Hoe een persoonlijke standaard jou helpt om gezonde keuzes te maken

Op de gebieden waarin je worstelt en het moeilijk hebt, mis je vaak één of meer standaarden. Maar wat is nou eigenlijk een standaard? Een zoektocht op synoniemennet.nl laat het volgende zien:

Woorden als criterium, graadmeter en maatstaf zijn synoniemen. Een standaard is dus de lat waar je iets naast legt en beoordeelt of iets daarbij past of niet. Past het erbij dan voer je het uit en past het niet, dan schuif je het zonder discussie aan de kant.

Waarschijnlijk heb je al verschillende standaarden

Denk bijvoorbeeld aan professionele standaarden. Je vindt het normaal dat je op tijd op je werk komt of aanschuift bij een vergadering en ergert je bont en blauw aan de collega’s die daar losser mee omgaan. Je vindt het logisch dat je je tijger-onesie thuis laat en dat je haar en make-up verzorgd zijn. Ik had vroeger een collega die in de zomer én de winter altijd op blote voeten liep, óók bij haar afspraken buiten de deur. Haar standaard was ‘Ik loop altijd op blote voeten.’. Dat vind je wellicht belachelijk als jouw standaard ‘Ik heb altijd gesloten schoenen aan, hoe warm ook.’ is.

Ook binnen relaties met andere mensen heb je mogelijk standaarden wat betreft communicatie en gedrag. Denk aan ‘Ik tolereer geen liegen / bedriegen’ binnen een romantische relatie. Degene met een dergelijke standaard hoeft geen tweede keer na te denken of hij of zij de partner nog een kans geeft. Over en uit en klaar.

Als ouders zijnde heb je opvoedingsstandaarden op bijvoorbeeld de gebieden beeldschermen, kleding en eten. Wat mogen de kinderen wel en niet kijken op YouTube en TV? Hoe lang mogen ze beeldschermen? Wat kunnen ze wel en niet dragen buiten de deur? Mag de buik wel of niet bloot? Menig vader zal zijn tienerdochter absoluut niet als ‘één of andere goedkope del’ met hotpants en kort topje de deur uit laten gaan tot grote frustratie van dochterlief. Eén snoepje per dag is genoeg en elke dag mag je één glas limonade en voor de rest drink je water.

Keuzes maken wordt makkelijker omdat niet alles meer een optie is. Niet alles ligt meer ‘op tafel’. Kort shirtje? Nee, kleed je maar weer om. Snoepje? Ja, je hebt er nog geen gehad. TV kijken? Nog een half uurtje kan.

Je mist een standaard voor jezelf en je eigen gedrag

Als het op de gebieden aankomt waarin je moeite hebt en worstelt om dit anders te krijgen blijkt dat je geen standaard hebt voor jezelf. Geen standaard op gebied van bewegen, eten, geld uitgeven of sparen, slapen etc. Dit betekent dat alles op tafel ligt en alles een optie is. Terwijl standaarden voor jezelf, je gedrag en hoe je met jezelf om gaat en voor jezelf zorgt misschien nog wel belangrijker zijn dan de standaarden voor je professionele leven, opvoeding etc.

Geen standaard hebben is onoverzichtelijk en kost ontzettend veel energie

Een standaard missen op bijvoorbeeld het gebied van eten, maakt dat je ontzettend veel ruimte hebt om met jezelf en met anderen in discussie te gaan. Je weet dat het niet gezond is en je niet richting je doel helpt, maar ja het is ‘maar één keer’, ‘zo gezellig’ of ‘iemand heeft zo z’n best gedaan’, dus ga je overstag. Dit soort ‘discussies’ zijn uitputtend. Het is zeer onoverzichtelijk als alles op eetgebied mogelijk is, dan schommel je tussen ver voorbij je grens overeten tot extreem streng diëten. De reden dat je soms zo obsessief met eten bezig bent is dat je een standaard mist.

Voorbeelden van standaarden op gebied van eten, geld en beweging

Eten

Stel dat je merkt dat je steeds weer verrast bent dat je bord leeg is en toegeeft aan meer eten om de ervaring te rekken. Ook al ben je fysiek gevuld en verzadigd, psychologisch gezien mis je nog wel verzadiging. Het genieten van het kauwen en het proeven van de smaak. De oorzaak van dit steeds weer overeten ligt wellicht in het feit dat je eet tijdens het Instagrammen, TV kijken of werken.

Een helpende standaard zou hier kunnen zijn ‘Ik multitask niet tijdens het eten.’ Een simpele regel waardoor eten niet samen gaat met TV kijken, op je telefoon zitten en werken, waardoor je bewust en met aandacht kunt eten en veel eerder stopt met eten.

Keuzes maken is een stuk eenvoudige en sneller in de situatie waar je met je partner een film kijkt en automatisch de gedachten aan chips of toastjes brie in je hoofd oppoppen om het nog gezelliger te maken. Ben je bereid om de film te stoppen, naar de keuken te gaan om het klaar te maken, terug te komen, het rustig op te eten en dan de film weer te vervolgen? Nee. Teveel gedoe en moeite. Dat is het niet waard. Het gaat er namelijk niet om dat je dat snacken echt wilt of dat je fysieke trek hebt, het is gewoon dat extra laagje dat je gewend bent om op de activiteit ‘film kijken’ te leggen. De standaard ‘Ik eet alleen en doe verder niets ernaast’ maakt de keuze zeer eenvoudig.

Geld

Geef je steeds meer geld uit dan je hebt en kom je daardoor vaker dan je wilt in de problemen? De standaard ‘Ik geef alleen geld uit dat ik op mijn bankrekening heb staan.’ geeft hier veel lucht. Er is nooit een discussie over wel of niet een lening aangaan, want je koopt gewoonweg niets waar je geen geld voor hebt.

Beweging

Zet een standaard voor hoeveel wandelingen en workouts je per week wilt doen. Met deze standaard plan je dit aan het begin van de week dat dit in je agenda staat. Nooit meer hoef je te denken dat je eigenlijk meer moet bewegen en wanneer past dat deze week dan? Het is gewoon iets dat je doet.

Heb jij ergens in je leven een struggle?

Sta jij jezelf toe om 35x op snooze te drukken, steeds suikertroep in huis te halen of maak je een potje van je workouts en beweegmomenten? Je hebt geen standaard op dit gebied! Een oplossing is dus een standaard in het leven te roepen en te oefenen om deze standaard na te leven. Wat voor persoon wil jij zijn?

Een standaard is niet bespreekbaar en staat niet open voor discussie. Is je standaard ‘Je 12 jarige dochter kan niet naar buiten als haar buik zichtbaar is.’ Maar mag het wel als ze met alleen meiden erop uit gaat en niet naar school of naar een activiteit waar jongens aanwezig zijn? Dan is het geen standaard. Dit zorgt er dan ook voor dat je dochter steeds in discussie gaat en de ruimte zoekt om wél met blote buik naar buiten te gaan. Je grens is niet duidelijk.

Het is alleen een standaard als het gewoonweg zo is en op die manier uitgevoerd mag worden.

Start met één standaard

Wil jij andere keuzes maken, zet voor jezelf één standaard om mee te beginnen. Ja, slechts eentje. Een standaard die je kunt uitvoeren en bereidt bent om uit te voeren. Als gedachten en gevoelens opborrelen met het idee “Poeh, dat gaat nooit gebeuren” dan is dat geen slimme standaard voor dit moment en dus een zinloze bezigheid. Zoek een andere, waarvan het een reële optie is dat je dit met oefening en inzet waar kunt maken. Gelukkig geeft het leven talloze momenten om te oefenen. Hierdoor train je jezelf en je brein en word je steeds beter in keuzes maken en leven naar je eigen standaarden.

 

Go for it

 

Annoesjka

 

PS: Herken jij het? Dat je soms wel en geen standaard voor iets hebt? Wanneer je merkt dat je het lastig vindt om een standaard te bedenken of dat je standaard toch steeds weer open staat voor discussie en dus geen standaard is, vraag dan gerust gratis een online gesprek met mij aan.

 

Blijf op gewicht tijdens de feestdagen met deze tool

Persoonlijk vind ik feestdagen als kerst, Oud & Nieuw, Pasen en verjaardagen gezellig, maar ik zie er ook wel tegenop. Eten neemt altijd een belangrijke plek in. Niet zomaar eten, maar feesteten en véél eten. Eigenlijk is eten verbonden aan bijna alle activiteiten die we alleen of met anderen ondernemen. Van het gezellige speculaasje bij de koffie tot een frites mayo in het laatste uur van een bruiloftsfeest. Van ‘ruim voorzien van koekjes, chocolaatjes en uitgebreide lunch’ cursusdagen van het werk tot het aanbieden van iets lekkers aan ons bezoek. En je ook nog eens schuldig voelen als je niets bijzonders hebt als het bezoek onverwachts voor de deur staat.

Maat houden bij het zien van al dat lekkers is niet mijn sterkste kant

Deels is dat aangeleerd gedrag dat er bij mij al vroeg ‘ingetraind’ is en deels is dat een overlevingsstrategie van ons brein. Ons brein reageert sterk op het zien, ruiken, horen, proeven en voelen van lekker eten. Eten betekent overleven! En lekker eten betekent een fijn gevoel!

Het zien van een prachtig chocoladetaartje dat uitpuilt van de chocoladestukjes start een heel proces binnen in mijn brein. Het activeert eerdere ervaringen van het eten van chocoladetaart en ik kan mij de zoet- en smeuïgheid met bijbehorende geur- en smaaksensatie direct voor de geest halen. Hongerhormonen worden opgeschroefd wat de zin in dit prachtige lekkers nog meer doet toenemen. Het water loopt me letterlijk in de mond, want mijn speekselproductie neemt toe, klaar om die verleidelijke berg aan koolhydraten, vetten en eiwitten te verorberen.

Op een feestdag word je steeds opnieuw verleid

Eén lekker chocoladetaartje kan natuurlijk prima. Op een feestdag is dit taartje echter niet jouw enige moment dat je voor de keuze staat ‘wel of niet nemen’. De gastvrouw heeft extra haar best gedaan om haar gasten te verwennen en tovert het ene na het andere lekkers uit haar keuken. Elke keer weer opnieuw speelt zich het bovenstaande proces af. Natuurlijk weet je dat je ‘nee’ mag zeggen, dat een appel gezonder is en dat al dit lekkers je niet naar je doel brengt. Maar ach… deze keer kan het toch nog wel? Morgen (of 1 januari) ga je er dan weer goed opletten en dit keer écht.

Bewapen je tegen de verleiding

Als je dit herkent en je wilt beter leren omgaan met de overvloed aan lekkers en niet meer overeten, dan heb ik een waardevolle oefening voor je. Bij deze tool is het enige wat je nodig hebt wat tijd en je voorstellingsvermogen. En voordat je in paniek raakt dat je niet kunt visualiseren: Als jij uit 100 sleutelbossen je eigen sleutelbos herkent en in het donker bij je eigen huisdeur eindigt, dan heb je ruim voldoende voorstellingsvermogen tot je beschikking.

Stap 1

Bedenk voor jezelf waar het bij dit soort feesten voor jou om draait. Is het de gezelligheid, het samenzijn, tijd maken voor elkaar? Of is het toch meer het (speciale) eten? Neem hiervoor even de tijd, denk terug aan een aantal feestdagen en schrijf alles op wat je leuk en belangrijk vindt, zodat je een goed beeld te krijgt.

Stap 2

Is eten voor jou onlosmakelijk aan dit soort activiteiten verbonden? (Dat kan ik me zeker voorstellen!) Bedenk dan eens wat je de afgelopen jaren moeilijk vond bij dit soort momenten en waar wil je eigenlijk niet meer tegenaan lopen? Waar baal je steeds weer van?

Schrijf dit allemaal op en maak hier voor jezelf een soort zwart wit film van. Je zit in de bioscoop en je ziet jezelf op het filmdoek in allerlei situaties met eten. Hoe voel je je als je ziet dat je weer voorbij je eigen grenzen gaat? Hoe voelt je lijf als je buik tot de nok toe gevuld is, flink borrelt en op ontploffen staat van alle vette en zoete dingen die je hebt gegeten? Welke gedachten denk je over jezelf, over de situatie of over anderen?

Wil je dit weer? Word je hier blij van? Wat zegt de weegschaal over een jaar of over vijf jaar als je zo doorgaat? En nog belangrijker, hoe zie jij eruit als je zo doorgaat? En hoe voel je je dan? Wat denk je dan? Wat kan je dan nog wel en wat niet meer?

Stap 3

Sta eens stil bij hoe je je op zo’n feestdag wél wilt voelen en hoe verloopt zo’n dag dan? Dit keer zit je letterlijk ín de film. Heb je wel eens rondgelopen met een virtual reality bril? Dat voelt exact hetzelfde. Je bent in je eigen virtual reality wereld. Je zit je in je eigen lijf en kijkt vanuit je eigen ogen de wereld in. Je ziet, hoort en doet alsof je alles echt meemaakt. Maak het beeld zo levendig, kleurig, mooi en zo echt mogelijk.

Je kiest bewust en eet alleen wat je oprecht lekker vindt en je voelt de trots en het vertrouwen wat dit met je doet. Je geniet bewust van de gezelligheid, de mensen en het eten. Elke hap is een feestje van smaken in je mond en op het moment dat je opmerkt dat je maag voldoende verzadigd is stop je met een goed gevoel. Je zegt ‘nee’ tegen de gastvrouw als ze voor de tweede ronde langskomt en weerstaat de druk als ze zegt dat ze het speciaal voor jou gemaakt heeft. Je buik is rustig, aangenaam gevuld en het is goed. Je hebt vertrouwen in de cijfers van de weegschaal en je toekomst. Je voelt de positieve kracht van keuzes die je maakt.

Schrijf dit scenario ook uit met pen op papier. Je maakt het scenario dan veel krachtiger en echter.

Stap 4

Gebruik je scenario van stap 3. (Zo’n scenario kun je voor elke uitdagende situatie maken en dat hoeft niet eens met eten te maken te hebben). Start een aantal dagen van te voren (bijvoorbeeld elke ochtend als je wakker wordt) met het bewust doorlezen en inbeelden van het scenario (in virtual reality stijl) van hoe je je wilt gedragen, welke keuzes je maakt. In kleur, geur, gevoel en geluid. Voel in je lijf wat dit bij jou van binnen te weeg brengt. Ervaar je een warm gevoel of een tinteling van blijdschap en trots van binnen of iets anders? Focus je hierop en vergroot het uit.

Op de dag zelf doe je dit een paar keer. In de ochtend, middag en zeker vlak voordat je voor het feestelijke moment staat. Herinner jezelf en je brein eraan hoe jij je wilt voelen en welke gedachten en welk gedrag hierbij hoort.

De kans dat je de keuzes maakt zoals je de afgelopen dagen hebt bedacht is nu aanzienlijk groter dan zonder deze visualisatie-oefening. Bij moeilijke keuzemomenten haal je die positieve film voor de geest en ervaar je het gevoel weer wat het je brengt, haal diep adem en zeg nee en kies wat je in je hart wilt. Je zult zien dat het lukt.

Deze tool maakt slim gebruik van je brein!

Je brein maakt namelijk geen onderscheid tussen de werkelijkheid en wat in je hoofd gebeurt. Je brein ervaart dit scenario alsof je écht deze keuzes maakt en hier echt blij, trots of relaxed van wordt. Door in gedachten steeds de keuzes te maken die je wilt, train je je brein om die dingen te kiezen die jij echt wilt. Daarnaast wil je brein graag dat jij je goed voelt en als jij je keer op keer tijdens het afdraaien van het gewenste scenario in gedachten lichaamssensaties van trots, licht en fijn ervaart, dan helpt dit om in de werkelijkheid ook die keuzes te maken die je richting dit gevoel helpen.

Werkt deze tool meteen en altijd?

Misschien niet. Het ligt eraan hoe vaak en hoe intens je het scenario in je gedachten oefent. Verder ben je een mens met diep ingesleten patronen en overtuigingen. Loopt het toch niet helemaal zoals je wilde? Kijk na afloop altijd naar de momenten die wél goed gingen en vier al deze momenten. Wedden dat het er meer dan ooit waren? Wees je bewust van de strategieën die je toen hebt toegepast, want deze zijn het waard om vaker in te zetten. Hoe vaker je de tool toepast, hoe beter je erin wordt en hoe fijner het voelt om die keuzes te maken die jíj wilt.

Merk je dat je er in je eentje niet helemaal uit komt? Het inbeelden lukt niet goed of hebt eigenlijk geen idee hoe je je gewenste scenario moet vormgeven?

Neem dan gerust even contact met me op, dan kijk ik graag en geheel vrijblijvend even met je mee.

 

Go for it!

 

Annoesjka

PS: Lukt het jou wel om ‘nee’ te zeggen en om met een positief gevoel de feestdagen door te komen? Welke dingen helpen jou erbij?

Lekker belangrijk! Eerlijk zijn naar jezelf tijdens de feestdagen.

De decembermaand komt er weer aan. Dat betekent voor veel mensen een maand vol met familie- en vriendenactiviteiten. Vaak zijn deze activiteiten gekoppeld aan eten. Véél eten. Lekker eten. En niet altijd de gezonde keuze, integendeel. Een reden voor een klant van mij om zich nu al druk te maken en tegen al deze gezellige donkere dagen zo aan het einde van het jaar op te zien. En dat is natuurlijk heel erg jammer. Ik begrijp haar helemaal. Maat houden op dit soort dagen met al dat lekkers is bijna onmogelijk. Vroeger zat ik standaard overvol na een feestdag, tegenwoordig lukt maat houden op een goede dag iets beter, maar de verleiding trekt behoorlijk. Ik wil altijd alles proeven, zéker als het zelfgemaakt is. Daarnaast vind ik ‘nee zeggen’ moeilijk omdat iedereen zoveel moeite doet om het leuk, gezellig en lekker te maken. Dan is het toch wel lullig als ik niet overal iets van neem. Als jij ook een beetje opziet tegen alle verleidingen de komende maand, lees nog even verder. In dit blog deel ik een paar tips om redelijk ongeschonden door de feestdagen heen te komen. Want met de juiste (eerlijke) houding en mindset is dat echt te doen. Meteen ook weer een goede opfrisser voor mij!

Kijk en luister je liever? Check de video. Lees je liever? Lees dan vooral verder 🙂

Video met 5 mindset tips voor de feestdagen.

 

 

TIP 1 Welk verhaal besluit je aan jezelf te vertellen?

Je houding en mindset bepalen of het je wel of niet lukt om (redelijke) gezonde keuzes te maken tijdens alle decemberfeesten of eigenlijk tijdens alle verleidelijke momenten door het hele jaar heen. Er zijn namelijk twee mogelijkheden: Of je besluit dat je jezelf zo goed mogelijk wilt voelen en bent bereid om te bedenken welke keuzes hierbij passen en onderneemt hier actie op. Of je beslist dat het je niet kan schelen en dat je er later wel een keer mee dealt.

Het zit ‘m niet in de verleiding en de aantrekkingskracht van het eten, maar meer in het overtuigen van jezelf, wat ‘verkoop’ je aan jezelf. Bij de aanblik van een tafel vol met lekkere hapjes, kun je jezelf overtuigen dat je het allemaal wilt eten: “Oh oh, dat ziet er super lekker uit en dat daar lijkt me ook ontzettend lekker. Och, het is maar één dag feest. Morgen doe ik weer normaal.” Óf je kunt jezelf overtuigen dat je een deel wilt eten omdat het er écht lekker uit ziet en dat je de rest laat staan.  “Weet je, het is het gewoon niet waard. Ik ken dit allemaal al. Als ik dit allemaal eet voel ik me straks weer stom dat ik heb toegegeven. Ik wil me goed voelen over mezelf en mijn keuzes, dat betekent meer voor me dan alles wat hier op tafel staat. Ik neem die lekkere appelflap van de bakker en ga gezellig kletsen met iedereen die ik al een tijd niet heb gesproken.”

In beide gevallen ben je jezelf aan het overtuigen. De eerste zorgt dat je zwicht voor het kortstondige lekkere gevoel met een veel minder fijn gevoel (en protesterende darmen) na afloop, de tweede zorgt dat je maat houdt en met een goed, sterk en tevreden gevoel het feest verlaat.

TIP 2 Je hoeft niet alles te laten staan, maak wel keuzes.

Natuurlijk mag je lekkere en minder gezonde dingen eten. Bedenk voor jezelf “Wat is het echt waard en wat niet. Geef ik het een 8 of hoger?“ Bv. supermarktkoekjes zijn het eigenlijk niet waard. Maar een homemade stuk worteltaart misschien weer wel. Aardappelpuree is het misschien niet waard, maar het dessert mogelijk wel. Blijf met jezelf verbonden: Hoe wil je je voelen en hoe vooral niet? Welke besluiten passen hierbij?

TIP 3 Trap niet in de valkuil van wat ‘anderen doen’.

Je vindt het tenslotte ook niet oké, als je eigen kind hetzelfde doet als iedereen. (‘Maar mam, iedereen was aan het drinken!’ Of ‘Maar pap, iedereen had seks!’) Zo wil je niet dat je kind op een feestje bezig is, dus zo zou je zelf ook niet op een feest bezig moeten zijn. (‘Oh, iedereen neemt een dessert en iedereen is aan de alcohol of iedereen schept een tweede keer op!’) Neem dus niet iets omdat iedereen dat doet, maak keuzes waardoor jij je het beste voelt, tijdens maar vooral ook na afloop. Ga voor de langere termijn en niet voor het korte moment met bijbehorende gevolgen. Dit vraagt uiteraard oefening. Stel jezelf vragen: ‘Iedereen neemt een dessert, moet ik dat dan ook doen? Is dat een regel? Beledig ik de gastvrouw echt als ik ‘nee’ zeg of mijn bord niet leeg eet? Ga ik me hierdoor het best als mogelijk voelen? Zijn die 15 seconden het waard om me zus en zo na afloop te voelen? Heb ik eigenlijk nog wel honger?’ Wees mindfull en blijf met jezelf in contact.

TIP 4 Visualiseer de dag

Sta op en bedenk, maar zie ook voor je hoe je wilt dat die dag gaat lopen. Welke keuzes wil je maken? Stel jezelf de vraag: “Hoe kan ik deze dag tot een succes maken? Hoe ziet dat eruit? Hoe wil ik me voelen en wat is daarvoor nodig?” Zie jezelf de keuzes maken die je wilt en het wordt een stuk gemakkelijker op het ‘echte’ moment.

TIP 5 Zorg dat jij de gasten uitnodigt

Deze praktische afsluiter zorgt ervoor dat jij de controle hebt over wat er op tafel komt. Je kunt alles in eigen hand houden en je eigen keuzes maken, passend bij wat jij belangrijk vindt. En natuurlijk, als je weet dat Ome Arie zo gek is op chocola, koop je een paar chocolade kerstkransjes bij de bonbonwinkel. Dat hoeft echt niet een voorraad chocolade kerstballen, kerstmannen en musketkransen van de LIDL (lekker goedkoop!) te zijn, waar jij de restjes van ‘moet’ opeten de volgende dag bij het ontbijt. (waar gebeurd ;))

 

Hoe ga jij de komende decembermaand in? Staan er leuke activiteiten en feesten op het programma? En zie jij er misschien, net als ik, ook een beetje tegenop? Leuk als je het hieronder met me wilt delen!

Verleiding weerstaan of vermijden?

Op het moment dat ik dit schrijf is het weer bijna 11 november, Sint Maarten. Ik heb altijd een dubbel gevoel bij Sint Maarten, waarbij vrees de meest sterke is! Onderaan vind je een aantal ‘Hoe overleef ik Sint Maarten’ tips voor als dit feest voor jou en/of je kinderen een uitdaging is.

Wil je liever een video van mij zien over dit onderwerp? Check de video pagina.

Sint Maarten: Hemel of Hel?

Afgelopen jaren kwam die zin regelmatig in mijn hoofd voorbij.

Aan de ene kant gunde ik mijn kinderen een leuke Sint Maarten en gingen we uiteraard met de zelfgemaakte lampion de deuren langs. Of het nou vroor of regende, dat maakte niet uit. In mijn aard zit een stuk competitief gedrag, ik wilde die zakken zo vol mogelijk krijgen. Zelfs als mijn kinderen er klaar mee waren, spoorde ik ze nog aan met “Kijk, daar heb je nog een heel rijtje huizen met het licht aan. Laten we die ook nog even doen.” Ik maakte er gewoon een sport van.

Aan de andere kant baalde ik vervolgens enorm van de berg snoep (vaak meer dan 2 kilo!) die we na het lopen in huis hadden.

Mijn verantwoordelijkheid als ouder.

Als ouder wil ik dat mijn kinderen gezond opgroeien. En daar past best een snoepje per dag bij. Maar die overvolle kleurige en zeer verleidelijke potten snoep zorgden voor zeurende kinderen (“Mag ik drie snoepjes?” “Hij heeft een groter snoepje! Dat wil ik ook.”) en voor mij de interne strijd of ze wel of niet een extra snoepje mochten. Naast dat ene snoepje heb ik liever dat ze iets gezonds eten met waardevolle voedingsstoffen.

Het waren niet mijn kínderen die de meeste snoep aten…

Ik wist wel wie de meeste snoepjes zou eten… Dat was IK. Vooral de aantrekkingskracht van Marsen, Twixen, Milkyways, Snickers, M&M’s werkte overweldigend. De hele dag riepen de snoeppotten vanuit de kast naar me “Eet mij. Ik ben hartstikke lekker. Zoet en zacht.” Dan bedacht ik elke keer sneaky hoe ik zo onopvallend mogelijk zoveel mogelijk kon opeten. De ene keer vanuit de ene pot en de andere keer vanuit de andere. Mijn kinderen zijn niet zo heel oplettend ingesteld, dus ik kwam echt ver!

 

De verleiding weerstaan of gewoon niet opzoeken?

Mijn kinderen zijn nu 9 en 12 jaar. Dit jaar slaan we wat mij betreft Sint Maarten lekker over. Ik wil die verleiding niet in huis hebben. Ik ben er veel te gevoelig voor. Ik weet nu al hoe het zal gaan zijn, dat is in al die jaren echt niet veranderd. Is het in huis, dan eet ik het op!

Verleiding kan ik dus beter niet gaan opzoeken. Vroeger vond ik dat zielig en zwak van mezelf, ik vond dat ik dat gewoon moest kunnen. Ik vond dat ik die wilskracht moest hebben!

Maar ja, 8 van de 10 keer lukte dat natuurlijk niet en leverde deze keuze mij alleen maar een mega schuldgevoel en hele nare gedachten over mezelf op. “Het wordt nooit wat met mij. Wat een loser.”

Ik gebruikte allerlei smoezen om lekkere dingen in huis te halen.

“Voor als er onverwacht visite voor de deur staat.” (Gebeurde nooit.) “De kinderen mogen toch wel iets lekkers.” (Goh, is het nu alweer op?) “Ik haal het nu alvast in huis, het is nu in de Bonus.” (Het heeft nooit dat verjaardagsfeest gehaald, dus kon ik het tegen die tijd weer opnieuw en niet in de Bonus in huis halen.) Het leek alsof ik het voor anderen in huis haalde, zelfs ik dacht dat! Maar eigenlijk, heel eerlijk, was mijn onderbewuste mij aan het sturen en vierde die al ‘feest’ omdat er weer van alles te snaaien viel.

Bij een alcoholist is het wel logisch dat hij geen drank in huis heeft.

Er is bijna niemand die het gek vindt dat een alcoholist geen drank in huis heeft en niemand biedt bewust een biertje aan een alcoholist aan. Nee, dat is logisch. We moeten niet de kat op het spek binden! Hoe anders is dat bij mensen die gezonder willen eten en/of graag willen afvallen? Overal worden we blootgesteld aan verleiding en met een beetje pech dringen mensen ook nog aan als je ‘nee, dank je’ zegt tegen dat gebakje op het werk of een goedgevulde schaal vol heerlijk geurende frituurhapjes op een verjaardag en zwicht je alsnog.

Tips om Sint Maarten het hoofd te bieden.
Natuurlijk kunnen de kinderen lekker gaan lopen met Sint Maarten! Wil je de buit een beetje beperkt houden, voor je kinderen en /of voor jezelf dan heb ik de volgende tips voor je.

Verwacht je kinderen aan de deur?

  • Als je snoep koopt, koop iets heel kleins. De kinderen komen echt niets tekort.
  • Eén snoepje is zat, bundel het niet in een zakje.
  • Koop niet teveel. Als je iets overhoudt, is de kans wel heel groot dat je dat zelf op eet.
  • Je kunt bij de Action, Zeeman en Wibra ook kleinigheidjes kopen als potloden, gummen, pennen, magneetjes, sleutelhangers etc. Dat is nog eens iets anders dan snoep!

Lopen je kinderen met hun lampion langs de deuren?

  • Wees enthousiast over de liedjes, over de geknutselde lampion en over hoe gezellig het is om met z’n allen zo door het donker te lopen. Sint Maarten gaat om veel meer dan snoep verzamelen. Dus geef aandacht aan vooral alles daar omheen.
  • Spreek van te voren af hoe lang jullie gaan lopen of hoeveel straten jullie gaan doen.
  • Bespreek van te voren hoeveel snoep je kind in zijn of haar snoeppot mag bewaren. Bekijk de buit na het lopen vol bewondering en nieuwsgierigheid. Laat je kind de mooiste en lekkerste kiezen tot het aantal snoepjes dat is afgesproken. De rest kan wellicht naar de voedselbank of linea recta de prullenbak in als je kind op bed ligt. Ja, zonde, ik weet het, maar ons lijf als afvalbak gebruiken is ook zonde! En andere mensen met snoep opzadelen zodat het in hun lijf kan, is eveneens zonde en eigenlijk behoorlijk gemeen.

 

Hoe kom jij Sint Maarten en de dagen erna door? Heeft al die snoep en chocola ook zo’n enorme aantrekkingskracht op jou en/ of je kinderen? Zou je het hieronder met me willen delen?

 

Herken jij mijn ‘strijd’ ook, dat je vindt dat je de verleiding maar moet kunnen weerstaan? Ben je teleurgesteld of boos als het weer eens een keer niet lukt? Zoals je hebt gelezen vind ik het ook nog steeds moeilijk. En dat is niet erg. Maar wel praktisch als je daar op een handige manier mee om kan gaan. Je kunt me gerust vragen hierover stellen, met liefde beantwoord ik die. Mail me of vraag de gratis brainstormsessie aan zodat ik je al meteen bruikbare tips kan geven, die je zullen helpen om verleidingen op moeilijke momenten te weerstaan.

 

Ja, ik wil tips om verleidingen te kunnen weerstaan. Doe mij een gratis brainstormsessie

Geef jij alles wat je eet een 8 of hoger?

De belofte van lekkere hapjes en sapjes en dat ik niet zonder honger naar huis zou gaan is meer dan waargemaakt. 😍😱 Vandaag was ik in Den Hoorn voor de workshop Bloggen zonder Bullshit met Claudia van het Verhalenpakhuis

Het weerstaan van HOMEMADE hapjes is niet mijn ding

De belofte en helemaal het zíen van al dat lekkers deed een hoop beroering in mijn binnenste in werking zetten. En het was niet zomaar lekkers, het was allemaal HOMEMADE lekkers. De dames van Conceptstore Zoes gebruiken mooie pure basisingrediënten en bereiden hun producten met liefde. Dat raakt een extra snaar bij mij. Het FOMO-deel in mij doet van vreugde een rondedansje “Oh, wat ziet het er mooi en héérlijk uit? Kan niet wachten om dat allemaal te proeven. Waar zal ik mee beginnen?!” (Voor als je denkt “Huh, FO-wattes?” FOMO staat voor Fear Of Missing Out, Bang Om Iets te Missen.)

 

Ik had mezelf van te voren al toestemming gegeven om vandaag vooral te genieten van alle hapjes die ik voorgeschoteld zou krijgen als ze maar wel een 8 of meer waard zouden zijn. 

Waar ik voorheen regelmatig de smoes gebruikte “Ja, ik wil ook léven hoor!” om altijd alle lekkere (en ja, ook gewoon de minder lekkere) hapjes te nemen die mij aangeboden werden, kies ik nu bewust uit wat en wanneer ik wel of niet iets neem. Ik bedenk dat van te voren, want vaak kan ik al inschatten wat er gaat komen.

Op een bedrijfsfeestje komt de schaal met bloedhete bitterballen en frikandellen bijvoorbeeld regelmatig langs. Op een of andere manier valt zo’n heerlijk geurende snack mij toch wel tegen, dus tegenwoordig komen er dan automatisch helpende gedachten langs “Helpen deze bitterballen me naar mijn doel toe of van mijn doel af? Welk cijfer geef ik ze? (Stel het is lager dan een 8.) “Is het de consequentie (niet op gewicht blijven) dan waard?”

 

Niet alles was een 8 waard

Het eerlijk toegeven aan mezelf dat ik op feestjes, bij familiebezoek en dagjes uit dingen in mijn mond stopte die niet een 8 of hoger waard waren, heeft bij mij best wel een tijd (lees een paar jaar) geduurd. Daarna duurde het nog een hele tijd voordat ik er ook daadwerkelijk consequent naar ging handelen en dus de keuze maakte om niet alles klakkeloos aan te nemen of te pakken van de hapjestafel.

 

Ga je door met eten of ga je keuzes maken?

Vind jij ook gewoon álles lekker, maar ziet je toekomst er eigenlijk niet zo rooskleurig als je door gaat met van alles in je mond stoppen? Trekt het idee je niet aan dat je er nog een paar jaar over gaat doen om dit om te buigen? Laten we dan even Skypen.

Je krijgt van mij tips die jou gaan helpen om dit proces een stuk sneller te laten verlopen, zodat jij direct na dat Skypegesprek díe keuzes maakt die je dichter bij je doel brengen in plaats van er vanaf.

Voedingscoach en lifestyle

De feestdagen… Excuus om te (vr)eten?

Gezellig, maar zó gevaarlijk!

Persoonlijk vind ik feestdagen als kerst, Oud&Nieuw, Pasen gezellig, maar ik zie er ook altijd wel tegenop. In november worden de winkelstraten versierd met gezellige verlichting in de donkere dagen, in december komt menig huis en tuin daar nog bij. Al fietsend of wandelend door de buurt voelt het sfeervol en knus. Plannen worden gemaakt, waarbij de eerste twee vragen meestal zijn ‘Bij wie vieren we kerst dit jaar?’ direct gevolgd door ‘Wat komt er allemaal op tafel?’. En soms komt daar achteraan ‘Wat zullen we gaan doen?’. Terugkijkend op de afgelopen jaren nemen de activiteiten ‘gezellig kletsen, spelletjes doen, leuke kerstfilms kijken’, dit alles in combinatie met de aantrekkelijke activiteiten ‘eten en zitten’ een groot deel van mijn feestdagen in beslag. Super leuk en gezellig vind ik dat, alleen is er helaas een keerzijde.

Eten, eten en nog eens eten!

Eten is een belangrijk, zo niet essentieel onderdeel van de feestdagen. Ik kijk er naar uit en ik zie er tegenop. Herken je dat? Zin om lekkere dingen te maken en te eten, maar ook bijna zeker weten dat ik mezelf waarschijnlijk niet in de hand ga houden en elke feestdag steevast eindig met een te volle maag, soms tot buikkrampen aan toe met de bijbehorende spijt. “Ik had mezelf nog zo voorgenomen om…”.

Ik neem kerst even als voorbeeld: Zo’n hele dag (en er zijn er zelfs twee van!) staat in het teken van eten. In elke reclamefolder en supermarkttijdschrift word je overladen met de kerstontbijt-, kerstbrunch-, kerstlunch-, kerstkoffie-, kerstborrel- en kerstdinerideeën en recepten. Ook in míjn hoofd zit op een of andere manier dat het ontbijt ‘speciaal’ moet zijn met kerst. De lunch is minder belangrijk, meestal omdat we dan al zo vol zitten van het kerstbrood, de geurige warme ovenbroodjes, de pitten- en zadenbeschuiten en crackers, ei met spek uit de oven, de smakelijke kruidenkaas, de speciaal gekruide vleeswaren, de gezonde bosvruchtensmoothie en de chocoladekerstkransjes uit de kerstboom.

In de middag ga ik op visite of krijg visite. Dit betekent: thee, kersttaart en -chocola, gevolgd door lekkere borrelhapjes met een drankje. Oh, de kerstcadeaus mag ik natuurlijk niet vergeten, die liggen ook onder de kerstboom. En dan is het 19.00 uur, tijd om aan tafel te gaan voor het 4-gangenkerstdiner of heerlijk gourmetten. Zelfs als mijn buik zo’n beetje ontploft past daar toch nog het kerstdessert bij met als afsluiting een geurige kop thee met uiteraard chocolade kerstkransje(s).

Alles willen proeven en geen ‘nee’ kunnen zeggen!

Ik ben iemand die alles wil proeven, zeker als ik het nog niet ken, het zelfgemaakt is of gewoon omdat het er lekker uit ziet. Ik neem me voor om van alles maar weinig te nemen. Alleen zelfs áls het me al lukt om weinig te nemen, weinig van heel veel verschillende dingen is bij elkaar gewoon héél véél. Met als gevolg een overvolle buik met gasontwikkeling…. zucht.

Daarnaast heb ik moeite met ‘nee’ zeggen. Aan de ene kant, omdat ik niets lekkers wil missen, aan de andere kant omdat degene bij wie ik op visite ben er veel moeite voor heeft gedaan. Aansporingen als “Het is maar één keer kerst”, “Ik heb het speciaal voor jou gebakken”, “Het moet op hoor, anders moet ik het weggooien / anders moet ik het in mijn eentje opeten”, “Ach, jij kan het wel hebben”, “Dan ga je maandag toch weer beginnen?” voeren de druk om toch vooral te nemen nog een beetje op.

Door dit soort afwijkende feestdagen (dat kunnen trouwens ook verjaardagen zijn) raak ik best vaak uit balans. Zit ik net een beetje lekker in een gezond eetritme en is mijn hoofd net een beetje rustig, na een feestje is de onrust en de roep naar lekkers vaak weer volop aanwezig en niet of nauwelijks te temmen. Zó irritant en frustrerend!

Geen (vr)eetfestijn dus, maar hoe dan wel??!

Herken je dit? Heb jij ook moeite met de feestdagen en de overvloed aan lekkers? Eet je ook veel meer dan je wilt en goed is voor je lijf? Is het iets waar je je dan maar bij moet neerleggen? Dat het gewoon zo werkt? Of moet je dan maar alle feesten gaan vermijden, zodat je niet meer in deze valkuil trapt?
Nee! Dat lijkt me niet! Maar wat en hoe dan wel? Nu kan ik allerlei praktisch tips gaan geven, maar waarschijnlijk weet je daar vast al veel van en internet staat er vol mee. Ik gooi het over een andere boeg. Hieronder beschrijf ik een krachtige tool, waar je zeker iets aan kunt hebben. Het enige wat je nodig hebt is wat tijd en je voorstellingsvermogen. Voordat je begint met ‘Ow, daar ben ik helemaal niet goed in’, als jij uit 100 sleutelbossen je eigen sleutelbos herkent en in het donker bij je eigen huisdeur eindigt, dan heb je voorstellingsvermogen zat!

  1. Bedenk voor jezelf eens waar dit soort feesten voor jou om draait. Is het de gezelligheid, het samenzijn, tijd maken voor elkaar, of is het toch meer het (speciale) eten? Schrijf het op als het je helpt om een goed beeld te krijgen.
  2. Als eten er onlosmakelijk mee verbonden is (wat ik me zeker kan voorstellen!), bedenk dan eens waar je de afgelopen jaren tegenop liep en is dit wat je weer wilt meemaken? Maak er voor jezelf een soort zwart wit film van: je ziet jezelf op een filmdoek in alle situaties met eten, hoe voel je je als je weer voorbij je eigen grenzen gaat, hoe voelt je lijf als je overvol zit of veel vette dingen hebt gegeten, welke gedachten komen er langs? Wil je dit weer? Word je hier blij van? Wat zegt de weegschaal over een jaar of over vijf jaar als je zo doorgaat? En nog belangrijker, hoe zie jij eruit als je zo doorgaat? En hoe voel je je dan? Wat denk je dan? Wat kan je dan nog wel en wat niet meer?
  3. Stel je nu eens voor hoe je je op zo’n feestdag wél wilt voelen, hoe zo’n dag er dan uit ziet. Dit keer zit je ín de film en kijk je vanuit je eigen ogen en zit je in je eigen lijf. Je ziet, hoort en doet alsof je er daadwerkelijk bent en maak het zo kleurig en mooi mogelijk. Je ervaart de kracht van keuzes die je maakt, dat je ervoor kiest om niet alles te nemen en voel wat dit met je doet. Je geniet van de gezelligheid en het eten, van elke hap die je neemt en je stopt met eten als je merkt dat je vol genoeg zit. Je zegt ‘nee’ tegen de gastvrouw als ze voor de tweede ronde langskomt, je weerstaat de druk als ze zegt dat ze het speciaal voor jou gemaakt heeft. Je buik is rustig en aangenaam gevuld en het is goed. Je hebt vertrouwen in de cijfers van de weegschaal en de toekomst.
  4. Dit is het scenario van hoe je wílt dat het gaat zijn. Zo’n scenario kan je voor elke uitdagende situatie maken (dat hoeft niet eens met eten te maken te hebben). Begin hier een aantal dagen van te voren mee en elke ochtend als je wakker wordt doorloop je in slechts een paar minuten hoe je wilt dat het gaat zijn, welke keuzes jij wilt maken en focus op het positieve en sterke gevoel dat je hierdoor krijgt.

Nog beter is om dit scenario op te schrijven. Door te schrijven met pen op papier, maak je het krachtiger. En hoe krachtiger hoe groter de kans dat jij in die situatie bent, zoals je wilt zijn! Elke ochtend lees je dit heel bewust door. Maak je voorstelling elke ochtend kleuriger en aangenamer. En op de dag zelf doe je dit nogmaals vlak voordat je de uitdagende situatie in gaat.
De kans dat je gaat zijn zoals je de afgelopen dagen hebt bedacht is nu aanzienlijk groter. Bij moeilijke momenten haal je die positieve film weer voor de geest en ervaar het gevoel weer wat het je brengt, haal diep adem en zeg nee. Je zult zien dat het lukt.

Zal het altijd gaan zoals je je hebt voorgesteld? Nee, je bent en blijft mens en de patronen van hoe je altijd deed zijn diep ingesleten, dit verander je niet in één keer. Kijk naar de momenten dat het wel goed ging, vier die succesjes en voor elke volgende uitdaging pas je de tool weer toe. Je zult ervaren dat het je steeds beter af gaat en dat het fijner voelt om voor het positieve scenario te kiezen dan voor het nare alternatief.

 

Hoe ga jij dit soort feestdagen in? Wat vind je fijn aan de feestdagen en waar loop je tegenaan? Lukt het jou wel om ‘nee’ te zeggen en om met een positief gevoel de feestdagen door te komen? Welke dingen helpen jou erbij?
Deel het hieronder!