Wat als je nog zoveel kilo te gaan hebt? Drie tips.

Zondagochtend. Met slaperige ogen check ik om 8.11 uur mijn wekker. Vandaag gaan mijn vriend Bert en ik een stukje zwemmen in de Vecht. Voor onze deur loopt een omleiding van De Vecht en je kunt hier een mooi rondje van ongeveer 725 meter zwemmen. We mogen wel opschieten, anders is het stukje Vecht waar een gratis boothelling te vinden is al gevuld met plezierbootjes.

Ik heb het stuk al twee keer eerder gezwommen. Een goed half uur doorzwemmen. Bert niet. Hij doet dit alleen omdat ik hem meerdere keren heb gevraagd. Het lijkt mij leuk om samen te zwemmen. Bert houdt niet van nat worden, water en zwemmen. En toch heb ik bij hem een ‘zaadje’ gepland door het hem steeds te vragen. De voorwaarde werd: “Als het 30 graden of warmer wordt.”

Overtuigingen

“Het is vast koud.” Met die gedachte trekt Bert zijn zwembroek aan en laat hij zich vrij snel in het water zakken. Ik volg en merk tot mijn verbazing dat ik rustiger moet zwemmen. Ik ben niet gewend dat ik ergens sneller in ben dan Bert. “Pffff, dit is zwaar voor mijn armen.” verzucht hij. Ik klets vrolijk en zwem prima, relaxed en op mijn gemak. “Ik wil niet praten, anders red ik het nooit.” Oké. Even mijn verwachtingen bijstellen, maar dat had ik er graag voor over zodat we samen het rondje zouden afmaken.

Op een kwart komen we in de echte Vecht terecht. De wind trekt iets aan en er blijkt een lichte stroming tegen. Halverwege het komende stuk is een brug. “Ben je daar wel eens onderdoor gezwommen?” vraag ik, waarop Bert antwoordt “Nee en dat gaat nu ook niet gebeuren. Ik zie daar mooi een trappetje. Dit ga ik niet redden.” Oké, ik maak het rondje dus alleen af is mijn conclusie. Wel tof dat hij het geprobeerd heeft!

Gaat hij het redden?

Intussen draait Bert zich af en toe op zijn rug ter ontspanning van zijn nek en armspieren. De eerste keer is zijn techniek nog niet zo goed. Het verlicht nauwelijks. De volgende keren laat hij zijn hoofd meer in het water zakken en blijkt het beter te gaan. In de verte doemt de bocht op waar we weer in de zijtak komen. Bert is nog steeds in het water, terwijl we de brug onderdoor zwemmen. Zwemt hij dan toch het hele rondje mee? Ja! Samen zwemmen we de ronde af. Beiden trots! Hij heeft het toch maar gedaan, terwijl alles erop wees dat hij het niet zou gaan redden.

Waarom dit ook op afvallen van toepassing is

Je vraagt je misschien af wat dit verhaal met afvallen te maken heeft. Ik vind ons zwemavontuur een prachtige metafoor voor de afvalreis die voor je ligt. Veel mensen die mij volgen hebben een pittig dieet verleden vol geslaagde en minder geslaagde afvalpogingen, waarbij in de meeste gevallen de kilo’s er toch weer bijgekomen zijn. Intussen is de wens om af te vallen en op gewicht te blijven onverminderd groot, maar het vertrouwen dat dit ooit bereikt wordt is ver te zoeken.

Het gaat vaak niet om ‘maar’ 5 kilo, maar eerder om 20, 30 of misschien wel 40 kilo. Zoveel kilo afvallen voelt als een megagrote onbeklimbare berg. De route naar dat ideale gewicht voelt lang, zwaar en onhaalbaar. Een beetje zoals de zwemronde voor Bert voelde. Je weet waar je naartoe wilt, maar de weg er naar toe is totaal niet aantrekkelijk en je wilt het zo snel mogelijk (liefst gisteren!) bereiken.

Drie mindset tips

Grote kans dat jouw volgende afvalpoging op een mislukking uitloopt als je eraan begint met deze (onbewust) negatieve mindset. Je brein wil zich fijn voelen en als de route naar je einddoel alleen maar moeilijk en zwaar voelt, zal hij flink gaan saboteren. Daarom heb ik een paar mindset tips voor je, zodat je anders naar jouw afvalreis leert kijken.

  1. Richt je op de vaardigheden, niet op het eindresultaat

Als je alleen maar met het einddoel bezig bent, dat misschien nog wel 30 kilo ver weg ligt, dan werkt dit niet heel motiverend. Het roept gedachten op als “Wat moet ik nog lang. Dit haal ik nooit. Het zal wel weer niet lukken. Wat is dit zwaar. Wat mag ik veel niet.” Dit soort gedachten wekken zware en stroperige emoties op waar je brein niet blij van wordt.

Richt je op het onder de knie krijgen van de vaardigheden die jij nodig hebt om te kunnen afvallen. Denk aan gezonde maaltijden bereiden, voldoende bewegen, anders en positiever denken, voldoende slapen, leren omgaan met stress en emoties etc. Alle zaken die er nu voor zorgen dat je terugvalt en aankomt. Door hierop te focussen (stap voor stap, niet alles tegelijk!) ben je bezig met het creëren van een haalbaar en gezond leefpatroon, dat je voor de rest van je leven kunt toepassen.

In het zwem voorbeeld: Bert had eerst zijn gedachten bij het feit dat hij het zwaar vond, vermoeide armen had en nog zo ver moest. Later richtte hij zijn aandacht op zijn zwemvaardigheden. Zou hier iets te verbeteren zijn? Evalueren, aanpassen en uitproberen. Eerst lukt het nog niet, later ging het steeds beter. Intussen waren we alweer ongemerkt meters verder.

  1. Houd je bezig met het NU

Als je leert om je gedrag aan te passen en hier je aandacht en focus bij houdt, val je af zonder dat dat specifiek het doel is. Het is in feite de bonus. Wil je 2 kilo afvallen, dan bereik je je bestemming eerder dan wanneer je  30 kilo af wilt vallen. Je bent echter niet bezig met hoe lang je nog moet, maar gewoon met het steeds weer toepassen en onder de knie krijgen van het nieuwe gezonde gedrag in het moment. Denk bijvoorbeeld ook aan de resultaten die je wel snel krijgt. Zoals meer energie.

In het zwem voorbeeld: zolang Bert bezig is om de techniek van het zwemmen onder de knie te krijgen op een relaxte manier en slag voor slag in het moment is, dan komt de eindbestemming vanzelf dichterbij. Of we nou 100 meter, 725 meter of 5 kilometer willen zwemmen. Bezig zijn met het toepassen, blij zijn dat dit beter gaat en loslaten hoeveel je nog te gaan hebt, geeft een veel lichter gevoel en minder kans op sabotage van je brein.

  1. Kies haalbare tussendoelen en sta jezelf toe om uit te stappen

Het werkt demotiverend als je doelen te groot en te ver buiten je bereik liggen. Het betekent niet dat ze onbereikbaar zijn, maar je brein denkt van wel. Zeker met een verleden vol met mislukte afval- en dieetpogingen. Als je brein (onbewust) in paniek raakt omdat het bereiken van je doel mega veel moeite, energie, nieuwe vaardigheden opdoen en buiten de comfortzone treden kost, dan zal je opgeven bij de eerste de beste tegenslag. Je (brein) had er al niet veel vertrouwen in en zie “Het lukt toch niet, ik dacht het al.”

Je brein heeft het nodig dat je doel vrij makkelijk haalbaar is. Splits je grote doel dus op in vele kleine subdoelen en zorg dat die subdoelen écht haalbaar voor je zijn. Zie je er toch te veel tegen op? Maak het net zo lang klein totdat je het wel ziet zitten. Terwijl je steeds weer een klein tussendoel haalt, laat jij jezelf zien “Hé, dit is haalbaar, dit kan ik, ook al kost het me een beetje moeite.” De toestemming om te mogen stoppen is ook fijn. Hier zal je waarschijnlijk geen gebruik van hoeven maken, als de reden waarom je dit doet aantrekkelijk is en duidelijk op je netvlies staat én je doel duidelijk en haalbaar in het zicht ligt.

In het zwem voorbeeld: Overal waren zwemtrapjes aan de kant. Bert gebruikte deze in zijn hoofd als tussendoelen, vertelde hij na afloop. Hij had zichzelf toestemming gegeven om uit het water te mogen gaan, maar hij deed het niet. “Ik zwom van trapje naar trapje en bedacht steeds ‘Ik kan nog wel even door.’” De bocht naar de zijtak zien was fijn. “Als deze nog veel verder of uit het zicht had gelegen, dan was ik echt al veel eerder uit het water gestapt.”

Hulp vragen

Ik hoop dat je met deze mindset tips lekker aan de slag gaat. Merk je dat je het best lastig vindt om je mindset aan te passen en dat het afvallen toch voelt als hard werken en iets dat mogelijk nooit gaat lukken? Aarzel dan niet en vraag gerust een gesprek met mij aan.

Als afvallen als een streng dieet voelt en je er veel voor over moet hebben, dan weet je eigenlijk al dat dit tot mislukken gedoemd is. In de korte sessie van ca. 45 minuten t.w.v. € 45 leg ik snel de vinger op de zere plek en geef ik je minimaal twee tips en/ of inzichten waardoor je makkelijker, sneller en relaxter stappen gaat zetten richting je gewenste leefstijl en gewicht.

 

Go for it!

Annoesjka

Hoe houd je het afvallen vol? Neem zélf plaats achter het stuur.

Laatst dacht ik weer dat ik Superwoman was, die nog tientallen kleine to-do’s én een online training met personal trainer Hanne de Wachter voor mijn vertrek om uiterlijk 9:20 uur kan proppen. De training was van 08:00-09:00, prima te doen, toch? Oeps, ik vertrok bijna een half uur te laat naar mijn afspraak.

Onderweg in mijn vertrouwde zwarte Peugeot 107 met grote oranje klavers 4 reed ik op de A28 vanuit Nijkerk richting Amersfoort naar mijn afspraak. Een toffe brainstormsessie voor een inspiratie- en netwerkevent voor ondernemende types in het theater op 10 september 2020 met mijn mede Podiumtijgers Tamara en Jacob en onze ‘juf’ Marleen Bekker.  (Klik hier voor meer info over het event).

Gelukkig maakte ik me niet al te druk. Ik voel me thuis in de fijne podiumtijgergroep en ik wist zeker dat het geen probleem was dat ik later zou aanschuiven.

Mijn aandacht was niet bij de weg

Podcasts luisteren vind ik heerlijk tijdens het reizen. De tijd vliegt voorbij en meestal vind ik het jammer dat ik op plaats van bestemming ben. Zo ook deze ochtend. Ik voedde mijn brein met fijne informatie van een andere coach die ook niet in diëten gelooft, maar in een goede relatie met eten. Geweldig om bevestiging te krijgen van wat ik zelf al doe. Doordat deze coach een net iets andere benadering heeft dan ik, inspireert ze mij enorm. Intussen reed ik keurig 100, passeerde ik vrachtwagens en zag ik in de verte de afslag naar de A1. Deze afslag heb ik al tientallen keren eerder genomen op weg naar Barneveld voor al mijn opleidingsdagen tot personal trainer en lifecoach, en ook naar Ede, waar de vader van mijn kinderen woont. Bekend terrein!

Verkeerde afslag

Hup daar ging ik al, op het moment van het nemen van de afslag dacht ik “SHIT! Ik had rechtdoor gemoeten!” Hoe krijg ik het voor elkaar om een verkeerde afslag te nemen, terwijl ik al te laat was! Google Maps had toch keurig de weg voor me uitgestippeld? (geluid is altijd uit).

Op mijn telefoon zag ik dat dit geintje me 20 minuten extra kostte! De eerstvolgende afslag was ruim 10 kilometer verderop. Ik baalde ervan. Een half uur te laat is al niet iets om trots op te zijn, maar een uur te laat is echt heel vervelend. Al verder rijdend maakte ik mezelf uit voor van alles en nog wat. Vroeger had ik me hier enorm druk over gemaakt en me diep voor geschaamd met een intens zwaar gevoel in mijn maag. Door mijn opleidingen en mijn eigen trajecten op gebied van zelfontwikkeling kan ik hier gelukkig een luchtiger mee omgaan. Het helpt om naar de feiten te kijken en gedachten te kiezen die hierbij horen. “Oké, dit gemopper heeft geen zin. Ik kan het niet meer veranderen of mooier maken dan het is. Ja, het is onhandig en verdient geen schoonheidsprijs. Aan de andere kant, Tamara, Jacob en Marleen redden het prima zonder mij. En hoe fijn is het om straks binnen te stappen en er al een bijna kant en klaar plan uitgedacht is.”

Reptielenbrein

Eigenlijk was het hele voorval wel grappig en vooral het keiharde bewijs dat mijn reptielenbrein achter het stuur zat en niet ik zelf. Autorijden doe ik al een tijdje en waar het in het begin van mijn rijlessen echt hard werken was (op de weg letten, schakelen, sturen, verkeersborden interpreteren, acties van andere weggebruikers inschatten etc.) denk ik daar nu geen seconde meer bewust over na.

De route die ik reed had ik al tientallen keren gereden en ook daar hoefde mijn brein nu niet hard voor te werken. Terwijl ik met de intentie “richting Amersfoort” in de auto was gestapt (ik had het zelfs in Google Maps gezet!) had mijn reptielenbrein het automatische programma “Richting Barneveld” aangezet toen ik mijn denkende brein inzette om naar de podcast te luisteren.

Dit moet ik met jou delen!

Het is zo tekenend voor waarom je terugvalt in oude patronen als je wilt afvallen en waarom het zo lastig is om afvallen vol te houden. Als je iets anders wilt doen dan ‘normaal’ (en dat kan ook prima iets anders zijn dan afvallen) dan heb je daarbij je denkende breindeel, de neocortex, hard nodig. Dit breindeel weet precies wat je wilt doen en hoe je dit voor elkaar krijgt.

Dit breindeel gebruiken kost je lichaam veel energie. Daarom heeft je brein heel handig een tool voor energiebesparing ontwikkeld; je brein maakt automatische programma’s van alles wat je een paar keer hebt gedaan. Ideaal! Dan hoef je niet continu hard te denken en te werken (denk aan de eerste paar autorijlessen) en voer je veel handelingen totaal onbewust uit. Jouw hele dag zit hiermee volgepakt. Denk bijvoorbeeld aan je ochtendritueel. De wekker gaat, met een slaperig hoofd ga je naar je badkamer, poets je je tanden, kleed je je aan. Je kent het wel. Dit gaat allemaal op de automatische piloot, hoe fijn is het om niet over elke stap na te moeten denken.

Ook bij jou zit jouw reptielenbrein vaak achter het stuur

Intussen heb jij een heel leven achter de rug en heeft je brein duizenden automatische programma’s gevormd om jou staande te houden op een manier waarbij er ook nog wat energie overblijft om te kunnen vluchten of vechten als je in gevaar bent. Deze automatische programma’s worden ingezet bij het uitvoeren van handelingen, maar als mens zitten we ook vast in dezelfde gedachtenpatronen en ideeën over hoe de wereld eruit ziet en hoe iets hoort.

Aan eten en je gewoonten daaromheen zijn ontzettend sterke, vaak onbewuste programma’s gekoppeld. Welk eten je in de supermarkt koopt, hoe je iets klaarmaakt, hoe laat je eet, hoeveel je eet, wanneer je eet en wat je bij welk gevoel, emotie of gebeurtenis eet. Bij al deze zaken zit je reptielenbrein achter stuur en heeft jouw denkende breindeel niets in te brengen. Dat hoeft ook niet, want alles is goed geregeld. Tenminste…

Als je wilt afvallen moet JIJ het stuur overnemen

Is het wel goed geregeld? Ben jij tevreden met de keuzes die je maakt en met het leven, het lichaam en het energieniveau dat je hebt? Zo ja, niets meer aan doen. Zo nee, dan geef ik je hier een belangrijke tool die onmisbaar is als jij wilt afvallen en verandering in jouw leven wilt.

Jijzelf moet achter dat stuur zitten als je verandering en nieuwe gezonde patronen wilt creëren. Om dit voor elkaar te krijgen zal je eerst moeten ontdekken wanneer je reptielenbrein achter het stuur zit. Wanneer zit jij vast in je routine? Onder welke omstandigheden gaan bepaalde automatische programma’s van start? Welke gedachten bevinden zich onder een dun ijslaagje in je brein?

Om dit allemaal op te merken draait het om één ding: AANDACHT. Aandacht voor jezelf, voor je handelingen en voor je gedachten. Bewustwording is één van de essentiële stappen naar een slanker lichaam en het grip krijgen en houden op je gewicht. Zodat je doorkrijgt wat er nou precies gebeurt als jij voor die koek kiest in plaats van die appel of wanneer je ’s avonds op de bank ploft en daar iets te snacken bij moet hebben. Jij weet best wat gezond is en wat je zou moeten doen. Wil je afvallen en het gewicht er ook afhouden, dan moet jij achter het stuur plaatsnemen. De eerste stap hierin is aandacht.

Wil je jouw automatische programma’s snel ontdekken en doorbreken?

Aandacht hebben voor jezelf en je patronen is een mooi proces, maar kost ook veel tijd. Hoe dit werkt en hoe je dit efficiënt en praktisch aanpakt kan nog best een uitdaging zijn. Deze stap en nog flink wat andere stappen heb ik heel gestructureerd vormgegeven in mijn online programma 8 weken met Ann.

Dit online programma is geen dieet waarin je de stappen en eetregels van een ander volgt. In het online programma draait het om jou. Wat belemmert jou in het uitvoeren en volhouden van een beter eet-of leefpatroon? Je weet wat je wilt, maar het lukt niet. Daar gaan we mee aan de slag. Je krijgt niet alleen kennis maar juist ook inzichten hoe het bij jou in je brein en in jouw leven werkt. Je zet de eerste stappen om oplossingen te vinden die voor jou werken in jouw leven met jouw voorkeuren. Kortom, in 8 weken neem ik je mee in wat jij nodig hebt om af te vallen zonder dieet, zodat je grip krijgt en houdt op je gewicht. De rest van je leven.

Klik hier als je meer wilt weten over het online programma 8 weken met Ann, omdat jij het afvallen dit keer anders wilt aanpakken!

 

Neem het heft in eigen hand, neem plaats achter het stuur en heb AANDACHT voor jezelf.

Lieve groet,

Annoesjka

Stop met diëten. Start met onderzoeken.

 

Geld uitgeven was altijd wel een ding voor mij. Het begon al in mijn vroege jeugd waarbij ik mijn vader niet anders ken dan dat hij alle folders uitploos en langs elke winkel reed voor onderzoek. Wat zijn de beste voorwaarden? Waar zitten de meeste mogelijkheden op? Welke winkel is het goedkoopst? En hoe zit het dan met de garantievoorwaarden? Zelden kocht hij iets spontaan, omdat hij er zin in had en omdat het kon. Alles werd overdacht en tot in de puntjes uitgedacht voordat er een investering plaatsvond.

Dit gedrag heb ik één op één gekopieerd.  Niet zo gek, want onbewust kreeg ik de boodschap mee dat ik mijn geld maar één keer kan uitgeven en dus moet de kans zo groot mogelijk zijn, liefst 100%, dat het geld écht goed terecht komt. Garantie. Altijd op zoek naar garantie.

Aan diëten gaf ik wél makkelijk geld uit

Zo herhaalde de geschiedenis zich. Voordat ik iets kocht, of dat nou een pen was of een radio, Ik zocht uit: Hoe duur? Is het ergens anders goedkoper? Welke kleuren? Wat is de kans op succes? Hoe zit het met de garantie? etc.

Het gekke is dat ik dit met de diëten in mijn leven veel minder had. Ik wilde zo graag succes en geloven in de boodschap die de verkopers meegaven dat ik meerdere keren mijn geld heb uitgegeven aan een dieet of afvalplan, dat (uiteraard) niet werkte (bv. het ananasdieet) of slechts tijdelijk werkte (bv. Sonja Bakker). Vele dieet- en receptenboeken over mindful afvallen, de cognitieve benadering, groene smoothies, suikervrij, meerdere Sonja Bakkerboeken (want wie weet, lukt het me deze keer wél om vol te houden) staan deels gebruikt of ongebruikt in de kast stof te vangen.

Ik wist zelf niet hoe ik kon afvallen, dus zocht ik de oplossing bij een ander

Ik dacht er wel over na hoor en ik analyseerde heus of het logisch klonk wat de beloftes van het plan waren. Ik was op zoek naar de heilige graal. Naar dé manier waarop het wel zou lukken. Zelf wist ik het niet meer, maar wilde echt van die kilo’s af. Ik vond mezelf een vet varken en was ongelukkig. Dus geef me een oplossing, liever gisteren dan vandaag. Elke reclameslogan en belofte die een slankere, fittere, gelukkigere toekomst in korte tijd voorspiegelde klonk als de hemel.

En ik gaf geld uit, probeerde, behaalde soms zelfs succes en was blij. Tijdelijk. Het was niet vol te houden. Uiteindelijk verlangde ik terug naar ‘normaal’, naar mijn ‘eigen’ eten, naar iets dat niet zoveel moeite en energie koste. Ik liet het plan van die ander, zonder dat ik het wilde, los en viel terug.

Geld kwijt. Kilo’s terug. Een illusie armer.

Dit deed iets met mijn vertrouwen. Ik dacht steeds meer dat afvallen niet voor mij was weggelegd. Dat ik te zwak was en niet genoeg wilskracht en doorzettingsvermogen had. Alle mislukte pogingen en het geld dat in rook is opgegaan hingen als een donkere wolk om me heen. We hadden beter op vakantie kunnen gaan van het geld dat ik aan al die diëten had uitgegeven. De kans was toch megagroot dat het niets zou worden?

Jij bent je eigen probleem

Door van dieet naar dieet te gaan, zoek je de oplossing, net als ik toen, buiten jezelf. Je hebt het gevoel dat je steeds iets nieuws probeert, terwijl dat eigenlijk niet zo is. Sonja Bakker, intermittent fasten, suikervrij, Montignac, koolhydraatarm, een 8 wekenmenu. Het is allemaal bedacht door een ander en gaat niet over de reden waarom jij terugvalt, waarom jij eet, waarom eten zo’n enorme aantrekkingskracht op je heeft en het verklaart al helemaal niet het feit dat je als een malle vreet, ondanks het feit dat jij exact wéét dat die oranje Tony Chocolonely Caramel Zeezout totaal niet bijdraagt aan het behalen van jouw afvaldoel.

De oplossing zit in jou

Stop alsjeblieft met hopen dat de oplossing je komt aanwaaien. Dat de volgende dieetgoeroe de oplossing is. Je zult vroeg of laat toch echt zelf aan de bak moeten als je verandering wilt. Jij bent het probleem. En het goede nieuws is: jij bent dus ook de oplossing.

Zolang je niets bij jezelf onderzoekt en nieuwsgierig bent naar de redenen waarom jij eet en liever op de bank zit in plaats van beweegt, dan zal er niets veranderen en zal elke afvalpoging tot mislukken gedoemd zijn.

Geld uitgeven zonder garantie is spannend

En hier kom ik dan weer terug op geld uitgeven. Toen ik drie jaar geleden besloot om mijn eigen bedrijf te starten en ik een mega onzekere financiële toekomst voor me zag, wilde ik leren ondernemen. Ik wilde ervoor zorgen dat ik niet in de valkuil van vele ondernemers voor me zou vallen om vervolgens de stekker uit mijn bedrijf te moeten trekken omdat ook ik het niet gered had. Ik moest investeren.

Maar niet in een snelle quickfix als een paar Facebookadvertenties of een leuke website als trekpleister. Ik moest investeren in mezelf. Ik wist dat ik mezelf moest ontwikkelen om een goede ondernemer te worden. Maar trajecten van businesscoaches zijn niet goedkoop. Oeh, wat deed dat pijn. € 2500,- ex btw, dus meer dan € 3000,- uitgeven (ik was toen nog particulier) terwijl ik geen garantie op succes van die businesscoach kreeg.

Hoe weet ik of ik die 3000 euro terug ga verdienen? Hoe weet ik of ik succesvol ga zijn of dit traject mijn investering waard gaat zijn? Ik kan je zeggen, het was retespannend. Gehuild heb ik. Nachten heb ik erover wakker gelegen.

Als ik mezelf niet ontwikkel, wordt het nooit een succes

Eén ding wist ik wél zeker: Als ik dit geld niet zou uitgeven aan mezelf en mezelf niet zou ontwikkelen, dan wist ik bijna zeker dat het niet zou lukken en mijn bedrijf tot mislukken gedoemd zou zijn. Ik kneep mijn ogen dicht en mijn billen samen en zei ‘ja’.

En wat ben ik blij dat ik die stap genomen heb! Want nu help ik jou om jezelf te ontwikkelen op het gebied van afvallen, omgaan met eten en valkuilgedrag, zodat jij eindelijk kan stoppen met diëten, wél afvalt en grip krijgt op je gewicht.

Weten hoe ik je daarbij kan helpen? Vraag gratis en geheel vrijblijvend een Waarom val ik niet af – analyse aan. Dan onderzoeken we samen waarom geen enkel dieet op de lange termijn succesvol is en jij het afvallen niet volhoudt. Ik geef je minimaal twee praktische tips en/of inzichten in wat je nodig hebt om hier eindelijk verandering in te brengen.

Ja, ik wil mezelf en mijn eetgedrag beter begrijpen! Ik wil zo’n gratis analyse.
Lieve groet,

Annoesjka

Waarom afvallen niet lukt als je een probleemdenker bent. En hoe je een probleemoplosser wordt.

Laatst was er paniek in huis. Mijn oudste zoon van 14 jaar moest na twee weken vakantie weer paraat zijn bij zijn eerste coronaproof online geschiedenisles. Helaas leek het internet niet mee te werken. Dat bleek echter zijn laptop te zijn. Tergend tenenkrommend langzaam was hij. Echt zo’n laptop die je het liefst uit het raam wil smijten.

Hij vloekte, mopperde en zuchtte

En dat begrijp ik. Het is ook rete-irritant als je een deadline hebt en alles erop wijst dat je deze niet gaat halen. Misschien ben ik vergeten hoe ik was op mijn 14e, maar nu als ouder en coach, keek ik naar hem en zag totaal geen poging om het probleem op te lossen. Hij zat daar een beetje verslagen naar zijn laptop te staren en een partij te zuchten. Alsof hij hoopte dat de laptop als een wonder opeens zich van zijn beste kant zou laten zien.

Hij staarde besluiteloos naar zijn laptop

Bij mij begint er dan iets te knagen. Aan de ene kant wil ik hem helpen, het probleem voor hem oplossen. Ik kon zo drie oplossingen voor hem verzinnen. Aan de andere kant is het zíjn probleem en help ik hem niet als ik altijd zijn problemen voor hem oplos.

Ik kon uiteindelijk toch mijn mond niet houden en bood hem mijn laptop aan en opperde ook nog dat hij de laptop van zijn jongere broer kon gebruiken.

Gebrom en gemompel was zijn reactie en verder keek hij zuchtend naar het nog lege beeldscherm.

Wie wil je zijn?

Het gebrek aan actie begrijp ik niet. Het is zo tegengesteld aan mijn eigen gedrag. Mijn brein gaat altijd razendsnel op zoek naar een oplossing. Wat is wel mogelijk? Wat heb ik nodig? Hoe kan ik daar aan komen? Wie kan mij daarbij helpen?

Uiteindelijk bedacht ik dat hij het zelf maar moest uitzoeken en al weglopend gooide ik bovenstaande zin er spontaan uit: “Je bent óf het slachtoffer óf de probleemoplosser. Jij kiest!”

Kippenvel bedekte mijn armen

Dit is exact waar mijn klanten vaak tegenaan lopen! Precies zo! Wauw, wat een rake zin heb ik daar zojuist de wereld in geslingerd.

Soms staren mijn klanten me glazig aan als ik vraag wat er nog meer mogelijk is, als de meest voor de handliggende oplossing niet mogelijk is of niet blijkt te werken.

Wat heb je nodig? Wat belemmert je? Hoe kun je dit oplossen? Wat kun je nog meer bedenken?

Mijn klanten zijn probleemdenkers

Als er iets is waar mijn klanten echt goed in zijn is het piekeren over het probleem. En hoe dat zo gekomen is. En hoe lastig het is. En heel eerlijk, dat het ook best wel een beetje zielig is. Het valt ook allemaal niet mee. Elke keer weer gaat het mis. Elke keer vallen ze in dezelfde valkuil. Níets helpt. Níets werkt. Het is oneerlijk.

Helaas biedt deze uitzonderlijke probleemdenkvaardigheid geen uitzicht op een toekomst waarin je grip hebt op je gewicht.

Ik leer mijn klanten om een probleemoplosser te worden

Het heeft geen zin om eindeloos in gedachtencirkels over het probleem na te denken. Dat lost niets op. Sterker nog, je geeft het probleem aandacht, waardoor het alleen maar zwaarder op je schouders drukt. Het in problemen denken kost ook megaveel energie. Zonde!

Als je die energie nou eens steekt in het nadenken over en het uitvoeren van de oplossing! Dan gaat jouw wereld er echt anders uit zien.

Wees creatief en verwacht niet dat de eerste de beste poging dé oplossing is. Soms moet je wel 5 of 10 verschillende dingen uitproberen om de oplossing te vinden. En dat is oké als jij het oké vindt.

Elke mislukte poging geeft waardevolle informatie

Je bent weer een stapje dichter bij de daadwerkelijke oplossing. Blijf in actie, laat je inspireren door anderen en het allerbelangrijkste, blijf weg bij het probleem. Zodra je merkt dat je gedachten weer vooral om het probleem blijven draaien, stop je hier bewust mee en richt je je op de oplossing. Vraag jezelf hardop af: “Oké, wat kan ik nú doen? Wat kan ik nu wél doen?”

Go for it!

 

PS: Kom je er niet in je eentje uit omdat je eigenlijk nooit zo’n creatieve probleemoplosser geweest bent? Of los je juist creatief problemen op, maar niet als het op afvallen, gezonde keuzes maken, gemotiveerd blijven of je nieuwe gewicht behouden aankomt? Vraag dan een gratis Waarom val ik niet af – Analyse, dan kijk ik even met je mee en krijg je minimaal twee praktische tips of inzichten waarmee jij stappen richting de oplossing zet!

5 redenen om NU al met coronakilo’s af te rekenen

Af en toe ontstaan er spontaan nieuwe woorden en ik vermoed dat de Dikke Van Dale binnenkort wordt uitgebreid met een nieuw woord. Mijn tijdlijnen op social media staan vol met berichten over coronakilo’s.

‘Coronakilo’ (het/de; o en m; meervoud onveranderlijk of coronakilo’s; verkleinwoord coronakilootje) 1. Het extra lichaamsgewicht dat men in het jaar 2020 zwaarder is geworden in de periode dat het coronavirus, ook wel COVID-19, zich over de wereld verspreidde. “Mijn weegschaal confronteert mij met vijf coronakilo’s.”

Tot oktober 2019 was nog niemand zich bewust van het coronavirus. Misschien bestond het virus zelfs nog niet eens (voor mensen) en leefden we ons vertrouwde leven. Nu ik dit schrijf is het april 2020 en de wereld staat er bizar anders voor. De wereld zal voorlopig niet (en misschien wel nooit) meer hetzelfde zijn.

De aankoop van tondeuses en friteuses bereikt een hoogtepunt

Corona en het verplicht moeten thuis zitten doet iets met ons. Tijdens het hamsteren in de beginfase van corona vielen mij niet alleen de lege schappen van de toiletrollen op, maar ook de lege vakken van de kratten bier en de chips. Gisteren stond er op een nieuwsapp dat de online aankoop van tondeuses én friteuses nog nooit zo hoog geweest is. Serieus! Het stond er echt. Friteuses! Alsof we allemaal massaal kroketten en frites gaan bakken.

De reacties onder de berichten over coronakilo’s op Facebook- en Instagram geven mij lichte buikpijn en een beklemmend gevoel rond mijn borst. En niet omdat het zoveel leuker en gaver is bij anderen, maar om de naïviteit van de schrijvers. De berichten gaan over coronakilo’s die erbij komen in deze periode waarin we aanzienlijk meer binnen zitten en minder bewegen en uit verveling of angst en stress meer en misschien nog wel lekkerder eten dan voorheen.

Wachten tot je een ons … eh… 90 kilo weegt

“Ja, ik heb er ook last van. Als het voorbij is, ga ik er weer flink tegenaan.” “Bij mij ook coronakilo’s. Ik heb er voor nu maar even vrede mee en als de sportschool weer opengaat zal het wel weer goed komen.” Mijn vingers jeuken bij dit soort reacties onder de berichten over coronakilo’s. Ik krijg het benauwd en voel zelfs boosheid opborrelen. Zoveel herkenning en bevestiging, maar zo weinig actie.

Niemand die eens over zijn kin wrijft en zich afvraagt hoe verstandig deze gelaten houding is. Wachten met actie tot het voorbij is? Wie weet hoe lang we nog vast zitten in deze bizarre werkelijkheid? Wie weet hoeveel kilo’s vet er langzaam bijkomen tot het coronavirus overgewaaid is? Je doet jezelf en je zeker je lichaam ernstig tekort als je in dit verhaal blijft geloven. Het gezegde ‘wachten tot je een ons weegt’ gaat in dit geval niet op. Integendeel!

Vijf gevolgen van coronakilo’s

Een paar kilo in korte tijd aankomen lijkt onschuldig, maar is het niet. Ik neem je mee in vijf belangrijke zaken die gebeuren in jouw brein en lichaam als je geen actie onderneemt.

1. Je traint jouw brein om beter te worden in snacken en snaaien

Je wordt beter in alles wat je vaker doet. Hoe vaker jij onder stressvolle, verveelde of emotionele omstandigheden iets lekkers en ongezonds eet, hoe beter je hierin wordt. Je slijt dit gedrag steeds weer een beetje dieper in en het automatische programma wordt steeds sterker. Hoe langer jij wacht met hier een stokje voor steken, hoe sterker het programma wordt. Hoe sterker het programma hoe moeilijker het is om het ongezonde gedrag te vervangen door gewenst nieuw gezond gedrag!

2. Je gelooft je eigen smoesjes en mindfucks steeds meer

Hoe vaker jij verhalen tegen jezelf ophangt dat het nu niet mogelijk is om te sporten, dat het oké is dat je jezelf nu verwent, dat je als alles normaal is weer aan de slag gaat, hoe meer je dat gelooft. Het zijn overduidelijke mindfucks als je oprecht en eerlijk naar jezelf, je gedachten en je gedrag kijkt. Het komt je brein stiekem allemaal wel goed uit. Heerlijk dat binnen de comfortzone blijven en dingen op de automatische piloot doen. Alles om maar energie te besparen!

3. Je krijgt meer vet en minder spieren

Door het minder bewegen zal je lichaam spierweefsel afbreken. Spieren gebruiken best veel energie en waarom zou je in spierweefsel investeren als het niet gebruikt wordt? Hoppa, weg ermee.

Minder spierweefsel betekent dat er minder energie verbruikt wordt. Je stopt energie in je lichaam middels voeding en dranken. Van deze binnenkomende energie is minder nodig dan voorheen. Alles wat teveel is wordt opgeslagen in de vorm van vet. En reken er maar op dat, als jij hetzelfde blijft eten als voorheen of nu dus zelfs meer omdat het allemaal zo anders is en je jezelf en je kinderen best een beetje mag verwennen, er méér energie binnenkomt dan anders. Een ophoping van vet is het gevolg. Dat raak je niet zomaar even kwijt, want vet is een kostbaar goedje voor je lijf.

4. Je immuunsysteem raakt overbelast

Meer vet betekent een verschuiving in jouw hormoonproductie. Er worden meer hormonen geproduceerd die voor een constante aanmaak zorgen van ontstekingsstofjes. Dat is een enorme belasting voor het immuunsysteem, waardoor het minder effectief en efficiënt reageert als er een virus of bacterie langskomt. Dus stel dat je bij dit virus er nog goed vanaf komt, hoe zit het dan bij een volgend virus? Daarnaast wordt de kans op het krijgen van overgewichtgerelateerde ziekten verhoogd. Denk aan hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten, diabetestype 2 en kanker.

5. De kiloberg wordt hoger, je vertrouwen in je volgende afvalpoging kleiner

Als ik iets van mijn klanten weet dat is het wel dat ze enorm opzien tegen de berg overtollige kilo’s die voor hen ligt. Mocht je nu nog geen overgewicht hebben en drie coronakilo’s erbij krijgen, dan zul je deze er relatief eenvoudig weer af krijgen. Ik begrijp dat je je niet druk maakt om die paar coronakilo’s.

Het ligt anders als je al overgewicht had vóór de coronaperiode. Misschien waren die kilo’s al een doorn in je oog en heb je al tig pogingen ondernomen om af te rekenen met die irritante vetkwabben die boven je spijkerbroek uitpuilen. Helaas bleven de kilo’s terugkomen, soms zelfs met rente en nu komen daar nog coronakilo’s bij! De berg aan kilo’s die opdoemt is niet grappig meer. Uit zelfbescherming gooit je brein er een paar mindfucks tegenaan: “Komt wel als het leven weer normaal is.” Maar de vraag is of je dan nog durft. Of je dan de moed nog kunt opbrengen. De angst fluistert zacht in je oor en de twijfel schiet fel door je heen. Hoe ga je dat in hemelsnaam voor elkaar krijgen?

Welke gevolgen hebben coronakilo’s nog meer voor jou?

Uiteraard kan ik deze lijst nog veel langer maken, maar dat laat ik aan jou over. Jij kunt voor jezelf nog veel beter bepalen wat de gevolgen zijn als je wacht met ingrijpen. Als je je kop in het zand blijft steken. Denk maar aan je energie, je humeur, je conditie, je zin om dingen te ondernemen, je zelfvertrouwen, het voorbeeld dat je aan je kinderen geeft, de relatie met jezelf, je partner en je kinderen, je werk, je kledingkast, je gezondheid, je toekomst etc.

Neem hier even de tijd voor en kijk heel eerlijk en met een open mind naar de gevolgen van extra coronakilo’s. Laat het maar eens goed doordringen. Hoeveel simpeler en fijner kan je leven zijn als je NU actie onderneemt?

Wel of niet aan de slag, het is allemaal prima, mits…

Weet dat het oké is om niets aan de coronakilo’s te doen. Maar alleen als jij er écht 100% oké mee bent en dat het uitblijven van actie niet beslist wordt door jouw oerbrein in plaats van jouw denkende brein. Ik weet dat jouw oerbrein, puur uit zelfbescherming en gemak, jou heel ongemerkt en overtuigend een rad voor ogen kan draaien en jou wijsmaakt dat dit nu niet het juiste moment is. Het is aan jou om te onderzoeken welk breindeel aan het roer staat en de beslissingen neemt.

Heb je geen idee welk breindeel beslist of lukt het afvallen niet in je eentje in deze bizarre en hectische tijd? (Wat ik me zomaar kan voorstellen met je kinderen over de vloer, thuiswerk, zorgen om en voor mensen om je heen en de angst voor de toekomst.) Laten we dan samen, gratis en geheel vrijblijvend, in een half uurtje onderzoeken waar jij tegenaan loopt en wat jij nodig hebt om kleine en eenvoudige acties te doen om coronakilo’s te voorkomen en er misschien zelfs een paar te laten verdwijnen. Vraag even die gratis Waarom val ik niet af – analyse aan.

Ik wens je veel geluk en gezondheid toe voor de komende tijd.

Annoesjka

 

PS: Heb je vragen? Let me know via een mail naar info@annscoaching.nl. Enneh, #blijfthuis.

Wat als negatieve gedachten het afvallen belemmeren?

“Ook al wil ik het niet, ik merk dat mijn gedachten toch veel met het negatieve bezig zijn. Je hebt me al zoveel tips gegeven om me vooral te focussen op dingen die wel goed gaan. Maar het lukt me niet.” Ik kijk haar via mijn laptopcamera recht in de ogen aan en voel haar pijn en twijfel. Deze lieve klant heeft het moeilijk. Ze wil zo graag afvallen en verandering, maar de negatieve gedachten blijven opborrelen en zorgen ervoor dat er geen vertrouwen is.

Negatief denken is niet nieuw voor haar. Ik loop al een tijdje met haar mee op haar afvalreis en zie haar ups en downs. Ze zit nu in een flinke down.

Jouw brein smult van negatieve gedachten

Het is niet zo vreemd dat het brein van mijn klant voortdurend richting het negatieve gaat. Dat het zwaar en ingewikkeld voelt en dat veel energie opgaat aan denken over de dingen die niet goed of perfect gaan.

Zo is jouw en ook mijn brein geprogrammeerd. Om te overleven moet het ‘afwijkende’ opvallen. De vijand in de vorm van een roofdier of buurstam moet in de verte tussen de schaduwen van de bomen en struiken de aandacht trekken. Je moet tussen al de eetbare planten de giftige eruit kunnen filteren. Jouw brein is getraind om gevaar op te merken en heeft helemaal niets aan positieve informatie. Het is zinloos om daarmee bezig te zijn, dus zijn we niet gewend om hiermee bezig te zijn.

Dat je de vierde keer vergat de trap te nemen in plaats van de lift, maar dit dus wel degelijk drie keer hebt gedaan, is niet belangrijk. Het feit dat je maar liefst vijf keer ‘nee’ hebt gezegd tegen al het lekkers dat je vandaag werd aangeboden, voordat je overstag ging voor die appeltaartpunt, is je totaal niet bij gebleven. Je baalt vreselijk van jezelf omdat je potverdorie wéér gezwicht bent terwijl je het jezelf nog zó had voorgenomen om niets te nemen. Ook vergeet je voor het gemak dat je dit keer wél had opgemerkt dat je moe was en daarom toch weer de bodem van de zak chips geraakt hebt.

Goed nieuws is saai

Jouw brein is zó gefocust op het negatieve, op hetgeen dat mis gaat en niet volgens jouw plan verloopt, dat alle tientallen keren dat het wél goed gaat totaal niet opvallen.

Kijk maar eens naar het nieuws. Negen van de tien berichten gaat het over iets ergs dat ergens in de wereld gebeurt. De roddelbladen schrijven vooral over alle ‘stiekeme’ dingen die ‘onze’ BN-ers gedaan hebben. Dat zijn de dingen die ons brein boeiend vindt. Want stel nou eens dat er alleen maar verhalen in staan in de trant van Willem Alexander vertrekt om 8.00 uur stipt naar zijn werkkamer. Om 12.00 uur eet hij smakelijk zijn door Maxima klaargemaakte volkoren boterhammen met kaas en reepjes paprika, waarna hij een kwartiertje door de paleistuin wandelt. Hij sluit zijn werkdag om 16.40 uur tevreden af, omdat hij toch maar weer drie ‘to do’s’ van zijn lijstje heeft kunnen afstrepen.

“Gaap”. Alleen het schrijven van deze passage trekt alle energie uit mijn systeem. SAAI! Ons brein wil iets te doen hebben. Het wil geëntertaind worden. Het wil ACTIE.

Er gaan meer dingen goed dan fout

Als je naar de werkelijkheid kijkt zijn er véél meer positieve dan negatieve dingen. Er zijn ontzettend veel momenten dat alles z’n gangetje en oké gaat. Maar het valt niet op. Het is zo oninteressant in het kader van overleven dat het gewoon niet opgepikt wordt door jouw brein.

Wij mensen leren zelden via onze opvoeding of school om ons bewust te zijn van de vele positieve dingen in ons leven. Helaas kom je soms in je leven op het punt dat de focus op het negatieve je opbreekt en jou belemmert om iets te bereiken. Afvallen en op dat gewicht blijven, zoals in het geval van mijn dappere klant. Ze is in het VIP jaartraject gestapt omdat ze echt heel graag wil afvallen en erachter kwam dat dit zonder hulp niet mogelijk was. Zolang zij echter in deze negatieve mindset blijft, zal zij er een zware dobber aan houden. Haar hele afvalproces blijft enorm groot en zwaar voelen. Wat weer voor sabotagepogingen van haar brein zorgt omdat het brein zich nou eenmaal fijn en prettig wil voelen. Dat hele afvalgebeuren is maar niets, het moet maar snel weer normaal worden!

Train jezelf in het opmerken van het positieve

Je kunt de focus op het negatieve alleen maar doorbreken door jezelf te trainen om ook naar het positieve te kijken. En ja, dit is echt trainen! Zoals spierballen kweken niet vanzelf gaat door erover te denken of te praten, zo leer je ook niet je bewust te zijn van alle positieve dingen in jouw leven door het te willen. Dit vraagt inzet, oefening en commitment. En heel veel herhaling!

Start jouw training door vanaf nu elke dag 5 positieve dingen op te schrijven. Door het op te schrijven dwing je jouw brein om hier nog bewuster mee om te gaan. (Hier bestaan ook leuke apps voor, zoals Gratitude.)

In het begin kan het als een struggle voelen en kost het je misschien veel moeite om er vijf te bedenken. Dit is oké. Het is namelijk nogal een omschakeling waar je even aan mag wennen. Vertrouw er maar op dat het net zo gaat als dat je overweegt om een nieuwe auto te kopen en je ineens overal diezelfde auto (in jouw favoriete kleur zelfs!) voorbij ziet rijden. Of je wilt een nieuwe liefde vinden wat niet lukt, maar je ziet jezelf steeds weer geconfronteerd met een wereld vol verliefde stellen. Grrr, zij wel!

Na een week of twee weken daag je jezelf uit om 10 dingen op te schrijven. En nog later kun je het uitbreiden naar 10 dingen per dagdeel. Het zal steeds makkelijker gaan, want als de focus eenmaal verlegd is, dan begrijp je niet eens meer dat deze dingen je nooit eerder opvielen. Het is toch zó duidelijk!

Kom je niet verder dan steeds weer dezelfde 5 dingen?

Vraag dan eens een vriendin om met je te sparren aan het eind van de dag. Laat haar lekker doorvragen. Of neem gerust contact op met mij door een mail te sturen naar info@annscoaching.nl of vraag een gratis Waarom val ik niet af – analyse aan.

Ook ik was geen ster in het positieve opmerken, maar het lukt me steeds beter. Dus als ik het kan, is er serieus ook hoop voor jou. Alleen heb je misschien net even een zetje nodig en dat geef ik met plezier.

Zo zagen de eetbuien die mij naar 107,7 kilo brachten eruit

Al een paar weken roept er weer van alles uit de kast. Ken je dat gevoel? Dat je weet dat er iets in huis is, waar je nú zin in hebt? Of straks, als je thuis komt?

Wat vervelender voelt is dat ik er te vaak aan toegeef dan gezond voor mij is. Ik zie zelfs de weegschaalcijfers licht oplopen. En dat alles bij elkaar vind ik rete irritant. Sorry voor mijn woordkeuze, maar het is gewoon exact wat het is. Als jij eet- of gewichtsproblematiek kent, dan weet je over welk gevoel ik het heb. Mijn oude patronen dringen zich naar boven en dat terwijl ik ze maanden, nee jaren, onder controle had.

Hoe ik die 107,7 kilo op de weegschaal zelf creëerde

Ja, dat deed ik zelf en dat gebeurt natuurlijk niet van de één op de andere dag. Dat gebeurt in fases. Sluipend en langzaam lijkt het alsof die kilo’s er vanzelf aankomen. Mijn grens verschoof steeds meer. “Zolang het maar onder de 90 kilo blijft.” Ik moest wel, want het alternatief was dat ik echt mezelf doodongelukkig zou voelen.

Voedingsdeskundige als kindNatuurlijk komen die kilo’s er niet vanzelf aan. Ik heb ze er zelf aangegeten. Allemaal. Alle extra, zeg 45 kilo, voor mijn volwassen ik. In mijn kindertijd begon het echter al. Ik at stiekem. In het begin waarschijnlijk nog relatief onschuldige hoeveelheden, dat kan ik me niet meer zo goed herinneren. Met mijn vinger een flinke lik uit de pindakaaspot. Een koekje of twee uit de koekjespot. Wat extra snoepjes of plakjes vleeswaren. Natuurlijk stiekem, als niemand keek. Want ik wist, hoe jong ik was, dat het niet normaal was. En dat ik ervoor op mijn kop zou krijgen.

Ik kreeg dat stiekem eten steeds beter onder de knie

Het grappige van gedrag is dat hoe vaker je iets doet, hoe beter je erin wordt. Dat geldt niet alleen voor leren lopen, schrijven, koken, gezonde recepten zoeken, maar blijkbaar ook voor gedrag dat schadelijk voor je lichaam en zelfvertrouwen is. Ik werd steeds beter in stiekem eten en begreep mezelf steeds minder. Ik neem je mee naar mijn kind- en tienertijd, dan begrijp je wat ik bedoel.

Ik leerde bijvoorbeeld beter kansen zien om stiekem te eten en werd meteen ook steeds sneller in het uitvoeren dat die activiteit. Over twee vliegen in één klap gesproken hè?

Mijn moeder was even boven? Ik sprintte naar de kast met zoet broodbeleg en zat met het pak hagelslag aan mijn mond. Mijn zus moest naar de wc? Een flinke graai in de koekjespot was een feit. De tijd was eigenlijk te kort om echt te genieten van het lekkers, want ik moest wel weer terug zijn op mijn oorspronkelijk plek én een volle kauwende mond zou natuurlijk opvallen. Dus supersnel kauwen en grote brokken doorslikken kreeg ik ook al snel onder de knie.

Vaardigheden die ook in de rest van mijn leven goed van pas komen

Dan is er het probleem dat het verdwijnen van voedsel niet ontdekt mag worden. Daarvoor moet je kunnen maat houden, heb je een goed ontwikkeld ruimtelijk inzicht nodig en een berg aan mensenkennis. Het was natuurlijk niet de bedoeling dat mijn gesnaai zou opvallen, maar ja, de koek-, snoep-, chocoladepasta-, pindakaas-, Bebogeenpotten (ken je dat nog??) werden steeds leger, evenals de pakken vlokken en chips- en notenzakken.

De kunst is om te kunnen inschatten hoeveel er gemist kan worden. Daarvoor moet je de mensen van de plaats delict goed kennen. In dit geval mijn moeder. Hoe scherp kijkt ze? Hoe goed is haar geheugen? Zou ze nog weten welke chips- en notenzakken ze de afgelopen weken had gekocht? Zou ze er eentje missen? Had ze goed opgelet toen ze deze geopende zak weer terug stopte en zou ze dat volgende week zaterdag, (ons bakje chips moment tijdens Baywatch of de Honeymoonquiz) nog weten? Ik gaf haar niet veel credits, want ik heb volgens mij best risico’s genomen door hele zakken te laten verdwijnen. Ik heb er nooit iets over gehoord. Helaas kan ik niet navragen of ze het wist, aangezien ze in januari 2013 overleden is.

De skills sluipen, muisstil een tas vol chips- en notenzakken pakken uit de kelder onder de trap en deze zodanig plaatsen op de grond dat je bij voorkeur zonder geluid de zakken uit de tas haalt, opent en er iets uithaalt en dan nog zonder gekraak snel opeten tot de juiste hoeveelheid dat gemist kan worden en uiteraard dan ook weer het zodanig terugplaatsen alsof er niets gebeurt is, zijn onmisbaar als je stiekem wilt kunnen eten, terwijl er mensen in hetzelfde huis, maar in andere kamers, zijn. Nou, ik kan je zeggen dat er heel wat zweetdruppels langs mijn gezicht dropen, maar niet van het sporten.

Culinaire hoogstandjes

Als ik meer tijd had dan ging ik helemaal los en ontwikkelde ik mijn smaakpapillen door steeds beter te kunnen combineren. Hartig met zoet, zoet met zoet, zoet met hartig. Denk aan een ‘speculaasjesburger’ met een laag pindakaas ertussen. Al een genot op zich. Maar daarbovenop ook nog een laag jam en / of chocoladepasta mét hagelslag? Mjam mjam. Ook heerlijk in combinatie met een aantal plakken kaas of salami. En dan maakt het niet eens uit hoe belegen de kaas is.

Ik koos niet alleen maar ongezond hoor. Je mag niet helemaal een verkeerd beeld van mij krijgen. Een appel nam ik ook wel eens. Elke partje smeerde ik dan in met vruchtenjam. Echt, moet je ook eens proberen!

Niemand mocht weten hoe ongelukkig ik eigenlijk was

Doen alsof er niets aan de hand is, alsof alles normaal en helemaal prima is (intussen hopend dat niemand mijn adem zou oppikken want hé, die tijgerborrelnoten, hebben toch een bepaalde kruidenmix van knoflook- en uipoeder) was een andere vaardigheid die toen en in mijn latere leven goed van pas kwam. Ik viel met mijn overgewicht in elke fase van mijn leven natuurlijk op tussen mijn leeftijdsgenoten. Niemand mocht weten welk probleem ik had. Ik schaamde me namelijk kapot. Voor mijn megalijf met vetrollen, voor de opmerkingen die ik naar mijn hoofd kreeg, maar ook voor mijn bizarre eetgedrag. Niemand mocht weten hoe onzeker ik me voelde of hoe rot en verdrietig ik vaak was.

Ik nam me elke keer weer voor dat het stiekeme gesnaai de laatste keer was, dat ik ermee moest stoppen. Ik schreef mijn eigen dieetplannen uit. De ene keer geen tussendoortjes meer, de andere keer zou ik het laten bij alleen één droog biscuitje. Maar al die plannen maakten geen reet uit, want hoppa, zodra de kust veilig was, schoot mijn brein in het patroon ‘Yes! Het huis is voor mij alleen. Wat ga ik nu eten?’ stand.

Oude patronen verdwijnen nooit helemaal

Om op het begin weer terug te komen, er roept nu weer van alles uit de kast. Mijn oude ‘stiekem snaaien’ patroon is naar boven gekropen en door er een paar keer aan toe te geven heb ik het versterkt. Zakken chips heb ik niet in huis, maar wel gezonde ongebrande noten, kokossnippers, rozijnen, pindakaas en noten- en pittenpasta’s. Maar veel van gezond is ongezond.

In het huis van mijn vriend heb ik het nog moeilijker, want daar staan wel drie soorten hagelslag en twee soorten chocoladepasta, naast de pot pindakaas en jam. (Kleine correctie, zie foto bovenaan. Sinds vandaag zie ik vijf (!) soorten hagelslag, hoeveel keuze heeft een mens nodig?? 😱 Maar hé, gelukkig is er nog maar één soort chocoladepasta omdat ik vorige week het laatste restje eruit gelepeld had.)

Het ging toch zo goed?

Hoe kom ik in mijn oude valkuil terecht vraag jij je misschien af? Dat hangt samen met allerlei fysieke, mentale en breinfactoren als stress, slechte slaapkwaliteit, onwelkome emoties, onbewuste overtuigingen en angsten (of eigenlijk ben ik me van die laatste deels wel bewust, maar veranderen is nog een uitdaging), onhandige mindset, mijn doel uit het oog verliezen, doordenderen, weinig naar buiten, weinig beweging en minder gezonde voedingskeuzes etc. Ja, ook bij mij. Ik ben net zoveel mens als jij.

Voorkom dat je blijft hangen in de waarom vraag, schuif door naar de oplossing

Maar eigenlijk is het waarom niet zo belangrijk. Het is belangrijker dat ik actie onderneem om het tij te keren. Vroeger kraakte ik mijn hoofd over het ‘waarom’ en vond ik mezelf afwisselend zielig, stom en zwak.

Tegenwoordig weet ik dat dit totaal niet helpend is. Integendeel. Het versterkt juist jouw valkuilgedrag en je gelooft steeds meer dat jij een slachtoffer van jouw eigen omstandigheden bent. Dat je er niets aan kunt doen en dat het niet te fixen valt. Je hebt tenslotte vele mislukte afval- en dieetpogingen als bewijs.

En dat is de grootste bullshit die er bestaat!

Het kan anders (dat weet ik uit ervaring) dus moet je door naar wat wél kan en wat wél mogelijk is. Door naar de oplossing en stoppen met jezelf zielig of zwak vinden. Voor mij geldt dat evengoed. Ik ben al begonnen om een aantal verleidingen uit mijn huis te halen. Zo heb ik de zonnebloemenpittenpasta gewoon in de groene kliko gegooid. Zonde, I know. Maar ik vond het ook zonde als het klakkeloos zou verdwijnen in mijn lijf.

Ik kom er niet onderuit om samen met mijn vriend (die ik nog niet eens twee jaar ken) een slimme oplossing te vinden voor de verleidingen in zijn huis. Ja, dat vind ik eng. Kan hij mijn eetprobleemgedrag begrijpen? Snapt hij hoe serieus en kwetsbaar dit voor mij is? Wat zal hij wel niet van mij denken? Vindt hij me dan nog wel leuk of vindt hij me zwak (zoals ik eigenlijk zelf vind)? Wil hij wel meewerken aan een aanpassing voor mij, het is tenslotte zijn huis? etc. En toch moet ik dit voor mezelf doen, want ik wil nóóit meer naar die 107,7 kilo.

Pak het anders aan en doe het niet alleen

Als jij de juiste actie onderneemt en bezig gaat met die dingen die ervoor zorgen dat jouw lichaam en brein krijgen wat ze nodig hebben, dan maak jij andere keuzes en voel jij je een ander mens. Vergis je niet. Jouw gedrag veranderen heeft niet alleen invloed op jou. Als jij een ander mens bent heeft dit gevolgen voor alle mensen om je heen. Denk maar eens aan de relatie met je partner, je kinderen en vriendinnen. En wat zou iets meer energie en zelfvertrouwen betekenen voor je werk en de dingen die je steeds maar niet doet, omdat je ze (onbewust) niet durft of fysiek gezien niet kunt?

Heb je geen idee wat de juiste actie is, waar je moet beginnen, wat precies jouw probleem is of hoe je het anders kan doen dan voorheen? Maak gebruik van mijn kennis en ervaring en vraag gratis en geheel vrijblijvend een Waarom val ik niet af – analyse ter waarde van € 45 aan. Tijdens dit online gesprek van ca. 45 minuten kijk met je mee waar jij tegenaan loopt en geef ik minimaal twee tips en/of inzichten in wat jij nodig hebt om te stoppen met diëten, wél af te vallen en grip te krijgen op je gewicht en gedrag.

Go for it!

Hartelijke groet,

Annoesjka

 

PS: Doen hoor, die gratis analyse aanvragen. Want ook jij bent, net als ik, geen slachtoffer van jouw eigen lichaam, brein of omstandigheden!

Kun je het je permitteren om níet te aan de slag te gaan met je gewicht?

Januari is bij uitstek dé maand om te starten met afvallen en met gezonder leven. Ik weet nog heel helder dat ik talloze keren met goede voornemens rondliep eind december. “Op 1 januari gaat het roer om. Dan wordt alles anders, want het kan zo niet langer. Ik ga gezonder eten en niet meer snoepen. Dat gevreet is nu klaar. Geen tussendoortjes meer, geen pakken koek en zakken chips achterover duwen, geen pindakaas- of chocoladepastapot leeglepelen. Alleen de gewone maaltijden. Super simpel, zo leek het eigenlijk elke 1 januari weer. De enige keer dat ik succesvol was, bleek toen ik dit soort rigoureuze plannen eindelijk losliet.

Angst

Ik weet dat veel mensen overwegen om in te stappen in één van mijn trajecten. Bijvoorbeeld in mijn online programma 8 weken met Ann, maar als ik diep in hun hart kijk, is hun wens instappen in mijn VIP jaartraject. Misschien herken jij dat ook?

Je leest mijn blogs, je volgt mijn social media avonturen, je ziet dat het mij gelukt is om in mijn eentje zonder externe hulp(middelen) 45 kilo af te vallen. Je weet dus dat het theoretisch mogelijk is en je knikt hardgrondig JA als je jezelf weer herkent in wat ik vertel in mijn video’s en verhalen.

En toch stap je niet in. Je durft de drempel niet over.

Angst staat in de weg. Angst dat je opnieuw faalt. Angst dat je het niet redt. Angst voor teleurstelling. Angst dat je een hopeloos geval blijkt te zijn en dat het dit keer onherroepelijk bewezen wordt.

Zoveel gedaan, zo vaak mislukt

Talloze pogingen, diëten, afvalplannen zijn de revue gepasseerd. Tig dieet- en kookboeken verstoffen ongebruikt in de kast. Het bewijs dat het onmogelijk is om definitief af te rekenen met overtollige kilo’s en hardnekkige oude gewoontes stapelt zich op.

En dat doet pijn! In je hart. In je ziel.

Als er iets is wat je brein koste wat het kost wil vermijden, is het pijn. Pijn betekent gevaar en pijn betekent een zeer onaangenaam gevoel. Wég! Vermijden! Niet opnieuw! En dus gebeurt er niets.

Je bedankt me voor mijn tijd na je ‘Waarom val ik niet af’ analyse waarin ik gratis met je mee keek naar waar het misgaat, wat je nodig hebt en waarin ik een haalbare komst schets hoe het ook kan zijn.

Hoe sterk je ook naar deze toekomst verlangt, hoe je hart ook opspringt van een sprankje hoop, er gebeurt niets.

Niets doen doet óók pijn!

Maar niets doen is niet gratis. Niets doen kost je een hoop zonder dat je dit beseft.

Niets doen kost je bakken met energie. Loslaten is er namelijk niet bij. De kilo’s blijven een doorn in je oog. Je doet er alles aan om spiegels en fotosessies met je familie te mijden. Je slaat je zogenaamd vrolijk door verschillende feestjes heen, krampachtig “Nee, dank je” zeggend tegen al die verleidelijke hapjes. Waarna je thuis los gaat op alles wat zich in je buurt bevindt.

Niets doen kost je je gezondheid. Er komt een tijd dat de huisarts je bloedwaarden niet meer goed vindt, je bloeddruk te hoog is, je knieën je bij de dagelijkse beweging pijn bezorgen, je inwendige in vet opgeslagen organen het dreigen op te geven.

Niets doen kost je je plezier. De simpele dingen als actief spelen met je kinderen blijken een opgave. Ravotten in het zwembad in je badpak is een no go. Shoppen met vriendinnen is een regelrechte hel met die krappe pashokjes en niets dat écht leuk staat. Je bent te moe om lekker naar buiten te gaan. Fietsen, wandelen in de natuur, dingen die je eigenlijk heel fijn vindt.

“Fear is a liar because I am in control. I create my results.”

 

Luister naar je verlangen

Angst is een slechte raadgever. Pijn vermijden is wat je wilt. Maar door hiervoor te kiezen creëer je dus ook pijn. Wat kost het jou om stil te staan? Om niets te doen? Om in je veilige comfortzone te blijven?

In je hart weet je dat je het anders wilt. En misschien weet je diep je in hart zelfs dat het mogelijk is als je het anders aanpakt. Niet met een shake dieet, Sonja Bakker boek of de nieuwste afvalrage, maar wel met een leefstijlverandering stap voor stap.

Het verlangen kriebelt. Je hoofd vertelt je dat je het geld nodig hebt voor de vakantie, de school van je kinderen, alle huisreparaties. Maar eigenlijk ben je bang om te falen.

Spring het diepe in

Zet je voet op de eerste trede zonder dat je de hele trap naar de duikplank ziet. Het enige dat van belang is, is de beweging naar de volgende trede. Niets meer en niets minder. Sta op de rand van de plank en spring, ogen stijf dichtgeknepen. Met een diepe plons en hoog opspattend water boven je beland je in het zwembad. Proestend kom je boven en zuig je diep en opgelucht verse zuurstof naar binnen. Meter voor meter zwem richting je doel, al dan niet met gebruikmaking van de aanwijzingen en tips van de badmeester.

Je verleden is geweest. Daar valt niets meer aan te doen. Je toekomst ligt ver voor je, ook dat kun je niet beïnvloeden. Waar je wél mee bezig kunt en moet zijn is het nú. Slag voor slag kom je steeds dichter bij de zwembadrand.

Houd je oog, je gedachten en je verlangen gericht op je doel, pak het anders aan en houd je acties in het NU. Dáár ligt de kracht van verandering.

20 gouden breintips om het afvallen anders aan te pakken!

Hoe blijf je in het nu? Hoe is het mij gelukt om die omslag van eeuwig diëten naar grip op mijn gewicht te komen?

Dat vertel ik in mijn gratis mini online audio training. In een kwartier neem ik je mee in mijn strijd, mijn pijn en mijn omslag. Voor mij bleek het mogelijk en ik was en ben toch echt geen Wonderwoman.

Ik heb je pijn gevoeld, ik was daar ook. Laat me je inspireren om stappen te zetten. Want als je dan voor pijn kiest, kies dan voor de weg die in ieder geval hoop geeft op een gezonder leven en een vitalere toekomst.

Gratis audio training

Ik wil me niet meer laten leiden door angst. Kom maar door met die audio training van 15 minuten!

4 gouden breintips om de kans op succesvol afvallen te vergroten

Laatst was ik bij een workshop van Mario Bierkens, een realisatiecoach. Wat een eyeopener. Veel mensen willen wel veranderen, maar alleen de intentie hebben om te veranderen, bijvoorbeeld afvallen, is niet genoeg om daadwerkelijk te veranderen. Slechts 4% slaagt erin om de verandering te realiseren. 4%! Dat is weinig bemoedigend. Toch?

In de 45 minuten van de workshop deelde Mario gelukkig een aantal zeer bruikbare (mindset)tips met ons om de kans op succes aanzienlijk te vergroten. Ik deel ze graag met jou, zodat jij in actie komt en jouw kans op verandering richting 100% gaat!

Tip 1 – Reset je brein; Doe elke dag iets dat automatisch gaat op een andere manier

Je brein doet aan energiebesparing, zodat het altijd energie achter de hand heeft om de juiste actie te kunnen ondernemen bij levensgevaar. Hij maakt van alles wat je een aantal keer doet een automatisch programma. Dat scheelt een heleboel denk- en plan-energie. Het maakt helaas ook dat wij als mens als het ware gevangen zitten in die programma’s. Outside the box denken, je buiten de comfortzone begeven en iets anders dan normaal doen is geen hobby van je brein, omdat het megaveel energie kost.

Train je brein in 4 minuten per dag!

Kies één ding uit dat je elke dag doet zonder daar één seconde bij na te denken en doe dat op een andere manier totdat dit nieuwe gedrag zo goed als automatisch gaat. Bijvoorbeeld: poets vanaf nu je tanden met je andere hand. Aanvankelijk voelt dit onwennig, ingewikkeld, misschien zelfs onprettig. Maar als je dit elke dag 4 minuten oefent en toepast, verandert dit. Het wordt steeds meer een nieuwe ‘normaal’. Op het moment dat het zo goed als automatisch gaat, kies je weer iets nieuws dat je op dezelfde manier traint.

Door patronen te doorbreken en iets op een andere manier te doen leert je brein om flexibel te zijn en wordt het beter in het bedenken van oplossingen en mogelijkheden. Zeer waardevol en noodzakelijk in het complexe proces van verandering!

Er zijn wel duizenden acties die je automatisch doet, dus voorlopig kun je los. Doe in die 4 minuten training per dag bijvoorbeeld dingen met je andere hand: schrijven, bestekgebruik, je muis bedienen, spullen (uit de kast) pakken, kopje / glas vasthouden, gooien, tanden poetsen, je mascara opdoen, billen afvegen etc.

Tip 2 – Zorg voor een snelle succeservaring

5% van wat je doet gebeurt op bewust niveau en 95% gebeurt op onbewust niveau. Een training, scholing en het opdoen van kennis gebeurt bewust. Dus dat heeft met die 5% te maken. Wil je veranderen dan gebeurt dat niet door alleen die 5% van ons brein te beïnvloeden met nieuwe kennis. Je moet dus iets doen om ook die 95% van het onderbewuste deel van het brein te beïnvloeden.

Met je voornemen om te veranderen (bv. Ik wil afvallen en schep vanaf nu iets minder op mijn bord) wordt jouw brein nauwelijks geactiveerd. Sterker nog, door het plan denkt je brein zelfs al dat je het daadwerkelijk doet! Terwijl dit juist pas het begin is van nieuw gedrag creëren, denkt je brein dat hij er al is. Check. Klaar is Kees. Niets meer aan doen.

Om hier doorheen te breken en om in actie te komen is het nodig om snel succeservaringen op te doen. Het moet iets zijn dat jouw brein het gevoel geeft dat dit makkelijk te doen is.

Gebruik de slimme vraag: Hoe ga ik als eerste met dit voornemen aan de slag. Wat ga ik zo als eerste anders doen? Hoe zorg ik ervoor dat ik bij mijn volgende maaltijd daadwerkelijk minder op mijn bord schep?

Het moet over NU gaan en niet over LATER, want je brein heeft niets met later. Je brein is meester ‘Uitsteller’. Het bespaart tenslotte het allerliefste energie. De houding van “Dat komt wel een keer.”, “Dat komt morgen.” zorgt ervoor dat je niet verandert. Je moet NU al iets doen, dat ook nog eens makkelijk haalbaar is. Dat geeft een goed gevoel, waardoor je brein het graag nog een keer doet.

Tip 3 – Houd je niet bezig met het verklaren waarom het niet lukte, maar met de vraag hoe je het vanaf nu anders gaat doen

Jouw brein is een meester in verklaringen geven. Hoe komt het dat je deze avond geen gezonde maaltijd kon koken? Het was een drukke dag, je stond in de file, het was al laat, je was moe en de kinderen moesten toch op tijd naar bed.

Dit helpt je totaal niet richting een oplossing. Nog erger, je geeft jezelf juist toestemming om in dit soort situaties af te wijken van je doel om af te vallen. Je instrueert je brein dat het onder deze omstandigheden moet(!) kiezen voor die diepvriespizza of de snackbar, ook al past dat helemaal niet binnen je plan en wens om gezond te eten en het goede voorbeeld voor je kinderen te zijn.

Vraag vanaf nu niet meer hoe het nou komt, maar houd je bezig met de vraag hoe je het morgen anders doet! Maak het concreet. Wat doe je anders? Wat is er nodig? Hoe ga je dat doen? Wie kan daarbij helpen?

Tip 4 – Richt je niet op het eindresultaat, maar focus op de beweging, de weg naar je doel toe

Je bent geneigd om je vooral bezig te houden met het resultaat. Je brein is geprogrammeerd om alles wat niet goed gaat, wat niet volgens plan loopt en wat afwijkt aandacht te geven. Dit heeft ervoor gezorgd dat jij nu op deze aarde rondloopt, dus op zich is het een fijne eigenschap in het kader van overleven. In het kader van veranderen bezorgt het je echter een slecht gevoel en denk je misschien zelfs dat dit gezonde leven en afvallen niet voor jou is weggelegd.

Geef jezelf een X-aantal keer per dag of per week op en houd je bezig met hoe je die X-aantal keer kunt bereiken. Stel, je wilt elke dag een gezonde avondmaaltijd maken. In de praktijk merk je dat het je slechts 2x gelukt is de afgelopen week. Je hebt jezelf al afgeschreven. ‘Dit gaat me nóóit lukken.’ Als je je richt op het gewenste resultaat van 7x per week, dan voelt dit zeer ontmoedigend.

Laat dit eindresultaat los en focus je op waar je nu zit, wat al goed gaat. Houd je bezig met de beweging richting je eindresultaat. Focus je op die 2x en bedenk voor jezelf ‘Hoe kan ik van die 2x volgende week 3x of 4x maken?’

Ga altijd van het positieve uit. Oké, het ging dus al 2x goed. Wat ging goed om die 2x voor elkaar te krijgen? Wat heeft daarbij geholpen? Waar kan ik meer van doen? En wat kan ik nu / vandaag doen? Wat heb ik ervoor nodig? Wat moet ik doen om het effect volgende week te verdubbelen?

Met welke tip begin jij?

Mario had nog meer tips, wellicht deel ik die in een volgend blog. Voor nu kun je hiermee aan de slag. Kies een tip uit en wat kun je als eerste (vandaag nog!) doen om hiermee aan de slag te gaan? Vermijd de valkuil dat je pas aan de slag kunt als er een volledig uitgewerkt plan op tafel ligt, want dat is vette bullshit. Kom NU in actie, je kunt altijd IETS doen. Kom in beweging én blijf in beweging. Probeer gewoon iets. Succes of geen succes, dat maakt niet uit. Geen oordeel aan vuil maken en geen verklaring voor verzinnen, altijd verder met hoe kom ik er dan wél? Vanaf dit punt kun je weer verder met exact dezelfde vragen. Wat kan ik nu als eerste doen om weer een stapje dichter naar mijn doel te komen?

Go for it!

Vind je het lastig?

Veranderen is geen simpele alledaagse klus, want dat brein van jou is me d’r eentje. Ik kan me voorstellen dat je door de bomen het bos niet ziet. Je hebt tenslotte al zo vaak pogingen ondernomen om te veranderen. En bijna net zo vaak heb je jezelf zien mislukken.

Ik weet door mijn eigen strijd met de kilo’s hoe frustrerend en pijnlijk het is om elke keer weer te moeten constateren dat het wéér niet gelukt is. Samen weten we meer dan alleen, vraag dus gerust een gesprek aan. Ik kijk graag gratis en vrijblijvend een keer met je mee, zodat we er samen voor zorgen dat jij het afvallen dit keer anders aanpakt. Ik geef je in 30 minuten minimaal twee praktische tips, waardoor de kans op succesvolle verandering niet meer die magere 4% is, maar aanzienlijk meer!

>>> Ja, ik wil een gesprek, die kans van 4% op succes moet hoger! <<<

“De schaamte zit in mijn hoofd!”

Afgelopen week had ik een mooi gesprek met een jaarklant die pas begonnen is. Op de livedag waar we het jaartraject mee begonnen zijn, gaf ze aan dat ze nog wel lid was van de sportschool, maar er al tijden niet geweest was. “Ik blijf lid, want dan komt de tijd misschien ooit dat ik er weer naar binnen durf.” Op mijn vraag wat haar nu tegenhoudt was haar reactie: “Ik heb daar vroeger gesport, maar toen was ik veel dunner. Ze kennen me niet van nu ik meer dan 100 kilo weeg. Ze zullen wel denken!”

In een flits zat ik in het verleden

Het gesprek bracht me terug naar mijn eigen tijd, toen ik rond de 107 kilo woog. Aan beweging deed ik echt niet. Ik werd al moe bij de gedachte aan sport alleen al. Maar er zat natuurlijk meer achter. Ik voelde me ongemakkelijk in mijn eigen megagrote lijf en ik schaamde me rot voor alle vetkwabben die aan alle kanten uitpuilden. Ik schaamde me zo dat ik mezelf het verhaal vertelde dat ik niet het lichaam had om te sporten, om te bewegen.

Pas na 20 kilo afvallen durfde ik de sportschool serieus te overwegen

Toen het me lukte om stap voor stap af te vallen, popte het idee van ‘de sportschool’ af en toe in mijn hoofd op. Ik duwde het direct weer opzij. Maar na 20 kilo kriebelde het toch. Zou het niet beter voor me zijn als ik meer zou gaan bewegen? Maar ja, zo’n sportschool… Met allemaal enorm sportieve slanke mensen, op en top fit? Durf ik daar naar binnen? Ik struinde het internet af om de verschillende sportscholen in de buurt te onderzoeken. Er bleek wel degelijk verschil in te zitten. De sportschool waar het verplicht was om shirtjes te dragen mét mouwen sprak me wel aan. Na een paar weken dralen trok ik de stoute schoenen aan en belde om een rondleiding af te spreken.

Oké, het leek mee te vallen

De dame van de rondleiding keek me opgewekt aan en vertelde enthousiast over de school, het beleid en de mogelijkheden, terwijl we elke zaal van binnen bekeken. De groepslessenruimte, de apparaten met de te verstellen gewichten, de cardiohoek en er was ook een spinningruimte. Een handvol mensen was bezig op de verschillende toestellen. Het was rustig. Niemand wierp me een meewarige blik toe “Goh, geen beginnen aan bij jou. Weet je het zeker?” Misschien ga ik dit maar doen.

De wil om te veranderen was sterker dan de angst

Straks verder met mij, maar nu weer terug naar mijn jaarklant. Twee weken later sprak ik haar weer. Nonchalant liet ze vallen dat ze toch in de sportschool was geweest. Ze had het abonnement opgezegd, maar toen vroeg een vriendin of ze mee ging. Afwegend wat belangrijker was ‘meningen en oordelen van andere mensen’ of ‘Ik wil verandering creëren, er móet nu iets gebeuren’, heeft zij, uiteraard met lichte buikpijn, de stoute schoenen aangetrokken. In haar wijdste sportkleren, een slobbershirt en zeer rekbare joggingbroek, is ze de sportschool ingestapt. Niemand keek haar raar aan. Iedereen zei vriendelijk gedag. Er waren geen groepen die een meewarige blik op haar wierpen toen de eerste zweetdruppels op haar hoofd verschenen terwijl ze op de loopband liep.

“De schaamte zit in mijn hoofd”

Zei ze met een verbaasde klank in haar stem. “Natuurlijk kijken mensen, zoals je blik langs iemand glijdt als diegene binnen komt. Maar ik zag niemand lang, met medelijdende of schampere blik naar me kijken. Erg toch? Dat ik zoveel jaar mezelf helemaal gek gemaakt heb met mijn eigen gedachten? De schaamte zit gewoon in mijn hoofd!”

Ik overleefde mijn eerste weken in de sportschool

De conclusie van mijn klant klopte volledig met mijn persoonlijke ervaring. Ik ben aan het sporten geslagen. Niemand keurde me meer dan één blik waardig. Ieder was bezig met zijn of haar eigen proces. Alleen of samen met een vriend(in). Het enige wat confronterend was, was mijn zeer belabberde conditie!

Nu zo achteraf denk ik “Waarom? Waarom moest ik 20 kilo afvallen om dit te durven?” Natuurlijk weet ik wel waarom, het is een zelfbeschermingsmechanisme. Bang voor mogelijke pijn. Ik had vaak genoeg opmerkingen naar mijn hoofd gehad. Regelmatig voelde ik me buiten de groep vallen, omdat ik de enige dikkerd was. En dan vertelt je brein verhalen. Verhalen waarom je vooral niet in actie moet komen. Wat mijn klant zegt “De schaamte zit in mijn hoofd.”

Je creëert je gevoel met je eigen gedachten!

Het zijn maar hersenspinsels om je te beschermen. En ja, er kan een keer een opmerking komen, je kunt een keer een meewarige blik opvangen. Maar dat zegt zó niets over jou. Jij staat daar, bereid om goed voor jezelf en je lichaam te zorgen. Je onderneemt actie, ondanks dat je brein je wil verleiden naar bankhangen met Netflix en een zak chips. Zorg ervoor dat dáár je gedachten mee bezig zijn. Dat je daar je energie aan besteed. Zoek naar alle redenen om het wel te doen en bedank je brein voor de bescherming van de afgelopen jaren, maar nu is het toch echt tijd voor actie!

Mijn klant en ik hebben nog smakelijk gelachen om het feit dat we onszelf blijkbaar zó belangrijk vonden in gedachten dat íedereen om ons heen met óns bezig zou zijn in die sportschool en dat we het onderwerp zouden zijn van alle gesprekken. Haha, wauw, over onrealistische gedachten gesproken!

Laat jij je tegenhouden door de verhalen van je brein?

Merk je dat jij ook activiteiten of situaties vermijdt door je overgewicht? Terwijl je in je hart weet dat het zo goed voor je zou zijn of dat je het ontzettend leuk zou vinden? Klinkt de zin ‘De schaamte zit in mijn hoofd’ herkenbaar, maar weet je niet hoe je het kunt veranderen? Neem dan gerust contact met me op, dan denk ik graag even met je mee. Je vervolgt je dag in ieder geval met minimaal twee tips die je direct kunt toepassen!