Waarom afvallen niet lukt als je een probleemdenker bent. En hoe je een probleemoplosser wordt.

Laatst was er paniek in huis. Mijn oudste zoon van 14 jaar moest na twee weken vakantie weer paraat zijn bij zijn eerste coronaproof online geschiedenisles. Helaas leek het internet niet mee te werken. Dat bleek echter zijn laptop te zijn. Tergend tenenkrommend langzaam was hij. Echt zo’n laptop die je het liefst uit het raam wil smijten.

Hij vloekte, mopperde en zuchtte

En dat begrijp ik. Het is ook rete-irritant als je een deadline hebt en alles erop wijst dat je deze niet gaat halen. Misschien ben ik vergeten hoe ik was op mijn 14e, maar nu als ouder en coach, keek ik naar hem en zag totaal geen poging om het probleem op te lossen. Hij zat daar een beetje verslagen naar zijn laptop te staren en een partij te zuchten. Alsof hij hoopte dat de laptop als een wonder opeens zich van zijn beste kant zou laten zien.

Hij staarde besluiteloos naar zijn laptop

Bij mij begint er dan iets te knagen. Aan de ene kant wil ik hem helpen, het probleem voor hem oplossen. Ik kon zo drie oplossingen voor hem verzinnen. Aan de andere kant is het zíjn probleem en help ik hem niet als ik altijd zijn problemen voor hem oplos.

Ik kon uiteindelijk toch mijn mond niet houden en bood hem mijn laptop aan en opperde ook nog dat hij de laptop van zijn jongere broer kon gebruiken.

Gebrom en gemompel was zijn reactie en verder keek hij zuchtend naar het nog lege beeldscherm.

Wie wil je zijn?

Het gebrek aan actie begrijp ik niet. Het is zo tegengesteld aan mijn eigen gedrag. Mijn brein gaat altijd razendsnel op zoek naar een oplossing. Wat is wel mogelijk? Wat heb ik nodig? Hoe kan ik daar aan komen? Wie kan mij daarbij helpen?

Uiteindelijk bedacht ik dat hij het zelf maar moest uitzoeken en al weglopend gooide ik bovenstaande zin er spontaan uit: “Je bent óf het slachtoffer óf de probleemoplosser. Jij kiest!”

Kippenvel bedekte mijn armen

Dit is exact waar mijn klanten vaak tegenaan lopen! Precies zo! Wauw, wat een rake zin heb ik daar zojuist de wereld in geslingerd.

Soms staren mijn klanten me glazig aan als ik vraag wat er nog meer mogelijk is, als de meest voor de handliggende oplossing niet mogelijk is of niet blijkt te werken.

Wat heb je nodig? Wat belemmert je? Hoe kun je dit oplossen? Wat kun je nog meer bedenken?

Mijn klanten zijn probleemdenkers

Als er iets is waar mijn klanten echt goed in zijn is het piekeren over het probleem. En hoe dat zo gekomen is. En hoe lastig het is. En heel eerlijk, dat het ook best wel een beetje zielig is. Het valt ook allemaal niet mee. Elke keer weer gaat het mis. Elke keer vallen ze in dezelfde valkuil. Níets helpt. Níets werkt. Het is oneerlijk.

Helaas biedt deze uitzonderlijke probleemdenkvaardigheid geen uitzicht op een toekomst waarin je grip hebt op je gewicht.

Ik leer mijn klanten om een probleemoplosser te worden

Het heeft geen zin om eindeloos in gedachtencirkels over het probleem na te denken. Dat lost niets op. Sterker nog, je geeft het probleem aandacht, waardoor het alleen maar zwaarder op je schouders drukt. Het in problemen denken kost ook megaveel energie. Zonde!

Als je die energie nou eens steekt in het nadenken over en het uitvoeren van de oplossing! Dan gaat jouw wereld er echt anders uit zien.

Wees creatief en verwacht niet dat de eerste de beste poging dé oplossing is. Soms moet je wel 5 of 10 verschillende dingen uitproberen om de oplossing te vinden. En dat is oké als jij het oké vindt.

Elke mislukte poging geeft waardevolle informatie

Je bent weer een stapje dichter bij de daadwerkelijke oplossing. Blijf in actie, laat je inspireren door anderen en het allerbelangrijkste, blijf weg bij het probleem. Zodra je merkt dat je gedachten weer vooral om het probleem blijven draaien, stop je hier bewust mee en richt je je op de oplossing. Vraag jezelf hardop af: “Oké, wat kan ik nú doen? Wat kan ik nu wél doen?”

Go for it!

 

PS: Kom je er niet in je eentje uit omdat je eigenlijk nooit zo’n creatieve probleemoplosser geweest bent? Of los je juist creatief problemen op, maar niet als het op afvallen, gezonde keuzes maken, gemotiveerd blijven of je nieuwe gewicht behouden aankomt? Vraag dan een gratis Waarom val ik niet af – Analyse, dan kijk ik even met je mee en krijg je minimaal twee praktische tips of inzichten waarmee jij stappen richting de oplossing zet!

5 redenen om NU al met coronakilo’s af te rekenen

Af en toe ontstaan er spontaan nieuwe woorden en ik vermoed dat de Dikke Van Dale binnenkort wordt uitgebreid met een nieuw woord. Mijn tijdlijnen op social media staan vol met berichten over coronakilo’s.

‘Coronakilo’ (het/de; o en m; meervoud onveranderlijk of coronakilo’s; verkleinwoord coronakilootje) 1. Het extra lichaamsgewicht dat men in het jaar 2020 zwaarder is geworden in de periode dat het coronavirus, ook wel COVID-19, zich over de wereld verspreidde. “Mijn weegschaal confronteert mij met vijf coronakilo’s.”

Tot oktober 2019 was nog niemand zich bewust van het coronavirus. Misschien bestond het virus zelfs nog niet eens (voor mensen) en leefden we ons vertrouwde leven. Nu ik dit schrijf is het april 2020 en de wereld staat er bizar anders voor. De wereld zal voorlopig niet (en misschien wel nooit) meer hetzelfde zijn.

De aankoop van tondeuses en friteuses bereikt een hoogtepunt

Corona en het verplicht moeten thuis zitten doet iets met ons. Tijdens het hamsteren in de beginfase van corona vielen mij niet alleen de lege schappen van de toiletrollen op, maar ook de lege vakken van de kratten bier en de chips. Gisteren stond er op een nieuwsapp dat de online aankoop van tondeuses én friteuses nog nooit zo hoog geweest is. Serieus! Het stond er echt. Friteuses! Alsof we allemaal massaal kroketten en frites gaan bakken.

De reacties onder de berichten over coronakilo’s op Facebook- en Instagram geven mij lichte buikpijn en een beklemmend gevoel rond mijn borst. En niet omdat het zoveel leuker en gaver is bij anderen, maar om de naïviteit van de schrijvers. De berichten gaan over coronakilo’s die erbij komen in deze periode waarin we aanzienlijk meer binnen zitten en minder bewegen en uit verveling of angst en stress meer en misschien nog wel lekkerder eten dan voorheen.

Wachten tot je een ons … eh… 90 kilo weegt

“Ja, ik heb er ook last van. Als het voorbij is, ga ik er weer flink tegenaan.” “Bij mij ook coronakilo’s. Ik heb er voor nu maar even vrede mee en als de sportschool weer opengaat zal het wel weer goed komen.” Mijn vingers jeuken bij dit soort reacties onder de berichten over coronakilo’s. Ik krijg het benauwd en voel zelfs boosheid opborrelen. Zoveel herkenning en bevestiging, maar zo weinig actie.

Niemand die eens over zijn kin wrijft en zich afvraagt hoe verstandig deze gelaten houding is. Wachten met actie tot het voorbij is? Wie weet hoe lang we nog vast zitten in deze bizarre werkelijkheid? Wie weet hoeveel kilo’s vet er langzaam bijkomen tot het coronavirus overgewaaid is? Je doet jezelf en je zeker je lichaam ernstig tekort als je in dit verhaal blijft geloven. Het gezegde ‘wachten tot je een ons weegt’ gaat in dit geval niet op. Integendeel!

Vijf gevolgen van coronakilo’s

Een paar kilo in korte tijd aankomen lijkt onschuldig, maar is het niet. Ik neem je mee in vijf belangrijke zaken die gebeuren in jouw brein en lichaam als je geen actie onderneemt.

1. Je traint jouw brein om beter te worden in snacken en snaaien

Je wordt beter in alles wat je vaker doet. Hoe vaker jij onder stressvolle, verveelde of emotionele omstandigheden iets lekkers en ongezonds eet, hoe beter je hierin wordt. Je slijt dit gedrag steeds weer een beetje dieper in en het automatische programma wordt steeds sterker. Hoe langer jij wacht met hier een stokje voor steken, hoe sterker het programma wordt. Hoe sterker het programma hoe moeilijker het is om het ongezonde gedrag te vervangen door gewenst nieuw gezond gedrag!

2. Je gelooft je eigen smoesjes en mindfucks steeds meer

Hoe vaker jij verhalen tegen jezelf ophangt dat het nu niet mogelijk is om te sporten, dat het oké is dat je jezelf nu verwent, dat je als alles normaal is weer aan de slag gaat, hoe meer je dat gelooft. Het zijn overduidelijke mindfucks als je oprecht en eerlijk naar jezelf, je gedachten en je gedrag kijkt. Het komt je brein stiekem allemaal wel goed uit. Heerlijk dat binnen de comfortzone blijven en dingen op de automatische piloot doen. Alles om maar energie te besparen!

3. Je krijgt meer vet en minder spieren

Door het minder bewegen zal je lichaam spierweefsel afbreken. Spieren gebruiken best veel energie en waarom zou je in spierweefsel investeren als het niet gebruikt wordt? Hoppa, weg ermee.

Minder spierweefsel betekent dat er minder energie verbruikt wordt. Je stopt energie in je lichaam middels voeding en dranken. Van deze binnenkomende energie is minder nodig dan voorheen. Alles wat teveel is wordt opgeslagen in de vorm van vet. En reken er maar op dat, als jij hetzelfde blijft eten als voorheen of nu dus zelfs meer omdat het allemaal zo anders is en je jezelf en je kinderen best een beetje mag verwennen, er méér energie binnenkomt dan anders. Een ophoping van vet is het gevolg. Dat raak je niet zomaar even kwijt, want vet is een kostbaar goedje voor je lijf.

4. Je immuunsysteem raakt overbelast

Meer vet betekent een verschuiving in jouw hormoonproductie. Er worden meer hormonen geproduceerd die voor een constante aanmaak zorgen van ontstekingsstofjes. Dat is een enorme belasting voor het immuunsysteem, waardoor het minder effectief en efficiënt reageert als er een virus of bacterie langskomt. Dus stel dat je bij dit virus er nog goed vanaf komt, hoe zit het dan bij een volgend virus? Daarnaast wordt de kans op het krijgen van overgewichtgerelateerde ziekten verhoogd. Denk aan hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten, diabetestype 2 en kanker.

5. De kiloberg wordt hoger, je vertrouwen in je volgende afvalpoging kleiner

Als ik iets van mijn klanten weet dat is het wel dat ze enorm opzien tegen de berg overtollige kilo’s die voor hen ligt. Mocht je nu nog geen overgewicht hebben en drie coronakilo’s erbij krijgen, dan zul je deze er relatief eenvoudig weer af krijgen. Ik begrijp dat je je niet druk maakt om die paar coronakilo’s.

Het ligt anders als je al overgewicht had vóór de coronaperiode. Misschien waren die kilo’s al een doorn in je oog en heb je al tig pogingen ondernomen om af te rekenen met die irritante vetkwabben die boven je spijkerbroek uitpuilen. Helaas bleven de kilo’s terugkomen, soms zelfs met rente en nu komen daar nog coronakilo’s bij! De berg aan kilo’s die opdoemt is niet grappig meer. Uit zelfbescherming gooit je brein er een paar mindfucks tegenaan: “Komt wel als het leven weer normaal is.” Maar de vraag is of je dan nog durft. Of je dan de moed nog kunt opbrengen. De angst fluistert zacht in je oor en de twijfel schiet fel door je heen. Hoe ga je dat in hemelsnaam voor elkaar krijgen?

Welke gevolgen hebben coronakilo’s nog meer voor jou?

Uiteraard kan ik deze lijst nog veel langer maken, maar dat laat ik aan jou over. Jij kunt voor jezelf nog veel beter bepalen wat de gevolgen zijn als je wacht met ingrijpen. Als je je kop in het zand blijft steken. Denk maar aan je energie, je humeur, je conditie, je zin om dingen te ondernemen, je zelfvertrouwen, het voorbeeld dat je aan je kinderen geeft, de relatie met jezelf, je partner en je kinderen, je werk, je kledingkast, je gezondheid, je toekomst etc.

Neem hier even de tijd voor en kijk heel eerlijk en met een open mind naar de gevolgen van extra coronakilo’s. Laat het maar eens goed doordringen. Hoeveel simpeler en fijner kan je leven zijn als je NU actie onderneemt?

Wel of niet aan de slag, het is allemaal prima, mits…

Weet dat het oké is om niets aan de coronakilo’s te doen. Maar alleen als jij er écht 100% oké mee bent en dat het uitblijven van actie niet beslist wordt door jouw oerbrein in plaats van jouw denkende brein. Ik weet dat jouw oerbrein, puur uit zelfbescherming en gemak, jou heel ongemerkt en overtuigend een rad voor ogen kan draaien en jou wijsmaakt dat dit nu niet het juiste moment is. Het is aan jou om te onderzoeken welk breindeel aan het roer staat en de beslissingen neemt.

Heb je geen idee welk breindeel beslist of lukt het afvallen niet in je eentje in deze bizarre en hectische tijd? (Wat ik me zomaar kan voorstellen met je kinderen over de vloer, thuiswerk, zorgen om en voor mensen om je heen en de angst voor de toekomst.) Laten we dan samen, gratis en geheel vrijblijvend, in een half uurtje onderzoeken waar jij tegenaan loopt en wat jij nodig hebt om kleine en eenvoudige acties te doen om coronakilo’s te voorkomen en er misschien zelfs een paar te laten verdwijnen. Vraag even die gratis Waarom val ik niet af – analyse aan.

Ik wens je veel geluk en gezondheid toe voor de komende tijd.

Annoesjka

 

PS: Heb je vragen? Let me know via een mail naar info@annscoaching.nl. Enneh, #blijfthuis.

Wat als negatieve gedachten het afvallen belemmeren?

“Ook al wil ik het niet, ik merk dat mijn gedachten toch veel met het negatieve bezig zijn. Je hebt me al zoveel tips gegeven om me vooral te focussen op dingen die wel goed gaan. Maar het lukt me niet.” Ik kijk haar via mijn laptopcamera recht in de ogen aan en voel haar pijn en twijfel. Deze lieve klant heeft het moeilijk. Ze wil zo graag afvallen en verandering, maar de negatieve gedachten blijven opborrelen en zorgen ervoor dat er geen vertrouwen is.

Negatief denken is niet nieuw voor haar. Ik loop al een tijdje met haar mee op haar afvalreis en zie haar ups en downs. Ze zit nu in een flinke down.

Jouw brein smult van negatieve gedachten

Het is niet zo vreemd dat het brein van mijn klant voortdurend richting het negatieve gaat. Dat het zwaar en ingewikkeld voelt en dat veel energie opgaat aan denken over de dingen die niet goed of perfect gaan.

Zo is jouw en ook mijn brein geprogrammeerd. Om te overleven moet het ‘afwijkende’ opvallen. De vijand in de vorm van een roofdier of buurstam moet in de verte tussen de schaduwen van de bomen en struiken de aandacht trekken. Je moet tussen al de eetbare planten de giftige eruit kunnen filteren. Jouw brein is getraind om gevaar op te merken en heeft helemaal niets aan positieve informatie. Het is zinloos om daarmee bezig te zijn, dus zijn we niet gewend om hiermee bezig te zijn.

Dat je de vierde keer vergat de trap te nemen in plaats van de lift, maar dit dus wel degelijk drie keer hebt gedaan, is niet belangrijk. Het feit dat je maar liefst vijf keer ‘nee’ hebt gezegd tegen al het lekkers dat je vandaag werd aangeboden, voordat je overstag ging voor die appeltaartpunt, is je totaal niet bij gebleven. Je baalt vreselijk van jezelf omdat je potverdorie wéér gezwicht bent terwijl je het jezelf nog zó had voorgenomen om niets te nemen. Ook vergeet je voor het gemak dat je dit keer wél had opgemerkt dat je moe was en daarom toch weer de bodem van de zak chips geraakt hebt.

Goed nieuws is saai

Jouw brein is zó gefocust op het negatieve, op hetgeen dat mis gaat en niet volgens jouw plan verloopt, dat alle tientallen keren dat het wél goed gaat totaal niet opvallen.

Kijk maar eens naar het nieuws. Negen van de tien berichten gaat het over iets ergs dat ergens in de wereld gebeurt. De roddelbladen schrijven vooral over alle ‘stiekeme’ dingen die ‘onze’ BN-ers gedaan hebben. Dat zijn de dingen die ons brein boeiend vindt. Want stel nou eens dat er alleen maar verhalen in staan in de trant van Willem Alexander vertrekt om 8.00 uur stipt naar zijn werkkamer. Om 12.00 uur eet hij smakelijk zijn door Maxima klaargemaakte volkoren boterhammen met kaas en reepjes paprika, waarna hij een kwartiertje door de paleistuin wandelt. Hij sluit zijn werkdag om 16.40 uur tevreden af, omdat hij toch maar weer drie ‘to do’s’ van zijn lijstje heeft kunnen afstrepen.

“Gaap”. Alleen het schrijven van deze passage trekt alle energie uit mijn systeem. SAAI! Ons brein wil iets te doen hebben. Het wil geëntertaind worden. Het wil ACTIE.

Er gaan meer dingen goed dan fout

Als je naar de werkelijkheid kijkt zijn er véél meer positieve dan negatieve dingen. Er zijn ontzettend veel momenten dat alles z’n gangetje en oké gaat. Maar het valt niet op. Het is zo oninteressant in het kader van overleven dat het gewoon niet opgepikt wordt door jouw brein.

Wij mensen leren zelden via onze opvoeding of school om ons bewust te zijn van de vele positieve dingen in ons leven. Helaas kom je soms in je leven op het punt dat de focus op het negatieve je opbreekt en jou belemmert om iets te bereiken. Afvallen en op dat gewicht blijven, zoals in het geval van mijn dappere klant. Ze is in het VIP jaartraject gestapt omdat ze echt heel graag wil afvallen en erachter kwam dat dit zonder hulp niet mogelijk was. Zolang zij echter in deze negatieve mindset blijft, zal zij er een zware dobber aan houden. Haar hele afvalproces blijft enorm groot en zwaar voelen. Wat weer voor sabotagepogingen van haar brein zorgt omdat het brein zich nou eenmaal fijn en prettig wil voelen. Dat hele afvalgebeuren is maar niets, het moet maar snel weer normaal worden!

Train jezelf in het opmerken van het positieve

Je kunt de focus op het negatieve alleen maar doorbreken door jezelf te trainen om ook naar het positieve te kijken. En ja, dit is echt trainen! Zoals spierballen kweken niet vanzelf gaat door erover te denken of te praten, zo leer je ook niet je bewust te zijn van alle positieve dingen in jouw leven door het te willen. Dit vraagt inzet, oefening en commitment. En heel veel herhaling!

Start jouw training door vanaf nu elke dag 5 positieve dingen op te schrijven. Door het op te schrijven dwing je jouw brein om hier nog bewuster mee om te gaan. (Hier bestaan ook leuke apps voor, zoals Gratitude.)

In het begin kan het als een struggle voelen en kost het je misschien veel moeite om er vijf te bedenken. Dit is oké. Het is namelijk nogal een omschakeling waar je even aan mag wennen. Vertrouw er maar op dat het net zo gaat als dat je overweegt om een nieuwe auto te kopen en je ineens overal diezelfde auto (in jouw favoriete kleur zelfs!) voorbij ziet rijden. Of je wilt een nieuwe liefde vinden wat niet lukt, maar je ziet jezelf steeds weer geconfronteerd met een wereld vol verliefde stellen. Grrr, zij wel!

Na een week of twee weken daag je jezelf uit om 10 dingen op te schrijven. En nog later kun je het uitbreiden naar 10 dingen per dagdeel. Het zal steeds makkelijker gaan, want als de focus eenmaal verlegd is, dan begrijp je niet eens meer dat deze dingen je nooit eerder opvielen. Het is toch zó duidelijk!

Kom je niet verder dan steeds weer dezelfde 5 dingen?

Vraag dan eens een vriendin om met je te sparren aan het eind van de dag. Laat haar lekker doorvragen. Of neem gerust contact op met mij door een mail te sturen naar info@annscoaching.nl of vraag een gratis Waarom val ik niet af – analyse aan.

Ook ik was geen ster in het positieve opmerken, maar het lukt me steeds beter. Dus als ik het kan, is er serieus ook hoop voor jou. Alleen heb je misschien net even een zetje nodig en dat geef ik met plezier.

Kun je het je permitteren om níet te aan de slag te gaan met je gewicht?

Januari is bij uitstek dé maand om te starten met afvallen en met gezonder leven. Ik weet nog heel helder dat ik talloze keren met goede voornemens rondliep eind december. “Op 1 januari gaat het roer om. Dan wordt alles anders, want het kan zo niet langer. Ik ga gezonder eten en niet meer snoepen. Dat gevreet is nu klaar. Geen tussendoortjes meer, geen pakken koek en zakken chips achterover duwen, geen pindakaas- of chocoladepastapot leeglepelen. Alleen de gewone maaltijden. Super simpel, zo leek het eigenlijk elke 1 januari weer. De enige keer dat ik succesvol was, bleek toen ik dit soort rigoureuze plannen eindelijk losliet.

Angst

Ik weet dat veel mensen overwegen om in te stappen in één van mijn trajecten. Bijvoorbeeld in mijn online programma 8 weken met Ann, maar als ik diep in hun hart kijk, is hun wens instappen in mijn VIP jaartraject. Misschien herken jij dat ook?

Je leest mijn blogs, je volgt mijn social media avonturen, je ziet dat het mij gelukt is om in mijn eentje zonder externe hulp(middelen) 45 kilo af te vallen. Je weet dus dat het theoretisch mogelijk is en je knikt hardgrondig JA als je jezelf weer herkent in wat ik vertel in mijn video’s en verhalen.

En toch stap je niet in. Je durft de drempel niet over.

Angst staat in de weg. Angst dat je opnieuw faalt. Angst dat je het niet redt. Angst voor teleurstelling. Angst dat je een hopeloos geval blijkt te zijn en dat het dit keer onherroepelijk bewezen wordt.

Zoveel gedaan, zo vaak mislukt

Talloze pogingen, diëten, afvalplannen zijn de revue gepasseerd. Tig dieet- en kookboeken verstoffen ongebruikt in de kast. Het bewijs dat het onmogelijk is om definitief af te rekenen met overtollige kilo’s en hardnekkige oude gewoontes stapelt zich op.

En dat doet pijn! In je hart. In je ziel.

Als er iets is wat je brein koste wat het kost wil vermijden, is het pijn. Pijn betekent gevaar en pijn betekent een zeer onaangenaam gevoel. Wég! Vermijden! Niet opnieuw! En dus gebeurt er niets.

Je bedankt me voor mijn tijd na je ‘Waarom val ik niet af’ analyse waarin ik gratis met je mee keek naar waar het misgaat, wat je nodig hebt en waarin ik een haalbare komst schets hoe het ook kan zijn.

Hoe sterk je ook naar deze toekomst verlangt, hoe je hart ook opspringt van een sprankje hoop, er gebeurt niets.

Niets doen doet óók pijn!

Maar niets doen is niet gratis. Niets doen kost je een hoop zonder dat je dit beseft.

Niets doen kost je bakken met energie. Loslaten is er namelijk niet bij. De kilo’s blijven een doorn in je oog. Je doet er alles aan om spiegels en fotosessies met je familie te mijden. Je slaat je zogenaamd vrolijk door verschillende feestjes heen, krampachtig “Nee, dank je” zeggend tegen al die verleidelijke hapjes. Waarna je thuis los gaat op alles wat zich in je buurt bevindt.

Niets doen kost je je gezondheid. Er komt een tijd dat de huisarts je bloedwaarden niet meer goed vindt, je bloeddruk te hoog is, je knieën je bij de dagelijkse beweging pijn bezorgen, je inwendige in vet opgeslagen organen het dreigen op te geven.

Niets doen kost je je plezier. De simpele dingen als actief spelen met je kinderen blijken een opgave. Ravotten in het zwembad in je badpak is een no go. Shoppen met vriendinnen is een regelrechte hel met die krappe pashokjes en niets dat écht leuk staat. Je bent te moe om lekker naar buiten te gaan. Fietsen, wandelen in de natuur, dingen die je eigenlijk heel fijn vindt.

“Fear is a liar because I am in control. I create my results.”

 

Luister naar je verlangen

Angst is een slechte raadgever. Pijn vermijden is wat je wilt. Maar door hiervoor te kiezen creëer je dus ook pijn. Wat kost het jou om stil te staan? Om niets te doen? Om in je veilige comfortzone te blijven?

In je hart weet je dat je het anders wilt. En misschien weet je diep je in hart zelfs dat het mogelijk is als je het anders aanpakt. Niet met een shake dieet, Sonja Bakker boek of de nieuwste afvalrage, maar wel met een leefstijlverandering stap voor stap.

Het verlangen kriebelt. Je hoofd vertelt je dat je het geld nodig hebt voor de vakantie, de school van je kinderen, alle huisreparaties. Maar eigenlijk ben je bang om te falen.

Spring het diepe in

Zet je voet op de eerste trede zonder dat je de hele trap naar de duikplank ziet. Het enige dat van belang is, is de beweging naar de volgende trede. Niets meer en niets minder. Sta op de rand van de plank en spring, ogen stijf dichtgeknepen. Met een diepe plons en hoog opspattend water boven je beland je in het zwembad. Proestend kom je boven en zuig je diep en opgelucht verse zuurstof naar binnen. Meter voor meter zwem richting je doel, al dan niet met gebruikmaking van de aanwijzingen en tips van de badmeester.

Je verleden is geweest. Daar valt niets meer aan te doen. Je toekomst ligt ver voor je, ook dat kun je niet beïnvloeden. Waar je wél mee bezig kunt en moet zijn is het nú. Slag voor slag kom je steeds dichter bij de zwembadrand.

Houd je oog, je gedachten en je verlangen gericht op je doel, pak het anders aan en houd je acties in het NU. Dáár ligt de kracht van verandering.

20 gouden breintips om het afvallen anders aan te pakken!

Hoe blijf je in het nu? Hoe is het mij gelukt om die omslag van eeuwig diëten naar grip op mijn gewicht te komen?

Dat vertel ik in mijn gratis mini online audio training. In een kwartier neem ik je mee in mijn strijd, mijn pijn en mijn omslag. Voor mij bleek het mogelijk en ik was en ben toch echt geen Wonderwoman.

Ik heb je pijn gevoeld, ik was daar ook. Laat me je inspireren om stappen te zetten. Want als je dan voor pijn kiest, kies dan voor de weg die in ieder geval hoop geeft op een gezonder leven en een vitalere toekomst.

Gratis audio training

Ik wil me niet meer laten leiden door angst. Kom maar door met die audio training van 15 minuten!

Denk meer als een robotstofzuiger!

Afvallen is niet altijd even makkelijk. Ik durf te beweren dat 90% van alle afvalpogingen wereldwijd op een mislukking uitlopen. Na drie tot zes mislukte pogingen gooit meer dan de helft van die 90% de handdoek in de ring. “Afvallen is niet voor mij weggelegd.”

Laatst was ik een tijdje de robotstofzuiger van mijn vriend aan het observeren. Hij botste continu tegen tafel- en stoelpoten, de muren stonden in de weg en de deurmat vormde ook een serieuze uitdaging.

(Nog nooit een robotstofzuiger aan het werk gezien? In deze video van 45 seconden zoekt de robotstofzuiger van mijn vriend zijn basisstation.)

Wij mensen kunnen wel wat leren van die robotstofzuiger!

Langzaam vormde deze gedachte zich in mijn hoofd. Hij gaat maar door en zoekt zijn weg. Probeert iets uit, knalt tegen een tafelpoot. Oké, dat werkt niet. Hij past zijn richting aan en doet nog een poging. Bam. Nee, dat was het ook niet. Hij draait iets verder en ja, nu kan hij een stuk rechtdoor, ondertussen flink draaiend met zijn blauwe borstels. Anderhalf uur lang sjeest hij van de ene kant van de kamer, via de keuken en de gang naar de andere kant. Nooit geeft ‘ie op. En het mooie is, volgende week om 12 uur doet ‘ie het gewoon wéér!

Na 1,5 uur stofzuigen, botsen, van richting veranderen en opnieuw proberen volgt een nieuwe uitdaging: zijn ‘huis’ vinden. Je zou denken dat er ergens een sensor zit, zodat ‘ie weet welke kant hij op moet, maar blijkbaar is die sensor alleen sterk genoeg als hij in de buurt van het basisstation is. Na tig pogingen en vele keren de totaal verkeerde kant op rijden, mag ‘ie een week uitrusten.

Geen gezeur, teleurstelling, gemopper of frustratie.

Hij probeert, past aan en probeert nogmaals. Gewoon een nieuwe poging! Vindt hij zichzelf een slappeling omdat hij voor de zoveelste keer de verkeerde kant op reed? Dat ‘ie wéér tegen die stoelpoot aan knalde en dus de zoveelste mislukte poging had? Nee! Geen enkele gedachte over “Misschien moet ik het maar opgeven, dit stofzuigen is niets voor mij.”

Ik hoor je brein nu kraken…

“Ja, HAL-LO! Wacht eens even! Dat is wel een robot hoor. Een RO-BOT! Die voelt de beurse plekken van al die botsingen niet. Die kan niet voelen hoe verrot pijnlijk het is, als het weer mislukt en de kilo’s er weer keihard bijkomen!

Nee, dat klopt. En toch denk ik, nee, wéét ik dat je iets meer in de trant van die robotstofzuiger mag denken als je je doel wilt bereiken. Als je niet voor de zoveelste keer het bijltje erbij neer wilt gooien.

Is het makkelijk? Nope, dat zeg ik niet. Maar ik denk wel dat je te snel opgeeft. Dat je een mislukte poging te zwaar opneemt. Dat er veel te veel gevoelens bij komen kijken, dat je het te persoonlijk neemt. Daardoor word je bang en wordt afvallen gekoppeld aan ‘pijn’, ‘moeilijk’, ‘vervelend’ en ‘onmogelijk’. En je brein pikt dit haarfijn op!

Je brein wil zich goed voelen in het HIER en NU

Zeker als je moe bent en veel dingen aan je hoofd hebt. (En wie heeft dat niet tegenwoordig?) Je brein wil weg van pijn, vervelend en ingewikkeld. Hij zal je goedbedoelde afvalpogingen keihard saboteren. Hij zal je bestoken met allerlei mindfucks, waardoor jij gelooft dat afvallen vandaag even niet hoeft, dat je morgen weer met frisse moed start, dat je het verdiend hebt om die Tony Chocolonely te eten. Of nog veel erger, je gelooft dat afvallen niet voor jou is weggelegd en bedenkt dat je maar moet accepteren dat je altijd dik zult blijven.

Het verleden bepaalt niet je toekomst!

Een mislukte poging is niet meer dan het uittesten of iets voor je werkt. Haal het gevoel weg, oftewel ‘strip the drama’ zou een Amerikaanse coach die ik volg, zeggen. Zie en voel het niet als een persoonlijk falen. Het is gewoon iets dat op dit moment niet voor jou werkt. Is dat erg? Nee! Zegt dat iets over je wilskracht? Nee! Zegt dat iets over de volgende poging? Nee! Echt niet!

Bedenk voor jezelf waarom het mis ging. Was het plan goed, maar de uitvoering niet optimaal? Verander dat en test het nogmaals. Was het plan goed, maar had het iets meer voorbereiding nodig? Plan het de volgende keer anders.

Soms is er slechts een kleine aanpassing nodig waardoor het wél werkt

Of soms moet je dit plan overboord gooien en iets anders testen. Gewoon net zo lang tot je iets vindt dat wél voor je werkt.

En zelfs dat hoeft niet voor de rest van je leven altijd te werken. Jij verandert, je omstandigheden veranderen en je lichaam aan de binnenkant verandert (hormonen of afnemend spierweefesel bv.). Dus werkte iets vroeger wel en nu niet meer? No problem! Observeer, evalueer en pas aan en werkt dat niet, zoek weer iets anders. Zonder drama, zonder frustratie, zonder paniek of gevoelens van falen.

Blijf niet in het denken hangen, kom altijd in actie! Go for it!

Zit je vast? Heb je geen vertrouwen meer in jezelf?

Dan daag ik je uit om je te laten inspireren en motiveren door mijn persoonlijke verhaal in mijn gratis audiotraining van 15 minuten.

Ik herken je angst als geen ander met mijn tig lijnpogingen en mijn 107,7 kilo op de weegschaal. Ik geloofde ook niet meer dat ik kon afvallen.

Laat je inspireren en krijg het inzicht dat je het anders moet gaan doen zodat je laatste afvalpoging een succes wordt!

Waarom afscheid nemen van gewoontes zo moeilijk is!

Afscheid nemen doet pijn. Van mensen, van dingen, maar ook van gewoontes. Daarover verderop in dit blog meer. Eerst over afscheid nemen van dingen. Dat dit moeilijk is bewijzen de TV programma’s die sommige mensen nodig hebben om hun huis weer begaanbaar te maken. Bij mij is het nog niet zo erg, maar vorige week heb ik wel met pijn in mijn hart afscheid genomen van mijn fijne sneakers met subtiele glitters. Ik had er bijna twee zomers heerlijk op gelopen. Maar op gegeven moment begonnen ze te ‘op te vallen’, voelde ik de stenen en onregelmatigheden van de straat steeds duidelijker. In het begin viel dat nog te negeren, ik wilde er niet aan. Ik wilde niet weten dat mijn schoenen aan het slijten waren, dat ze niet meer goed voor mijn voeten waren. Dat zou betekenen dat ik nieuwe sneakers moest gaan zoeken. Nieuwe schoenen vinden die er leuk uit zien én ook nog eens zo lekker zitten dat ze voelen als ‘thuiskomen’, dat is niet zo simpel.

Uitstellen doet óók pijn

Dus stelde ik nog even uit. Het gaat nog wel hield ik mezelf voor. Ze zijn zo leuk. Die dunne zolen, ach… dat loopt wel los. Gewoon beetje uitkijken waar ik loop, stenen vermijden en misschien een beetje langzamer. Het bleef echter (onbewust) aandacht vragen. In mijn achterhoofd bleef het door mijn hoofd spoken en popte de gedachte dat ik er iets aan moest doen regelmatig op. Het voelde ongemakkelijk. Het voelde groot. Mijn hoofd wist dat het beter zou zijn om op zoek te gaan naar nieuwe schoenen. Dat zo door gaan eigenlijk ook geen optie was. Want op versleten schoenen lopen, die m’n voeten pijn bezorgden, is gewoon niet gezond en goed voor mijn lijf.

Onbewust gekoppelde gevoelens

Ik wilde niet zonder. Ze gaven me zoveel plezier. Ik voelde me goed en prettig door die sneakers. Een beetje stoer. Ik ben 41 en die schoenen geven me het gevoel dat ik er toch nog bij hoor. Dat ik er mag zijn. Klinkt misschien een beetje gek hè? Dat een paar schoenen voor zelfvertrouwen zorgen. Dat is waarschijnlijk wel de belangrijkste reden geweest waarom afscheid nemen zo moeilijk was. Het gevoel van zelfvertrouwen in combinatie met echt lekker lopende schoenen, dat is niet zomaar even te vervangen.

Elke nadelige gewoonte heeft voordelen

Dit geldt ook voor gewoontes. Vaak ben je er niet van bewust, maar veel gewoontes blijf je doen omdat ze bepaalde voordelen hebben en daarnaast veilig en bekend voelen. Je weet best met je hoofd dat het niet gezond en goed is voor je lijf en gewicht om een hele reep Tony Chocolonely of pak koekjes leeg te eten. Dat het beter is om een gezonde maaltijd op tafel te zetten. Dat je best een gebakje op een verjaardag mag weigeren, omdat je wilt afvallen. En toch… En toch zie je jezelf die reep naar binnen werken, is dat pak koekjes leeg voor je het weet, durfde je dat gebakje niet te weigeren en had je wéér geen tijd om gezond te koken.

WETEN en DOEN zijn twee verschillende dingen

Ik hoor het zo vaak: “Ik WEET het allemaal best, maar ik DOE het niet.” Nee, dat klopt. Want afscheid nemen van bepaalde gewoontes heeft gewoonweg vet nadelige gevolgen! Vaak ben je je daar niet van bewust. Je snapt er niets van waarom je het niet gewoon bij één stukje chocola of één koekje kan houden. Waarom een gezonde maaltijd koken of een gebakje weigeren zo lastig is, terwijl je het jezelf nog zo had voorgenomen!

Niet veranderen doet óók pijn!

Ondertussen sta je erbij en kijk je moedeloos naar jezelf in de spiegel. Áls je nog in de spiegel durft te kijken tenminste. Je ziet iemand die je niet wilt zijn. Iemand die je niet bent. Het doet pijn om jezelf te zien in dat vormeloze kleurloze oversized shirt en die spijkerbroek waarbij de schuurplekken aan de binnenzijde van je bovenbenen bijna doorgesleten zijn. Zo had je je leven niet voorgesteld… “Wat ben ik toch een slappeling. Een totaal gebrek aan wilskracht! Hoe simpel kan het zijn om ‘NEE’ te zeggen of om het bij één koekje te laten? Ik ben een hopeloos geval. Het wordt toch nooit wat.”

Als je zo doorgaat blijf je in de spiraal van negativiteit

De kilo’s sluipen er langzaam bij en je wordt zwaarder en zwaarder met alle nadelige gevolgen van dien. Die trap wordt echt een onneembare vesting en je stelt je kinderen nog vaker teleur omdat je te moe bent om actief met ze te spelen. Je kunt alleen nog online je kleding bestellen in die dure shop voor grote maten en je settelt voor die shirts die over je kont vallen en er nog een beetje oké uitzien. Intussen blijft het door je hoofd spoken dat het niet goed met je gaat, dat je niet happy bent en dat je er iets aan moet doen.

Gewoontes kun je wel degelijk veranderen

Dit vraagt een open blik en heel eerlijk naar jezelf zijn. Onderzoek de gewoonte waar je eigenlijk vanaf wilt. Dit kan overmatig eten zijn, teveel drinken, maar ook bv. voortdurend op social media zitten. Wat zijn de nadelen en wat zijn de voordelen? De nadelen weten we vaak zo op te noemen, de voordelen van een niet welkome gewoonte zijn vaak iets lastiger. Ze zijn er echter wel degelijk! Om je een idee te geven zonder dat ik je een bepaalde richting op wil duwen, zitten de onbewuste voordelen vaak in de hoek van ‘even niet voelen’ (eenzaamheid, verdriet, ontevredenheid, onzekerheid, schaamte, boosheid, sociale druk etc.), ‘even niet denken’ (je eindeloze to do lijstje, sociale druk etc.), ‘straffen’ (weer mislukt, weer niet gedaan wat moest, wat deed ik toen suf), ‘ontspannen’ (dit heb ik wel verdiend, even ‘uitstaan’) en tijdswinst.

Als je de gewoonte begrijpt kun je op zoek naar een oplossing

Als je weet wat het voordeel van de nadelige gewoonte is, kun je op zoek naar de oplossing. Hoe kun je de voordelen ook krijgen, zonder dat je je nadelige gewoonte in stand houdt? Ligt er eenzaamheid achter je eetbuien? Dan zal eten dit nooit kunnen oplossen. In tegendeel, je wordt alleen maar dikker en je voelt je er nog rottiger door en gaat steeds meer mensen vermijden. Je zult aan de slag moeten om je eenzaamheid op te lossen. Zolang je daar niets oplost, zal je je gevoel altijd willen weg eten. Elk dieet, elke poging om af te vallen en gezonder te eten zal tot mislukken gedoemd zijn. Dus wees eerlijk en onderzoek wat de onbewuste voordelen van jouw nadelige gewoonte zijn, zodat je uit die cirkel van negativiteit kunt stappen.

Dat verdien je, dus go for it!

 

Vind je het moeilijk om erachter te komen wat het voordeel van jouw nadelige gewoonte is? Of weet je wel wat erachter een bepaalde gewoonte schuilt, maar heb je geen idee hoe je dit oplost? Misschien loop je vast op het ontwikkelen van een nieuwe gezondere gewoonte?

Blijf dan niet langer aanklooien in je eentje en van dieet naar dieet hoppen. Vraag gerust (en geheel vrijblijvend) een gratis online brainstormsessie aan. Dan kijken we samen waar jouw oplossing ligt, om de achterliggende voordelen van jouw nadelige gewoonte op een gezonde manier te bereiken. Ik geef je minimaal twee praktische tips of inzichten zodat je aanzienlijk sneller en makkelijker op weg gaat naar een leven zonder dieet met grip op je gewicht!

Vallen en weer opstaan, maar met aanpassing!

Supertrots ben ik op mijn zoon Collin (13 jaar) Op 8 maart had hij tijdens trampolineles bij het ongelukkig neerkomen beide botten gebroken in zijn linker onderarm. Zijn juf handelde snel en zeer efficiënt en gelukkig was zijn vader aan het kijken tijdens de les, waardoor ze snel naar het ziekenhuis konden. Collin, bleek als een vaatdoek, schijnt geen traan te hebben gelaten. Hoewel het enorm pijnlijk geweest moet zijn en het feit dat je onderarm ineens overdwars staat móet toch iets met je brein doen. Na lang wachten, het recht zetten en weer foto’s maken in het ziekenhuis, bleek er gelukkig geen operatie nodig. De arts vond het ‘goed genoeg’ gezet, maar de schrik zat er bij Collin wel in. Bij ons ook trouwens. Voorlopig geen linkerarm kunnen gebruiken, geen gym, geen trampoline- en tennisles en geen huishoudelijke klussen. Oké, dát was dan wel weer een voordeel.


Weer op de trampoline

Ondanks dat hij het spannend vond is Collin vorige week weer gestart met trampolineles. Ik vroeg hem van te voren of hij het eng vond. Hij is een jongen van weinig woorden en zal zijn gevoel niet snel laten merken, maar “Ja, wel een beetje.” kwam er wel uit. Ik heb hem nooit horen zeggen dat hij niet meer wilde springen. Dat hij er klaar mee was, dat hij dacht dat hij een slechte trampolinespringer was. Ja, die ene sprong met die draai naar buik, die gaat hij voorlopig nog niet doen. Het zal even duren voordat hij weer volledig het vertrouwen heeft in zijn lichaam en vaardigheden. Veel positieve ervaringen gaan daarbij helpen.

Angst voor herhaling

Onbewust besluipt je de angst voor herhaling als je een keer valt of faalt voor je gevoel. Herken je dat? Je brein wil eigenlijk weg van moeilijk, vervelend, kans op falen, kans op pijn. Om die reden vind ik het heel knap dat Collin toch is gegaan. Toch weer op die trampoline, de angst in de ogen kijkend. Blijkbaar kon hij de ‘ongelukkig-neerkomen-actie’ loskoppelen van zichzelf en zijn eigen vaardigheden. Dit ene incident in het verleden zegt niets over het NU en niets over de toekomst.

Afvalpoging op afvalpoging
Ik herken deze angst voor herhaling in mezelf. Nu niet meer op het gebied van afvalpogingen, maar wel in mijn pogingen om goed voor mezelf te zorgen. Denk aan op tijd naar bed gaan, voldoende bewegen en regelmatig écht ontspannen. Ik herken het zeker ook in mijn klanten en de mensen die ik spreek. Ze hebben al zó vaak een afvalpoging gedaan, dat ze er geen vertrouwen meer in hebben. Jij zit mogelijk ook in zo’n cirkel. Vol goede moed en motivatie begin je steeds aan een nieuwe poging en bijna net zo vaak mislukt het weer. Opletten op wat je eet, een shakedieet, de weightwatchers, Sonja misschien wel etc.

Ik weet dat de oorzaak van het mislukken in je brein ligt en niet zozeer in je wilskracht en gebrek aan discipline, zoals jij wellicht denkt. Je brein heeft zo zijn eigen prioriteiten en agenda’s en zal altijd vanuit die agenda’s beslissen welke keuzes je (onbewust) maakt. We identificeren ons met al die mislukte pogingen met allerlei mindfucks: “Ik kan dit gewoon niet.” “Ik ben een Bourgondiër, ik houd gewoon van lekker eten.” “Ik moet dit dan maar accepteren, het leven moet wel leuk blijven hè?!”

Je bent niet meer dezelfde persoon

Net zoals Collin heeft geleerd met andere ogen naar bepaalde sprongen tijdens trampolineles te kijken, ben jij ook niet meer dezelfde persoon die je was voor, tijdens en na alle afvalpogingen. Je bent echt niet meer dezelfde als wie je was. Elke dag leer je bij en elke mislukte poging geeft je informatie over wat wél en niet werkt voor jou.

Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg

Deze zin ken je vast, daar ben je vast wel vaker mee bekogeld. Het is intussen een cliché zin, maar helaas kom je niet onder deze waarheid uit. Als je elke weer terug gaat naar de snelle quickfix als oplossing, bv. een shakedieet, onder het mom “Dan zijn de eerste kilo’s er vast af, dat geeft weer motivatie om verder te gaan.” (een enorme mindfuck van je brein!), dan weet je (onbewust) op basis van je eerdere ervaringen dat dit níet de blijvende oplossing is. Dat geeft belangrijke informatie! Door deze informatie te analyseren en te evalueren kun je een hoop tijd, geld, energie en emotionele pijn besparen.

Eerlijk naar jezelf en je acties kijken is de oplossing

Ik ben de eerste die tegen mijn klanten zegt dat het verleden niets zegt over het NU en de toekomst, maar enig realisme is wel op zijn plaats. Jij weet heus dat een shakedieet niet de blijvende oplossing is. Het komt tegemoet aan je behoefte om snel resultaat te zien, maar net als iedereen die daaraan begint, weet je dat het niet gezond is voor je lijf en dat de oplossing zit in een gezonde leefstijl aanleren. Een leefstijl die je de rest van je leven kunt toepassen, zonder dat woorden als ‘diëten’, ‘volhouden’, ‘doorzetten’ en ‘hard werken’ in je gedachten en gesprekken voorkomen.

Leer van je mislukte pogingen

Wees niet bang voor je verleden vol mislukte pogingen. Het zegt niets over je volgende actie op weg naar een gezonde leefstijl. Leer van de mislukte pogingen en pas aan. Zoek naar een manier die bij jou past. Deze vragen kunnen je daarbij helpen:

  1. Was je afvalpoging een manier die je de rest van je leven had gaan toepassen?
  2. Had je de afvalmanier uitgekozen op basis van ‘snel resultaat zien’ of op basis van ‘resultaat op de lange termijn’ en ‘gezond’?
  3. Was het jouw eigen plan of eigenlijk het plan van iemand anders?
  4. Heb je de veranderingen één voor één doorgevoerd of wilde je op diverse gebieden tegelijk verandering?
  5. Heb je van jezelf de tijd gekregen om nieuw gedrag te oefenen? Of zag je elke uitglijder als ‘bewijs’ dat het moeilijk, onmogelijk was en dat je een slappeling was?
  6. Heb je consequent en consistent die acties gedaan die nodig waren? Ook op de momenten dat het moeilijk was?
  7. Wat was het moment dat je hebt opgegeven? Op een moeilijk moment of op het moment dat het lekker ging?
  8. Hoe was je leven tijdens de afvalpoging? Rustig of vol drukte en stress?

Een kleine toelichting op de vragen

Is het ondenkbaar dat je de afvalmanier je leven lang gaat toepassen, dan is de kans op mislukken zéér groot.

  1. Snelle kilo’s eraf, is vaak dubbel zo snel en extra kilo’s eraan.
  2. Ieder lichaam en ieder leven is anders, wat voor de één werkt hoeft echt niet voor de ander ook te werken.
  3. Teveel tegelijk veranderen zorgt voor een stuiterend brein en zorgt ervoor dat je niet alle ballen van het afvallen en dagelijks leven omhoog kunt houden. De ballen voor het afvallen laat je dan meestal als eerste los.
  4. Nieuw gedrag heeft heel veel herhaling nodig voordat het automatisch gaat en dan nóg zal je brein in tijden van stress of vermoeidheid kiezen voor het langst geoefende gedrag, je valkuilgedrag. Gedachten als ‘moeilijk’, ‘onmogelijk’, ‘slappeling’ geven (onbewuste) negatieve associaties aan het afvallen, en je brein wil weg van alles wat niet fijn is, je brein zal je afvalinspanningen gaan saboteren.
  5. Juist de moeilijke momenten zijn de momenten dat we niet doorzetten, maar bij uitstek zijn dit juist dé momenten waarop je het nieuwe gedrag moet oefenen.
  6. Op moeilijke momenten is het makkelijk om op te geven, maar je wordt gestuurd vanuit emotie, dat is juist níet het moment om te stoppen! Als je stopt, stop dan op het moment dat je goed in je vel zit en een wel overwogen besluit neemt.
  7. In tijden van drukte, stress en vermoeidheid is veranderingen doorvoeren aanzienlijk moeilijker. Je brein zal, vanwege broodnodige energiebesparing, snel terugvallen op oude diep ingesleten patronen. Als je wilt afvallen en veranderingen wilt doorvoeren in tijden van stress en vermoeidheid, zullen je verwachtingen en je aanpak anders moeten zijn

Stop met kijken naar je buurvrouw, collega of vriendin

Ik ben ervan overtuigd dat afvallen en goed zorgen voor jezelf en je lichaam voor iedereen mogelijk is. Kijk naar wat past bij jóu.

Heb je al van alles geprobeerd en bleek niets te werken op de lange termijn en kom je er ook niet uit met bovenstaande vragen? Vraag gerust een gratis online brainstormsessie aan. Ik kijk 20 minuten graag met je mee, zodat we samen kunnen ontdekken waar het bij jou steeds mis gaat. Je krijgt minimaal twee praktische tips of waardevolle inzichten, zodat je volgende poging niet op de stapel ‘mislukt’ terecht komt, maar het stempel ‘blijvend succesvol’ krijgt!

Ja, ik wil ontdekken hoe ik blijvend kan afvallen.
Kom maar op met die gratis online brainstormsessie!

Een kleine en simpele actie maakt wel degelijk verschil!

Vanochtend nam ik een Facebook live op dat ging over de valkuil wel WETEN hoe het moet, maar het niet DOEN. Het ging over het feit dat ik me had voorgenomen om vroeg in de ochtend naar buiten te gaan, omdat het kan helpen om beter te slapen. Maar het was nu al eind van de ochtend en ik merkte dat ik in mijn hoofd met allerlei argumenten kwam om niet naar buiten te gaan. “Het is alweer veel te laat om nuttig te zijn.” “Ik moet mijn blog nog schrijven en heb dus eigenlijk geen tijd.” etc. Ken je dat? Je wéét dat het beter voor je zou zijn als … (vul maar in), maar het daadwerkelijk elke keer consistent en consequent DOEN is een tweede. Vaak heb je al eens een poging ondernomen en ging het een paar dagen of slechts een paar uur goed, maar dan versloft het doen toch weer.

Je wacht tot het perfecte moment

Een oorzaak van dit versloffen is dat je wacht tot het perfecte moment aangebroken is. Je hebt waarschijnlijk allerlei randvoorwaarden aan het DOEN gekoppeld. Je moet voldoende tijd en/of energie hebben, het moet droog zijn, je hebt er een bepaald ingrediënt voor nodig en dat was nou net op in de supermarkt, vandaag doen je kinderen moeilijk en dat kun je er nou net niet bij gebruiken etc. Allerlei mindfucks (redenen om iets niet te doen of juist wel te doen) borrelen naar boven en zorgen ervoor dat je in het WETEN blijft hangen en niet naar DOEN komt.

Ach, dit is zo klein, dat heeft toch geen zin?

Een andere oorzaak van in het WETEN blijven hangen en het uitstellen van ACTIE is de mindfuck dat een bepaalde actie te klein is om verschil te maken. Dat het niet genoeg is, om zinvol te kunnen zijn. Je drukt bijvoorbeeld op SNOOZE, omdat je denkt dat 10 minuten eerder opstaan het verschil niet maakt voor je dag. Je beweegt vandaag maar niet, omdat de 20 minuten die je nu nog hebt, niet genoeg is voor een goede workout. Je gooit dat stukje plastic of die batterij bij het gewone huisvuil, want de wereld wordt niet ineens schoner door die ene keer. Als je dit perspectief kiest, maak je verandering onnodig moeilijk en zwaar. Je creëert een scenario waarin geen winnaars zijn. Je schuift simpele en waardevolle acties in één klap opzij!

Paradox van de groeiende hoop

In een podcast hoorde ik laatst een prachtige paradox dat hier volledig bij aansluit. Stel, je schudt een pak rijst leeg op de tafel en je pakt één rijstkorrel van die hoop en legt hem aan de andere kant van de tafel. Heb je dan één of twee hopen rijst?

Eén rijstkorrel noem je nog geen hoop, mee eens? Wat als je er een tweede korrel bij legt? En een derde? Op welk moment wordt de kleine verzameling een daadwerkelijke ‘hoop’? Er is op voorhand niet duidelijk welke rijstkorrel het verschil gaat maken tussen een verzameling en een ‘hoop’. Maar er is een rijstkorrel die tóch dat verschil gaat maken! Er is een omslagpunt en dat wordt bereikt met maar één rijstkorrel.

Eén actie of ding is het omslagpunt en maakt het verschil

Het voorbeeld met de rijstkorrels gaat ook op voor geld; Als je 10 euromunten hebt, noem je dit nog niet ‘rijk’. Voeg één euro toe, dan ben je nog steeds niet rijk. Voeg elke keer er weer één euro aan toe, en merk op dat er wel degelijk een punt komt waarop het verschil gemaakt gaat worden door het toevoegen van de volgende munt en het woord ‘rijk’ in je gedachten oppopt!

Eén training maakt je nog niet fit, maar wat gebeurt er als je dit één, twee of tien keer herhaalt? Er komt een punt dat je na een workout merkt dat je fit bent. Eén keer de bocht uitvliegen en overeten, zorgt er nog niet voor dat je overgewicht hebt. Maar als één nou twee keer wordt? En twee wordt vier keer en zo door? Onvermijdelijk komt het punt dat ‘één’ het verschil gaat maken en dat je jezelf te zwaar vindt.

Kleine acties zijn te klein, maar grote acties zijn te groot

Kleine simpele acties vind je niet de moeite, maar tegelijkertijd kijk je huizenhoog op tegen grote acties. Met als resultaat: er gebeurt helemaal niets. Je blijft zitten waar je zit, je bent nog steeds ontevreden en klaagt wat af. Als je alle kleine acties, die je opzij geschoven hebt in de afgelopen jaren, optelt dan had je nu waarschijnlijk al 10 keer kunnen transformeren.

De kleine simpele dingen die we aan de kant schuiven, zijn juist de acties die verandering creëren! Ze zijn juist de verschilmakers! Als je je dit realiseert en het daadwerkelijk gaat toepassen, dan zorgt dit voor een megaverschuiving van in je mindset!

Er is geen minimale eis in tijdsinvestering, moeite of impact voordat een actie daadwerkelijk waarde heeft. Waardeer zowel de kleine als de grote goede en gezonde acties! Alles doet er toe. En wat mooi is om te beseffen: de kleine goede en gezonde acties zijn makkelijker om te maken of te doen en er zijn aanzienlijk meer mogelijkheden voor in je dag. Zie en maak gebruik van alle momenten dat je een goede keuze / actie kunt maken. Groot of klein, dat maakt niet uit. Je bent aan het trainen en zal steeds beter worden in gezonde en goede acties ondernemen.

Hoe kom je van WETEN naar DOEN?

Eén tip die mij ontzettend helpt om daadwerkelijk in actie te komen is de zin: “Wat kan ik vandaag doen, om mij richting mijn doel te helpen?” Hoe wil ik zijn? Wat is daarvoor nodig? En wat kan ik nú doen? Welke keuze kan ik nú maken om mij goed te voelen en/of om gezonder te worden? En als ‘vandaag’ te groot is, denk dan kleiner in de term van ‘het komende uur’ of ‘mijn volgende keuze’.

Morgen bestaat nog niet, dus daar hoef je niet mee bezig te zijn

Je hoeft niet over morgen na te denken. De acties die je vandaag doet, maken niet dat je jezelf verplicht om het de rest van je leven zo te doen. Met ‘morgen’ hoef je nog niet bezig te zijn, dat is een geheel op zichzelf staande dag. Dat zie je morgen wel weer, want ook die dag kun jij de keuze maken om te oefenen met ‘actie ondernemen’. Ook op die dag kun je weer bedenken welke kleine actie jou gaat helpen om dichter bij je doel te komen. Door klein en kort vooruit te denken, verlam je jezelf niet. In tegendeel, het helpt je om in ACTIE te komen. De keuze maken om dat gebakje vandaag te laten staan is een stuk makkelijker haalbaar dan dat je de keuze maakt om voor de rest van je leven gebakjes te laten staan. Daar gaat je brein van stuiteren en absoluut niet mee akkoord. Hij zal je aan alle kanten gaan saboteren en pleiten voor de ‘een gebakje moet toch een keer kunnen?’ aanpak.

Maak gebruik van elke kans om te oefenen

Het geheim van nieuw gedrag creëren zit in DOEN. Het geheim van DOEN zit in de acties klein, simpel en makkelijk uitvoerbaar houden. Én elke grote of kleine kans die zich voor doet daadwerkelijk benutten. Je zult zien dat veranderen niet moeilijk is. Zie de kansen en GO FOR IT!

 

Hoe zit het met jou? WEET jij het wel, maar lukt het niet om te DOEN? Of begin je wel, maar verzand je toch alweer snel in je oude patronen? Ik ben benieuwd waar jij tegenaan loopt. Wil je het met me delen? Dat kan hieronder of via mijn mail info@annscoaching.nl.

Nooit meer tips en inspiratie missen?

Volg je me eigenlijk al via één van mijn social media kanalen? Daar deel ik regelmatig een tip of receptidee en je leest of hoort waar ik zelf tegenaan loop. Want… ‘spoileralert’… ik ben niet perfect 😉

Volg één of meer links en druk op de “Like” knop.

Facebook

Instagram

Linkedin

De juiste mindset. De sleutel tot succes.

Ik heb een lieve klant die ongelofelijk haar best doet. Ze zet wel 10.000 stappen per dag ondanks haar vele fysieke belemmeringen, koopt gezonde voeding wat een flink beroep doet op haar krappe budget en ze maakt prachtige vorderingen. En toch, als ze me vertelt over haar ervaringen van de voorgaande periode tijdens de sessies en in diverse Whatsapp berichten is bijna alles een worsteling, kost het enorm veel moeite en energie, voelt het zwaar en moeilijk. Het voelt alsof ze bergen moet verzetten, enorme inspanningen moet leveren en ze er veel voor moet laten. Ze maakt zich zorgen over wat anderen over haar denken en op het moment dat ze iets zeggen over wat ze eet, terwijl ze zo haar best doet, voelt het als negatieve kritiek. Als dan het resultaat op de weegschaal ook nog teleurstellend is, dan overheerst het gevoel “Waar doe ik in hemelsnaam al die moeite voor?!”

Mindset, wat is het?

De mindset van mijn lieve klant zit vast. Haar gedachten gaan in cirkels, waarbij het negatieve overheerst. Het woord ‘mindset’ is best een vaag begrip. “Je moet de juiste mindset hebben, dan kom je er wel.” We worden door het gebruik van het woord overspoeld, maar toch is het lastig om er een goede vertaling naar het Nederlands voor te vinden. Zou het ‘de knop’ zijn waar iedereen naar zoekt als hij of zij wil afvallen? “Ik moet gewoon die knop even omzetten.” Het klinkt zo eenvoudig, dat ‘even omzetten’. Hoe vaak ík dat mezelf, potentiële klanten en klanten heb horen zeggen… En jij? Heb jij dat ook wel eens gezegd? Maar ja, waar zit die knop? En hoe zet je hem dan om?

Wat jij denkt en gelooft

Mindset laat zich het beste beschrijven als alles wat jij denkt en gelooft over iets. Over een situatie of over een persoon. En dat wat jij gelooft bepaalt je gedrag, je vooruitzicht en je mentale houding. Kortom het gaat over alles wat jij gelooft over wat je wilt in je leven en wat er is in je leven. Wat geloof jij over je gezondheid, over je relatie met eten, over bewegen of alle ‘to do’s’ in je leven, over je relatie met je collega’s en vriendinnen etc.

Afvallen is een strijd

Op het moment dat jij gelooft dat je van alles moet laten als je wilt afvallen en gezond wilt leven, dan heb je de mindset ‘afvallen is bikkelen, volhouden, jezelf tekort doen’. Dit is wat je gelooft en wat je denkt. Je volgt dieetprogramma’s of een crashdieet en mag dus voor een bepaalde periode een aantal dingen niet eten. Voor je gevoel offer je enorm veel op, ben je keihard en goed bezig en het resultaat is er dan ook wel, maar ja… Op het moment dat je de touwtjes een beetje laat vieren, jezelf weer een glaasje wijn of een gebakje toestaat, dan vliegt het gewicht er weer aan. Je kijkt naar slankere mensen om je heen en ziet dat zij wél die dingen eten die bij jou voor extra kilo’s lijken te zorgen, als je er alleen al aan denkt. De wereld is oneerlijk!

Het is logisch dat elk dieet en elke lijnpoging mislukt

Een deel van je brein kan alleen maar voelen en niet denken. Dit deel van je brein wil zich fijn voelen, in het HIER EN NU. Het wil weg van nare gevoelens, weg van boosheid, verdriet, pijn, schaamte en gedoe. Als jij gelooft dat afvallen een enorme struggle is, dat gezond leven alleen maar bestaat uit opofferingen, dan zal je jezelf vanuit je onderbewuste voortdurend saboteren en is het helemaal niet zo gek dat je geen enkel dieet volhoudt.

Fixed en Growth mindset

Er zijn twee bekende overkoepelende mindsetvormen waar je misschien wel eens van gehoord hebt: Fixed mindset en Growth mindset. Als je iemand bent met een Fixed mindset geloof je dat talent aangeboren is en wil je graag als perfect en talentvol gezien worden. Je zult er alles aan doen om goed over te komen naar de buitenwereld en je bent altijd bezig met wat anderen van je vinden of denken. Je creëert hiermee een star en ‘moeilijk’ persoon, waarbij je jezelf in je persoonlijke ontwikkeling tegenhoudt. Als je iemand bent met een Growth mindset geloof je dat vaardigheden ontwikkeld kunnen worden en wil je graag leren en jezelf verbeteren. Je bent een rustig en open-minded persoon die coachbaar is, zodat je jezelf kunt ontwikkelen.

Welke mindset heb jij?

Als je eerlijk naar het rijtje van eigenschappen kijkt, waar herken jij jezelf dan in? Gewoon eerlijk en zonder oordeel kijken. Er is geen goed of fout. Ik zie mezelf aan beide kanten terug. Waarbij ik vroeger veel meer aan de Fixed mindset kant zat. Wat kon ik het leven gemeen vinden. Ik ‘mocht’ eigenlijk geen frites en frikandel eten, want bij mij zaten die meteen aan mijn billen vastgeplakt. Al die superdunne klasgenoten, studiegenoten en later collega’s aten niet anders en kwamen die een gram aan? Nope! Van pure frustratie at ik dan maar weer een hele zak chips of pak rijstwafels leeg (met veel boter en dikke plakken kaas uiteraard).

Hoe verander je je mindset?

Oké, dit alles nu wetend, hoe krijg je hier nou verandering in? Je woorden en gedachten zijn hier de krachtigste tool die je kunt hebben. De woorden die je gebruikt, zorgen voor je gedachten. De gedachten die je hebt, zorgen voor een bepaalde stemming en een gevoel, wat weer zorgt voor een bepaald resultaat. Op het moment dat jij woorden als ‘worsteling, moeilijk, zwaar, ingewikkeld, onmogelijk, mislukken, proberen’ etc. denkt en zegt, dan creëert dit een bepaalde negatieve stemming, en dikke kans dat de resultaten dan óók negatief zijn. Je focust op het probleem, dat wat je niet wilt. De kracht zit hem dus in het omkeren van je gedachten en het zorgvuldig kiezen van je woorden. Focus op wat je wél wilt. Wat je wilt bereiken, wat je wilt voelen, wat je wilt eten zodat je goed voor je lichaam zorgt.

Keer deze belemmerende woorden direct om!

De woorden ‘kan niet’ / ‘wil niet’ / ‘niet’ / ‘nee’ / ‘geen’ belemmeren alle vooruitgang en positieve vibes. Hiermee leg je de focus op wat niet kan en wat je niet wilt. Je brein, of het universum, het is maar net waar je in gelooft, pikt het woordje ‘niet’ totaal niet op. “Gooi je jas niet op de grond”, “Ik wil geen snaaibuien meer hebben”. Hét teken voor het brein van je kind om wél die jas op de grond te gooien en voor je eigen brein om juist wel snaaibuien te creëren. “Denk niet aan een roze olifant” en we zien direct een groot roze gevaarte in gedachten. Voel je hem? Luister dus goed naar jezelf en betrap jezelf op het gebruik van woorden met een negatieve lading. Zodra je er eentje hoort, zeg dan “Ho, stop eens even. Dat zijn 1.0 gedachten en dat is verleden tijd. Ik ga voor 2.0 gedachten en denk wat ik wél wil doen en bereiken! Of wat ik wél verwacht van mijn kinderen “Hang je jas aan de kapstok.” “Zit eens rustig en rechtop op je stoel.”, “Ik wil keuzes maken die me een goed gevoel geven.”, “Ik wil een fit lichaam.”, “Ik eet vanavond een zoete sinaasappel als tussendoortje.” “Ik neem tijdens het etentje één glas wijn, want dan voel ik me morgenochtend een stuk helderder en fitter’. Positieve gedachten creëren positieve vibes en die zorgen weer voor positieve resultaten.

Tot slot nog een oefening om positieve gedachten, keuzes en vibes te creëren.

Start je dag met schrijven en focus alleen op vandaag en niet op de rest van je leven. Hierbij een aantal voorbeeld vragen.

  • Hoe wil ik me vandaag voelen? En welke keuzes zijn daar vandaag voor nodig?
  • Wat is ervoor nodig om me vandaag geweldig te voelen?
  • Wat kan ik vandaag doen om mezelf trots te voelen?
  • Hoe wil ik me voelen als ik vanavond naar bed ga en welke keuzes horen daarbij?
  • Welke uitdaging kom ik vandaag tegen en hoe wil ik me na die uitdaging voelen? Wat moet ik doen om dit gevoel te creëren?

Doe dit elke dag en je zult merken dat je gewend raakt om te bedenken wat je wél wilt, hoe je je wél wilt voelen en hoe je dit kunt bereiken. Dit is de sleutel, dit is de ‘knop’. Jij bezit de kracht om hem om te zetten!

Herken je de negatieve gedachten en lijkt alles en iedereen tegen je te zijn? Zou je het graag anders zien? Dat het afvallen ‘lichter’ voelt en je relaxter met eten om kunt gaan? Vraag gerust eens een gratis online brainstormsessie met mij aan. Ik begrijp je als geen ander, want ik was daar eerst ook. Ik geef je in 20 minuten minimaal twee waardevolle tips en/of inzichten, waardoor jij direct verder kunt op weg naar een slanker, fitter en gezonder lichaam. Vraag hem hier aan.

Jarenlang hield ik de schijn op. Ook voor mezelf!

Afgelopen zaterdag werd ik door mijn vriend Bert als verrassing meegenomen naar de Efteling. We zijn nu precies een half jaar samen en hij weet heel goed waar hij mij blij mee kan maken. De Efteling is voor mij een super dagje uit! Heel blij word ik van mooie, maar vooral coole en snelle attracties! Baron 1898 met zijn spectaculaire bloedstollende afdaling naar de mijnschat. De Vogelrock waarbij de warme wind van deze achtbaan in het donker je gezicht streelt terwijl je akelig dicht langs gieren schiet en je in een mega slangenbek verdwijnt. En niet te vergeten, mijn favoriet, Joris en de Draak! De houten achtbaan waarbij je moet kiezen tussen het rode en de blauwe team en de twee achtbanen onderweg een heuse strijd met elkaar aan gaan. Supersnel met de achtbaankarretjes over heuvels en door scherpe bochten scheuren, waarbij je net voor of net achter de tegenstander zit. Bij het checken van de foto achteraf zie ik mezelf altijd met mijn brede ‘achtbaanlach’ opgeplakt. In één woord GEWELDIG.

De Eftelingmedewerker duwde met zijn volledige gewicht tegen de beugels.

Tijdens één van onze ritjes in Joris duurde het even voordat de karretjes konden vertrekken. Een paar karretjes voor ons zagen we een medewerker die half op één van de bezoekers gekropen was. Hij duwde en perste de veiligheidsbeugels met al zijn kracht naar beneden. Maar helaas, hij klikte blijkbaar niet dicht. Hij zei iets tegen degene die hij aan het helpen was, waarop de jonge knul opstond en zijn winterjas uitdeed, waarna een nieuwe aanduwpoging volgde. Vette pech, het mocht niet baten. Hij kon niet mee, want hij paste nog steeds niet! Hij was te dik, waardoor de beugels niet gesloten konden worden. Hij leek onaangedaan. Hij lachte wat tegen zijn vrienden die nog in de karretjes zaten. Een slanke jongen stapte ook uit, voegde zich bij zijn vriend die niet mee mocht. De andere twee gingen bij elkaar zitten, waarna nogmaals de beugels open en dicht moesten en wij eindelijk konden vertrekken.

In een flits zag ik mezelf vele jaren terug in Walibi in een soortgelijke vernederende situatie.

Of misschien was het in die tijd Six Flags. In ieder geval het attractiepark met coole achtbanen in Biddinghuizen. In 2002 werd achtbaan de Goliath geopend. Met zijn hoogte van 46,8 meter de hoogste achtbaan van de Benelux. Ik woog toen nog boven de 100 kilo en had een aanzienlijk grotere omvang dan nu. Bij de ingang stond een testkarretje. Door plaats te nemen in dat karretje kon je testen of je in de beugels van de achtbaan paste.

Met een angstig voorgevoel en een ‘op hoop van zegen’ stond ik in de rij.

Uiteraard ben ik NIET in dat testkarretje gaan zitten. Wat nou als ik niet pas? Wat nou als iedereen kijkt? Ik schaamde me dood dat ik überhaupt moest overwegen of ik wel of niet in de Goliath zou passen. Op hoop van zege ben ik voor de buitenwereld nonchalant doorgelopen en aangesloten in de rij. Van binnen was ik gespannen en had ik allerlei visioenen waarbij de beugels niet zouden kunnen sluiten. Duimend dat ik niet door de grond zou gaan van schaamte heb ik zeker een uur in de rij gewacht.

Opluchting stroomde door me heen. Ik paste!

Pfffjewww. Daar was ik toch aan een nare en confronterende situatie ontsnapt. Alleen dat geluk had de knul van Joris en de Draak niet. Hij moest uitstappen omdat híj niet paste. Hij had het van te voren kunnen testen, want ook bij Joris staat bij de ingang een testkarretje. Zijn nonchalante houding herkende ik als geen ander. Maar ik weet zeker dat hij van binnen niet zo nonchalant en luchtig was. Zoiets doet gewoon verrekte veel pijn! Het verscheurt je hart en is weer een bevestiging van hoe diep je bent gezonken. Pijn van de schaamte. Mensen zijn aan het wachten, door jou. En niet zomaar door jou, maar omdat je potverdorie niet in het karretje past. Je voelt de blikken van iedereen op je gericht en je hoort ze bijna de beledigende of medelijdende opmerkingen denken. Pijn door de zoveelste keiharde confrontatie met dat mega grote lijf waar je al heel lang eigenlijk ongelukkig mee bent, maar dit niet kunt veranderen op één of andere manier. Ondanks alle pogingen en diëten die je hebt ondernomen.

Ik was zo goed in de schijn ophouden. Ook voor mezelf!

Ik was daar ook. Ik deed net alsof het me niet raakte. Alsof ik prima tevreden was met mijn lichaam. Ook al paste ik soms maar net tussen de leuningen van een terrasstoel. Luchtig, nonchalant, grapje hier, grapje daar. Een opmerking van een collega of iemand op straat incasseerde ik met wat platte humor. Allemaal schijn. Naar de buitenwereld was ik niet eerlijk, maar mezelf hield ik ook half voor de gek. Dan viel mijn blik op iemand die nog dikker was en bedacht ik dat het dus ook weer niet zo heel erg met me gesteld was. Ik voelde me over het algemeen gezond, ik had fysiek nergens last van. Dus het viel toch wel mee? Ik ben nou eenmaal breed gebouwd, het zit in mijn familie en moest mezelf vooral accepteren.

Houd jij jezelf ook voor de gek?

Ik spreek regelmatig mensen over hun gewicht en zie wat ze doen. Ze zijn daar waar ik eens was. Daar waar die knul van Joris is. Ze praten hun (over)gewicht goed en zoeken redenen om niet écht naar zichzelf te kijken. Ja, aan één kant willen ze best afvallen, maar aan de andere kant kan het best zo nog even. “Er zijn tenslotte (veel) dikkere mensen.” “Mijn omgeving vindt dat het wel meevalt.” “De bloedwaarden en bloeddruk bij de huisarts zijn nog helemaal normaal.” Ondertussen willen ze niet op de foto en lopen ze spiegels en etalageruiten snel voorbij.
Herken je dat? Behoor jij ook tot de mensen die, en dat kan echt nog onbewust zijn, ontkennen dat ze eigenlijk een probleem hebben en niet happy zijn op de plek waar ze zich nu bevinden?

Wacht je tot je keihard met jezelf geconfronteerd wordt?

Op het moment dat jij de terrasstoel aan je achterwerk hebt hangen? Of dat jouw beugels van de attractie niet dicht kunnen? Of nog erger, dat de dokter bezorgd en meewarig over zijn bril kijkt en je meedeelt dat je aan de cholesterol- en diabetespillen moet?
Uiteraard is wachten je goed recht. Ik vertel je echt niet wat je zou moeten doen. Ik weet wel dat het geen fijne plek is en dat het anders kan. Eerlijk zijn naar jezelf is één van de moeilijkste en pijnlijkste dingen die je kunt doen. Ja, je gaat niet blij zijn met wie je in de spiegel ziet, met alle patronen en mindfucks die naar de oppervlakte zullen borrelen. Het is echter ook het grootste cadeau dat je aan jezelf kunt geven. Want je trekt de regie over je eigen (eet)gedrag naar je toe als jij door hebt wat je doet! Het is super waardevol als je inzicht hebt in hoe je in elkaar zit en hoe het komt dat je elke keer weer in je valkuilen trapt, dat je wéér voor de bijl gegaan bent. Je begrijpt waarom geen enkel dieet blijvend resultaat geeft en behoedt jezelf voor de volgende mislukking. Een cadeau waar je de rest van je leven van kunt profiteren!

Wil jij begrijpen waarom je geen enkel dieet kunt volhouden?

Waarom je elke keer weer toegeeft aan die foute, maar o zo lekkere verleidingen? Vraag mijn gratis online brainstormsessie aan. We plannen snel een datum en dan kijk ik 20 minuten geheel vrijblijvend met je mee naar de dingen waar jij tegenaan loopt. Je krijgt van mij minimaal twee praktische tips die je direct kunt inzetten en/of je doet inzichten op waardoor je jezelf en je gedrag beter begrijpt. Zodat jij op weg kunt gaan naar een gezonde, fitte en slanke toekomst zonder te diëten!

Herken je het? Dat je jezelf allerlei redenen op de mouw spelt om nog niet aan de slag te gaan met jezelf. Het valt wel mee. Toch? Ik ben benieuwd hoe jij erin staat. Wil je het met me laten weten? Mail me op info@annscoaching.nl of schrijf het hieronder.