Denk meer als een robotstofzuiger!

Afvallen is niet altijd even makkelijk. Ik durf te beweren dat 90% van alle afvalpogingen wereldwijd op een mislukking uitlopen. Na drie tot zes mislukte pogingen gooit meer dan de helft van die 90% de handdoek in de ring. “Afvallen is niet voor mij weggelegd.”

Laatst was ik een tijdje de robotstofzuiger van mijn vriend aan het observeren. Hij botste continu tegen tafel- en stoelpoten, de muren stonden in de weg en de deurmat vormde ook een serieuze uitdaging.

(Nog nooit een robotstofzuiger aan het werk gezien? In deze video van 45 seconden zoekt de robotstofzuiger van mijn vriend zijn basisstation.)

Wij mensen kunnen wel wat leren van die robotstofzuiger!

Langzaam vormde deze gedachte zich in mijn hoofd. Hij gaat maar door en zoekt zijn weg. Probeert iets uit, knalt tegen een tafelpoot. Oké, dat werkt niet. Hij past zijn richting aan en doet nog een poging. Bam. Nee, dat was het ook niet. Hij draait iets verder en ja, nu kan hij een stuk rechtdoor, ondertussen flink draaiend met zijn blauwe borstels. Anderhalf uur lang sjeest hij van de ene kant van de kamer, via de keuken en de gang naar de andere kant. Nooit geeft ‘ie op. En het mooie is, volgende week om 12 uur doet ‘ie het gewoon wéér!

Na 1,5 uur stofzuigen, botsen, van richting veranderen en opnieuw proberen volgt een nieuwe uitdaging: zijn ‘huis’ vinden. Je zou denken dat er ergens een sensor zit, zodat ‘ie weet welke kant hij op moet, maar blijkbaar is die sensor alleen sterk genoeg als hij in de buurt van het basisstation is. Na tig pogingen en vele keren de totaal verkeerde kant op rijden, mag ‘ie een week uitrusten.

Geen gezeur, teleurstelling, gemopper of frustratie.

Hij probeert, past aan en probeert nogmaals. Gewoon een nieuwe poging! Vindt hij zichzelf een slappeling omdat hij voor de zoveelste keer de verkeerde kant op reed? Dat ‘ie wéér tegen die stoelpoot aan knalde en dus de zoveelste mislukte poging had? Nee! Geen enkele gedachte over “Misschien moet ik het maar opgeven, dit stofzuigen is niets voor mij.”

Ik hoor je brein nu kraken…

“Ja, HAL-LO! Wacht eens even! Dat is wel een robot hoor. Een RO-BOT! Die voelt de beurse plekken van al die botsingen niet. Die kan niet voelen hoe verrot pijnlijk het is, als het weer mislukt en de kilo’s er weer keihard bijkomen!

Nee, dat klopt. En toch denk ik, nee, wéét ik dat je iets meer in de trant van die robotstofzuiger mag denken als je je doel wilt bereiken. Als je niet voor de zoveelste keer het bijltje erbij neer wilt gooien.

Is het makkelijk? Nope, dat zeg ik niet. Maar ik denk wel dat je te snel opgeeft. Dat je een mislukte poging te zwaar opneemt. Dat er veel te veel gevoelens bij komen kijken, dat je het te persoonlijk neemt. Daardoor word je bang en wordt afvallen gekoppeld aan ‘pijn’, ‘moeilijk’, ‘vervelend’ en ‘onmogelijk’. En je brein pikt dit haarfijn op!

Je brein wil zich goed voelen in het HIER en NU

Zeker als je moe bent en veel dingen aan je hoofd hebt. (En wie heeft dat niet tegenwoordig?) Je brein wil weg van pijn, vervelend en ingewikkeld. Hij zal je goedbedoelde afvalpogingen keihard saboteren. Hij zal je bestoken met allerlei mindfucks, waardoor jij gelooft dat afvallen vandaag even niet hoeft, dat je morgen weer met frisse moed start, dat je het verdiend hebt om die Tony Chocolonely te eten. Of nog veel erger, je gelooft dat afvallen niet voor jou is weggelegd en bedenkt dat je maar moet accepteren dat je altijd dik zult blijven.

Het verleden bepaalt niet je toekomst!

Een mislukte poging is niet meer dan het uittesten of iets voor je werkt. Haal het gevoel weg, oftewel ‘strip the drama’ zou een Amerikaanse coach die ik volg, zeggen. Zie en voel het niet als een persoonlijk falen. Het is gewoon iets dat op dit moment niet voor jou werkt. Is dat erg? Nee! Zegt dat iets over je wilskracht? Nee! Zegt dat iets over de volgende poging? Nee! Echt niet!

Bedenk voor jezelf waarom het mis ging. Was het plan goed, maar de uitvoering niet optimaal? Verander dat en test het nogmaals. Was het plan goed, maar had het iets meer voorbereiding nodig? Plan het de volgende keer anders.

Soms is er slechts een kleine aanpassing nodig waardoor het wél werkt

Of soms moet je dit plan overboord gooien en iets anders testen. Gewoon net zo lang tot je iets vindt dat wél voor je werkt.

En zelfs dat hoeft niet voor de rest van je leven altijd te werken. Jij verandert, je omstandigheden veranderen en je lichaam aan de binnenkant verandert (hormonen of afnemend spierweefesel bv.). Dus werkte iets vroeger wel en nu niet meer? No problem! Observeer, evalueer en pas aan en werkt dat niet, zoek weer iets anders. Zonder drama, zonder frustratie, zonder paniek of gevoelens van falen.

Blijf niet in het denken hangen, kom altijd in actie! Go for it!

Zit je vast? Heb je geen vertrouwen meer in jezelf?

Dan daag ik je uit om je te laten inspireren en motiveren door mijn persoonlijke verhaal in mijn gratis audiotraining van 15 minuten.

Ik herken je angst als geen ander met mijn tig lijnpogingen en mijn 107,7 kilo op de weegschaal. Ik geloofde ook niet meer dat ik kon afvallen.

Laat je inspireren en krijg het inzicht dat je het anders moet gaan doen zodat je laatste afvalpoging een succes wordt!

Waarom afscheid nemen van gewoontes zo moeilijk is!

Afscheid nemen doet pijn. Van mensen, van dingen, maar ook van gewoontes. Daarover verderop in dit blog meer. Eerst over afscheid nemen van dingen. Dat dit moeilijk is bewijzen de TV programma’s die sommige mensen nodig hebben om hun huis weer begaanbaar te maken. Bij mij is het nog niet zo erg, maar vorige week heb ik wel met pijn in mijn hart afscheid genomen van mijn fijne sneakers met subtiele glitters. Ik had er bijna twee zomers heerlijk op gelopen. Maar op gegeven moment begonnen ze te ‘op te vallen’, voelde ik de stenen en onregelmatigheden van de straat steeds duidelijker. In het begin viel dat nog te negeren, ik wilde er niet aan. Ik wilde niet weten dat mijn schoenen aan het slijten waren, dat ze niet meer goed voor mijn voeten waren. Dat zou betekenen dat ik nieuwe sneakers moest gaan zoeken. Nieuwe schoenen vinden die er leuk uit zien én ook nog eens zo lekker zitten dat ze voelen als ‘thuiskomen’, dat is niet zo simpel.

Uitstellen doet óók pijn

Dus stelde ik nog even uit. Het gaat nog wel hield ik mezelf voor. Ze zijn zo leuk. Die dunne zolen, ach… dat loopt wel los. Gewoon beetje uitkijken waar ik loop, stenen vermijden en misschien een beetje langzamer. Het bleef echter (onbewust) aandacht vragen. In mijn achterhoofd bleef het door mijn hoofd spoken en popte de gedachte dat ik er iets aan moest doen regelmatig op. Het voelde ongemakkelijk. Het voelde groot. Mijn hoofd wist dat het beter zou zijn om op zoek te gaan naar nieuwe schoenen. Dat zo door gaan eigenlijk ook geen optie was. Want op versleten schoenen lopen, die m’n voeten pijn bezorgden, is gewoon niet gezond en goed voor mijn lijf.

Onbewust gekoppelde gevoelens

Ik wilde niet zonder. Ze gaven me zoveel plezier. Ik voelde me goed en prettig door die sneakers. Een beetje stoer. Ik ben 41 en die schoenen geven me het gevoel dat ik er toch nog bij hoor. Dat ik er mag zijn. Klinkt misschien een beetje gek hè? Dat een paar schoenen voor zelfvertrouwen zorgen. Dat is waarschijnlijk wel de belangrijkste reden geweest waarom afscheid nemen zo moeilijk was. Het gevoel van zelfvertrouwen in combinatie met echt lekker lopende schoenen, dat is niet zomaar even te vervangen.

Elke nadelige gewoonte heeft voordelen

Dit geldt ook voor gewoontes. Vaak ben je er niet van bewust, maar veel gewoontes blijf je doen omdat ze bepaalde voordelen hebben en daarnaast veilig en bekend voelen. Je weet best met je hoofd dat het niet gezond en goed is voor je lijf en gewicht om een hele reep Tony Chocolonely of pak koekjes leeg te eten. Dat het beter is om een gezonde maaltijd op tafel te zetten. Dat je best een gebakje op een verjaardag mag weigeren, omdat je wilt afvallen. En toch… En toch zie je jezelf die reep naar binnen werken, is dat pak koekjes leeg voor je het weet, durfde je dat gebakje niet te weigeren en had je wéér geen tijd om gezond te koken.

WETEN en DOEN zijn twee verschillende dingen

Ik hoor het zo vaak: “Ik WEET het allemaal best, maar ik DOE het niet.” Nee, dat klopt. Want afscheid nemen van bepaalde gewoontes heeft gewoonweg vet nadelige gevolgen! Vaak ben je je daar niet van bewust. Je snapt er niets van waarom je het niet gewoon bij één stukje chocola of één koekje kan houden. Waarom een gezonde maaltijd koken of een gebakje weigeren zo lastig is, terwijl je het jezelf nog zo had voorgenomen!

Niet veranderen doet óók pijn!

Ondertussen sta je erbij en kijk je moedeloos naar jezelf in de spiegel. Áls je nog in de spiegel durft te kijken tenminste. Je ziet iemand die je niet wilt zijn. Iemand die je niet bent. Het doet pijn om jezelf te zien in dat vormeloze kleurloze oversized shirt en die spijkerbroek waarbij de schuurplekken aan de binnenzijde van je bovenbenen bijna doorgesleten zijn. Zo had je je leven niet voorgesteld… “Wat ben ik toch een slappeling. Een totaal gebrek aan wilskracht! Hoe simpel kan het zijn om ‘NEE’ te zeggen of om het bij één koekje te laten? Ik ben een hopeloos geval. Het wordt toch nooit wat.”

Als je zo doorgaat blijf je in de spiraal van negativiteit

De kilo’s sluipen er langzaam bij en je wordt zwaarder en zwaarder met alle nadelige gevolgen van dien. Die trap wordt echt een onneembare vesting en je stelt je kinderen nog vaker teleur omdat je te moe bent om actief met ze te spelen. Je kunt alleen nog online je kleding bestellen in die dure shop voor grote maten en je settelt voor die shirts die over je kont vallen en er nog een beetje oké uitzien. Intussen blijft het door je hoofd spoken dat het niet goed met je gaat, dat je niet happy bent en dat je er iets aan moet doen.

Gewoontes kun je wel degelijk veranderen

Dit vraagt een open blik en heel eerlijk naar jezelf zijn. Onderzoek de gewoonte waar je eigenlijk vanaf wilt. Dit kan overmatig eten zijn, teveel drinken, maar ook bv. voortdurend op social media zitten. Wat zijn de nadelen en wat zijn de voordelen? De nadelen weten we vaak zo op te noemen, de voordelen van een niet welkome gewoonte zijn vaak iets lastiger. Ze zijn er echter wel degelijk! Om je een idee te geven zonder dat ik je een bepaalde richting op wil duwen, zitten de onbewuste voordelen vaak in de hoek van ‘even niet voelen’ (eenzaamheid, verdriet, ontevredenheid, onzekerheid, schaamte, boosheid, sociale druk etc.), ‘even niet denken’ (je eindeloze to do lijstje, sociale druk etc.), ‘straffen’ (weer mislukt, weer niet gedaan wat moest, wat deed ik toen suf), ‘ontspannen’ (dit heb ik wel verdiend, even ‘uitstaan’) en tijdswinst.

Als je de gewoonte begrijpt kun je op zoek naar een oplossing

Als je weet wat het voordeel van de nadelige gewoonte is, kun je op zoek naar de oplossing. Hoe kun je de voordelen ook krijgen, zonder dat je je nadelige gewoonte in stand houdt? Ligt er eenzaamheid achter je eetbuien? Dan zal eten dit nooit kunnen oplossen. In tegendeel, je wordt alleen maar dikker en je voelt je er nog rottiger door en gaat steeds meer mensen vermijden. Je zult aan de slag moeten om je eenzaamheid op te lossen. Zolang je daar niets oplost, zal je je gevoel altijd willen weg eten. Elk dieet, elke poging om af te vallen en gezonder te eten zal tot mislukken gedoemd zijn. Dus wees eerlijk en onderzoek wat de onbewuste voordelen van jouw nadelige gewoonte zijn, zodat je uit die cirkel van negativiteit kunt stappen.

Dat verdien je, dus go for it!

 

Vind je het moeilijk om erachter te komen wat het voordeel van jouw nadelige gewoonte is? Of weet je wel wat erachter een bepaalde gewoonte schuilt, maar heb je geen idee hoe je dit oplost? Misschien loop je vast op het ontwikkelen van een nieuwe gezondere gewoonte?

Blijf dan niet langer aanklooien in je eentje en van dieet naar dieet hoppen. Vraag gerust (en geheel vrijblijvend) een gratis online brainstormsessie aan. Dan kijken we samen waar jouw oplossing ligt, om de achterliggende voordelen van jouw nadelige gewoonte op een gezonde manier te bereiken. Ik geef je minimaal twee praktische tips of inzichten zodat je aanzienlijk sneller en makkelijker op weg gaat naar een leven zonder dieet met grip op je gewicht!

Vallen en weer opstaan, maar met aanpassing!

Supertrots ben ik op mijn zoon Collin (13 jaar) Op 8 maart had hij tijdens trampolineles bij het ongelukkig neerkomen beide botten gebroken in zijn linker onderarm. Zijn juf handelde snel en zeer efficiënt en gelukkig was zijn vader aan het kijken tijdens de les, waardoor ze snel naar het ziekenhuis konden. Collin, bleek als een vaatdoek, schijnt geen traan te hebben gelaten. Hoewel het enorm pijnlijk geweest moet zijn en het feit dat je onderarm ineens overdwars staat móet toch iets met je brein doen. Na lang wachten, het recht zetten en weer foto’s maken in het ziekenhuis, bleek er gelukkig geen operatie nodig. De arts vond het ‘goed genoeg’ gezet, maar de schrik zat er bij Collin wel in. Bij ons ook trouwens. Voorlopig geen linkerarm kunnen gebruiken, geen gym, geen trampoline- en tennisles en geen huishoudelijke klussen. Oké, dát was dan wel weer een voordeel.


Weer op de trampoline

Ondanks dat hij het spannend vond is Collin vorige week weer gestart met trampolineles. Ik vroeg hem van te voren of hij het eng vond. Hij is een jongen van weinig woorden en zal zijn gevoel niet snel laten merken, maar “Ja, wel een beetje.” kwam er wel uit. Ik heb hem nooit horen zeggen dat hij niet meer wilde springen. Dat hij er klaar mee was, dat hij dacht dat hij een slechte trampolinespringer was. Ja, die ene sprong met die draai naar buik, die gaat hij voorlopig nog niet doen. Het zal even duren voordat hij weer volledig het vertrouwen heeft in zijn lichaam en vaardigheden. Veel positieve ervaringen gaan daarbij helpen.

Angst voor herhaling

Onbewust besluipt je de angst voor herhaling als je een keer valt of faalt voor je gevoel. Herken je dat? Je brein wil eigenlijk weg van moeilijk, vervelend, kans op falen, kans op pijn. Om die reden vind ik het heel knap dat Collin toch is gegaan. Toch weer op die trampoline, de angst in de ogen kijkend. Blijkbaar kon hij de ‘ongelukkig-neerkomen-actie’ loskoppelen van zichzelf en zijn eigen vaardigheden. Dit ene incident in het verleden zegt niets over het NU en niets over de toekomst.

Afvalpoging op afvalpoging
Ik herken deze angst voor herhaling in mezelf. Nu niet meer op het gebied van afvalpogingen, maar wel in mijn pogingen om goed voor mezelf te zorgen. Denk aan op tijd naar bed gaan, voldoende bewegen en regelmatig écht ontspannen. Ik herken het zeker ook in mijn klanten en de mensen die ik spreek. Ze hebben al zó vaak een afvalpoging gedaan, dat ze er geen vertrouwen meer in hebben. Jij zit mogelijk ook in zo’n cirkel. Vol goede moed en motivatie begin je steeds aan een nieuwe poging en bijna net zo vaak mislukt het weer. Opletten op wat je eet, een shakedieet, de weightwatchers, Sonja misschien wel etc.

Ik weet dat de oorzaak van het mislukken in je brein ligt en niet zozeer in je wilskracht en gebrek aan discipline, zoals jij wellicht denkt. Je brein heeft zo zijn eigen prioriteiten en agenda’s en zal altijd vanuit die agenda’s beslissen welke keuzes je (onbewust) maakt. We identificeren ons met al die mislukte pogingen met allerlei mindfucks: “Ik kan dit gewoon niet.” “Ik ben een Bourgondiër, ik houd gewoon van lekker eten.” “Ik moet dit dan maar accepteren, het leven moet wel leuk blijven hè?!”

Je bent niet meer dezelfde persoon

Net zoals Collin heeft geleerd met andere ogen naar bepaalde sprongen tijdens trampolineles te kijken, ben jij ook niet meer dezelfde persoon die je was voor, tijdens en na alle afvalpogingen. Je bent echt niet meer dezelfde als wie je was. Elke dag leer je bij en elke mislukte poging geeft je informatie over wat wél en niet werkt voor jou.

Als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg

Deze zin ken je vast, daar ben je vast wel vaker mee bekogeld. Het is intussen een cliché zin, maar helaas kom je niet onder deze waarheid uit. Als je elke weer terug gaat naar de snelle quickfix als oplossing, bv. een shakedieet, onder het mom “Dan zijn de eerste kilo’s er vast af, dat geeft weer motivatie om verder te gaan.” (een enorme mindfuck van je brein!), dan weet je (onbewust) op basis van je eerdere ervaringen dat dit níet de blijvende oplossing is. Dat geeft belangrijke informatie! Door deze informatie te analyseren en te evalueren kun je een hoop tijd, geld, energie en emotionele pijn besparen.

Eerlijk naar jezelf en je acties kijken is de oplossing

Ik ben de eerste die tegen mijn klanten zegt dat het verleden niets zegt over het NU en de toekomst, maar enig realisme is wel op zijn plaats. Jij weet heus dat een shakedieet niet de blijvende oplossing is. Het komt tegemoet aan je behoefte om snel resultaat te zien, maar net als iedereen die daaraan begint, weet je dat het niet gezond is voor je lijf en dat de oplossing zit in een gezonde leefstijl aanleren. Een leefstijl die je de rest van je leven kunt toepassen, zonder dat woorden als ‘diëten’, ‘volhouden’, ‘doorzetten’ en ‘hard werken’ in je gedachten en gesprekken voorkomen.

Leer van je mislukte pogingen

Wees niet bang voor je verleden vol mislukte pogingen. Het zegt niets over je volgende actie op weg naar een gezonde leefstijl. Leer van de mislukte pogingen en pas aan. Zoek naar een manier die bij jou past. Deze vragen kunnen je daarbij helpen:

  1. Was je afvalpoging een manier die je de rest van je leven had gaan toepassen?
  2. Had je de afvalmanier uitgekozen op basis van ‘snel resultaat zien’ of op basis van ‘resultaat op de lange termijn’ en ‘gezond’?
  3. Was het jouw eigen plan of eigenlijk het plan van iemand anders?
  4. Heb je de veranderingen één voor één doorgevoerd of wilde je op diverse gebieden tegelijk verandering?
  5. Heb je van jezelf de tijd gekregen om nieuw gedrag te oefenen? Of zag je elke uitglijder als ‘bewijs’ dat het moeilijk, onmogelijk was en dat je een slappeling was?
  6. Heb je consequent en consistent die acties gedaan die nodig waren? Ook op de momenten dat het moeilijk was?
  7. Wat was het moment dat je hebt opgegeven? Op een moeilijk moment of op het moment dat het lekker ging?
  8. Hoe was je leven tijdens de afvalpoging? Rustig of vol drukte en stress?

Een kleine toelichting op de vragen

Is het ondenkbaar dat je de afvalmanier je leven lang gaat toepassen, dan is de kans op mislukken zéér groot.

  1. Snelle kilo’s eraf, is vaak dubbel zo snel en extra kilo’s eraan.
  2. Ieder lichaam en ieder leven is anders, wat voor de één werkt hoeft echt niet voor de ander ook te werken.
  3. Teveel tegelijk veranderen zorgt voor een stuiterend brein en zorgt ervoor dat je niet alle ballen van het afvallen en dagelijks leven omhoog kunt houden. De ballen voor het afvallen laat je dan meestal als eerste los.
  4. Nieuw gedrag heeft heel veel herhaling nodig voordat het automatisch gaat en dan nóg zal je brein in tijden van stress of vermoeidheid kiezen voor het langst geoefende gedrag, je valkuilgedrag. Gedachten als ‘moeilijk’, ‘onmogelijk’, ‘slappeling’ geven (onbewuste) negatieve associaties aan het afvallen, en je brein wil weg van alles wat niet fijn is, je brein zal je afvalinspanningen gaan saboteren.
  5. Juist de moeilijke momenten zijn de momenten dat we niet doorzetten, maar bij uitstek zijn dit juist dé momenten waarop je het nieuwe gedrag moet oefenen.
  6. Op moeilijke momenten is het makkelijk om op te geven, maar je wordt gestuurd vanuit emotie, dat is juist níet het moment om te stoppen! Als je stopt, stop dan op het moment dat je goed in je vel zit en een wel overwogen besluit neemt.
  7. In tijden van drukte, stress en vermoeidheid is veranderingen doorvoeren aanzienlijk moeilijker. Je brein zal, vanwege broodnodige energiebesparing, snel terugvallen op oude diep ingesleten patronen. Als je wilt afvallen en veranderingen wilt doorvoeren in tijden van stress en vermoeidheid, zullen je verwachtingen en je aanpak anders moeten zijn

Stop met kijken naar je buurvrouw, collega of vriendin

Ik ben ervan overtuigd dat afvallen en goed zorgen voor jezelf en je lichaam voor iedereen mogelijk is. Kijk naar wat past bij jóu.

Heb je al van alles geprobeerd en bleek niets te werken op de lange termijn en kom je er ook niet uit met bovenstaande vragen? Vraag gerust een gratis online brainstormsessie aan. Ik kijk 20 minuten graag met je mee, zodat we samen kunnen ontdekken waar het bij jou steeds mis gaat. Je krijgt minimaal twee praktische tips of waardevolle inzichten, zodat je volgende poging niet op de stapel ‘mislukt’ terecht komt, maar het stempel ‘blijvend succesvol’ krijgt!

Ja, ik wil ontdekken hoe ik blijvend kan afvallen.
Kom maar op met die gratis online brainstormsessie!

Een kleine en simpele actie maakt wel degelijk verschil!

Vanochtend nam ik een Facebook live op dat ging over de valkuil wel WETEN hoe het moet, maar het niet DOEN. Het ging over het feit dat ik me had voorgenomen om vroeg in de ochtend naar buiten te gaan, omdat het kan helpen om beter te slapen. Maar het was nu al eind van de ochtend en ik merkte dat ik in mijn hoofd met allerlei argumenten kwam om niet naar buiten te gaan. “Het is alweer veel te laat om nuttig te zijn.” “Ik moet mijn blog nog schrijven en heb dus eigenlijk geen tijd.” etc. Ken je dat? Je wéét dat het beter voor je zou zijn als … (vul maar in), maar het daadwerkelijk elke keer consistent en consequent DOEN is een tweede. Vaak heb je al eens een poging ondernomen en ging het een paar dagen of slechts een paar uur goed, maar dan versloft het doen toch weer.

Je wacht tot het perfecte moment

Een oorzaak van dit versloffen is dat je wacht tot het perfecte moment aangebroken is. Je hebt waarschijnlijk allerlei randvoorwaarden aan het DOEN gekoppeld. Je moet voldoende tijd en/of energie hebben, het moet droog zijn, je hebt er een bepaald ingrediënt voor nodig en dat was nou net op in de supermarkt, vandaag doen je kinderen moeilijk en dat kun je er nou net niet bij gebruiken etc. Allerlei mindfucks (redenen om iets niet te doen of juist wel te doen) borrelen naar boven en zorgen ervoor dat je in het WETEN blijft hangen en niet naar DOEN komt.

Ach, dit is zo klein, dat heeft toch geen zin?

Een andere oorzaak van in het WETEN blijven hangen en het uitstellen van ACTIE is de mindfuck dat een bepaalde actie te klein is om verschil te maken. Dat het niet genoeg is, om zinvol te kunnen zijn. Je drukt bijvoorbeeld op SNOOZE, omdat je denkt dat 10 minuten eerder opstaan het verschil niet maakt voor je dag. Je beweegt vandaag maar niet, omdat de 20 minuten die je nu nog hebt, niet genoeg is voor een goede workout. Je gooit dat stukje plastic of die batterij bij het gewone huisvuil, want de wereld wordt niet ineens schoner door die ene keer. Als je dit perspectief kiest, maak je verandering onnodig moeilijk en zwaar. Je creëert een scenario waarin geen winnaars zijn. Je schuift simpele en waardevolle acties in één klap opzij!

Paradox van de groeiende hoop

In een podcast hoorde ik laatst een prachtige paradox dat hier volledig bij aansluit. Stel, je schudt een pak rijst leeg op de tafel en je pakt één rijstkorrel van die hoop en legt hem aan de andere kant van de tafel. Heb je dan één of twee hopen rijst?

Eén rijstkorrel noem je nog geen hoop, mee eens? Wat als je er een tweede korrel bij legt? En een derde? Op welk moment wordt de kleine verzameling een daadwerkelijke ‘hoop’? Er is op voorhand niet duidelijk welke rijstkorrel het verschil gaat maken tussen een verzameling en een ‘hoop’. Maar er is een rijstkorrel die tóch dat verschil gaat maken! Er is een omslagpunt en dat wordt bereikt met maar één rijstkorrel.

Eén actie of ding is het omslagpunt en maakt het verschil

Het voorbeeld met de rijstkorrels gaat ook op voor geld; Als je 10 euromunten hebt, noem je dit nog niet ‘rijk’. Voeg één euro toe, dan ben je nog steeds niet rijk. Voeg elke keer er weer één euro aan toe, en merk op dat er wel degelijk een punt komt waarop het verschil gemaakt gaat worden door het toevoegen van de volgende munt en het woord ‘rijk’ in je gedachten oppopt!

Eén training maakt je nog niet fit, maar wat gebeurt er als je dit één, twee of tien keer herhaalt? Er komt een punt dat je na een workout merkt dat je fit bent. Eén keer de bocht uitvliegen en overeten, zorgt er nog niet voor dat je overgewicht hebt. Maar als één nou twee keer wordt? En twee wordt vier keer en zo door? Onvermijdelijk komt het punt dat ‘één’ het verschil gaat maken en dat je jezelf te zwaar vindt.

Kleine acties zijn te klein, maar grote acties zijn te groot

Kleine simpele acties vind je niet de moeite, maar tegelijkertijd kijk je huizenhoog op tegen grote acties. Met als resultaat: er gebeurt helemaal niets. Je blijft zitten waar je zit, je bent nog steeds ontevreden en klaagt wat af. Als je alle kleine acties, die je opzij geschoven hebt in de afgelopen jaren, optelt dan had je nu waarschijnlijk al 10 keer kunnen transformeren.

De kleine simpele dingen die we aan de kant schuiven, zijn juist de acties die verandering creëren! Ze zijn juist de verschilmakers! Als je je dit realiseert en het daadwerkelijk gaat toepassen, dan zorgt dit voor een megaverschuiving van in je mindset!

Er is geen minimale eis in tijdsinvestering, moeite of impact voordat een actie daadwerkelijk waarde heeft. Waardeer zowel de kleine als de grote goede en gezonde acties! Alles doet er toe. En wat mooi is om te beseffen: de kleine goede en gezonde acties zijn makkelijker om te maken of te doen en er zijn aanzienlijk meer mogelijkheden voor in je dag. Zie en maak gebruik van alle momenten dat je een goede keuze / actie kunt maken. Groot of klein, dat maakt niet uit. Je bent aan het trainen en zal steeds beter worden in gezonde en goede acties ondernemen.

Hoe kom je van WETEN naar DOEN?

Eén tip die mij ontzettend helpt om daadwerkelijk in actie te komen is de zin: “Wat kan ik vandaag doen, om mij richting mijn doel te helpen?” Hoe wil ik zijn? Wat is daarvoor nodig? En wat kan ik nú doen? Welke keuze kan ik nú maken om mij goed te voelen en/of om gezonder te worden? En als ‘vandaag’ te groot is, denk dan kleiner in de term van ‘het komende uur’ of ‘mijn volgende keuze’.

Morgen bestaat nog niet, dus daar hoef je niet mee bezig te zijn

Je hoeft niet over morgen na te denken. De acties die je vandaag doet, maken niet dat je jezelf verplicht om het de rest van je leven zo te doen. Met ‘morgen’ hoef je nog niet bezig te zijn, dat is een geheel op zichzelf staande dag. Dat zie je morgen wel weer, want ook die dag kun jij de keuze maken om te oefenen met ‘actie ondernemen’. Ook op die dag kun je weer bedenken welke kleine actie jou gaat helpen om dichter bij je doel te komen. Door klein en kort vooruit te denken, verlam je jezelf niet. In tegendeel, het helpt je om in ACTIE te komen. De keuze maken om dat gebakje vandaag te laten staan is een stuk makkelijker haalbaar dan dat je de keuze maakt om voor de rest van je leven gebakjes te laten staan. Daar gaat je brein van stuiteren en absoluut niet mee akkoord. Hij zal je aan alle kanten gaan saboteren en pleiten voor de ‘een gebakje moet toch een keer kunnen?’ aanpak.

Maak gebruik van elke kans om te oefenen

Het geheim van nieuw gedrag creëren zit in DOEN. Het geheim van DOEN zit in de acties klein, simpel en makkelijk uitvoerbaar houden. Én elke grote of kleine kans die zich voor doet daadwerkelijk benutten. Je zult zien dat veranderen niet moeilijk is. Zie de kansen en GO FOR IT!

 

Hoe zit het met jou? WEET jij het wel, maar lukt het niet om te DOEN? Of begin je wel, maar verzand je toch alweer snel in je oude patronen? Ik ben benieuwd waar jij tegenaan loopt. Wil je het met me delen? Dat kan hieronder of via mijn mail info@annscoaching.nl.

Nooit meer tips en inspiratie missen?

Volg je me eigenlijk al via één van mijn social media kanalen? Daar deel ik regelmatig een tip of receptidee en je leest of hoort waar ik zelf tegenaan loop. Want… ‘spoileralert’… ik ben niet perfect 😉

Volg één of meer links en druk op de “Like” knop.

Facebook

Instagram

Linkedin

De juiste mindset. De sleutel tot succes.

Ik heb een lieve klant die ongelofelijk haar best doet. Ze zet wel 10.000 stappen per dag ondanks haar vele fysieke belemmeringen, koopt gezonde voeding wat een flink beroep doet op haar krappe budget en ze maakt prachtige vorderingen. En toch, als ze me vertelt over haar ervaringen van de voorgaande periode tijdens de sessies en in diverse Whatsapp berichten is bijna alles een worsteling, kost het enorm veel moeite en energie, voelt het zwaar en moeilijk. Het voelt alsof ze bergen moet verzetten, enorme inspanningen moet leveren en ze er veel voor moet laten. Ze maakt zich zorgen over wat anderen over haar denken en op het moment dat ze iets zeggen over wat ze eet, terwijl ze zo haar best doet, voelt het als negatieve kritiek. Als dan het resultaat op de weegschaal ook nog teleurstellend is, dan overheerst het gevoel “Waar doe ik in hemelsnaam al die moeite voor?!”

Mindset, wat is het?

De mindset van mijn lieve klant zit vast. Haar gedachten gaan in cirkels, waarbij het negatieve overheerst. Het woord ‘mindset’ is best een vaag begrip. “Je moet de juiste mindset hebben, dan kom je er wel.” We worden door het gebruik van het woord overspoeld, maar toch is het lastig om er een goede vertaling naar het Nederlands voor te vinden. Zou het ‘de knop’ zijn waar iedereen naar zoekt als hij of zij wil afvallen? “Ik moet gewoon die knop even omzetten.” Het klinkt zo eenvoudig, dat ‘even omzetten’. Hoe vaak ík dat mezelf, potentiële klanten en klanten heb horen zeggen… En jij? Heb jij dat ook wel eens gezegd? Maar ja, waar zit die knop? En hoe zet je hem dan om?

Wat jij denkt en gelooft

Mindset laat zich het beste beschrijven als alles wat jij denkt en gelooft over iets. Over een situatie of over een persoon. En dat wat jij gelooft bepaalt je gedrag, je vooruitzicht en je mentale houding. Kortom het gaat over alles wat jij gelooft over wat je wilt in je leven en wat er is in je leven. Wat geloof jij over je gezondheid, over je relatie met eten, over bewegen of alle ‘to do’s’ in je leven, over je relatie met je collega’s en vriendinnen etc.

Afvallen is een strijd

Op het moment dat jij gelooft dat je van alles moet laten als je wilt afvallen en gezond wilt leven, dan heb je de mindset ‘afvallen is bikkelen, volhouden, jezelf tekort doen’. Dit is wat je gelooft en wat je denkt. Je volgt dieetprogramma’s of een crashdieet en mag dus voor een bepaalde periode een aantal dingen niet eten. Voor je gevoel offer je enorm veel op, ben je keihard en goed bezig en het resultaat is er dan ook wel, maar ja… Op het moment dat je de touwtjes een beetje laat vieren, jezelf weer een glaasje wijn of een gebakje toestaat, dan vliegt het gewicht er weer aan. Je kijkt naar slankere mensen om je heen en ziet dat zij wél die dingen eten die bij jou voor extra kilo’s lijken te zorgen, als je er alleen al aan denkt. De wereld is oneerlijk!

Het is logisch dat elk dieet en elke lijnpoging mislukt

Een deel van je brein kan alleen maar voelen en niet denken. Dit deel van je brein wil zich fijn voelen, in het HIER EN NU. Het wil weg van nare gevoelens, weg van boosheid, verdriet, pijn, schaamte en gedoe. Als jij gelooft dat afvallen een enorme struggle is, dat gezond leven alleen maar bestaat uit opofferingen, dan zal je jezelf vanuit je onderbewuste voortdurend saboteren en is het helemaal niet zo gek dat je geen enkel dieet volhoudt.

Fixed en Growth mindset

Er zijn twee bekende overkoepelende mindsetvormen waar je misschien wel eens van gehoord hebt: Fixed mindset en Growth mindset. Als je iemand bent met een Fixed mindset geloof je dat talent aangeboren is en wil je graag als perfect en talentvol gezien worden. Je zult er alles aan doen om goed over te komen naar de buitenwereld en je bent altijd bezig met wat anderen van je vinden of denken. Je creëert hiermee een star en ‘moeilijk’ persoon, waarbij je jezelf in je persoonlijke ontwikkeling tegenhoudt. Als je iemand bent met een Growth mindset geloof je dat vaardigheden ontwikkeld kunnen worden en wil je graag leren en jezelf verbeteren. Je bent een rustig en open-minded persoon die coachbaar is, zodat je jezelf kunt ontwikkelen.

Welke mindset heb jij?

Als je eerlijk naar het rijtje van eigenschappen kijkt, waar herken jij jezelf dan in? Gewoon eerlijk en zonder oordeel kijken. Er is geen goed of fout. Ik zie mezelf aan beide kanten terug. Waarbij ik vroeger veel meer aan de Fixed mindset kant zat. Wat kon ik het leven gemeen vinden. Ik ‘mocht’ eigenlijk geen frites en frikandel eten, want bij mij zaten die meteen aan mijn billen vastgeplakt. Al die superdunne klasgenoten, studiegenoten en later collega’s aten niet anders en kwamen die een gram aan? Nope! Van pure frustratie at ik dan maar weer een hele zak chips of pak rijstwafels leeg (met veel boter en dikke plakken kaas uiteraard).

Hoe verander je je mindset?

Oké, dit alles nu wetend, hoe krijg je hier nou verandering in? Je woorden en gedachten zijn hier de krachtigste tool die je kunt hebben. De woorden die je gebruikt, zorgen voor je gedachten. De gedachten die je hebt, zorgen voor een bepaalde stemming en een gevoel, wat weer zorgt voor een bepaald resultaat. Op het moment dat jij woorden als ‘worsteling, moeilijk, zwaar, ingewikkeld, onmogelijk, mislukken, proberen’ etc. denkt en zegt, dan creëert dit een bepaalde negatieve stemming, en dikke kans dat de resultaten dan óók negatief zijn. Je focust op het probleem, dat wat je niet wilt. De kracht zit hem dus in het omkeren van je gedachten en het zorgvuldig kiezen van je woorden. Focus op wat je wél wilt. Wat je wilt bereiken, wat je wilt voelen, wat je wilt eten zodat je goed voor je lichaam zorgt.

Keer deze belemmerende woorden direct om!

De woorden ‘kan niet’ / ‘wil niet’ / ‘niet’ / ‘nee’ / ‘geen’ belemmeren alle vooruitgang en positieve vibes. Hiermee leg je de focus op wat niet kan en wat je niet wilt. Je brein, of het universum, het is maar net waar je in gelooft, pikt het woordje ‘niet’ totaal niet op. “Gooi je jas niet op de grond”, “Ik wil geen snaaibuien meer hebben”. Hét teken voor het brein van je kind om wél die jas op de grond te gooien en voor je eigen brein om juist wel snaaibuien te creëren. “Denk niet aan een roze olifant” en we zien direct een groot roze gevaarte in gedachten. Voel je hem? Luister dus goed naar jezelf en betrap jezelf op het gebruik van woorden met een negatieve lading. Zodra je er eentje hoort, zeg dan “Ho, stop eens even. Dat zijn 1.0 gedachten en dat is verleden tijd. Ik ga voor 2.0 gedachten en denk wat ik wél wil doen en bereiken! Of wat ik wél verwacht van mijn kinderen “Hang je jas aan de kapstok.” “Zit eens rustig en rechtop op je stoel.”, “Ik wil keuzes maken die me een goed gevoel geven.”, “Ik wil een fit lichaam.”, “Ik eet vanavond een zoete sinaasappel als tussendoortje.” “Ik neem tijdens het etentje één glas wijn, want dan voel ik me morgenochtend een stuk helderder en fitter’. Positieve gedachten creëren positieve vibes en die zorgen weer voor positieve resultaten.

Tot slot nog een oefening om positieve gedachten, keuzes en vibes te creëren.

Start je dag met schrijven en focus alleen op vandaag en niet op de rest van je leven. Hierbij een aantal voorbeeld vragen.

  • Hoe wil ik me vandaag voelen? En welke keuzes zijn daar vandaag voor nodig?
  • Wat is ervoor nodig om me vandaag geweldig te voelen?
  • Wat kan ik vandaag doen om mezelf trots te voelen?
  • Hoe wil ik me voelen als ik vanavond naar bed ga en welke keuzes horen daarbij?
  • Welke uitdaging kom ik vandaag tegen en hoe wil ik me na die uitdaging voelen? Wat moet ik doen om dit gevoel te creëren?

Doe dit elke dag en je zult merken dat je gewend raakt om te bedenken wat je wél wilt, hoe je je wél wilt voelen en hoe je dit kunt bereiken. Dit is de sleutel, dit is de ‘knop’. Jij bezit de kracht om hem om te zetten!

Herken je de negatieve gedachten en lijkt alles en iedereen tegen je te zijn? Zou je het graag anders zien? Dat het afvallen ‘lichter’ voelt en je relaxter met eten om kunt gaan? Vraag gerust eens een gratis online brainstormsessie met mij aan. Ik begrijp je als geen ander, want ik was daar eerst ook. Ik geef je in 20 minuten minimaal twee waardevolle tips en/of inzichten, waardoor jij direct verder kunt op weg naar een slanker, fitter en gezonder lichaam. Vraag hem hier aan.

Jarenlang hield ik de schijn op. Ook voor mezelf!

Afgelopen zaterdag werd ik door mijn vriend Bert als verrassing meegenomen naar de Efteling. We zijn nu precies een half jaar samen en hij weet heel goed waar hij mij blij mee kan maken. De Efteling is voor mij een super dagje uit! Heel blij word ik van mooie, maar vooral coole en snelle attracties! Baron 1898 met zijn spectaculaire bloedstollende afdaling naar de mijnschat. De Vogelrock waarbij de warme wind van deze achtbaan in het donker je gezicht streelt terwijl je akelig dicht langs gieren schiet en je in een mega slangenbek verdwijnt. En niet te vergeten, mijn favoriet, Joris en de Draak! De houten achtbaan waarbij je moet kiezen tussen het rode en de blauwe team en de twee achtbanen onderweg een heuse strijd met elkaar aan gaan. Supersnel met de achtbaankarretjes over heuvels en door scherpe bochten scheuren, waarbij je net voor of net achter de tegenstander zit. Bij het checken van de foto achteraf zie ik mezelf altijd met mijn brede ‘achtbaanlach’ opgeplakt. In één woord GEWELDIG.

De Eftelingmedewerker duwde met zijn volledige gewicht tegen de beugels.

Tijdens één van onze ritjes in Joris duurde het even voordat de karretjes konden vertrekken. Een paar karretjes voor ons zagen we een medewerker die half op één van de bezoekers gekropen was. Hij duwde en perste de veiligheidsbeugels met al zijn kracht naar beneden. Maar helaas, hij klikte blijkbaar niet dicht. Hij zei iets tegen degene die hij aan het helpen was, waarop de jonge knul opstond en zijn winterjas uitdeed, waarna een nieuwe aanduwpoging volgde. Vette pech, het mocht niet baten. Hij kon niet mee, want hij paste nog steeds niet! Hij was te dik, waardoor de beugels niet gesloten konden worden. Hij leek onaangedaan. Hij lachte wat tegen zijn vrienden die nog in de karretjes zaten. Een slanke jongen stapte ook uit, voegde zich bij zijn vriend die niet mee mocht. De andere twee gingen bij elkaar zitten, waarna nogmaals de beugels open en dicht moesten en wij eindelijk konden vertrekken.

In een flits zag ik mezelf vele jaren terug in Walibi in een soortgelijke vernederende situatie.

Of misschien was het in die tijd Six Flags. In ieder geval het attractiepark met coole achtbanen in Biddinghuizen. In 2002 werd achtbaan de Goliath geopend. Met zijn hoogte van 46,8 meter de hoogste achtbaan van de Benelux. Ik woog toen nog boven de 100 kilo en had een aanzienlijk grotere omvang dan nu. Bij de ingang stond een testkarretje. Door plaats te nemen in dat karretje kon je testen of je in de beugels van de achtbaan paste.

Met een angstig voorgevoel en een ‘op hoop van zegen’ stond ik in de rij.

Uiteraard ben ik NIET in dat testkarretje gaan zitten. Wat nou als ik niet pas? Wat nou als iedereen kijkt? Ik schaamde me dood dat ik überhaupt moest overwegen of ik wel of niet in de Goliath zou passen. Op hoop van zege ben ik voor de buitenwereld nonchalant doorgelopen en aangesloten in de rij. Van binnen was ik gespannen en had ik allerlei visioenen waarbij de beugels niet zouden kunnen sluiten. Duimend dat ik niet door de grond zou gaan van schaamte heb ik zeker een uur in de rij gewacht.

Opluchting stroomde door me heen. Ik paste!

Pfffjewww. Daar was ik toch aan een nare en confronterende situatie ontsnapt. Alleen dat geluk had de knul van Joris en de Draak niet. Hij moest uitstappen omdat híj niet paste. Hij had het van te voren kunnen testen, want ook bij Joris staat bij de ingang een testkarretje. Zijn nonchalante houding herkende ik als geen ander. Maar ik weet zeker dat hij van binnen niet zo nonchalant en luchtig was. Zoiets doet gewoon verrekte veel pijn! Het verscheurt je hart en is weer een bevestiging van hoe diep je bent gezonken. Pijn van de schaamte. Mensen zijn aan het wachten, door jou. En niet zomaar door jou, maar omdat je potverdorie niet in het karretje past. Je voelt de blikken van iedereen op je gericht en je hoort ze bijna de beledigende of medelijdende opmerkingen denken. Pijn door de zoveelste keiharde confrontatie met dat mega grote lijf waar je al heel lang eigenlijk ongelukkig mee bent, maar dit niet kunt veranderen op één of andere manier. Ondanks alle pogingen en diëten die je hebt ondernomen.

Ik was zo goed in de schijn ophouden. Ook voor mezelf!

Ik was daar ook. Ik deed net alsof het me niet raakte. Alsof ik prima tevreden was met mijn lichaam. Ook al paste ik soms maar net tussen de leuningen van een terrasstoel. Luchtig, nonchalant, grapje hier, grapje daar. Een opmerking van een collega of iemand op straat incasseerde ik met wat platte humor. Allemaal schijn. Naar de buitenwereld was ik niet eerlijk, maar mezelf hield ik ook half voor de gek. Dan viel mijn blik op iemand die nog dikker was en bedacht ik dat het dus ook weer niet zo heel erg met me gesteld was. Ik voelde me over het algemeen gezond, ik had fysiek nergens last van. Dus het viel toch wel mee? Ik ben nou eenmaal breed gebouwd, het zit in mijn familie en moest mezelf vooral accepteren.

Houd jij jezelf ook voor de gek?

Ik spreek regelmatig mensen over hun gewicht en zie wat ze doen. Ze zijn daar waar ik eens was. Daar waar die knul van Joris is. Ze praten hun (over)gewicht goed en zoeken redenen om niet écht naar zichzelf te kijken. Ja, aan één kant willen ze best afvallen, maar aan de andere kant kan het best zo nog even. “Er zijn tenslotte (veel) dikkere mensen.” “Mijn omgeving vindt dat het wel meevalt.” “De bloedwaarden en bloeddruk bij de huisarts zijn nog helemaal normaal.” Ondertussen willen ze niet op de foto en lopen ze spiegels en etalageruiten snel voorbij.
Herken je dat? Behoor jij ook tot de mensen die, en dat kan echt nog onbewust zijn, ontkennen dat ze eigenlijk een probleem hebben en niet happy zijn op de plek waar ze zich nu bevinden?

Wacht je tot je keihard met jezelf geconfronteerd wordt?

Op het moment dat jij de terrasstoel aan je achterwerk hebt hangen? Of dat jouw beugels van de attractie niet dicht kunnen? Of nog erger, dat de dokter bezorgd en meewarig over zijn bril kijkt en je meedeelt dat je aan de cholesterol- en diabetespillen moet?
Uiteraard is wachten je goed recht. Ik vertel je echt niet wat je zou moeten doen. Ik weet wel dat het geen fijne plek is en dat het anders kan. Eerlijk zijn naar jezelf is één van de moeilijkste en pijnlijkste dingen die je kunt doen. Ja, je gaat niet blij zijn met wie je in de spiegel ziet, met alle patronen en mindfucks die naar de oppervlakte zullen borrelen. Het is echter ook het grootste cadeau dat je aan jezelf kunt geven. Want je trekt de regie over je eigen (eet)gedrag naar je toe als jij door hebt wat je doet! Het is super waardevol als je inzicht hebt in hoe je in elkaar zit en hoe het komt dat je elke keer weer in je valkuilen trapt, dat je wéér voor de bijl gegaan bent. Je begrijpt waarom geen enkel dieet blijvend resultaat geeft en behoedt jezelf voor de volgende mislukking. Een cadeau waar je de rest van je leven van kunt profiteren!

Wil jij begrijpen waarom je geen enkel dieet kunt volhouden?

Waarom je elke keer weer toegeeft aan die foute, maar o zo lekkere verleidingen? Vraag mijn gratis online brainstormsessie aan. We plannen snel een datum en dan kijk ik 20 minuten geheel vrijblijvend met je mee naar de dingen waar jij tegenaan loopt. Je krijgt van mij minimaal twee praktische tips die je direct kunt inzetten en/of je doet inzichten op waardoor je jezelf en je gedrag beter begrijpt. Zodat jij op weg kunt gaan naar een gezonde, fitte en slanke toekomst zonder te diëten!

Herken je het? Dat je jezelf allerlei redenen op de mouw spelt om nog niet aan de slag te gaan met jezelf. Het valt wel mee. Toch? Ik ben benieuwd hoe jij erin staat. Wil je het met me laten weten? Mail me op info@annscoaching.nl of schrijf het hieronder.

Wat mijn duikvakantie in Egypte mij geleerd heeft. Man, wat kwam ik mezelf tegen!

Mijn vriend Bert is gek van duiken en wilde mij graag deelgenoot maken van die bijzondere onderwaterwereld. Met de Pippi Langkous instelling “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.”, zijn we op 1 januari 2019 vertrokken naar Safaga, een plaatsje in Egypte aan de Rode Zee.

Mijn doel: op 18 meter diepte hand in hand met Bert de prachtige onderwaterwereld verkennen.

Ik zou de beginners duikopleiding ‘Pady Open water’ doen. Een theorie-examen (wat kan er veel mis gaan onder water!), diverse duikvaardigheden (op de bodem zitten, bril op/af, mondstuk in/uit, duikuitrusting checken en in elkaar zetten, blijven drijven op één hoogte etc. en op minimaal 18 meter diepte zwemmen. Ik had er zin in, hoe mooi zou het zijn als ik dit met Bert kon delen!

Vol goede moed hees ik mezelf in een superstrak duikpak.

Loodgordel om, duikfles op mijn rug, mondstuk in, flippers aan. Hoppa, met ex-bodybuilder Egyptische privé duikinstructeur Emid (ik was toevallige de enige voor de Open water opleiding), zonder enige voorkennis, moest ik direct de Rode Zee in. “Look under water.” Mhhh, oké… Mijn eerste ervaring met ademen onder water was bijzonder. Mijn brein heeft er echt wel een tijd over moeten doen dat ademen onder water mogelijk was. Het is toch iets dat niet klopt…

Stevig met beide handen aan mijn instructeur geklemd zwom ik door de Rode Zee.

Stap voor stap ben ik steeds dieper onder water geweest. Het leek best goed te gaan, tot ik soms plots door lichte paniek overvallen werd. Het water oefent druk op je lichaam uit en dat merk je vooral aan de ‘holtes met lucht’ in je lijf, vooral bij je oren. ‘Klaren’ is de oplossing. Door te slikken (kurkdroge mond, mijn tong lag als een droge lap in mijn mond, onmogelijk dus), door je kaken wat te bewegen (hielp niet) of door in je neus te knijpen en te blazen. (Werkte soms, dan schrok ik me rot van het open knappen, maar meestal leek dit ook niet te werken.)

De lesvideo over wat allemaal mis kan gaan passeerde in mijn gedachten.

Exploderende longen, scheurende trommelvliezen, decompressieziekte met grote gevolgen, het was allemaal mogelijk. Mijn kennis van het oor door mijn werk ‘gehoor meten’ op de poli Keel, Neus, Oorheelkunde hielp ook niet mee. Angst kroop naar boven, een zeer oncomfortabel gevoel nam mijn lijf in zijn bezit. Met vliegen had ik nooit last van mijn oren, dus ik baalde enorm dat dit niet goed lukte. Uiteindelijk liep ik op het eind van dag 1 huilend, ontgoocheld en ontmoedigd het strand op. Zwaar teleurgesteld in mezelf en balend voor Bert. (Het was zijn cadeau, het leek nu allemaal weggegooid geld.) Mijn doel samen op 18 meter diepte duiken leek totaal onbereikbaar.

 

Misschien is duiken gewoon niet voor mij weggelegd.

Met een onrustig gevoel begon ik de volgende dag weer met wennen onder water. Pfff, het was zachtgezegd dramatisch! Alles in mijn lijf en hoofd gaf signalen “Geef ’t op. Duiken is niet voor mij. Dit is niet fijn. Het moet leuk zijn en geen strijd. Waarom zou ik in hemelsnaam dit nare gevoel opzoeken?”. Ik gaf echter nog niet op, ook met dank aan mijn zeer geduldige duikinstructeur.

Op het eind van de dag ging het een stuk relaxter. Mijn oren werkten nog niet zo mee als ik wilde en nog altijd stevig Emid zijn handen omklemmend kwam ik wel op ca. 9 meter diepte en heb ik diverse vissen, wat koraal en zelfs een reuzenschildpad gezien. Hoe cool!

Met dit tempo kon ik mijn doel op mijn buik schrijven.

Het was duidelijk dat het doel, het behalen van het certificaat ‘Pady Open water’ niet meer haalbaar was. Opluchting stroomde door me heen. Leren genieten van onder water zijn en mij meer op mijn gemak voelen werd het nieuwe doel. Dankbaar zijn voor wat ik wel allemaal durfde en kon. Trots op mezelf zijn voor elke meter die ik onder water doorbracht. Stiekem was ik nog wel teleurgesteld dat ik Bert zijn geld ‘niet waard was’ en dat ík degene was die het mooie doel van samen de prachtige onderwaternatuur verkennen in de weg stond.

Mijn oren bleven de belemmerende factor.

Op dag 3 en 4 gingen Emid en ik ook mee op de boot, varend naar prachtige koraalriffen. Ik werd steeds relaxter onder water en kon gelukkig af en toe focussen op wat ik zag in plaats van voortdurend mijn adem en oren in de gaten houden. Wat is de onderwaterwereld bijzonder. Prachtige gekleurde vissen, alleen, in paren of hele scholen die zich als één geheel voortbewegen. Nemo’s, Dory’s, een grote Napoleonvis, levend hard en zacht koraal, schelpdieren die naar adem lijken te happen. Wauw.

Emid, mijn duikinstructeur, heeft nog verschillende pogingen gedaan om me dieper onder water te krijgen, maar het klaren van mijn oren bleef een heikel punt. Misschien toch als gevolg van een restje van mijn verkoudheid vlak voor de vakantie. Trots ben ik wel op mijn laatste duik, hij was aanzienlijk relaxter dan de duik ervoor (ik kwam echt niet verder dan 6 meter). Ik ben zowaar toch nog op 12 meter diepte gekomen!

Ik heb mijn doel niet gehaald. Deze keer dan!

Mijn ervaring van nu zegt echter niets over een volgende keer! Er zijn vele wegen om een doel te bereiken houd ik mezelf voor. En zo werkt het ook voor de klanten die ik begeleid. De één haalt het doel in één keer in een strak snel tempo. De ander doet het in fases, van tussendoel naar tussendoel, op zijn gemak of met vallen en opstaan. En alles is oké! Ieder mag zijn eigen pad nemen, met of zonder pauze en/of omwegen. Een doel staat niet in beton gegoten en de weg er naar toe al helemaal niet.

Kijk naar wat wel lukt en wat je wel al doet.

Je brein is getraind om op dingen te letten die niet goed gaan, die afwijkend en negatief zijn. Zoals ik bezig was met het geld van Bert, met die 18 meter en dat certificaat dat ik nooit zou halen, met mijn stomme oren en de angst die irritant en zeer onwelkom was. Het is logisch om met het negatieve bezig te zijn, want vroeger was dit erg belangrijk om te kunnen overleven. Elk potentieel gevaar moest gezien worden. Nu stond deze vaardigheid mij in de weg. Ik vergat daardoor me bewust te zijn van wat wél goed ging, wat wel lukte, wat ik wel durfde. En ik vergat al helemaal te genieten van waar ik mee bezig was. Het voortdurend vergelijken met anderen, hoe die het doen en het persé vasthouden aan mijn doel hoe ik het ideaal gezien had willen bereiken hielen me tegen. Het belemmerde me in het zien en voelen wat ik potverdorie wél allemaal goed deed en had bereikt!

Toen ik mijn doel had losgelaten, werd het allemaal een stuk relaxter.

Bezig zijn met een tussendoel, een pas op de plaats, het oefenen van een vaardigheid die een basis is voor het later kunnen bereiken van het oorspronkelijke doel, daar is echt niets mis mee. In tegendeel! Het stelt je in staat om in het hier en nu te zijn en te genieten van wat wél allemaal lukt. Vaak is dat veel meer dan je beseft. Dus hoe zit het met jou? Wat doe jij allemaal al wél goed?

Iets anders waar ik enorm trots op ben!

Tijdens mijn vakantie in Egypte gebeurde er nog iets moois. Op zaterdag 5 januari appte mijn vader foto’s van magazine VROUW van de Telegraaf. Ik zou die dag met mijn verhaal in het magazine staan.  (Hoe ik meer dan 40 kilo afgevallen ben.) Maar whaaaa!! Ik sta op de voorpagina! Hoe cool en bijzonder is dat?!

Nu ik erover nadenk past wat ik in 2002 deed precies bij wat ik tijdens deze duikvakantie in Egypte deed. Met mijn 107,7 kg leek een gezond gewicht totaal onbereikbaar, zeker na de vele pogingen die ik gedaan had om de kilo’s eraf te krijgen. Op het moment dat ik mijn doel losliet (geen streefgewicht, geen deadline) en dankbaar zou zijn voor elke gram die eraf zou gaan, lukte het afvallen wél. Doordat het langzaam ging, mijn leefstijl aanpassend, in plaats van het volgen van een dieet, bleven de kilo’s er ook af.

Het online artikel van VROUW met mijn verhaal vind je hier.

Maak gebruik van de gratis brainstormsessie.

Lijkt het je ook fijn om via tussendoelen op een relaxte manier je einddoel te bereiken? Een gezonde leefstijl, een paar of heleboel kilo’s eraf, meer energie, makkelijker kunnen bewegen, weer lekker in je kleding passen of enthousiast met je kinderen kunnen spelen?

Vraag dan mijn gratis online brainstormsessie aan. Ik kijk gratis en geheel vrijblijvend 20 minuten met je mee naar jouw situatie, naar jouw valkuilen en geef je minimaal 2 tips die je direct kunt inzetten om op een relaxte manier op weg te gaan naar je eerste tussendoel. Vraag hem hier aan.

Wanneer is dan het juiste moment?

Op donderdag 29 november was ik één van de drie standmedewerkers van de beroepsvereniging voor gewichtsconsulenten Nederland (BGN) op de Margriet Winter Fair in de Brabanthallen in Den Bosch. In zeven mega-hallen konden dames zich onderdompelen in ‘mooi’, ‘lekker’, ‘onweerstaanbaar’, ‘informatief’, ‘handig’ en ‘je wist het nog niet, maar dit moet je echt hebben’. Vele dames trokken voorbij aan de stand. Dames met een vriendin, hele vriendinnengroepen, een moeder met één of meer dochters en een enkele keer drie generaties op een rij. De mannen waren (geef ze eens ongelijk) op twee handen te tellen.

De gefrustreerde zucht was veelzeggend.

Met het doel ‘bekendheid creëren voor de gewichtsconsulent’ in ons achterhoofd deelden we ansichtkaarten met mooie of grappige teksten uit en wezen we de mensen op de toffe winactie ‘Hoeveel kerstballen zitten er in deze glazen bokaal’.

Op achteloze wijze vroegen we dan tijdens het tellen door of ze misschien wel eens van de gewichtsconsulent hadden gehoord. De reactie was VEELZEGGEND. Sommigen reageerden geïnteresseerd en wilden meer weten. Wat doet een gewichtsconsulent dan precies en wat is het verschil met de diëtist. Anderen zuchtten gefrustreerd of gelaten en keken naar beneden met een blik van ‘Daar moet ik eigenlijk naar toe.’

Van alles geprobeerd.

Aha, het ideale haakje om eens een uitgebreider gesprek over te hebben. De frustratie kwam vaak voort uit de vele pogingen die de dames hadden ondernomen hadden om hun (over)gewicht onder controle te krijgen. Shakes, Sonja Bakker (Ja, die blijft met nieuwe boeken komen…), koolhydraatarm, de Foodsisters, pillen om de honger te stillen etc. Iedereen was het er wel over eens dat het toch echt zit in een aanpassing van leefstijl omdat dat dit soort dieetacties elke keer weer tijdelijk blijken. Waarop ik dan kom met de vraag “Wat houd je tegen?”.

En dan komt er een hele serie van redenen waarom het nu toch echt niet goed uit komt.  “Op het werk is het momenteel echt een gekkenhuis.” “Ik heb echt geen tijd om te gaan sporten.” “Ik moet met de jongste van onderzoek naar onderzoek en nog steeds is het niet duidelijk wat er aan de hand is.” “Ik zit midden in een verhuizing.” “Mijn hoofd staat er gewoon niet naar.” “Mijn vader is ernstig ziek en dat geeft veel geregel en zorgen.” “Alle ballen omhoog houden, het lukt me nu nog maar net.” “Als het weer iets rustiger is, dan ga ik er weer over nadenken.” “Als mijn motivatie weer terug is, dan ga ik er weer voor.”

Wanneer is het dan wél het juiste moment?

Ik zal niet ontkennen dat dit echte dingen zijn. Mensen hebben het druk en er moeten veel ballen omhoog gehouden worden. Deadlines op het werk zijn een gegeven. Kinderen moeten naar school, voetbal, hockey en de BSO. Mensen worden ziek, vragen zorg en verdienen aandacht. Maar gaat dit ooit anders zijn? Komt er écht een moment waarop het weer iets rustiger is? Of komt dan gewoon het volgende ding dat je aandacht opeist? En daarmee de volgende reden om nog niet aan jezelf te werken?

Zeg eens eerlijk, komt het misschien wel handig uit? Dat je het druk hebt, dat je even niet aan jezelf hoeft te denken en te werken? Je brein is héél goed in het bedenken van redenen om iets wel of juist niet te doen. Een deel van je brein wil zich fijn voelen in het hier en nu en daar past leefstijlverandering meestal niet bij. Leefstijlverandering is gekoppeld aan allerlei terechte en onterechte overtuigingen als ‘dat kost tijd’, ‘ingewikkeld’, ‘apart voor mezelf koken’, ‘ik moet naar de sportschool, pfff’, ‘dan mag ik nooit meer iets lekkers’, ‘dan eet ik alleen nog maar sla’. Tja, vind je het gek dat je niet vandaag begint met het omgooien van je leefstijl?

Wat gaat het je ook opleveren?

Natuurlijk kost leefstijlverandering tijd, moeite en energie, dat weet ik als geen ander. Maar met een slimme aanpak van ‘stap voor stap’ in plaats van ‘alles tegelijk’ en jezelf, je brein plus je lichaam de tijd gunnen is het echt haalbaar. Het helpt om te bedenken wat het je allemaal óók gaat opleveren, naast het feit dat het tijd, moeite en energie kost. Zoals een motor alleen als een zonnetje loopt op de juiste brandstof, zul jij aanzienlijk beter functioneren als je goede brandstof in je lijf stopt (lees: ‘gezonde voeding’). Als jij beter functioneert zal alles nét even iets makkelijker gaan. Je hebt meer energie, kunt beter denken, ziet er beter uit wat weer meer zelfvertrouwen geeft, je humeur is beter, je lontje is langer etc. Vul voor jezelf eens in waar dit een positieve uitwerking op gaat geven. Op je werk, je focus, je relatie met je partner en kinderen, je manier van bewegen etc.

Zet een kleine eerste stap

Alle begin is moeilijk, maar elke (mini)stap is er één. Neem kleine stappen, zo klein dat je ze nauwelijks opmerkt, dat het je nagenoeg geen energie kost, waarvan je denkt “Over twintig jaar kom ik er nog niet, wat voor zin heeft dit?!” Dan ben je goed bezig, want dit is te doen, naast je drukke leven, naast alle tijd- en energievragende activiteiten. Vele van die kleine, bijna niet te voelen stappen, zullen je echter wel brengen naar het doel waar jij wilt zijn. Misschien niet zo snel als je zou willen, maar ervaring heeft al keer op keer bewezen dat je de ‘rigoureuze aanpak’ toch niet volhield.

Wat zou die eerste kleine stap kunnen zijn? Ik ben begonnen met mijn avondsnack te vervangen door een sinaasappel. Voor jou kan het iets heel anders zijn. Neem eens een stuk fruit of een bakje met snackgroenten mee naar je werk. Parkeer je auto iets verder van je werk. Observeer eens een gewoonte waar je niet zo blij mee bent. ‘Wat is dat voor gewoonte? Waarom is die er? Wat zoek ik eigenlijk? Waar is het een oplossing voor en wordt het wel opgelost?’

Gratis e-book

Misschien heb je hem al gedownload, maar een kleine eerste stap zou mijn gratis e-book downloaden kunnen zijn. In het e-book heb ik drie ogenschijnlijk simpele tips bij elkaar gezet. Tips die mij goed geholpen hebben om van 107,7 kilo richting de 62 kilo te gaan. Ze kosten niet veel tijd, al is het een uitdaging om ze altijd toe te passen. Ik vind ze nog steeds (op een positieve manier!) confronterend. Ze geven zoveel inzicht. En inzicht geeft aanknopingspunten om de volgende kleine stap te bepalen! Je vind mijn  e-book hier.

Mocht je mijn e-book al hebben gedownload, heb je hem dan ook al gelezen? Of staat hij nog ongelezen op je bureaublad van je computer? Je bent de enige niet hoor. Geen enkel probleem. Pak hem erbij en pas de tips eens consequent toe. Laat je me hieronder weten hoe het gaat?

Motivatie komt niet elke dag zomaar even aanwaaien.

Zondag ben ik nog even ‘los’ gegaan, toen kon het nog! Maandag ga ik starten. Starten met het integreren van een aantal leefstijlaanpassingen die als het goed is ervoor gaan zorgen dat mijn lichaam makkelijker in de vetverbrandingsmodus gaat komen en daar ook langer in blijft.

Kijk en luister je liever naar mij, klik dan op de video. Lees je liever? Sla de video lekker over! 😉

Die zondag, de dag na mijn trainingsdag ‘The Fatloss Program’ van Carel Schott en Coriene Lodder van Schott en Co, had ik het gevoel dat ik nu nog even goed moest genieten van alles wat straks niet meer zou ‘mogen’. Dit gevoel herken ik heel erg van vroeger. Als tiener en volwassene ben ik zo vaak op maandag en op 1 januari begonnen aan een dieetpoging. De dag ervoor genoot ik dan nog even extra van alles wat later ‘verboden’ was. Deze zondag ben ik losgegaan op de restjes van de verjaardag van mijn vriend. Wit stokbrood, een flink stuk appelkruimelvlaai, flinke aantallen chocolade pepernoten (die blijven zóóó lekker) en vele kleurige M&M’s met én zonder pinda’s, een flink bord gevulde pasta en ’s avonds bij de thee nog wat geplette TUC koekjes en nóg meer M&M’s.

Mijn eigen leefstijl aanpassen

Tijdens de trainingsdag heb ik een berg aan informatie en een stapel interventies gekregen over het stimuleren van de vetverbranding. Ik wil nu aan de slag met de tips en adviezen om zelf te ervaren of het werkt. Daarnaast is het gewoon ook heel welkom om mijn vetpercentage naar beneden te brengen, die is voor mijn leeftijd duidelijk te hoog (ook al begrijpen veel mensen dat niet als ze naar me kijken). Ik vind het ook weer een eyeopener om te ervaren wat vele van mijn klanten dagelijks ervaren. Het aanleren van nieuw gedrag is namelijk niet makkelijk. Oude patronen, gewoontes, overtuigingen kunnen enorm sterk zijn. Om het nieuwe gedrag in te passen in mijn leven, is wel een goede motivatie nodig.

Motivatie komt niet vanzelf

Veel mensen die ik spreek zeggen dat ze eigenlijk wel aan de slag moeten, maar dat de motivatie ontbreekt. Ook de motivatie van mijn klanten neemt soms af gedurende het traject, vaak omdat het resultaat minder is dan ze hopen. Dit is heel normaal. Het is een feit dat positieve resultaten en complimenten uit de omgeving een geweldige boost geven om door te gaan en dat het afnemen of zelfs uitblijven van resultaat demotiverend werkt. Maar juist op dat moment is het cruciaal om door te gaan en door te zetten. Ten eerste omdat je anders alle moeite voor niks hebt gedaan, ten tweede omdat je door een zogenaamd plateau heen moet. Je lijf wil koste wat het kost geen gewicht verliezen, dat is een teken van levensgevaar en het zal er alles aan doen om dit tegen te gaan. Stug doorgaan waar je mee bezig bent is key, dus die motivatie is hard nodig. Alleen motivatie komt niet gewoon even aanwaaien. Die moet je zelf aanvuren!

Maak de verandering aantrekkelijk voor je brein

We willen alles gemakkelijk en snel, maar je zult zelf in actie moeten komen als je iets wilt bereiken. Blijvende gedragsverandering is voor ons als mens één van de meest ingewikkelde dingen om te bewerkstelligen. Het gaat in tegen onze natuur, tegen ons brein. Je brein wil niet veranderen, want dat kost energie die hij absoluut niet kwijt wil. Je zult dus iets sterks daar tegenover moeten zetten. Je moet de verandering aantrekkelijk maken voor je brein. Houd hem een heerlijk geurende smeuïge worst voor, dat hij niet anders kan dan kiezen voor het nieuwe gedrag.

Start de dag met een motivatieboost

Je zult je eigen motivatie moeten creëren, die komt dus niet vanzelf langs. Wat goed helpt is om elke ochtend als je opstaat te bedenken wat ook alweer je doel is op de langere termijn en wat je die dag kunt doen om dat doel te bereiken. Nog belangrijker: leef je even kort in hoe je je gaat voelen als je dat doel bereikt hebt. Wat gaat beter of makkelijker? Hoe zit het met je energie en je focus? Welke kleding heb je aan en wat doet dat voor je zelfvertrouwen? Hoe klink je en hoe sta je als je met dat nieuwe zelfvertrouwen de wereld instapt? Beleef het alsof je in je eigen lichaam zit en je vanuit je eigen ogen kijkt. Wat voel je op dat moment in je lichaam? Een warme gloed? Een positieve kriebel misschien bij je buik of borst? Hoe fijn voelt dat? Verdubbel en verdrievoudig dat gevoel, want dat gevoel  gaat ervoor zorgen dat je brein denkt: “Wauw, als ik dit en dat doe, dan ga ik me zó voelen?! Kom maar op met dat nieuwe gedrag. Het kost wat energie, maar kijk eens hoe ik me dan ga voelen. Ja, graag!”

Hoe wil jij de dag doorkomen?

Aan doelen op de lange termijn heeft je brein niets, dat is te ver weg en niet concreet. Houd het dus dichtbij. Kijk zeker niet verder dan 1 dag als je wakker wordt. Wat ga je die dag doen dat eraan bijdraagt om je lange termijndoel te bereiken. Hoe wil je je voelen? Welke acties en keuzes gaan ervoor zorgen dat je dat gevoel creëert? Wat staat er allemaal op de planning? Komen er uitdagende momenten? Bijvoorbeeld een traktatie omdat je collega jarig is of er een etentje gepland is? Bedenk dan hoe je hiermee wilt omgaan. Zie jezelf vanuit je eigen ogen de juiste / gezonde keuzes maken. Alles wat je al eens gevisualiseerd hebt, is gemakkelijker om ‘in het echt’ te doen. Bedenk alternatieven, neem bv. eigen eten mee als je ziet dat het krap wordt in de tijd en de kans anders groot is dat je zwicht voor een broodje frikandel met mayo. Door in gedachten je dag en uitdagingen met bijbehorende oplossingen door te nemen en al te voelen hoe het gaat zijn als je die keuzes maakt, is de kans zoveel groter dat je brein kiest voor dat nieuwe gedrag en dat je zonder kleerscheuren die dag door komt.

Nieuwsgierig naar tips die je vetverbranding aanzetten?

Of wil je leren hoe je gemotiveerd blijft, zodat je niet steeds terugvalt in je oude patronen met bijbehorend gewicht? Boek dan gratis en geheel vrijblijvend een gratis brainstormsessie. Ik kijk 20 minuten met je mee naar jouw situatie, naar jouw valkuilen en geef minimaal twee tips hoe jij jezelf, je motivatie en/of je vetverbranding een positieve boost geeft. Boek je gratis sessie vandaag nog!

 

Herken je dat je motivatie soms ver te zoeken is en dat je wilskracht enorm getest wordt? Geef je dan weer toe of heb je hier iets op gevonden? Ik lees het graag! Mail me of schrijf je reactie hieronder.