sociale druk etc.), ‘straffen’ (weer mislukt, weer niet gedaan wat moest, wat deed ik toen suf), ‘ontspannen’ (dit heb ik wel verdiend, even ‘uitstaan’) en tijdswinst.

Als je de gewoonte begrijpt kun je op zoek naar een oplossing

Als je weet wat het voordeel van de nadelige gewoonte is, kun je op zoek naar de oplossing. Hoe kun je de voordelen ook krijgen, zonder dat je je nadelige gewoonte in stand houdt? Ligt er eenzaamheid achter je eetbuien? Dan zal eten dit nooit kunnen oplossen. In tegendeel, je wordt alleen maar dikker en je voelt je er nog rottiger door en gaat steeds meer mensen vermijden. Je zult aan de slag moeten om je eenzaamheid op te lossen. Zolang je daar niets oplost, zal je je gevoel altijd willen weg eten. Elk dieet, elke poging om af te vallen en gezonder te eten zal tot mislukken gedoemd zijn. Dus wees eerlijk en onderzoek wat de onbewuste voordelen van jouw nadelige gewoonte zijn, zodat je uit die cirkel van negativiteit kunt stappen.

Dat verdien je, dus go for it!

 

Vind je het moeilijk om erachter te komen wat het voordeel van jouw nadelige gewoonte is? Of weet je wel wat erachter een bepaalde gewoonte schuilt, maar heb je geen idee hoe je dit oplost? Misschien loop je vast op het ontwikkelen van een nieuwe gezondere gewoonte?

Blijf dan niet langer aanklooien in je eentje en van dieet naar dieet hoppen. Vraag gerust (en geheel vrijblijvend) een gratis online brainstormsessie aan. Dan kijken we samen waar jouw oplossing ligt, om de achterliggende voordelen van jouw nadelige gewoonte op een gezonde manier te bereiken. Ik geef je minimaal twee praktische tips of inzichten zodat je aanzienlijk sneller en makkelijker op weg gaat naar een leven zonder dieet met grip op je gewicht!

Vallen en weer opstaan, maar met aanpassing!

Supertrots ben ik op mijn zoon Collin (13 jaar) Op 8 maart had hij tijdens trampolineles bij het ongelukkig neerkomen beide botten gebroken in zijn linker onderarm. Zijn juf handelde snel en zeer efficiënt en gelukkig was zijn vader aan het kijken tijdens de les, waardoor ze snel naar het ziekenhuis konden. Collin, bleek als een vaatdoek, schijnt geen traan te hebben gelaten. Hoewel het enorm pijnlijk geweest moet zijn en het feit dat je onderarm ineens overdwars staat móet toch iets met je brein doen. Na lang wachten, het recht zetten en weer foto’s maken in het ziekenhuis, bleek er gelukkig geen operatie nodig. De arts vond het ‘goed genoeg’ gezet, maar de schrik zat er bij Collin wel in. Bij ons ook trouwens. Voorlopig geen linkerarm kunnen gebruiken, geen gym, geen trampoline- en tennisles en geen huishoudelijke klussen. Oké, dát was dan wel weer een voordeel.


Weer op de trampoline

Ondanks dat hij het spannend vond is Collin vorige week weer gestart met trampolineles. Ik vroeg hem van te voren of hij het eng vond. Hij is een jongen van weinig woorden en zal zijn gevoel niet snel laten merken, maar “Ja, wel een beetje.” kwam er wel uit. Ik heb hem nooit horen zeggen dat hij niet meer wilde springen. Dat hij er klaar mee was, dat hij dacht dat hij een slechte trampolinespringer was. Ja, die ene sprong met die draai naar buik, die gaat hij voorlopig nog niet doen. Het zal even duren voordat hij weer volledig het vertrouwen heeft in zijn lichaam en vaardigheden. Veel positieve ervaringen gaan daarbij helpen.

Angst voor herhaling

Onbewust besluipt je de angst voor herhaling als je een keer valt of faalt voor je gevoel. Herken je dat? Je brein wil eigenlijk weg van moeilijk, vervelend, kans op falen, kans op pijn. Om die reden vind ik het heel knap dat Collin toch is gegaan. Toch weer op die trampoline, de angst in de ogen kijkend. Blijkbaar kon hij de ‘ongelukkig-neerkomen-actie’ loskoppelen van zichzelf en zijn eigen vaardigheden. Dit ene incident in het verleden zegt niets over het NU en niets over de toekomst.

Afvalpoging op afvalpoging
Ik herken deze angst voor herhaling in mezelf. Nu niet meer op het gebied van afvalpogingen, maar wel in mijn pogingen om goed voor mezelf te zorgen. Denk aan op tijd naar bed gaan, voldoende bewegen en regelmatig écht ontspannen. Ik herken het zeker ook in mijn klanten en de mensen die ik spreek. Ze hebben al zó vaak een afvalpoging gedaan, dat ze er geen vertrouwen meer in hebben. Jij zit mogelijk ook in zo’n cirkel. Vol goede moed en motivatie begin je steeds aan een nieuwe poging en bijna net zo vaak mislukt het weer. Opletten op wat je eet, een shakedieet, de weightwatchers, Sonja misschien wel etc.

Ik weet dat de oorzaak van het mislukken in je brein ligt en niet zozeer in je wilskracht en gebrek aan discipline, zoals jij wellicht denkt. Je brein heeft zo zijn eigen prioriteiten en agenda’s en zal altijd vanuit die agenda’s beslissen welke keuzes je (onbewust) maakt. We identificeren ons met al die mislukte pogingen met allerlei mindfucks: “Ik kan dit gewoon niet.” “Ik ben een Bourgondiër, ik houd gewoon van lekker eten.” “Ik moet dit dan maar accepteren, het leven moet wel leuk blijven hè?!”

Je bent niet meer dezelfde persoon

Net zoals Collin heeft geleerd met andere ogen naar bepaalde sprongen tijdens trampolineles te kijken, ben jij ook niet meer dezelfde persoon die je was voor, tijdens en na alle afvalpogingen. Je bent echt niet meer dezelfde als wie je was. Elke dag leer je bij en elke mislukte poging geeft je informatie over wat wél en niet werkt voor jou.

Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg

Deze zin ken je vast, daar ben je vast wel vaker mee bekogeld. Het is intussen een cliché zin, maar helaas kom je niet onder deze waarheid uit. Als je elke weer terug gaat naar de snelle quickfix als oplossing, bv. een shakedieet, onder het mom “Dan zijn de eerste kilo’s er vast af, dat geeft weer motivatie om verder te gaan.” (een enorme mindfuck van je brein!), dan weet je (onbewust) op basis van je eerdere ervaringen dat dit níet de blijvende oplossing is. Dat geeft belangrijke informatie! Door deze informatie te analyseren en te evalueren kun je een hoop tijd, geld, energie en emotionele pijn besparen.

Eerlijk naar jezelf en je acties kijken is de oplossing

Ik ben de eerste die tegen mijn klanten zegt dat het verleden niets zegt over het NU en de toekomst, maar enig realisme is wel op zijn plaats. Jij weet heus dat een shakedieet niet de blijvende oplossing is. Het komt tegemoet aan je behoefte om snel resultaat te zien, maar net als iedereen die daaraan begint, weet je dat het niet gezond is voor je lijf en dat de oplossing zit in een gezonde leefstijl aanleren. Een leefstijl die je de rest van je leven kunt toepassen, zonder dat woorden als ‘diëten’, ‘volhouden’, ‘doorzetten’ en ‘hard werken’ in je gedachten en gesprekken voorkomen.

Leer van je mislukte pogingen

Wees niet bang voor je verleden vol mislukte pogingen. Het zegt niets over je volgende actie op weg naar een gezonde leefstijl. Leer van de mislukte pogingen en pas aan. Zoek naar een manier die bij jou past. Deze vragen kunnen je daarbij helpen:

  1. Was je afvalpoging een manier die je de rest van je leven had gaan toepassen?
  2. Had je de afvalmanier uitgekozen op basis van ‘snel resultaat zien’ of op basis van ‘resultaat op de lange termijn’ en ‘gezond’?
  3. Was het jouw eigen plan of eigenlijk het plan van iemand anders?
  4. Heb je de veranderingen één voor één doorgevoerd of wilde je op diverse gebieden tegelijk verandering?
  5. Heb je van jezelf de tijd gekregen om nieuw gedrag te oefenen? Of zag je elke uitglijder als ‘bewijs’ dat het moeilijk, onmogelijk was en dat je een slappeling was?
  6. Heb je consequent en consistent die acties gedaan die nodig waren? Ook op de momenten dat het moeilijk was?
  7. Wat was het moment dat je hebt opgegeven? Op een moeilijk moment of op het moment dat het lekker ging?
  8. Hoe was je leven tijdens de afvalpoging? Rustig of vol drukte en stress?

Een kleine toelichting op de vragen

Is het ondenkbaar dat je de afvalmanier je leven lang gaat toepassen, dan is de kans op mislukken zéér groot.

  1. Snelle kilo’s eraf, is vaak dubbel zo snel en extra kilo’s eraan.
  2. Ieder lichaam en ieder leven is anders, wat voor de één werkt hoeft echt niet voor de ander ook te werken.
  3. Teveel tegelijk veranderen zorgt voor een stuiterend brein en zorgt ervoor dat je niet alle ballen van het afvallen en dagelijks leven omhoog kunt houden. De ballen voor het afvallen laat je dan meestal als eerste los.
  4. Nieuw gedrag heeft heel veel herhaling nodig voordat het automatisch gaat en dan nóg zal je brein in tijden van stress of vermoeidheid kiezen voor het langst geoefende gedrag, je valkuilgedrag. Gedachten als ‘moeilijk’, ‘onmogelijk’, ‘slappeling’ geven (onbewuste) negatieve associaties aan het afvallen, en je brein wil weg van alles wat niet fijn is, je brein zal je afvalinspanningen gaan saboteren.
  5. Juist de moeilijke momenten zijn de momenten dat we niet doorzetten, maar bij uitstek zijn dit juist dé momenten waarop je het nieuwe gedrag moet oefenen.
  6. Op moeilijke momenten is het makkelijk om op te geven, maar je wordt gestuurd vanuit emotie, dat is juist níet het moment om te stoppen! Als je stopt, stop dan op het moment dat je goed in je vel zit en een wel overwogen besluit neemt.
  7. In tijden van drukte, stress en vermoeidheid is veranderingen doorvoeren aanzienlijk moeilijker. Je brein zal, vanwege broodnodige energiebesparing, snel terugvallen op oude diep ingesleten patronen. Als je wilt afvallen en veranderingen wilt doorvoeren in tijden van stress en vermoeidheid, zullen je verwachtingen en je aanpak anders moeten zijn

Stop met kijken naar je buurvrouw, collega of vriendin

Ik ben ervan overtuigd dat afvallen en goed zorgen voor jezelf en je lichaam voor iedereen mogelijk is. Kijk naar wat past bij jóu.

Heb je al van alles geprobeerd en bleek niets te werken op de lange termijn en kom je er ook niet uit met bovenstaande vragen? Vraag gerust een gratis online brainstormsessie aan. Ik kijk 20 minuten graag met je mee, zodat we samen kunnen ontdekken waar het bij jou steeds mis gaat. Je krijgt minimaal twee praktische tips of waardevolle inzichten, zodat je volgende poging niet op de stapel ‘mislukt’ terecht komt, maar het stempel ‘blijvend succesvol’ krijgt!

Ja, ik wil ontdekken hoe ik blijvend kan afvallen.
Kom maar op met die gratis online brainstormsessie!